Recensie van Star Wars Galactic Racer (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Star Wars is gemaakt om mee te racen, en niet zomaar op een willekeurige manier. De sciencefictionwereld in een sterrenstelsel hier ver, ver vandaan is al een troef op zich. Er zijn zoveel uiteenlopende planeten en biomen die het perfecte decor voor een toernooi zouden vormen. De rijke mythologie biedt volop ruimte voor drama en verwikkelingen met buitenaardse wezens. We hebben eerder futuristische arcaderacers gespeeld. Podracen is echter meteen al iets unieks binnen de franchise. Het zou gewoon fijn zijn als racen eindelijk eens iets anders krijgt dan openwereldavonturen of karten. Iets wat de afgelopen jaren niet is uitgebracht, met weinig tot geen vernieuwing, laten we eerlijk zijn.

EA heeft al lange tijd de exclusieve rechten op de Star Wars-franchise in handen. Disney en Lucasfilm Games hebben het stuur echter weer in handen genomen, en het enige wat ik kan zeggen is: ‘Het werd verdomme tijd.’ Als Star Wars Galactic Racer een voorproefje is van wat ons te wachten staat, dan ben ik erbij. Ik moet mijn agenda zien vrij te maken, gezien de stortvloed aan veelbelovende titels die al op mijn backlog staan. Maar verdomme, ik maak er tijd voor. Als de racegame die ik net heb gespeeld de basis vormt voor toekomstige delen, kan ik me nauwelijks voorstellen hoe spannend de komende jaren zullen zijn. Ik zal zelfs een beetje coulant zijn als er vernieuwende functies worden toegevoegd, want op dit moment voelen de rondes al mijlenver vooruit.

Lucasfilm gaat nu al razendsnel van start, en huidige racegames zullen moeite hebben om dat tempo bij te houden. Ik kan er geen genoeg van krijgen. En dan nu de specifieke functies en details waar ik zo blij van word. Dit is mijn review van Star Wars Galactic Racer tot nu toe.

Ik houd wel van een beetje rivaliteit

Het was prima geweest om je puur op het racen te richten. Star Wars Galactic Racer gaat echter een stap verder en bouwt een verhaalcampagne rond de toernooiraces waaraan je meedoet. Zo krijg je een reden om er weer op uit te trekken en alles te geven, en dat vind ik geweldig. Ik houd wel van een beetje drama en ontmoetingen met de eigenaardige personages uit het Star Wars-universum. Volgens mij zorgen sommige van die gesprekken er echt voor dat je betrokken blijft. Dat zit hem in het opvallende ontwerp van de buitenaardse soorten die je ontmoet, en in hun unieke bewegingen en manier van spreken. 

Dit is zonder meer een verhaal met een Star Wars-thema dat niet te diep ingaat op overbodige uitleg. Het houdt het bij luchtige confrontaties met je tegenstanders, bijpersonages en anderen. Al moet ik zeggen dat je belangrijkste tegenstander, de kerel die je idealiter uitdaagt en verslaat nadat je je omhoog hebt gewerkt, een klootzak is. Die vent moet beslist op zijn plek worden gezet. Verder was ik gecharmeerd van veel personages. Het is niet eens mijn eigen personage dat de meeste aandacht trok. Mijn gezichtsloze personage, dat ik makkelijk zou vergeten terwijl iedereen zogenaamd naar hem kijkt. Het is Biddy Blas die mijn zelfbenoemde mascotte is voor toekomstige Star Wars Galactic Racer games. Je hoorde het hier als eerste.

Het wordt een marathon

Ik denk dat het verhaal je ervaring beslist naar een hoger niveau tilt. De gesprekken tussen de races door herinneren je eraan waar je bent, al is dat moeilijk te vergeten wanneer het Star Wars-universum alle aandacht opeist. Maar ook de momenten waarop je de wereld vanuit de derde persoon kunt verkennen en met personages kunt praten, maken de race-ervaring samenhangender.

Zo wordt het een reis waarbij je denkt: hé, er komt een race aan, ben je er klaar voor? En wanneer je terugkomt, kom je personages tegen die je toejuichen of je uitlachen omdat je hebt verloren. Stel je voor dat je dat door menu’s vervangt. Eigenlijk hoef je je dat niet eens voor te stellen, want dat is de norm bij de meeste racegames van nu. Je bladert door menu’s om je volgende race te kiezen. En zodra je de finish hebt gehaald, keer je weer terug naar de menu’s. Dat voelt onsamenhangend, precies het tegenovergestelde van wat Star Wars Galactic Racer met zijn campagne voor elkaar krijgt.

Vang me als je kunt

En met campagne bedoel ik dat het verhaal is opgebouwd uit echte aktes die je doorloopt. In totaal zijn er drie aktes, die je afhankelijk van je vaardigheden ongeveer 20 uur kosten om te voltooien. Zo werk je stap voor stap naar het niveau waarop je het eindelijk kunt opnemen tegen je grootste rivaal. Je kunt het al vóór het einde van de derde akte tegen hem opnemen, maar dan ben je nog niet tegen hem opgewassen.

