Reviews
Gezien Voor Recensie (PC)
Ik schud onwillig de hand van de duivel zelf, me afvragend hoe ik ooit drie bovennatuurlijke proeven zal doorstaan om een wens te laten uitkomen. Met een ziel op het spel en met de kans om vitaliteit terug te brengen in de schil van een geliefde echtgenoot, begint de reis. Er is een trap, een selectie van kamers en een eenvoudig doel: vinden de anomalieën en beslissen of je dieper de hel in gaat of terugkeert naar de veiligheid van een warme plek, het laatste waarvan alle hoop om een stervende wens te laten uitkomen, zou verdwijnen. Hier, in Gezien Voor, zijn er slechts twee opties, geen van beide zijn elegant of meegaand. Maar het lijkt erop dat ik weinig keuze heb dan de stippellijn te tekenen en de dobbelsteen te werpen. Ik kan niet terug.
Het is als een lift, alleen weet je niet op welke verdieping je moet uitstappen. Vastzitten in de centrale kamer met geen formele instructies over hoe omhoog of omlaag te gaan, zijn er geen andere omstandigheden. Het is jij, een schijnbaar eindeloze stroom van lagen en een kleine maar enigszins betekenisvolle reeks van subtiele details. Als er iets ongebruikelijks in de lucht is of in de manier waarop de wereld zijn samenstelling onthult, dan moet je vooruit reizen, omhoog een andere vlucht – een andere deur – of, als je mislukt om de juiste beslissing te nemen, vluchten alsof je leven ervan afhangt. Één verkeerde beslissing hier betekent nederlaag – een stap terug in de verkeerde richting en naar de voet van de eerste deur. Met dat, is het doel duidelijk: spot de anomalieën en, met de kracht van intuïtie, kies de deuren die leiden tot een positief resultaat. Het is alles of niets.
Handen Schudden Met De Duivel

Gezien Voor is een klassiek ontworpen anomalie-vindende thriller waarin je doel ligt binnen een vrij saaie cyclus: rondlopen in de gangen van een somber gebouw in een poging om de duivel bij zijn eigen spel te verslaan. Met dat, heb je een keuze te maken – een beslissing diep in een lus, als het ware – en een reeks deuren om door te lopen. Aanvankelijk heb je de begane grond en de eerste keuze. Het doel hier is om essentieel het ontwerp te onthouden en door te gaan naar de volgende verdieping. Vanaf daar is het gewoon een kwestie van je omgeving onderzoeken met een fijne kam en proberen te bepalen of er een kwaadaardige aanwezigheid is of een subtiele verandering in de atmosfeer. Als je kan vinden de anomalie, dan kun je doorgaan. Mislukt, echter, en het is terug naar het begin.
Fans van Exit 8 en een aanzienlijk deel van alternatieve anomalie-georiënteerde verborgen objectspellen zouden zich thuis moeten voelen bij Gezien Voor. Vergelijkbaar in stijl, het schildert meer of minder dezelfde versieringen als zijn soortgenoten, met als enige grote verschil de gekozen locatie – een donker en enigszins deprimerend gebouw dat negentig anomalieën en drie individuele kaarten herbergt. Behalve dat, speelt het spel uit op een identieke manier, met de speler die moet kiezen om een deur te betreden of terug te keren naar een alternatieve optie – een resultaat dat meer of minder eindigt met een schone lei. Met andere woorden, als je familiar bent met Exit 8 en hoe het werkt, dan heb je geen extra details nodig om te begrijpen hoe Gezien Voor zijn kaart speelt.
Perpetuele Nachten

Gezien Voor is niet het langste spel op de markt. Het kan onder de mat worden geveegd in één zitting. Maar dat verpest het verhaal niet; als het ware, de verborgen reis van het spel heeft een veel grotere impact, met de breedte van de inhoud die deel uitmaakt van een strakker, meer geraffineerd ervaring dat actief kiest om een buiging te maken lang voordat het saai en herhalend wordt. En om eerlijk te zijn, denk ik niet dat het nodig heeft om nog meer randen te hebben om zichzelf te bewijzen. Het is geen origineel concept, maar het is tenminste presentabel en niet toevallig ontworpen om kort en immersief te zijn.
Wat betreft de vraag of Gezien Voor een natuurlijk eng spel is, eh – het heeft zijn momenten, meestal atmosferisch aangenaam en vaak verontrustend goed. De visuele elementen zijn niet zo aantrekkelijk. Als veel van zijn tegenhangers, Gezien Voor komt meestal tekort in zijn grafische geloofwaardigheid en ingewikkelde kenmerken – een probleem dat helaas de wereldontwerp en kale kamerinterieur treft. Maar dat is het enige. Gelukkig zijn de anomalieën, evenals de plaatsing van die anomalieën, goed georkestreerd – tot het punt waarop je niet weet waar je naar moet kijken of of een subtiele verandering in de omgeving een veel groter risico met zich meebrengt. Ik kan geen van dat alles fout vinden.
Qua gameplay heeft Gezien Voor geen grote problemen. Voor een first-person psychologische horror die prioriteit geeft aan kleine details en een constante stroom van atmosferische overgangen, weet het veel uit de tas te halen om een naadloze en, bovenal, leuke ervaring te bieden. En opnieuw, dat telt voor een hoop.
Uitspraak

Gezien Voor speelt in een vertrouwde hand die wij, als fervente fans van de anomaliesfeer, veel keer hebben gezien in de afgelopen jaren. En noch, ondanks het feit dat het een wat afgezwakte versie is van zijn prestigieuze tegenhangers, Gezien Voor weet nog steeds om verse ideeën in de draaiende wereld te brengen, met een aanzienlijke lijst van anomalieën en vreemde gebeurtenissen, en een flinke platform dat een flinke hoeveelheid interessante kamers en verontrustende momenten biedt voor beginnende jagers om in te baden.
Het feit dat er ook een verhaallijn is om door te werken, naast de rijkdom aan anomalieën, maakt Gezien Voor een klein beetje interessanter dan zijn tegenhangers. De rest van het spel is, nou, het is een schoolvoorbeeld van het opnieuw ontsteken van de vlammen onder een universeel populaire concept. Maar dat is geen groot probleem, aangezien het in feite de meeste dingen goed doet.
Laat het zo zijn, als het een snelle duik in een bovennatuurlijke wereld is die je wilt, dan hoef je niet verder te zoeken dan de vervallen wijken van Satans innerlijke heiligdom. En om het te herhalen, als je denkt dat je dit eerder hebt gezien – je hebt het. Nog steeds, als het een andere iteratie is die je wilt, dan moet je zeker dit liefdesbrief aan het veelzijdige genre bekijken.
Gezien Voor Recensie (PC)
Déjà vu
Gezien Voor brengt een gevoel van déjà vu met zich mee in zijn vertrouwde maar universeel populaire verborgen objectformaat, maar doet dit met de toegevoegde intentie om een opvallende visuele suite en een memorabele reeks van kwaliteitschrikken toe te voegen aan de bestaande smeltkroes.











