Recenzja Evil Genius (Xbox, PlayStation, Switch i PC)

Evil Genius’ komediowa obsesja latami osiemdziesiatymi i stereotypami filmów klasy B doprowadziła do stworzenia jednej z najbardziej ukochanych serii gier o budowaniu bazy sandbox wszech czasów. Nawet z wszystkimi kliszami – podstępnymi rękami, lojalnymi sługusami i podziemną bazą, która po prostu udaje się za legalną firmę, na przykład – Evil Genius ma specjalną zdolność do tworzenia standardowego planu i robienia go świeżym i ekscytującym, do tego stopnia, że każdy nowy plan jest jak duchowy następca kultowej dramy superzłoczyńców, w której ty sam możesz być gwiazdą. Nadal jest wierny śmiesznemu złemu tropowi, ale jest również orędownikiem innowacji i obszernych technik tworzenia świata. Pytanie brzmi, jak się porównuje z innymi grami sandbox tego samego rodzaju?

Evil Genius jest, przede wszystkim, ukłonem w stronę starej szkoły pulp fiction – filmów i komiksów, które możesz znaleźć na spotkaniu z latami osiemdziesiatymi. Nie boi się swoich prawdziwych kolorów, ani nie stara się usunąć klisz z przewidywalnego świata, w którym absurdalne plany i globalna dominacja krążą wokół rutyny codziennej. Nie, jeśli cokolwiek, Evil Genius przyjmuje ten koncept z otwartymi ramionami, z tak małym, jak podstępny tyran, sekretnej bazy i bombastycznych marzeń, które tylko taki finger-twiddling supervillain mógłby odważyć się wymyślić. I wiesz co? Nawet jeśli pochodzi z tych śmiesznie złych punktów fabularnych, to jest to pomysł, którego nie mogę nie kochać.

Patrząc z zewnątrz, Evil Genius wygląda jak tradycyjna gra o zarządzaniu parkiem z lotu ptaka. I, w pewnym podstawowym stopniu, jest. Jednak w przeciwieństwie do innych serii, takich jak Two Point, Evil Genius wybiera skupienie się na technice budowy bazy, zarządzaniu sługusami i sekretnych planach, które możesz sam dostosować do spełnienia Twoich złych pragnień. I w sercu wszystkiego tego jest niespodziewanie głębokie doświadczenie z wieloma kreatywnymi drogami do eksploracji. Na przykład, początkowy cel to zdecydowanie, kim chcesz być jako kurator wszystkiego, co złe. Cel pozostaje tak przejrzysty, jak zawsze: zbudować i wdrożyć złe reżimy, które podbiją świat i zmonopolizują (lub obalą) gospodarkę. To powiedziawszy, jako twórca planów, również masz możliwość wyboru jak pójść o swoim biznesie. Czy będziesz wybaczającym mistrzem, czy gorącym tyradem? Czy po prostu obserwujesz z daleka, jak świat płonie, podczas gdy siedzisz na swojej wieży z kości słoniowej?

Za okazji szefa z wieloma skórami i cechami osobowości, Evil Genius daje Ci szansę na eksplorację spektrum różnych stylów gry. Poza tym, że jesteś odpowiedzialny za zbudowanie bazy, masz również zadanie rekrutacji, zarządzania i dostosowywania swojej siły roboczej sługusów do Twojego planu — nawet jeśli często wymaga to zniszczenia niektórych sługusów, aby utrzymać swoją pewność siebie i stale ewoluujący status społeczny. Co więcej, masz zadanie utrzymania „tajnych” obiektów — zadanie, które wymaga od Ciebie przyjęcia legalnych praktyk biznesowych i, w różnych okolicznościach, wypatrywania agentów, którzy stanowią zagrożenie dla Twojego złego imperium. I to ledwie dotyka wierzchołka lodu.

Z garścią dziwnych i szalonych scenariuszy do pracy i prowokującej sieci węzłów i gałęzi do odblokowania i eksploracji, Evil Genius ma wszystkie idealne komponenty wielkiej, długotrwałej sagi sandbox, która może Cię zajmować przez bardzo dłuższy czas niż Twój przeciętny przydział symulatora. W dodatku do ustawień trofeów, które pasują do klasycznego filmu superzłoczyńców, seria obejmuje również solidną różnorodność funkcji dostosowywania, z skarbnicą unikalnych, ale tematycznie odpowiednich pomieszczeń, superbroni i elementów do nawigacji i wdrożenia. Co więcej, przyjmując różnorodne wyzwania, które wymagają od Ciebie balansowania dwóch firm i wielu problematycznych piłek w różnych lokalizacjach sandbox, przynosi to również dużo długotrwałości i wartości powtarzalnej, również.

Dobra wiadomość jest taka, że, chociaż Evil Genius wymaga od Ciebie myślenia poza schematami i jednoczesnego wykonywania wielu zadań, w żadnym momencie seria nie czuje się przytłaczająca. Nie jest to najłatwiejszy symulator sandbox na świecie, przyznaję, ale dzięki swoim humorystycznym sztuczkom i wydarzeniom, które są często bardziej zarządzalne niż podatkowe, robi to dość przyjemne doświadczenie z wieloma satysfakcjonującymi momentami. Ma głębokość, również, z dobrą biblioteką wardów, planów i węzłów zarządzania, które mogą Cię zaangażować na dłuższą metę. Może nie jest to najlepszy z jego rodzaju, ale jest to unikalne doświadczenie, które powinno zadowolić początkujących mistrzów umysłów przez dozen lub więcej godzin, niezależnie.

Dzięki swojej wybuchowej paletce wizualnej i intuicyjnej interfejsie, nie musisz być ekspertem w dominacji świata, aby pociągnąć kilka sznurków i zmonopolizować gospodarkę w Evil Genius. Po prostu musisz być skłonny przyjąć szaloną sytuację i zaakceptować konsekwencje swoich złych uczynków. Nie jest to trudna gra, ale jest to gra, która wymaga wielu prób i błędów. Ale to jest część zabawy: burzliwa kolejka, która wysyła Cię we wszystkich kierunkach, aby trzymać Cię na palcach. Może czuć się absurdalnie, ale to jest połowa powodu, dla którego jest tak bardzo atrakcyjna, dziwnie.

Werdykt

Evil Genius tworzy bramę do świata, w którym złe geniusze mogą uwolnić swoje wewnętrzne demony i zmonopolizować gospodarkę w najbardziej kreatywny i podstępny sposób, z jego pełnym pakietem złych planów, superbroni i dostosowywanych komponentów, które zapewniają wszystkie odpowiednie narzędzia, aby utrzymać początkujących tyrannów grabieżą ludzkości przez wiele godzin. I najlepsze w tym jest to, że, poza sprawami globalnymi, jest to niespodziewanie łatwe, aby się w niej zanurzyć bez wcześniejszej wiedzy o tym, jak przeprowadzić udany sandbox lub (nie)legalny plan.

Niech będzie powiedziane, że jeśli lubisz gry takie jak Two Point Hospital lub Galacticare, to powinieneś się dobrze wpasować w gorące siedzenie maszyny do odwrócenia ról Evil Genius. Co więcej, jeśli jesteś zmęczony graniem „dobrego faceta” i masz ochotę na trochę szaleństwa, aby naostrzyć swojego wewnętrznego boga, to nie widzę powodu, dla którego nie powinieneś założyć rękawice z lateksu i płaszcz złoczyńcy. Może nie sprawi, że będziesz się czuł jak półbóg, ale powinno to zaspokoić Twoją ciekawość, przynajmniej.