Dania przyjmuje ustawę hazardową z zakazem reklamy przy transmisjach sportowych na żywo

Minister podatków i wzrostu Danii, Jakob Engel‑Schmidt, przedłożył bill L 37 w Folketinget 7 października 2026 r., proponując surowsze zasady marketingu hazardowego, ustawowy obowiązek dbałości ze strony licencjobiorców, zmienione kryteria kar oraz silniejsze uprawnienia nadzorcze wobec nielegalnego hazardu, w tym zakaz reklamy hazardowej w okolicach transmisji sportowych na żywo.

Ustawa zmienia ustawę o hazardzie, ustawę o podatku od korporacji oraz ustawę o opłatach hazardowych. Po niewielkich korektach ponownie wprowadza projekt ustawy L 127 z sesji parlamentu 2025‑26, który wygasł w wyniku wyborów powszechnych. Środek wdraża porozumienie z 24 października 2025 r. „Spilpakke 1: Bardziej Odpowiedzialny Rynek Hazardowy”, zawarte przez ówczesne partie rządzące: Socialdemokratiet, Venstre i Moderaterne, wraz z Danmarksdemokraterne, Socialistisk Folkeparti, Det Konservative Folkeparti, Enhedslisten, Dansk Folkeparti, Radikale Venstre oraz Alternativet. W wprowadzeniu ustawy strony porozumienia stwierdzają, że prawie 500 000 dorosłych Duńczyków miało w 2021 r. pewien stopień problemu z hazardem.

Zasady marketingu i zakazy reklamowe

Przepisany rozdział marketingu w ustawie o hazardzie określa osiem zasad treści reklamy hazardowej. Marketing musi przedstawiać szansę wygranej prawidłowo i w sposób wyważony oraz prezentować hazard jako ofertę rozrywkową. Nie może kierować się do osób poniżej 18 lat ani szczególnie przyciągać ich w projekcie komunikacji ani wyborze mediów, nie może nieprawdziwie sugerować, że hazard przyczynił się do sukcesu, oraz nie może sugerować, że hazard rozwiązuje problemy finansowe lub przynosi społeczne uznanie. Reklama nie może przedstawiać hazardu jako priorytetu, stylu życia ani naturalnej części społeczności, nie może używać określenia „władze”, oraz nie może zawierać osób poniżej 25 roku życia.

W objaśnieniach do ustawy proponuje się, aby osoba posiadająca ponad 10 000 obserwujących lub widzów w mediach społecznościowych, lub ponad 100 000 łącznych wyświetleń na różnych platformach, zawsze była uznawana za autorytet. W objaśnieniach wymieniono influencerów, gamefluencerów i streamerów, a także zawodowych i byłych sportowców, jako podlegających temu kryteriowi.

Odpowiedzialność karna za naruszenia zasad marketingu rozciągałaby się poza posiadaczy licencji na każdą osobę fizyczną lub prawną, wyraźnie tak, aby afilianci i influencerzy mogli być pociągnięci do odpowiedzialności za swój marketing hazardowy. Trzecie strony wykorzystywane do promowania hazardu nie mogłyby już otrzymywać prowizji opartej na obrotach graczy, w tym wygranych lub strat. Zgodnie z objaśnieniami zakaz obejmuje zarówno nowe, jak i już zawarte umowy rozliczeniowe po wejściu przepisu w życie, podczas gdy płatności oparte na skierowanym ruchu pozostają poza jego zakresem.

Marketing hazardowy byłby zakazany w transporcie publicznym oraz w związku z transportem publicznym, obejmując autobusy, pociągi, przystanki autobusowe, stacje i obszary metra, w tym plakaty, ulotki i materiały promocyjne. Oddzielny zakaz dotyczy przestrzeni publicznej w promieniu 200 metrów od szkół i placówek edukacji młodzieży, mierzony od zewnętrznej granicy nieruchomości instytucji; sklepy sprzedające gry hazardowe mogą nadal wyświetlać informacje o konkretnych ofertach na miejscu na swojej fasadzie lub w oknach.

Reklama hazardowa byłaby zakazana od dziesięciu minut przed do dziesięciu minut po transmisji wydarzenia sportowego na żywo, w telewizji tradycyjnej i usługach streamingowych, w tym bloki reklamowe w przerwach oraz wyświetlane na ekranie kursy na żywo. Zakaz dotyczy wyłącznie kanału lub platformy transmitującej wydarzenie. Reklama fizycznie umieszczona na miejscu, taka jak banery stadionowe i sponsorowanie koszulek, nie jest objęta zakazem, jednak wyświetlanie kursów na żywo w miejscu wydarzenia jest zakazane.

