Sportwinkel: Proloog Recensie (PC)

Let op, Liquor Store Simulator — we gaan de overtollige vaten whiskey en wijn liquideren en de barrel vervangen door dumbbells en yogamatten, goggles en hoofdbeschermers voor een geheel nieuw zakelijk avontuur. Dat klopt, alcohol is uit, en fitness is in. De winkel ziet er niet anders uit, maar de producten die we verzenden zullen drastisch anders zijn dan die welke eerder op de rail stonden. De baan, eh — die verandert niet. Net als eerder moet je voorraad kopen, schappen stapelen en klanten bedienen om meer geld te verdienen om andere zakelijke activiteiten te financieren. En als je niet bij ons was toen we een liquor store operateerden, maak je geen zorgen — je kunt je ervaring overdragen van een van de, nou, <em"honderden andere bedrijfssimulatiespellen. Morgen lanceren we Sportwinkel. Volgende week is het waarschijnlijk iets heel anders.

Als je het nog niet hebt gehoord, Sportwinkel is zonder twijfel een klein onderdeel van het zelfde mechanisme dat vrijwel elke bedrijfssimulatie game aandrijft die in het verleden is gelanceerd, ik weet niet, vijftien jaar, meer of minder. De titel is anders, maar het spel zelf valt onder dezelfde paraplu die honderden, zo niet duizenden, standaard IPs herbergt. Met andere woorden, het is Liquor Store Simulator, maar met minder chemicaliën en meer proteïne. Als je de producten uit de vergelijking haalt, heb je hier een standaard chore core simulator — een spel dat zijn hele wereld rondom het formulematige proces van labelen, verzenden en upgraden van de rustieke wortels van een binnenkort te bubbelen bedrijf draait.

Hetzelfde, andere dag

Zo veel als ik zou willen zeggen dat Sportwinkel in een klasse apart staat, kan ik mezelf er niet toe brengen om zo’n leugen te vertellen. De bittere waarheid hier is dat, hoewel het een poging doet om zijn eigen branding te bieden, de daadwerkelijke verpakking die het omhult even herkenbaar is als je zou kunnen verwachten. Maar dat wil niet zeggen dat het een slecht spel is, of dat het niet in staat is om dezelfde aandacht te delen als zijn concurrenten. Integendeel, Sportwinkel heeft een geweldig aanbod van tentoongestelde artikelen en toegankelijke componenten, met de eenvoudige toevoeging van verschillende sportuitrusting, bedrijfsupgrades en hapklare minigames die alleen maar de kers op de taart zijn, zogezegd.

Ik kan niet zeggen dat Sportwinkel barst van de excentrieke fixtures of dingen die het tycoon-genre revolutioneren, maar ik kan zeggen dat, zelfs met het gebrek aan originaliteit in zijn ontwerp, het daadwerkelijke proces van zowel het opbouwen als onderhouden van een winkel veel plezier is hier. Nou, ik zeg plezier alsof ik suggereer dat elk deel van het spel vol verrassingen zit, wanneer het eigenlijk het gevoel van voldoening is dat komt met het bereiken van bepaalde zakelijke mijlpalen die vreugde in je ziel opwekt in dit departement. Helaas is de meeste gameplay net zo saai als het is in alternatieve realiteiten — stapel de schappen, bedien de klanten, en maak langzame maar vreemd betekenisvolle upgrades aan de basisinfrastructuur van het bedrijf. Dat is alles, en dus, als je iets uit het gewone wilde — pech, eigenlijk.

Sport vandaag, Boba morgen

Het goede nieuws hier is dat Sportwinkel een co-op-modus biedt naast zijn primaire single-player-optie, die het tot vier vrienden toelaat om je te helpen bij je zoektocht om de fitnessregime te overwinnen en de handel te monopoliseren. Hiermee komt nog een probleem: hoe meer spelers je hebt om je taken te helpen, hoe uitdagender de ervaring wordt, met klanten die meer van je diensten eisen en weigeren om de gevraagde prijzen voor je producten te betalen. En dat brengt ons bij een van de hoofd uitdagingen in het spel: het instellen van prijzen om de markt te overtroeven en je netto winst te verhogen. Gegeven, het is niet zwaar werk om te zeggen, hoewel het spel verschillende financiële keuzes biedt om te hanteren tijdens je opkomstproces. Niets dat een ervaren bedrijfs tycoon-speler niet aankon, hoor.

Om de voor de hand liggende waarheid te zeggen, Proloog schetst alleen een klein beeld van de wereld die de aanstaande release naar de oppervlakte zal brengen. Met dat in gedachten zijn er verschillende dingen die we nog niet helemaal kunnen omvatten — het complete portfolio van licentieovereenkomsten, verkoopbare activa of bedrijfsupgrades, bijvoorbeeld. Bovendien komt de huidige versie van het spel niet vooraf geïnstalleerd met de gebruikelijke hotfixes en post-lancering elleboogvet, wat betekent dat er verschillende audiovisuele problemen zijn die nog moeten worden opgelost. Het is niet onbespeelbaar, hoewel, voor de zekerheid, het de moeite waard is om te vermelden dat er enkele kleine technische nadelen zijn, hoewel niets gamebreakend, gelukkig.

Oordeel

Sportwinkel: Proloog schrijft dezelfde notities als zijn peers, allemaal in de hoop om hetzelfde formulematige tycoon-ervaring te herhalen als het vorige schepje games dat voorheen is gekomen. En het vangt die formule verrassend goed, met een groot aantal vertrouwde activa en gemakkelijk te verteren mechanismen die zijn ontworpen om dat ijzeren spiergeheugen diep in je hoofd te extraheren.

Natuurlijk is Sportwinkel even voorspelbaar als altijd, met ongeveer negentig procent van de eindgame-inhoud nog steeds openlijk transparant, zelfs in het debuut hoofdstuk, of de Proloog, in dit geval. Dat gezegd hebbende, zelfs met het gordijn tussen de huidige versie en de volledige release next to nonexistent, zijn er nog steeds verschillende gebieden van interesse die ik vreemd genoeg uitkijk, waaronder de volledige implementatie van de in-game contracten en licentieovereenkomsten. Vermoedelijk verandert de gameplay niet al te veel, maar voor wat het waard is, zelfs na het voltooien van de Proloog, lijkt het erop dat er nog steeds veel ruimte is voor extra materiaal hier.

Als je bedrijfssimulatiespellen leuk vindt die niet te ver afwijken van het gebaande pad, dan moet je je thuis voelen bij het naspelen van diezelfde tycoonrol hier op het veld met Sportwinkel.