Beoordeling van Tormented Souls 2 (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Wat maakt een goede horror-game voor jou? Zo onpopulair als ze zijn, sommige gamers steunen nog steeds verrassende jumpscares die je niet zien aankomen. Anderen kunnen niet genoeg krijgen van spookachtige omgevingen en eveneens groteske monsters die je achterna zitten. Je wilt dan misschien een competent gevechtssysteem om monsters te verslaan, met een voorbehoud van beperkte middelen, bijvoorbeeld. Of een zwak systeem, waardoor je kwetsbaar bent op de meest wanhopige momenten; je wapens hebben nauwelijks enig effect op de meest angstaanjagende bazen. En het is dan logisch om gewoon voor je leven te rennen. Of op zijn minst, om meer munitie en upgrades te zoeken en terug te keren in betere vorm.

Al deze elementen zijn aangepast en herschreven in horror-games van de afgelopen decennia, van de vroege opkomst van Resident Evil en Silent Hill-types tot de moderne benaderingen via de Amnesia en Dead Space -franchises. Elke ambitieuze benadering van horror heeft zijn eigen niche-publiek verzameld, met ontwikkelaars die vaak schakelen tussen retro- en moderne tijdsperioden. Voor de Tormented Souls-serie, die nu bij zijn sequel is uitgekomen op 23 oktober 2025, gaan we terug in de tijd naar de klassieke survival-horror-games van vroeger. De twee games in de serie tot nu toe zijn volledig trouw gebleven aan horror-games uit het verleden, zowel in verhaal als gameplay, zozeer dat ze al dan niet in jouw goede genade vallen.

Laten we ontdekken waar de recente game (en jouw interesses) staan in onze Tormented Souls 2-beoordeling hieronder.

Op zoek naar het spirituele

Als het jouw eerste keer is in de Tormented Souls wereld, kun je moeite hebben om bij te blijven met de lore en het verhaal van de sequel. Maar het is niet nodig om terug te gaan naar het eerste spel om uiteindelijk grip te krijgen op de dingen. Terugkerende spelers zullen blij zijn om snel op te pakken waar het eerste spel was geëindigd. Met Caroline Walker en haar zus, Anna, die ternauwernood ontsnappen aan de kwellingen van het Wilberger Hospital. Anna begint te tekenen van angstaanjagende monsters die tot leven komen, waardoor een zoektocht naar verlossing begint in een mysterieus klooster in de stad Villa Hess.

Nauwelijks zijn de zussen aangekomen of ze ontdekken dat het klooster een thuis is voor een gevaarlijke sekte, die Anna kidnappen in de hoop haar krachten te gebruiken voor hun eigen voordeel. Dit zet Caroline ertoe aan om door de angstaanjagende gangen en muren van het vreemde en waanzinnige klooster te navigeren. En om onder druk te staan om haar zus te vinden voordat het te laat is.

Het is niet het meest onconventionele verhaal in het horror-genre. Noch zal het je verblinden met zijn verhaalbochten en ideeën. Maar het heeft zeker zijn verleidelijke verrassingen; wendingen en bochten hier en daar die je aan het scherm kleven tot het einde. Sommige rituelen waar je moeite mee hebt om doorheen te komen, monsters die je echt bang maken, onder andere horror-genre-tropen, terwijl je meer locaties binnen het klooster en daarbuiten ontdekt.

Rollen in de duisternis

Het is de atmosfeer en omgeving, echter, die het meest zal vermaken. Hoe eng de kamers van het klooster eruitzien en aanvoelen als je nerveus door de smalle en donker verlichte gangen navigeert. Hoe de onderdrukkende atmosfeer zwaar op je keel hangt, dreigend om het leven uit je te persen. Dit is geen gelukkige plek, zeker niets vrolijks of gemakkelijks hier. Zelfs als Caroline te lang in het donker blijft, zal ze gaan hyperventileren, het leven letterlijk en figuurlijk uit haar longen zuigend.

Meestal heeft het te maken met de verlichting en schaduwen die elk vertrek en elke route binnendringen; je enige lichtbron is een zwakke aansteker die je kunt gebruiken om spaarzaam kaarsen aan te steken. Met de zwakke verlichting kun je elk voorwerp in de kamers die je verkent, nauwkeurig onderzoeken, op zoek naar aanwijzingen en voorwerpen die je kunnen helpen om puzzels op te lossen. Je bent vaak heel alert op elk detail, wat grandioos aanvoelt als de visuele ontwerp zo meesterlijk is om de fijnste details en polijsten te includeren.

Alleen de personages kunnen er een beetje modderig uitzien, hun bewegingen stijf. Caroline beweegt langzaam en doelgericht, nauwelijks rationeel in het echte leven, wat op je zenuwen kan werken als je voor een zombie rent. Het is allemaal onderdeel van de klassieke horror-sfeer, echter; die onhandige beweging die bijdraagt aan de spanning van hoge inzet-vijandige ontmoetingen. En voor beter of voor erger, Tormented Souls 2 houdt alle tropen van survival-horror van decennia geleden volledig in stand, eraan vasthoudend.

Oud is goud

Neem het gameplay, trouw aan zijn inspiraties. Van beperkte middelen tot handmatig opslaan en vaste camera-angles, alle ontwerpkeuzes van klassieke survival-horror-games keren terug, met als doel de spanning te verhogen. Zelfs tank-besturingen worden hier geïmplementeerd, wat geen verrassing is gezien hun implementatie in het eerste spel. Als resultaat worden je exploratie- en verhaalmomenten vertraagd om de engte en de angst die in de atmosfeer hangen, volledig te absorberen. Om de tijd te nemen om de kamers waar je bent, te onderzoeken, zelfs als, op elk moment, een monster je kan overvallen.

