De Dark Pictures Anthology: 5 Beste Karakters Tot Nu Toe

Voordat we duiken in The Dark Pictures: House of Ashes, dat vandaag is uitgekomen — denk ik dat het alleen maar rechtvaardig is dat we even opruimen. Je weet wel, even terugkijken naar de vorige spellen en een paar dingen uitfilteren voordat we ze voor goed opzijzetten. Zeg, de karakters die een echte impact hadden op onze speeltijd, en die eigenlijk geen enkele hit konden landen.

Excuserend Until Dawn, voornamelijk omdat het voor The Dark Pictures Anthology-tijdlijn ligt, zullen we kijken naar de vijf beste karakters uit de serie. Van Man of Medan tot Little Hope, hier zijn de geselecteerde weinigen die we eigenlijk niet wilden zien sterven door een reeks gruwelijke doodsen.

5. Conrad (Man of Medan)

Zozeer we zijn gaan vervelen van datzelfde oude recept van het hebben van de klasclown in uw alledaagse high school-kliek, Man of Medan slaagt er eigenlijk in om op zo’n nieuw rolgebouw te bouwen, met Conrad op de rand van iets veel groters. Oké, dus het lijkt niet direct zo — met de slechte one-liners en frat boy-mentaliteit — maar die arme eigenschappen draaien uiteindelijk om in iets redelijk opmerkelijks en origineels, waardoor we eigenlijk voelen voor de vent.

Zozeer ik niet terug wilde gaan naar Until Dawn, ik moet Mike en Conrad samen op een voetstuk zetten. Beiden hebben die alfa-persoonlijkheden en worden aangedreven door zelfvertrouwen en arrogantie, het was alleen maar natuurlijk dat we ze allebei wilden dumpen zodra de gelegenheid zich voordeed. Maar toen de verhalen vorderden, kwamen we te genieten van hun fouten — en gebruikten we ze zelfs om anderen te helpen in hun overlevingsinspanningen. En, in bepaalde situaties, bleek Conrad eigenlijk een vrij waardevolle aanwinst voor het team te zijn.

4. Fliss (Man of Medan)

Iemand kan gemakkelijk argumenteren dat Man of Medan voornamelijk over Alex gaat, samen met zijn relatie met Julia en zijn onderliggende problemen met betrekking tot toewijding. En toch, zelfs met Alex die de leiding neemt voor de duur van het verhaal, kan men niet helpen maar Fliss in de periferie te zien, die een reeks even interessante problemen volgt die, als ze goed worden onderzocht, het grootste deel van het verhaal overschaduwen.

Na veel tijd te hebben besteed aan het proberen te redden van cliché-vrouwelijke hoofdrollen uit Until Dawn, was het eigenlijk best leuk om in Fliss’ schoenen te stappen, die uiteindelijk de groep over het merendeel van de obstakels en ontmoetingen heen droeg die hun paden naar overleving blokkeerden. Al met al was Fliss een sterke hoofdrol die we niet konden helpen maar ons toegetrokken voelden, tot het punt waarop we wilden dat ze een van de weinige overlevenden op de boot naar huis zou zijn.

3. De Curator (Man of Medan & Little Hope)

Ondanks dat hij technisch geen speelbaar karakter is, is De Curator nog steeds een enorm onderdeel van de algehele structuur van The Dark Pictures Anthology, en kan hij zelfs een waardevolle aanwinst voor uw spel zijn door u in de juiste richting te wijzen en advies te geven op een sluwe manier als u dat wilt accepteren.

Natuurlijk, in een notendop, is De Curator niets meer dan een verheerlijkt scriptschrijver die gewoon leunt op uw keuzes en speelstijl om zijn boekencollectie uit te breiden. Maar dan is hij ook de ruggengraat van het merk en, natuurlijk, een vertrouwd gezicht dat we altijd blij zijn te zien wanneer we een nieuwe reis beginnen met een ensemble van verse vlees.

2. Daniel (Little Hope)

Terugkerend naar de frat boy-mentaliteit die onze lieve Conrad in Man of Medan omhulde — die appel viel niet zo ver van de boom met Little Hope’s persoonlijke knock-off Daniel, de eveneens zo koppige en jongensachtige hoofdrol. Met een paar overeenkomstige eigenschappen die we bijna onmiddellijk geneigd zijn te haten, loopt de atletische tiener een behoorlijk rap sheet op van dingen die we liever zouden dumpen dan ten minste proberen te tolereren.

Maar toen het verhaal vorderde — en het verhaal nam een scherpe wending voor het ergste. De groep werd verdeeld nadat ze de spookachtige stad Little Hope tegenkwamen, en Daniel vond zichzelf alleen als reddingsboei voor de weinige overlevenden. Vervolgens krijgen we een paar behoorlijk epische scènes met Daniel die oog in oog staat met een reeks doodsdreigende obstakels en bovennatuurlijke ontmoetingen. Maar in tegenstelling tot de meeste van de groep, met name John die liever wegduikt voor het probleem in plaats van het aan te pakken — Daniel pakt de stier bij de hoorns en leeft zijn alfa-status ongelooflijk goed, waardoor we een lichte verandering van hart krijgen over zijn lot.

1. Andrew (Little Hope)

Hoewel je zou kunnen argumenteren dat geen van de hoofdstukken in The Dark Pictures Anthology een hoofdkarakter heeft — kun je het erover eens zijn dat Little Hope’s Andrew misschien een beetje meer, zeg — in de schijnwerpers stond. En het is vanwege de hoeveelheid schermtijd die we met de tiener deelden dat we een veel sterkere band met hem konden vormen, ongeacht zijn paar persoonlijkheidstrekken.

Andrew is zeker niet de beslissingsmaker in de groep, noch is hij de grootste probleemoplosser. Maar hij is wel een loyale vriend en een ongelooflijk rationele student, met een echte interesse in zijn medestudenten en hun problemen. En dus, om die reden, zou ik graag zeggen dat Andrew een karakter waard was om te redden. Maar toen, naast degenen als John, was de beslissing niet echt zo moeilijk als je erover nadenkt.

Heb je genoeg van The Dark Pictures Anthology? Op zoek naar meer inhoud? Je kunt altijd een van deze lijsten bekijken:

5 Ambitious Video Game Ideas That We’ll Probably Never See

5 Rhythm Games That Will Unlock Your Inner Musician