Retail Hell Recensie (PC)

Ik zou liever mijn hoofd in vuil dompelen en in squalor leven dan een convenience store exploiteren in de asgrijze vallei van een claustrofobische hel. Hel, ik zou liever dezelfde monotone conversatie herhalen met de veerman dan een seconde zoeken naar reserve-toiletpapier op een met vet bedekte vloer. Maar het lijkt erop dat bedelaars geen keuze hebben in Retail Hell — vooral wanneer die bedelaars een prijs op hun hoofd hebben en een zondige aura die eenvoudigweg niet kan worden vergeven.

Het voelt alsof ik deze weg al eerder ben gegaan, als het niet in Kiosk, dan in The Boba Teashop. De wereld lijkt vertrouwd, bijna alsof ik deze zelfde vervallen gangen en geserveerd deze vreemde entiteiten eerder. De onrustbarende sfeer die de muren omhult; de hatelijke uitdrukkingen die over bewegingloze ogen hangen; en de constante herinnering dat hel geen vriendelijke bedoelingen heeft. O, ik weet deze convenience store een beetje te goed. Maar dat wil niet zeggen dat ik me thuis voel bij het. Retail Hell lijkt misschien op uw gemiddelde spookhuis, maar het feit is dat het een veel, veel donkerder geheim verbergt. Een komisch een, eigenlijk.

In wat voelt als een eindeloze cyclus zonder uitgang, heeft hel een manier om bij je te blijven. De sombere ogen; de bovennatuurlijke gebeurtenissen; de sombere vloeken; en de constante angst voor een dreigend onheil. Als het niet was voor de dood die op je deur klopt, zou het geen probleem zijn. Het concept, net als die in bestaande bedrijfssimulatiespellen, zou niet zo moeilijk zijn om te begrijpen. Gewoon, je zou je aanmelden voor een dienst, klanten bedienen en een beetje geld verdienen om verschillende ondernemingen aan de kant te financieren. Maar in de hel, heeft de plank een andere set ideeën. De dienst eindigt nooit, en de klanten hebben altijd een reden om je te provoceren. Maar dat is het vagevuur voor je. Het is saai, verontrustend en verschrikkelijk oncomfortabel. Toch is het ook een plek waar je misschien wel verliefd op kunt worden om alle verkeerde redenen.

Retail Hell neemt een moedige beslissing om de kunst van monotoon graften te vermengen met een bovennatuurlijke basis, met routine werk als de deegachtige textuur van de ervaring, en de sombere cast van personages als de ijzeren ruggengraat voor de setting. Als een verloren ziel in het vagevuur, jij vindt jezelf achter de kiosk van de enige convenience store — een plek die alle noodzakelijke dingen van het leven herbergt — in een helse wereld. Het probleem is, je weet waarom je daar bent, en je weet waarom de dienst niet eindigt als de lichten uitgaan. Het is jouw taak, als zowel de winkelier als het slachtoffer, om de eisen van de bovennatuurlijke entiteiten en de verleidelijke verlangens om de waarheid achter jouw benarde situatie te onthullen.

Achter zijn sluier van groteske esthetiek en verontrustende sfeer schuilt een vaag vertrouwde winkelervaring. In een soortgelijke lijn van horror als, zeg, The Boba Teashop, vereist het spel dat je bijhoudt hoeveel voorraad je hebt, kleine maaltijden kookt en de winkel regelmatig schoonmaakt. En voor het grootste deel, dat is wat je doet: het afwisselen van de gebruikelijke taken van je baan. Maar in het asgrijze vagevuur heb je nog een ander probleem om aan te pakken: de klanten. Hier kunnen mensen je vloeken, kleineren en je leven tot een levende nachtmerrie maken.

Als je op zoek bent naar een typische winkelsimulatie met licht-hearted inhoud en eenvoudige interactieve gameplay, dan kun je misschien beter je vuisten in een alternatieve realiteit steken. In Retail Hell komen gewone taken vaak met grotere voorwaarden, en fouten resulteren vaak in eeuwige verdoeming. Zie, de klanten zijn niet het type dat geduldig wacht terwijl je rondstrompelt in het donker op zoek naar voorraden. Ze zijn het type dat je vloekt als je over je eigen twee voeten struikelt. En als ik vloek zeg, bedoel ik vervorm de grenzen van jouw realiteit om een anders verdraaglijke wereld te veranderen in een sombere koortsdroom die je niet weet of je moet lachen of vrezen.

Om Retail Hell een ontspannende bedrijfssim te noemen, kan een lichte overdrijving zijn. Zoals de titel openlijk impliceert, is het spel doorspekt met veel problematische elementen, waarvan de meeste zijn ontworpen om je te frustreren en je te laten leren van eerdere fouten. In tegenstelling tot, zeg, inKONBINI, heb je niet de gave van tijd op je handen, noch heb je de ademruimte om je winkelvaardigheden te showen. Je hebt upgrades om te ontgrendelen, en je hebt een rollende lijst van personages die elk hun eigen unieke smaak en cryptische boodschappenlijst hebben. Helaas is het jouw taak om alles te ontcijferen binnen een redelijke tijd.

Gelukkig, waar Retail Hell je verstand probeert te reduceren tot een kleinigheid, probeert het je ook te houden met de voordelen van het runnen van een winkel in het vagevuur. Naast zijn kleurrijke lijst van personages, biedt het ook enkele geweldige visuele effecten en wereld-veranderende functies, met vloeken, cryptische bestellingen en onverwachte wendingen die je constant op je tenen houden als je elke dienst aanpakt. Bovendien biedt het een onheilspellende setting met veel verontrustende details. Eng is het woord dat ik hier zoek. Een angstwekkende ervaring, nee — maar een die bij je zal blijven lang nadat je eindelijk uit de vuurhelle bent ontsnapt.

Al met al is hier een geweldige indie horror game met een even grote hoeveelheid blaf en bijt. Het is een stresserende aangelegenheid met een vrij steile leercurve, dat geef ik toe. Echter, zodra je leert om de grenzen van het vagevuur te omzeilen, wordt het een stuk makkelijker om te hanteren. Of tenminste, is het totdat de klokken terugdraaien en je weer terug naar het begin brengen. Dat is het vagevuur voor je, denk ik.

Verdict

Retail Hell voegt een verse lik zout toe aan een anders gezonde huishoudsimulatie-ervaring met een zondige cast van personages en een gevaarlijke wereld van ongunstige omstandigheden en morbide gevolgen. Hoewel het nog steeds een klein deel is van een veel, veel grotere culinaire wereld, is de toevoeging van groteske elementen en een dunne verhaallijn hier zeer gewaardeerd. Het mag dan niet de beste kooksim op het hakblok zijn, maar het is er een die een zuur smaakje op de punt van je tong kan achterlaten.

Laat het zo zijn, als je niet genoeg hebt gekregen in Kiosk of Happy’s Humble Burger Farm, dan moet je overwegen om jezelf te wijden aan de diepten van het vagevuur de volgende keer dat je een hartverscheurende ervaring nodig hebt om dat kwartpondje aan te vullen.