The Dark Pictures Anthology: De 5 Beste Personages Tot Nu Toe

Nu, voordat we duiken in The Dark Pictures: House of Ashes dat, laat ik u eraan herinneren, *vandaag* is uitgekomen — vind ik het alleen maar juist dat we een beetje voorjaarsschoonmaak houden. Weet je, de vorige games nog eens overlopen en een paar stukjes en beetjes eruit halen voordat we ze voorgoed opzij gooien. Bijvoorbeeld, de personages die een echte impact maakten op onze speeltijd, en diegenen die er eigenlijk niet in slaagden ook maar één treffer te plaatsen. Until Dawn buiten beschouwing latend, vooral omdat het voor de tijdlijn van The Dark Pictures Anthology valt, nemen we een kijkje naar de vijf beste personages uit de serie. Van Man of Medan tot Little Hope, hier zijn de uitverkorenen die we eigenlijk niet *wilden* zien sterven aan een reeks gruwelijke doodsoorzaken.

5. Conrad (Man of Medan)

Hoezeer we ook moe zijn geworden van datzelfde oude stramien van de klasse clown genesteld in je alledaagse middelbare school cliché-clubje, Man of Medan weet zo’n nieuw rolletje toch uit te bouwen, waarbij Conrad op de rand staat van iets veel groters. Oké, zo lijkt het in eerste instantie niet, met die verschrikkelijke one-liners en fraternity-mentaliteit — maar die slechte eigenschappen veranderen uiteindelijk in iets behoorlijk opmerkelijk en origineel, waardoor we ons daadwerkelijk met de jongen kunnen *inleven*. Hoe graag ik ook niet terug wilde grijpen op Until Dawn, ik moet Mike en Conrad wel samen op een voetstuk plaatsen. Beiden hebben die alfa-persoonlijkheden en worden gedreven door zelfvertrouwen en arrogantie, dus het was alleen maar natuurlijk dat we ze allebei wilden dumpen zodra de kans zich voordeed. Maar, naarmate beide verhalen vorderden, gingen we hun gebreken waarderen — en gebruikten ze zelfs om anderen te helpen in hun overlevingspogingen. En, in bepaalde situaties, bleek Conrad zelfs een behoorlijk waardevolle aanwinst voor het team.  

4. Fliss (Man of Medan)

Men zou gemakkelijk kunnen beweren dat Man of Medan vooral over Alex gaat, samen met zijn relatie met Julia en zijn onderliggende problemen rondom toewijding. En toch, zelfs met Alex in de hoofdrol gedurende het verhaal, kan men niet anders dan Fliss in de periferie opmerken, volgend met een reeks even intrigerende problemen die, als ze goed worden onderzocht, eigenlijk het grootste deel van het verhaal volledig overschaduwen. Na veel tijd te hebben besteed aan het proberen te redden van cliché vrouwelijke hoofdpersonen uit Until Dawn, was het eigenlijk best prettig om in de schoenen van Fliss te kunnen stappen, die uiteindelijk de groep door het merendeel van de obstakels en ontmoetingen leidde die hun weg naar overleving blokkeerden. Al met al was Fliss een sterke hoofdrolspeelster waar we ons onweerstaanbaar toe aangetrokken voelden, tot het punt dat we wilden dat ze een van de weinige overlevenden op de boot naar huis zou zijn.  

3. The Curator (Man of Medan & Little Hope)

Hoewel niet *technisch* gezien een speelbaar personage als zodanig, is The Curator toch een enorm belangrijk onderdeel van de algehele structuur van The Dark Pictures Anthology, en kan hij zelfs een waardevolle hulp zijn in je game door je in de juiste richtingen te wijzen en stiekem advies aan te bieden als je dat wilt aannemen. Natuurlijk, in een notendop, is The Curator niets meer dan een opgehemelde scenarioschrijver die simpelweg leunt op je keuzes en speelstijl om zijn boekencollectie aan te vullen. Maar tegelijkertijd is hij ook de ruggengraat van het merk en, natuurlijk, een vertrouwd gezicht dat we altijd blij zijn te zien wanneer we een nieuw avontuur opstarten met een ensemble vers vlees.  

2. Daniel (Little Hope)

Terugkomend op de fraternity-mentaliteit die onze lieve Conrad in Man of Medan omhulde — die specifieke appel viel niet bepaald ver van de boom bij Little Hope’s persoonlijke kopie Daniel, de even koppige en rumoerige hoofdrolspeler. Met een paar overeenkomende eigenschappen die we bijna onmiddellijk geneigd zijn te haten, verzamelt de atletische tiener een behoorlijk strafblad aan dingen die we liever wegdoen dan op zijn minst proberen te tolereren. Maar dan vordert het verhaal — en de vertelling maakt een scherpe wending ten slechte. De groep raakt verdeeld na het struikelen over het spookachtige stadje Little Hope, en Daniel vindt zichzelf al snel in de rol van enige reddingsboei voor de paar overgebleven overlevenden. Daaropvolgend krijgen we enkele behoorlijk epische scènes te zien waarin Daniel oog in oog staat met een reeks levensgevaarlijke obstakels en paranormale ontmoetingen. Maar in tegenstelling tot het grootste deel van de groep, met name John die liever wegkruipt voor het probleem dan het onder ogen te zien — pakt Daniel de stier bij de horens en waarmaakt hij die alfa-status ongelooflijk goed, wat ons een kleine ommekeer in ons oordeel over zijn lot bezorgt.  

1. Andrew (Little Hope)

Hoewel je zou kunnen beweren dat geen van de hoofdstukken in The Dark Pictures Anthology een hoofdpersonage heeft als zodanig, zou je kunnen beamen dat Little Hope’s Andrew misschien een beetje meer, laten we zeggen — *in de schijnwerpers* stond. En het is vanwege de hoeveelheid schermtijd die we met de tiener deelden dat we gewoon niet anders konden dan een veel sterkere band met hem opbouwen, ongeacht zijn paar persoonlijkheidskenmerken. Andrew is zeker niet de beslisser in het groepje, noch is hij de grootste probleemoplosser. Maar hij is echter wel een loyale vriend en een ongelooflijk rationele student, met een oprechte interesse in zijn leeftijdsgenoten en hun problemen. En dus, om die reden, zou ik blij zeggen dat Andrew een personage was dat het *waard* was om te redden. Maar ja, naast iemand als John, was de beslissing eigenlijk niet zo *heel* moeilijk als je erover nadenkt.

Heb je genoeg van The Dark Pictures Anthology? Op zoek naar meer content? Je zou altijd een kijkje kunnen nemen bij een van deze lijsten:

5 Ambitious Video Game Ideas That We’ll Probably Never See

5 Rhythm Games That Will Unlock Your Inner Musician