Obowiązek dbałości, kary i egzekwowanie

Nowy rozdział dotyczący odpowiedzialnego hazardu nakłada na posiadaczy licencji obowiązek uwagi i działania. Licencjobiorcy muszą monitorować zachowanie graczy i natychmiast reagować, gdy gracz wykazuje oznaki problemowego hazardu lub uzależnienia, utrzymywać wystarczające pisemne wewnętrzne zasady i procedury odpowiedzialnego hazardu, regularnie oceniać swoje środki oraz zapewnić, aby odpowiedni personel, dealerzy i pracownicy dealerów otrzymywali odpowiednie szkolenia z zakresu odpowiedzialnego hazardu. Poszczególni posiadacze licencji na loterie stacjonarne służące celom charytatywnym lub partiom politycznym są zwolnieni.

Ustawa przekształca zasady nakładania kar, tak aby obrót firmy — określany w objaśnieniach jako brutto przychód z gier w przypadku online — mógł być brany pod uwagę, ze szczególnym uwzględnieniem wielkości uzyskanych lub zamierzonych korzyści ekonomicznych. Naruszenia w hazardzie stacjonarnym podlegałyby stałym kwotom kar niezależnym od obrotu. W odniesieniu do osób fizycznych, które promują hazard bez duńskiej licencji, objaśnienia podają przewidywane poziomy kar: 50 000 DKK za pierwsze wykroczenie, 75 000 DKK za drugie i 112 500 DKK za trzecie.

Spillemyndigheden, duński Urząd Gier Hazardowych uzyskałby kompetencje do wydawania administracyjnych powiadomień o karach, umożliwiających rozwiązanie sprawy poza sądem, gdy sprawca przyzna się do winy i zapłaci określoną karę. Ustawa również zakazuje w Danii marketingu hazardu, który nie posiada duńskiej licencji, niezależnie od tego, czy sam hazard jest skierowany na duński rynek, oraz rozszerza uprawnienia do blokowania stron internetowych, aby regulator mógł blokować nielicencjonowane witryny pośredniczące skierowane do Danii. Urząd uzyskałby dodatkowo dostęp, bez nakazu sądowego, do kontroli lokali mogących być wykorzystywane do gier piramidowych.

Definicje gier, finanse i harmonogram

Gry w kości i koła fortuny zostały dodane do dopuszczalnych definicji gier dla kasyn stacjonarnych i internetowych. Gry kombinacyjne oraz inne warianty dopuszczalnych gier wymagałyby specjalnego zezwolenia Spillemyndigheden, ocenianego pod kątem projektu gry, odpowiedzialnego hazardu i umiarkowanego spożycia, konkurencji na rynku hazardowym oraz ograniczeń wynikających z licencji na loterię.

Ustawa również modernizuje hazard stacjonarny. Licencje dealerów zastępują dotychczasowe zatwierdzenia menedżerów, każde miejsce gry musi zostać zatwierdzone przez Spillemyndigheden przed rozpoczęciem sprzedaży, a arkady gier są reinterpretowane tak, aby można było sprzedawać jedzenie i napoje, przy czym napoje alkoholowe są ograniczone do 6 procent alkoholu objętościowo. Maszyny do gier i zakłady na elektronicznie symulowane sporty mogą być oferowane wyłącznie w godzinach od 07:00 do 24:00, a restauracje posiadające licencję na alkohol mogą obsługiwać maksymalnie trzy maszyny do gier umieszczone w pomieszczeniu, w którym serwowane są napoje.

Finansowe uwagi ustawy szacują roczną utratę przychodów w wysokości 25 mln DKK w wyniku zakazu reklamy sportów na żywo oraz roczny przyrost przychodów w wysokości 10 mln DKK dzięki rozszerzeniu gier w kości i koło fortuny. Redukcja stałego dodatku odsetkowego od nadwyżki podatku firm z 0,75 do 0,2 punktu procentowego, uzgodniona jako jeden z elementów finansowania pakietu, szacowana jest na około 70 mln DKK rocznie w stałym efekcie oraz około 40 mln DKK rocznie po wprowadzeniu stopniowym i dostosowaniach behawioralnych.

Ustawa wejdzie w życie 1 stycznia 2027 r. Zasady marketingowe i obowiązek odpowiedzialnego hazardu wejdą w życie 1 lipca 2027 r., a przepisy dotyczące hazardu stacjonarnego 1 października 2027 r.; Spillemyndigheden może przetwarzać wnioski o licencję dealera od 1 kwietnia 2027 r. Ustawa została zgłoszona Komisji Europejskiej 13 stycznia 2026 r. na podstawie dyrektywy UE o procedurze informacyjnej, a projekt był poddany konsultacjom publicznym od 5 grudnia 2025 r. do 5 stycznia 2026 r.

Strona sprawy w Folketinget dotycząca ustawy wymienia projekt jako przedłożony i skierowany do Komisji Podatkowej (Skatteudvalget), przy czym pierwsze czytanie zaplanowano na 22 października 2026 r.