Waterpark Simulator Recensie (PC)

Planet Coaster 2 kon niet krabben aan “die” jeuk. Het was iets aan de manier waarop het werd verpakt; het ontbrak de gevestigde flair van een tastbare sequel, en niet te vergeten de evolutionaire complexiteit van de waterpretparkinstelling die het zo wanhopig hard probeerde te concepen. Het was geen slechte game op geen enkele manier, maar er was iets dat het niet kon leveren. Met hindsight, denk ik dat ik op zoek was naar iets dat een beetje meer hands-on en veelzijdig was. Sindsdien ben ik op zoek naar een andere manier om die nautische knoop te waxen – een reis die, na een tijdje van schrapen aan de bodem van de barrel van Steam’s uitgebreide schatkamer van simulatiespellen, me rechtstreeks voor Waterpark Simulator heeft gezet.

In het begin dacht ik dat elke game die het woord simulator zou gebruiken, automatisch in diezelfde wannabe-val zou vallen die ontelbare anderen ook ten prooi waren gevallen. Ik dacht, als het de gebruikelijke trekjes van een businesssimulatiespel had en een schaamteloze overlay van een waterpretparkthema, dan zou het niet veel van een game zijn als een reskin van de getraceerde werelden van zijn tegenstanders. Toch, tot mijn verbazing, had ik het mis. Scratch dat, ik was mijlen verwijderd van die school van denken.

Ik zou willen zeggen dat Waterpark Simulator het onechte breinkind is van House Flipper en Theme Park World, met misschien een externe streng van Rollercoaster Tycoon ergens in de core DNA. Ik zeg dat omdat, ondanks dat het een goede selectie van bouwbare componenten en sandboxfuncties heeft, het – nee, baadt in chaos, dankzij de inclusie van rag doll-fysica en een schatkamer van hoogst onorthodoxe ritblauwdrukken en attracties. Maar dat is wat het leuk maakt. Helaas is Waterpark Simulator geen echte sim; het is anarchie aan de waterside.

Let op de Splash Zone

Waterpark Simulator rolt de sponsmatten en pooldoeken uit voor een hoogst illogische, bijna ontketende first-person businesssimulatiesandbox die alle kenmerken van een chloridgevoede, zinloos vermaakelijke game heeft. Het is een beetje alles, omdat het je niet alleen de vrijheid geeft om een park van de grond af te bouwen, maar ook om deel te nemen aan de creatie en, na een tijdje van knoeien in het water, getuige te zijn van de uiteindelijke ondergang als de gasten omvallen en de wereld in stukken breekt, of beter nog, in vlammen. Het zijn de stappen die je onderweg zet, natuurlijk, die deze ongebreidelde build-’em-up de lach-out-loud-ervaring maken die het is – en ik ben alles voor het.

Ten eerste is er de overvloed aan aanpasbare scenario’s die de game je op een zilveren schaal aanbiedt. In tegenstelling tot je standaard sandbox, Waterpark Simulator geeft je de creatieve vrijheid om ver voorbij de basisgameplay-loop te gaan en situaties te creëren die zowel jeugdig als tactisch zijn. Hoe dan ook, wat je hier hebt is de sleutel tot een overvloed aan kansen, waarvan de meeste ofwel resulteren in financieel succes of een rechtszaak van een zekere mate. Maar dat is een businesssimulator in een notendop; rampzalige vernietiging is een kleine prijs om te betalen voor een uiteindelijke loon.

Het is voldoende om te zeggen dat, voor een simulatiespel, er een enorm bedrag aan dingen is om je handen op te leggen. En niet alleen met de waterglijbaaninstallaties, maar met de kraampjes, parkversiering en een cascade van verschillende banen, die inclusief het verkopen van kaartjes, het repareren van attracties, het redden van verdrinkende gasten en, als je het kunt geloven, het vissen van turds uit de kinderbaden. Dat is een dieptepunt dat ik snel zou vergeten, echter.

Hard werken of amper werken

Waterpark Simulator doet een fantastische job om je te behoeden voor de saaie arbeid van het bouwen en onderhouden van een themapark, zal ik zeggen. Het doet het, niet alleen om het overbodige gewicht van je schouders te halen, maar om je toegang te geven tot een belachelijke, bijna kindse ervaring die niet veel van een workout vereist. Met dank aan de rag doll-fysica en de uitgebreide reeks waterpistolen en andere interactieve tools, kun je ook chaos veroorzaken in je eigen allotment door gasten te terroriseren, doodsbange aangepaste glijbanen te creëren en zelfs massale paniek te verspreiden door een handvol stront in de golfgolfmachine te plaatsen, bijvoorbeeld. En dat is een klein stukje dat we afbreken van de top van de ijsberg, geloof het of niet.

Terwijl het aanpassingspakket een overvloed aan functies en kansen heeft om te verkennen, is er ook iets van een steile leercurve om te beheersen, hier. Met zo veel beschikbaar voor je om je handen op te leggen (en niet te vergeten een hele hoop banen en onderhoudstaken om te overwegen), is er iets van een seminar over hoe je deze draaiende operaties aanpakt. En noch, zelfs met al deze bewegende onderdelen, word je nooit gedwongen om te streven naar perfectie hier.

Al met al speelt Waterpark Simulator verrassend goed, met weinig tot geen grote technische problemen in het ontwerp die uiteindelijk de ervaring verpesten. Het ziet er niet geweldig uit, maar het is een simulatiespel, dus de lat ligt niet hoog, ook. En zelfs dan is het gebrek aan visuele geloofwaardigheid een kleine prijs om te betalen voor een anderszins belachelijk vrolijke festiviteit van nautische waanzin.

Uitspraak

Waterpark Simulator verhoogt het entertainmentfactor door een bodemloze creatieve ervaring te bieden die beginnende ondernemers de kans geeft om te bouwen en te floreren voorbij de traditionele vaste limieten. Met een waterval van bewegende onderdelen en een vleugje jeugdige humor om in te baden, weet het de beste van businesssimulatie met komische verhalenvertelling ongelooflijk goed te combineren. En dat is alles wat ik uit deze recensie haal: het feit dat het niet openlijk de saaiheid van een saaie en herhalende simulatiespel weerspiegelt, maar probeert om twee kloppende harten met hetzelfde peddel te vangen.

Hoewel Waterpark Simulator nog in zijn kinderschoenen staat, en dat het nog een paar losse tanden heeft die een beetje extra TLC kunnen gebruiken, is het spel zelf nog onweerstaanbaar bevredigend om doorheen te spelen. Het is een open boek, dus de kans dat het in de komende maanden nog meer inhoud krijgt, is monumentaal hoog. Dat is nog een enorm pluspunt in mijn ogen, echt.

Als jij, net als ik, voelde dat Planet Coaster 2  niet in staat was om zijn belofte in te lossen om een nautisch geschikte sequel te concepen, dan is het heel waarschijnlijk dat je je tenen nat kunt krijgen en je veel nodige kicks in de getijdenkrachten van Waterpark Simulator. Het is chaotisch, hilarisch en absoluut uitbarstend aan de mond met alle noodzakelijke details om je uren, dagen of zelfs weken lang te houden. Heck, zelfs het vissen van poep uit een zwembad is vermaak. En dat is iets.