Snacko Recensie (PC)

Met het voordeel van hindsight, had ik niet zo oordelend over Snacko moeten zijn. Aanvankelijk dacht ik dat het niet meer zou zijn dan een losse poging om de aandacht af te leiden van een meer prestigieuze levens- en boerderij simulatiegame *hoest* Animal Crossing: New Horizons. Toch kwam ik er al snel achter dat het veel meer te bieden had dan de blote noodzakelijkheden van een generieke reskin van een cultklassieker. Met vier verschillende biomen om te verkennen, honderden items om te maken, tientallen personages om vrienden mee te worden en een enorme questboom om te voltooien, maakte Snacko het overvloedig duidelijk vanaf het begin dat het alle juiste moves maakte om zichzelf te vestigen als een volwaardige tegenstander met alle kenmerken en attributen van een vertrouwde maar universeel geliefde sim.

Het openingsgedeelte van Snacko was niet wat me ertoe aanzette om dieper in zijn wereld te graven; het was de uitgebreide aard van de archipel en de smakelijke lijst met dingen die ik voorbij de tutorial kon doen. De actie van ‘het eiland terug te brengen naar zijn oude glorie’ was niets wat ik nog niet eerder honderd keer had gezien, dat geef ik toe. Maar het werkte, omdat het een tijdloze keuze was voor een opener, en ik het meer of minder opat als een Labrador met een verse bot, wetend hoe het zou verlopen en de scène zou zetten voor de rest van de reis. Nee, het was de nasleep van die introductie die ik wilde uitpakken – de gebeurtenissen die me zouden leiden naar het ontgrendelen van stapels craftblauwdrukken, kookrecepten, minigames, renovatieprojecten en een hele oceaan van Guild Quests en pocketgrote puzzelboxen.

Friss van start

Snacko wijkt niet veel af van de traditionele setup van een levens- en boerderij simulatiegame. Verhaaltechnisch kiest het ervoor om zijn vier muren op te bouwen rond twee jeugdvrienden – enthousiaste ontdekkers die, in een poging om te ontsnappen aan de ketenen van het luxueuze stadsleven, een gezamenlijke beslissing nemen om naar een voormalig vruchtbaar eiland te gaan en opnieuw te beginnen. Hun doel is eenvoudig: de verlaten wortels van een voormalig toevluchtsoord om te zetten in een cultureel icoon voor zowel beginnende burgers als de natuurlijke flora die de vier zusterbiomen bevolken. Zoals ik al zei, vertrouwd, maar even comfortabel en tijdloos.

Het spel zelf bestaat uit verschillende questbomen, met de hoofdquest bestaande uit karaktergedreven verhalen en avonturen die het verhaal van het spel verder ontwikkelen, en de secundaire boom die draait om verschillende taken en buitenschoolse activiteiten, waaronder vissen, koken, puzzelen en het verzamelen van items om betere gewassen, gereedschappen en decoraties voor uw huis te ontgrendelen, bijvoorbeeld. Samen genereren deze twee verweven bomen veel activiteiten voor u om aan boord te gaan, waardoor u kunt verkennen, ontspannen en geleidelijk aan het draadje oppakt op uw eigen gemak, evenals zonder de last van het juk van de tijd. Bovendien biedt het u de mogelijkheid om het zadel te parkeren en pauzes te nemen via de in-game “Slaapbox” wanneer u zich wilt ontspannen van het questen. Dat is een gemak dat ik altijd kan toejuichen.

Thuis weg van huis

Gelukkig doet het spel een lovenswaardige poging om enige diversiteit in zijn gameplay aan te brengen, met een bootlading aan meubels die u kunt maken, personages om mee te questen, tool- en edelsteensynergieën om te experimenteren om enkele van die trucdoorslaggevende taken te helpen, en een schatkist van verborgen geheimen om op te lossen over meerdere lagen van de archipel van het spel. Laat ik zeggen dat Snacko dus niet bepaald kort is van vlees, zogezegd. En het beste deel hier, eerlijk gezegd, is dat het zo ongelooflijk verteerbaar is. Het is zo verteerbaar, in feite, dat u nooit hoeft te vrezen voor de mogelijkheid om uw voortgang te verliezen of achterop te raken tegen het gewicht van een overweldigende barrage van complexe mechanismen of overstimulerende ideeën. Dat is een grote plus in mijn boek.

Terwijl het plot zelf nogal wispelturig is, is de daad van het herbouwen van het eiland een enorme hoeveelheid plezier, met intrigerende geheimen voor u om te ontdekken, blimps op de kaart om op te graven en een handvol dorpelingen om niet alleen vrienden mee te worden, maar ook in te huren in een van de verschillende winkels of gebouwen die uw aangepaste wereld vlees geven. Bovendien zijn er Guild Quests, die, hoewel nog steeds grotendeels afhankelijk van uw vermogen om items te halen alsof het uit de mode raakt, grotere items en andere nuttige voordelen ontgrendelen voor uw catalogus. O, en ben ik vergeten te vermelden dat er ook verschillende potentiële romances zijn die u kunt initiëren? Schuif op, Stardew Valley – de dieren schrijven hun eigen liefdesbrief.

Schattig & Knuffel

Al het bovenstaande materiaal wordt omhuld in een levendige universum dat barst van energie en persoonlijkheid. Bovendien heeft het spel een optie om tussen twee visuele modi te schakelen, zowel licht als donker, waarbij elke modus u meer controle geeft over de effecten en aanpassingsmogelijkheden voor uw acties.

Visueel gezien speelt Snacko ook ongelooflijk goed, met weinig tot geen bugs of technische problemen ingebouwd in het kader daar om uw ontwikkeling te verstoren of ongewenste ongevallen onderweg te veroorzaken. En zelfs als (en het is een grote als) een bug opduikt op een gegeven moment in de nabije toekomst in de huidige 1.0-versie van het spel, lijkt het dat de ontwikkelaars achter het spel meer dan capabel (en niet te vergeten consideraat genoeg) zijn om het op te lossen zonder er twee keer over na te denken. Met gekruiste vingers dat er geen problemen zullen zijn, eh?

Oordeel

Snacko brengt bijna alles wat u ooit zou kunnen wensen van een cozy life en farming simulation game, tot aan de grote questboom en de pocketgrote minigames die u gemakkelijk kunnen afleiden van de buitenwereld voor tientallen, misschien zelfs <em"honderden uren. Naast het feit dat het vol zit met quests, verzamelobjecten en vier hoog aanpasbare biomen, bevat het ook veel fantastisch dialoog, hartelijke kameraadschap en een enorme hoeveelheid karakterontwikkeling die zowel overduidelijk betrokken als persoonlijk aanvoelt. Er zijn een heleboel extra bonuspunten, recht daar.

Ik word overrompeld, op een bepaalde manier, door hoe snel ik verliefd kon worden op de wereld die Bluecurse Studios heeft gecreëerd voor zijn dierlievende zandbakgemeenschap. Het feit dat dit slechts de 1.0-versie is, en dat het nog steeds sprongen en stappen verwijderd is van zijn definitieve versie, spreekt boekdelen over de aandacht voor detail die zijn team in het project stopt. Daarom zou ik zeggen dat het een ongelooflijk succesvolle start maakt, en dat zijn toekomst, waar het ons ook heen brengt in het volgende hoofdstuk, zijn reputatie als een van de beste eilandsimulatiegames van 2025 verder zal versterken. Hier is dus naar het volgende hoofdstuk.