En het is in die momenten waar de intensiteit piek niveaus bereikt. Wanneer je niet in controle bent van de camera, en gedwongen wordt om te onthouden waar gangen leiden. Camera-wisselingen zijn ongelooflijk cinematisch als je worstelt met de “omhoog”, “omlaag” en “links” of “rechts” knoppen om monsters te ontwijken. Het kan angstaanjagende momenten creëren wanneer monsters lijken je in te halen, alleen om de camera-hoek te verschuiven naar jouw voordeel. Maar het tegenovergestelde is ook waar, vooral als je geen goed begrip hebt van de lay-out van de kamer.

Het is in die momenten dat je gedwongen wordt om te vechten. Waar, je meestal vijanden kunt ontwijken. Maar ze blijven respawnen, waardoor je terugkeer naar die kamers nog moeilijker wordt. En dus, zelfs met de camera-wisseling die je in het nadeel plaatst, is er geen volledige ontsnapping aan gevechten. Gelukkig, als je voorzichtig genoeg bent, zou je wapens in de omgeving moeten kunnen zien, van shotguns tot nagels.

Voor Anna

Herinner je wanneer ik horror-games groepeerde in die met effectief gevecht en die die je kwetsbaar maken? Tormented Souls 2 is het laatste in elke zin van het woord. Eerst, je wapens, hoewel ze een klap pakken, hebben beperkte munitie. Je zult vaak in situaties terechtkomen waar je slechts twee kogels hebt om een baas te verslaan, wat je zeker kwetsbaar en dood zal maken. En de wapens zelf hebben pijnlijke nauwkeurigheid, waardoor je de al beperkte munitie verspilt.

Tormented Souls 2 heeft verder beperkte wapentypes, en sommige zijn niet bijna zo effectief. De hamer, bijvoorbeeld, komt vooral tot zijn recht als “finisher” wanneer je een vijand hebt verdoofd. Nu, je kon vertrouwen op melee, maar dat is nog erger voor overleving, met onhandige besturing en ontwijken. Het is een kwestie van keuze, denk ik, of je geniet van de piek-spanning van het opkomen tegen angstaanjagende monsters met weinig in je arsenaal: een verloren strijd. En dan nauwelijks overleven op tijd om handmatig op te slaan. Als je het kunt geloven, zijn er standvastige gamers die Tormented Souls 2 enorm waarderen voor alles wat het is, inclusief de puzzels, die bijna evenzeer frustreren als ze bevredigen.

Sommige echt creatieve en slimme handgemaakte puzzels hier die je zullen doen nadenken over de aanwijzingen en voorwerpen die je hebt. Misschien moet je terugkeren door een onlangs ontgrendeld “op slot” deur om een aanwijzing te ontdekken die je misschien hebt gemist. En het voelt nooit repetitief als de omgevingen indrukwekkend immersief zijn. Sommige puzzels zullen je zeker verleiden om tegen het spel te schreeuwen. Meestal zijn ze een aangename verandering van tempo als je de volgende monster-aanval verwacht via omgevingsgeluiden en subtiele voetstappen.

Uitspraak

Op dit punt zou ik zeggen dat Tormented Souls 2 zeker meer heeft wat werkt. Ondanks imperfecties, en alleen als we nitpicken aan zijn perfectie, zijn er zeker leuke en bevredigende horror-sequenties voor de ware fans van het genre. Die spannende momenten zijn niet alleen wanneer je een monster ontmoet, maar gedurende het hele spel, eerlijk gezegd. Wanneer je de wereld verkent, op zoek naar voorwerpen en aanwijzingen om puzzels op te lossen, de spanning laat je nooit los (en de kamer waar je bent).

Op elk moment zullen de omgevingsgeluiden die onzichtbaar gevaar aanduiden, bewezen waar en echt zijn. En je zult moeten doen met de beperkte middelen en munitie die je tot nu toe hebt verzameld. Of rennen voor je leven, onthoudend om de juiste richting te gaan, of de vaste camera-angles zullen je dood zijn. Smalle gangen, donker verlicht, en wiens totale duisternis je rechtstreeks doodt. Vreemde, rituele gebeurtenissen in de spookachtige stad Villa Hess. Is het allemaal voor jou?

Tormented Souls 2 is heel erg een liefdesbrief aan jaren die voorbij zijn gegaan maar niet verloren. Het is trouw aan genre-tropen die, hoewel sommigen ze als verouderd beschouwen, nog steeds effectief zijn in het opwekken van angst en angst tijdens je speelsessie. Er kunnen enkele technische problemen zijn, maar uiteindelijk denk ik zeker dat je een derde spel nodig zult hebben.

Uittreksel: Twisted Fate

Terwijl Caroline en haar zus Anna een mysterieus klooster zochten voor hulp, raakten ze gevangen in de vreemde en angstaanjagende praktijken van een gevaarlijke sekte. Tormented Souls 2 is een survival-horror-game die in de voetsporen van de klassieken volgt. Het draait de tijd terug naar de dagen van vaste camera-angles met tank-besturing, handmatig opslaan en beperkte middelen tot groot effect. Zo veel spanning bouwt op tijdens exploratie en puzzel-oplossing dat het door de naden barst in de angstaanjagende vijandige ontmoetingen. Zelfs met een paar misstappen, Tormented Souls 2 blijft een trouwe kunstvorm.