YAPYAP Review (PC)

De tijd voor diplomatieke betrekkingen en onderhandelingen is voorbij. Oh, het is niet de tijd voor samenwerking, noch is het de tijd om vrede te sluiten met de boosaardigen of om voorwaarden en condities te onderhandelen met oorlogvoerende partijen. Vanaf dit moment zijn drastische acties bovenaan, evenals het urineren op het betoverde tapijt van een andere tovenaar, blijkbaar. Er zullen geen gevolgen zijn, alleen items die in nood zijn van heftige ontleding. Het maakt niet uit of je tegen het idee bent van het kleineren van een tovenaar en zijn geliefde bezittingen; het maakt alleen uit dat je dient je meester. En wanneer het gaat om YAPYAP, loyaliteit en dienstbaarheid is alles, evenals het zaaien van chaos op elke manier die je maar wilt. Dat, echt, is alles wat van je wordt verwacht hier. En het beste deel is, je zult royaal worden beloond voor je roekeloze onwetendheid.

YAPYAP gaat allemaal over chaos. Of tenminste, het gaat over het bewijzen dat zelfs kleine minions de appelkar kunnen roeren en een paar problemen kunnen veroorzaken voor de grote magiërs van de tovenaarshiërarchie. Als sidekick in deze magische cortex van bovennatuurlijke wezens en bezweringen, komt het aan jou om samen te werken met een paar vrienden en, met de hulp van spreuken, toverstokken en andere wereldse wonderen, in opstand te komen tegen een tovenaar en uiteindelijk zijn heilige toren en bijna alles wat stof verzamelt. Maar, hier is de catch: de toren is niet leeg. Zie, terwijl het doel hier is om te vandaliseren en effectief een meter te vullen als team, heb je ook het doel om boosaardige creaturen en andere mythologische bewakers af te weren. Het is alsof je een rel bent, alleen breekt je niet in in winkels en steelt je geen kostbare juwelen, maar je verstoort een paar toiletten en werpt spreuken om je aartsvijanden te hinderen. Het gaat een beetje dieper dan dat — maar dat is ongeveer het grootste deel ervan. Het is, in eenvoudige bewoordingen, een vandaliseringsimulator met een paar magische infusies en spraakgestuurde spreuken. Oh, en vis. Vraag niet.

De algemene premisse van YAPYAP is eenvoudig: breek in in een toren, loop rond en werk collectief om een meter te vullen voordat je ontsnapt in de nacht om je nachtelijke quota te halen. Dat is ongeveer alles. Nogmaals, het is eenvoudig, maar irritant, ook nogal verslavend. En, om duidelijk te zijn, als het geen spreuken had — spraakopdrachten die je moet herhalen in een duidelijke en stabiele dialect om spreuken te werpen — dan zou het waarschijnlijk niet zo effectief zijn. Toch, dankzij de inclusie van humoristische spreuken en zijn royale catalogus van setstukken die kunnen worden gemanipuleerd en gesaboteerd, is het, ondanks zijn relatief kleine formaat, veel plezier om door te spelen voor een paar uur, geef of neem.

Gameplay-wise, is er veel om je tanden in te zetten hier, met een solide variëteit aan setstukken om mee te werken en een ton creatieve manieren om de toren te vandaliseren en om te vormen tot je eigen vreemde en wonderlijke wereld van zwevende objecten en nonsensuele gebeurtenissen. Het maakt niet altijd zin, maar dat is een beetje het punt. Eerlijk gezegd, niets van dit alles maakt zin, aangezien het meer of minder een pantomime is die bestaat uit zinloos geblaf, onzin en het zwaaien met toverstokken als wortelen met uitlaatgassen die uit de uiteinden komen. Het is een beetje als een verjaardagsfeestje voor een peuter: chaotisch, poëtisch, maar absurd grappig en hoogst onconventioneel.

Het slechte nieuws hier is dat, terwijl het spel een aanzienlijke bibliotheek van dingen te doen biedt, er ook niet zo veel inhoud is om van te genieten na de vandalisatie. Eerlijk gezegd, zodra je je eerste paar klussen hebt geplunderd, is er niet zo veel om je terug te laten komen voor een volgende kans op de toren. Het is niet dat er geen replay-waarde is; het is dat, als je het gewicht van de toverstokken gebruikt en experimenteert met alle beschikbare spreuken in de eerste paar ronden, je misschien moeite hebt om nieuwe spreuken of methoden te vinden om je doelen te bereiken in toekomstige scenario’s. Met andere woorden, je kunt, zo veel als het me pijn doet om toe te geven, ervaren wat YAPYAP te bieden heeft in de eerste twee uur. En dat is jammer, echt, aangezien er achter de gebrek aan inhoud een geweldig concept schuilgaat met veel potentieel, vooral met zijn spraakgestuurde spreuken en vreemd bevredigende gameplay-mechanica.

Om zijn relatief kleine formaat en algemene gebrek aan inhoud te compenseren, YAPYAP doet een poging om enkele geweldige facetten te adopteren, waaronder een leuk magisch biotoop met veel grappige helden en instellingen, evenals een humoristische collectie spreuken die je in staat stellen de wereld te vormen, onbezielden objecten en vijanden te transformeren en zelfs tijd en ruimte te manipuleren, vreemd. Er is een beetje een leercurve achter al dit, maar dan, om eerlijk te zijn, is het kunnen toekijken vanaf de zijlijn als een vriend onzin uitbraakt in een poging een spin te veranderen in een vis nooit niet leuk, ofwel. Er is een zilveren randje in incompetentie, gelukkig, en het toont veel in YAPYAP. Misschien is dat waard om een paar extra bonuspunten te geven, misschien niet. Ik bewonder de komische waarde, niettemin.

Oordeel

YAPYAP heeft misschien niet het gewicht van een volledig ontwikkelde tovenaarswereld op zijn schouders, maar het heeft het geschenk van een briljant concept en setting in zijn plaats. Het zou zeker kunnen profiteren van een overvloed aan extra spreuken en bezweringen, dat geef ik toe. Maar, voor wat het waard is, zal ik zeggen dat het een vermakelijke ervaring biedt die meer dan genoeg rechtvaardigt de prijs, vooral als je op zoek bent naar een komedie-horrorhybride die zichzelf niet te serieus neemt en leert om te lachen om je fouten. Het is geen perfect co-op spel, maar het is er een die duidelijk veel hart en energie heeft, en niet te vergeten de capaciteit om meer materiaal en stoutmoedige verhalen in de nabije toekomst te verwerven. Wat betreft de vraag of het zal de middelen vinden om zijn imago te verhogen, is een andere vraag die mogelijk geen antwoord krijgt. Hoe dan ook, we houden onze vingers gekruist voor het beste mogelijke resultaat. Tot dan, we zullen gewoon blijven yappen.