Worming from Home Recensie (PC)

Worming from Home krabt aan een irritatie waarvan ik niet eens wist dat ik die had. Op geen enkel moment had ik het idee overwogen om als ongewervelde rond te kronkelen, de beurs te manipuleren en te flirten met collega’s in een regenboog‑versierde jas. En toch, daar was ik, mijn spinloze hoofd tegen een toetsenbord bonkend, knoppen smashend en wanhopig met een muis klikkend in een poging die altijd ongrijpbare promotie te bemachtigen. Ik had absoluut geen idee wat er gebeurde, maar ik dacht er nooit twee keer over na. Ik was een worm, en ik had een klus te klaren. Ik vermoed dat ik gewoon niet helemaal zeker wist wat die klus inhield.

Wie het idee voor Worming from Home heeft bedacht, verdient een loonsverhoging, want hoewel het technisch gezien niet zou moeten werken, doet het dat wel. Gemengd met wat vette ragdoll‑fysica en een slappe omgeving vol gekke snuisterijen, uitdagingen en sandbox‑elementen, heeft het spel duidelijk alle kenmerken van een gedenkwaardige ervaring die nog lang in je gedachten kan blijven hangen nadat Wall Street je salaris opeist. Het feit dat je je vrije tijd kunt besteden aan gewichtheffen in de sportschool zegt het al. Voeg er een vleugje romantiek aan toe en je hebt terecht het gekke concept in handen.

Een jobsimulator in hart en nieren, Worming from Home nodigt je uit om de spinloze wereld van de financiën te betreden — een plek waar jij terecht een naam voor jezelf kunt maken als een alleskunner‑analist die — en het is beter hier niet te veel vragen te stellen — de beurs kan manipuleren en telefoontjes kan beantwoorden, naast het uitvoeren van diverse vreemde klusjes en het ontgrendelen van verschillende cosmetische items, zoals hoeden. Maar natuurlijk is het makkelijker om geen vragen te stellen of te blijven hangen bij de details. Worming from Home is een beetje een buitenbeentje, en dat weet het maar al te goed.

Zoals je je waarschijnlijk kunt voorstellen, brengt het aannemen van de rol van een ongewervelde beperkingen met zich mee: je kunt je vingers niet gebruiken om te typen, en je kunt zeker je benen niet vrij gebruiken om tussen vacatures te lopen. Dankzij de rag‑doll‑fysica brengt elke taak die je hier aangaat een ander soort probleem met zich mee. Als de telefoon bijvoorbeeld gaat, moet je al je kracht en energie gebruiken om op te nemen. Als de baan vereist dat je je naam langs de gestippelde lijn zet, moet je een pen pakken en je beste krul maken. En dezelfde regel geldt voor de meeste taken in Worming from Home. Niets is gemakkelijk, hoewel het werk vaak eindigt in wat bescheiden resultaten.

Voor een nogal absurd concept giet Worming from Home zeker veel hart en ziel in het ontwerp. In tegenstelling tot je alledaagse, op fysica gerichte sandbox waarin je vanzelf de boel op stelten zet en overal chaos veroorzaakt zoals je wilt, biedt Worming from Home een gevoel van doelgerichtheid — een doel waar je naartoe kunt werken. Bijvoorbeeld, je kunt je dagelijkse agenda bekijken, deadlines halen en je onderdompelen in verschillende kantoortaken terwijl je naar een specifiek doel streeft. Je hebt banen die vaak een bepaalde vaardigheid vereisen, extra’s die een bepaald bedrag geld nodig hebben, en willekeurige taken die je in staat stellen je innerlijke worm te laten spreken en wild door de wereld te zwerven. Het is allemaal een beetje gek, moet ik toegeven, maar dat is juist wat het zo’n genot maakt om doorheen te ploeteren.

Hoe dan ook, ik zou beweren dat de beurs een saaie plek is om mee te experimenteren. Als een worm heeft het echter zijn eigen speciale voordelen. Kleurrijke hoeden en skins terzijde, de baan zelf biedt een schat aan unieke mogelijkheden om je innerlijke buitenbeentje te laten schitteren. Met een checklist van taken om af te vinken — banen variërend van het invullen van spreadsheets tot het ondertekenen van papieren, het beantwoorden van telefoontjes tot het verzamelen van insider‑informatie over de beurs, om er maar een paar te noemen — Worming from Home voorkomt dat je in de monotoon negen‑tot‑vijf valkuil valt. Is het gemakkelijk om een worm te zijn in een hond‑eet‑hond wereld? Nee. Is het leuk om gewichten te tillen en te flirten met collega’s? Ja — en dat is wat ik eruit meeneem.

Hoewel Worming from Home een tamelijk kort spel is (drie uur, als je het opschroeft), biedt het veel elementen om mee te experimenteren. Van de toetsen op het toetsenbord tot de interactieve objecten, de NPC’s tot de lichte platform‑mini‑games, en vrijwel alles daartussen — trouw aan zijn naam, stopt het spel veel plezier in een anderszins korte en ongebruikelijke ervaring. Natuurlijk kan het een absolute nachtmerrie zijn om te spelen, gezien het feit dat je een worm bent en daardoor het tegenovergestelde van een competente kantoormonkey. Maar dan zijn juist die gekkigheid en de wankele mechanica wat het zo ontzettend charmant maakt.

Het volstaat te zeggen dat, als je houdt van excentrieke klus‑simulaties zoals Manual Samuel, The Stanley Parable, of Goat Simulator, je waarschijnlijk Worming from Home geweldig zult vinden. Hoewel het nog steeds aan de korte kant van het spectrum zit, compenseert het zijn beperkte inhoud met een enorm vermakelijke en chaotische sandbox‑omgeving die, vreemd genoeg, heel leuk is om een tijdlang doorheen te hollen.

Conclusie

Worming from Home kruipt zich een weg naar het hart van het vreemde en het wonderlijke met een totaal krankzinnige, verre van spinloze, klus‑gerichte sandbox die even hilarisch als frustrerend is om doorheen te kronkelen. Met enkele komische momenten, absurde mini‑games en een cast van onwaarschijnlijke personages die het kantoor vullen, tilt het waterkoeler‑klets naar een volledig nieuw niveau. Meestal zou ik zeggen dat zo’n concept niet zou moeten werken tegen de achtergrond van een beursomgeving. Maar het blijkt wel te werken — en ik kan niet gelukkiger zijn.

Als je een paar uur over hebt en een beetje extra geld wilt uitgeven aan een onzinnige jobsimulator die zich richt op een behoorlijk niche markt, dan moet je zeker overwegen je naam onder de gestippelde lijn in deze corporate omgeving te zetten. Je hebt geen ruggengraat nodig om een promotie te krijgen, maar je wel een goed gevoel voor humor om te erkennen dat, winnen of verliezen, wormen de beurs op korte termijn hoogstwaarschijnlijk niet zullen veroveren.