VORON: Raven’s Story Review (PC)

VORON: Raven Story’s verstoorde veren mogen dan een beetje verfrommeld zijn en met het extra gewicht van een paar koolstofgecoatte knopen, maar de spirituele betekenis is ongeëvenaard. Het is een korte indie game die, hoewel ver van perfect, een memorabele boodschap overbrengt die zowel pulpy als waardig is voor de All-Father van de luchtvaart. Het is van meerdere rassen; het is Flowers met raven; het is Bee Simulator met erfelijke eigenschappen die de lange verhalen van vroeger voorafgaan. Het is, als het al iets is, een reis die de traditionele coming-of-age-troepen met de kracht van vlucht en Noorse mythologie verweeft.

In waarheid is er niet zo veel voor ons om hier uit te pakken. Kortom, Raven’s Story ontvouwt zich over een korte campagne van twee uur – een zoektocht waarin u, de curator van vleugels en lege kraaien, reist naar de verste uithoeken van een Noors diorama om de betekenis van het leven te ontdekken en hoe raven, van alle wezens, buigen voor de zogenaamde All-Father en een rol spelen in de beroemde Wereld van Goden. Er is een beetje meer aan de plot dan dat; natuurlijk, is het ook over een kleine raaf die verlangt om te vliegen. Bovendien gaat het over de wanhopige zoektocht van een kleine raaf om zijn plaats te vinden tijdens de laatste uren van de mensheid. Maar, meer over al dat later.

Het begint met een kraai – een zwakke echo, een paar kleine stappen en een bericht van Papa. Vanaf hier buigt de wereld naar het gewicht van de All-Father, en voordat je het weet, krijgt die raaf van jou de kans om openlijk op expeditie te gaan. De wereld is op zijn knieën, maar er is nog zo veel meer te doen. De einde, echter, ligt in uw handen.

Een raaf, bestemd voor de All-Father

Raven’s Story zet u in controle van een jongeling die, in een poging om het nest te verlaten, erop uit gaat om een Noors-georiënteerde wereld te verkennen waar verloren zielen reizen naar de belangrijke Wereld van Goden, en raven dienen als hun spirituele metgezellen onderweg naar de voordeur. Tussen al dit alles verkeert nog een andere draad – een plot die u dwingt om grote hoogten te overwinnen, niet alleen voor het welzijn van het universum zelf, maar voor uw familie en de zogenaamde All-Father die, volgens uw vader, een cruciale rol speelt in de vorming van de wereld, zowel tijdens het leven als erna.

Het spel zelf laat u uw vleugels uitspreiden en een reeks liminale locaties verkennen in een cartoon-achtige wereld. Er zijn verschillende puzzels om op te lossen, personages om mee te praten en verborgen geheimen om te ontgrendelen. Bovendien zijn er elementaire krachten, stralende ringen die curieuze voordelen bieden en veel gebieden om uw vaardigheden in de luchtvaart te beperken en de kunst van vliegen te beheersen.

Over het onderwerp van vliegen, het spel neemt grotendeels dezelfde basismechanica over als u zou verwachten van een dergelijk spel. Het is gemakkelijk te leren, maar moeilijk te beheersen. Het is moeilijk, niet omdat het verschillende elementaire ringen biedt om doorheen te glijden, maar omdat het ook taken heeft om vaker aerobatics te leren om bepaalde omgevingsproeven en werelduitdagingen te voltooien. Het is niet altijd verbluffend moeilijk, hoewel het wel een leercurve presenteert wanneer u het het minst verwacht. Een klein bezwaar, hoewel niets dat het waard is om met een scherp mes te porren.

De eed van een raaf

Het goede nieuws is dat, voor een spel dat zijn hele bestaan rondom vlucht en exploratie centreert, het spel de kloppende hart van zijn USP buitengewoon goed vastlegt. Het is nog een beetje kaal en zonder de toegevoegde complexiteit van een mechaniekzware besturingssysteem, waar. Maar, het doet de kunst van doelloos door de Noorse archipelago zweven laten voelen als een geweldige hoeveelheid plezier. Dat is iets dat, eerlijk gezegd, een aantal andere vlucht-georiënteerde wereldhoppers vaak hebben nagelaten om te implementeren.

De dialoog en in-game-ontmoetingen hier zijn, nou, ze zijn acceptabel, om het zo te zeggen, en de puzzels zijn net zo tekstboekachtig als het maar kan, met weinig tot geen grote innovaties om de aantrekkingskracht te vergroten. Maar, dat is niet wat deze avontuur aandrijft; het zijn de frequente uitbarstingen van vreugde die voortkomen uit een voorbijgaand vluchtpatroon, en niet te vergeten de ambient soundtrack die u begeleidt terwijl u door de winden navigeert en langzaam de onderliggende thema’s van het spel verbindt. Het is nog steeds een korte ervaring die veel uit de pot laat, maar, om krediet te geven waar krediet is verschuldigd, doet het een lovenswaardige poging om een kist van mix-and-match-emoties in zijn wortels te planten.

Uitspraak

Terwijl VORON: Raven’s Story een eenvoudig coming-of-age-verhaal vertelt dat voelt ontzettend waardig en tastbaar, heeft het een handvol vlekken en fouten. Voor het grootste deel speelt het buitengewoon goed; de vliegmechanica, bijvoorbeeld, zijn adaptief en aangenaam om te leren. Maar er zijn andere, kleinere problemen die enkele van de kernonderdelen van het spel verzwakken, zoals de kale omgeving, bijvoorbeeld. Maar dan, zelfs met een minimalistische palet en een gebrek aan ingewikkelde details, is het niet echt iets om over te klagen. Waarom? Nou, voornamelijk vanwege het feit dat Raven’s Story niet zozeer over het presenteren van een opvallend meesterwerk gaat, maar het vastleggen van de voorbijgaande momenten via een kanaal van elegante soundscapes en ontroerende beats. En eerlijk gezegd, het legt al dat in zijn relatief korte levensduur vast.

Laat het gezegd zijn dat, als u geniet van spellen zoals Flowers of Journey, of misschien enig ander contextloos verhaal dat actief kiest om een verhaal te spinnen via emotionele vertelling en audio-aanwijzingen, dan is de kans groot dat u zal genieten van het ondernemen van VORON: Raven Story’s slanke maar emotioneel geladen voorbijgaande avontuur. Al met al is het een goed geconstrueerd avontuur dat alle pure en ongezuiverde goedheid van een oprechte indie-game uitstraalt. Is het perfect? Absoluut niet, nee. En toch, voor wat het waard is, is het nog een spel dat enige krediet verdient. Voor de relatief lage vraagprijs, vooral, zou ik zeggen dat het de moeite waard is om de kans te nemen om uw vleugels los te maken.