Recenzja Blood Bear (PC)

Estetyka Whispering Pines nie jest już tak zachęcająca, gdy nadchodzi zaćmienie i demonicne niedźwiedzie wychodzą na scenę. To inny czas – czas grizzly, jeśli można użyć tego określenia. W nocy świat zmienia się, a słońce nachylone plateau z złotym liściem i kaprysem przekształca się w mroczne morze kropli krwi i zranionych stóp, wścibskich oczu i groźnych przeczuć. To w tym czasie, gdy ciepło ustępuje miejsca zimnu, Blood Bear zdradza swój zapach i zaciska zęby.

Chciałbym powiedzieć, że Blood Bear to sytuacja odwrotna, ale nie jest. Wręcz przeciwnie, niedźwiedź nie jest demonicznym stworzeniem, które ugina się pod twoim poleceniem, by być grizzly w ogóle; wręcz przeciwnie, woli stawiać ciebie w najgorszej możliwej sytuacji. I to nie tylko niedźwiedź, ale cała kolektywa maskowanych wrogów i wyznawców rytuałów pogańskich. Aby dodać obrażenia, Blood Bear nie dba o to, czy jesteś nowicjuszem w świecie survivalu i craftingu; jeśli cokolwiek, modli się o tych, którzy nigdy nie wkroczyli do pełnego horroru, uzupełniając łagodne kamienie milowe o przytłaczające krzywy i przeszkody. Ale to Blood Bear w skrócie: nosi serce na rękawie i żądło krwi na swojej skórze. I wiem, że to kocham.

Oczywiście, gra zaczyna się od kliszy: nieznany protagonista budzi się w opuszczonym parku stanowym bez pamięci o poprzedniej nocy. Stamtąd zaczyna się historia, skutecznie zapraszając ciebie, śpiącego bohatera, do rozpoczęcia wyprawy w poszukiwaniu sekretów i dziwnych zdarzeń, które krążą wokół parku. Spoiler: park nie jest opuszczony; jest domem dla innej grupy ludzi — i nie dobrych, również.

“We’re Going on a Bear Hunt…”

Blood Bear to gra, która oferuje niewiele kontekstu, aby pomóc ci w twojej drodze. To gra, która wprowadza cię w najgorszą możliwą sytuację, a potem prosi, abyś wykorzystał swój wewnętrzny instynkt Beara Grillsa i wskoczył w leśną przepaść z ogonem między nogami. Podobnie jak Amnesia, spędza więcej czasu wymuszając cię, aby rozwiązać tajemnicę, nie mówiąc ci, co jest co i kto jest kim. Ale to wszystko jest częścią jego uroku; usuwa niepotrzebne słowa i niekończące się wprowadzenia i po prostu wrzuca cię prosto w głębokie morze, licząc, że sam wszystko rozwiążesz. I chociaż to jest trochę bólem głowy, to jest pojęciem, które wydaje się mieć duży urok, biorąc pod uwagę, że zostało wypluwane tysiące razy w przeszłości.

Główna część Blood Bear rozgrywa się w ciemnym i delikatnym lesie — parku stanowym, gdzie abnormalni „kultysci” krążą po wzgórzach, a czerwonooczy bestie stalkują cienie. W tym miejscu jest wiele oryginalnych aktywów do odkrycia, dwadzieścia unikalnych obszarów do eksploracji i wiele przedmiotów do znalezienia w celach craftingu i ulepszania. Dodatkowo, jest wiele interaktywnych funkcji, a także kinowy zwrot, który pozwala ci zajrzeć za kulisy i wziąć udział w naprawdę napiętych momentach z sojusznikami i wrogami. Z tym, Blood Bear ma wiele do zaoferowania, do tego stopnia, że można by powiedzieć, że jest to gra wyższej kategorii. Śmiały twierdzenie, ale jeden, który jestem skłonny utrzymać, biorąc pod uwagę wszystko.

“…We’re Going to Catch a Big One.”

Dla niezależnego horroru, jest tu wiele do pracy. Poza ciężką kampanią i kinowymi aspektami, Blood Bear również pielęgnuje znajomy survivalistyczny temat, z jego włączeniem głodu, wytrzymałości i węzłów zdrowia, które wszystkie odgrywają kluczową rolę w jego historii. Przyznaję, że nie jest to coś, czego nie widzieliśmy już wcześniej — jednak działa, bardziej dla gier survivalowych, które koncentrują się na świecie pełnym złożonych dzielnic i środowisk bogatych w zasoby. Wydaje mi się, że po prostu sprawia, że jest to tak bardziej immersyjne, gdy jest wielki potwór, który cię śledzi, podczas gdy starasz się zarobić na życie.

Świat sam w sobie jest zaskakująco duży i składa się z mieszaniny punktów zainteresowania i złych zdarzeń, które, w połączeniu z porywającą atmosferą, mówią o tym, że Blood Bear stara się tak bardzo hardo przekazać. Nie mogę się skarżyć na to. W rzeczywistości, nie mam nic oprócz wysokiej pochwały dla aspektów audio-wizualnych. Co więcej, nie zapominajmy, że jest to produkt jednego twórcy. To samo w sobie mówi wiele.

Verdict

Blood Bear osiąga dobry balans pomiędzy byciem doskonałą grą survival-craftingową a prawdziwie porywającym doświadczeniem horroru. Dzięki swojemu unikalnemu kinowemu zwrotowi i skarbcowi dobrze skoordynowanych skoków strachu, sekwencji pościgu i łuków rozwoju postaci, jest to gra, w którą można się całkowicie zagłębić na dłuższy czas. Co więcej, jest to doświadczenie, które odzwierciedla kreatywny wodospad, jaki jest jednym dziewiętnastoletnim ambitnym twórcą. Fakt, że Blood Bear jest projektem, który znajduje się pod szyldem jednego rozbieganego twórcy i wciąż wygląda jak gra horrorowa o wysokim budżecie, jest niesamowicie imponujący.

Stoję za słowem i mówię, że Blood Bear ma potencjał, aby zrobić wielki splasz w scenie indie. Poza tym, że jest idealnie wycięty i wypolerowany, jest to po prostu doskonała gra, ogólnie, z porywającą atmosferą i wieloma dobrze naoliwionymi strachami, które umacniają jej kompozycję. Do tego powiem, że Blood Bear zagrał dobrze.

W każdym razie, jeśli szukasz indie horroru, który naprawdę stara się ustalić nowy standard dla opowieści kinowych w swojej dziedzinie, to powinieneś zdecydowanie skorzystać z okazji, aby dotknąć Blood Bear i jego nabożnych stworzeń.