Richt je eerst op het verbeteren van je vaardigheden en het upgraden van je voertuigen. Je ontgrendelt allerlei verbeteringen, versterkingen en speciale vaardigheden die je tijdens races kunt gebruiken en die daadwerkelijk kunnen bepalen of je op het podium eindigt. En ja, Star Wars Galactic Racer is behoorlijk genadeloos als je de voordelen die het je biedt niet optimaal benut. Die voordelen verdien je met inzet, vastberadenheid en een niet-aflatend streven om beter te worden. 

Maar hé, niet zo sip, lieverd. Al dat werk voelt nauwelijks als werk, want de races zijn werkelijk fantastisch. Daarin zit het geheim van Star Wars Galactic Racer . Wat me tijdens elke race het meest enthousiast maakt, is hoe razendsnel mijn Landspeeder is. Dat is je racevoertuig dat boven de grond zweeft en er zo snel vandoor schiet dat de grenzen van het circuit vervagen. Ik heb geen idee hoe ik de banen kon zien; die scherpe bochten die uit het niets opdoken, hebben me in elk geval vaker te pakken gehad dan ik wil toegeven. Volgens mij is snelheid de grootste kracht van de game, want vergeleken met andere racegames is het verschil lachwekkend. 

Verliezen is geen optie

En stel je nu eens voor dat de Speeder Bike nog sneller is dan de Land Speeder. Toch ben ik vooral dol op de Pod Racer, die inderdaad op feestelijke wijze tijdens je campagne verschijnt. Je zult vast een paar favoriete racevoertuigen ontdekken, die je naar eigen smaak kunt aanpassen met een andere beschildering, prestatieonderdelen en statistieken.

Hier moet je de tijd nemen om zorgvuldig na te denken over de upgrades en bonussen die je krijgt voor voltooide wedstrijden en overwinningen, want je zult crashen en tegenstanders zullen jou laten crashen. En weet je die slowmotioncrashes uit Burnout nog? Jazeker, die zijn terug: nog spectaculairder en meedogenloos. Je voertuig valt in kleine stukjes uiteen. Dat doet pijn en motiveert me op een vreemde manier om mijn voertuig dat niet nog eens aan te doen.

Maar er is meer. O, nog zo veel meer. Star Wars Galactic Racer neemt namelijk nog een fantastische beslissing: de races krijgen een roguelike-opzet. Als je bij belangrijke evenementen het podium niet haalt, word je teruggestuurd naar het begin van de akte waarin je zit. Zijn al je ‘levens’ voor die akte op, dan mag je inderdaad weer helemaal opnieuw beginnen. Probeer dus niet te vaak te crashen.

Probeer zo vaak mogelijk als eerste te eindigen. Anders raak je de upgrades kwijt waar je zo hard voor hebt gewerkt. Permanente upgrades blijven behouden, maar belangrijke bonussen verlies je zeker; die moet je weer helemaal opnieuw zien te verzamelen. Let wel: de upgrades zijn willekeurig, dus je krijgt ze niet per se terug. En die upgrades zijn verdomd bijzonder. 

Wanneer de risico’s niet opwegen tegen de beloning, en andersom

Ik wil niet alle voordelen tot in detail bespreken. Geloof me, het zijn er meer dan genoeg om een indrukwekkende machine te bouwen, met zelfs hulpmiddelen voor als je tijdens races fouten maakt. Stel dat je door lavapoelen rijdt, waardoor je voertuig te snel oververhit raakt en zelfs kan ontploffen. Gelukkig zijn er slimme manieren om dat te voorkomen: je kunt schilden gebruiken of een van de waterpoelen op de planeet benutten om af te koelen. Star Wars Galactic Racer blijft je gewoon verrassen. 

Je hebt natuurlijk een standaard boostmeter, maar nog spannender is de Ramjet. Die functie is fantastisch: hij geeft je snelheid een flinke boost en schakelt bovendien tegenstanders uit. Je kunt hem alleen niet blijven gebruiken, want dan raakt je voertuig oververhit en volgt de klap. Bij racen draait het erom de risico’s af te wegen tegen de beloning. Je kunt voluit gaan, maar in die scherpe bochten glijd je makkelijk weg. Je kunt een essentiële upgrade bemachtigen, maar daar kunnen ook nadelige effecten aan kleven. De Ramjet is geweldig, maar tegen welke prijs?

Eindoordeel

Maak er een singleplayerervaring van, of speel met meerdere spelers. Probeer de scenario’s, omvangrijke delen van de campagne, of de arcademodus, een mix van tijdritten, uitdagingen en meer. Helaas is er geen ondersteuning voor splitscreen; dat is misschien wel het enige minpunt van Star Wars Galactic Racer. Verder voelt alles strak, soepel, responsief en meeslepend aan, zowel op als naast de baan. Dat is geen geringe prestatie, zeker omdat elk onderdeel van de campagne en de multiplayermodus bijna perfect is.

Ik kan niet wachten op het vervolg, want ik vermoed dat ik deze game beschamend lang blijf spelen, zonder ooit het gevoel te krijgen dat het tijd is om iets anders te gaan doen.