Project Castaway Review (PC)

Het zijn niet alleen de elementen die me storen; het is het feit dat, met elke nacht dat ik niet genoeg slaap, genoeg warmte of genoeg eiwitten krijg, ik begin te hallucineren en bezwijk voor een zichzelf in stand houdende barrière die me zowel fysiek als mentaal verscheurt. Zelfs wanneer ik denk dat ik alles onder controle heb, en wanneer ik het gevoel heb dat ik een veilige haven heb gecreëerd om me tegen gevaar te beschermen, is er meestal nog een andere last die verzorgd moet worden. De eenzaamheid, het bittere klimaat en het gebrek aan helpende handen — drie dingen die me neerhalen en me in een mechanische staat van depressie houden. Het maakt niet uit of ik ‘s nachts een plek heb om mijn handen te warmen, of zelfs of ik de middelen heb om mijn zoektocht te verbreden en grote afstanden over het nautische spectrum te verkennen. Als het op Project Castaway aankomt, worden de fundamentele problemen verergerd door nachtelijke veranderingen, en de eenvoudigste daarvan worden zelden met positieve gevolgen beloond. Toch dwaal ik af, niet omdat ik dat moet, maar omdat ik dat wil. Het maakte niet uit of ik de rijkdom aan overlevingsinstincten van Bear Grylls bij de hand had, of zelfs als ik honderd uur meer had gespeeld in Stranded Deep. In eerste instantie dacht ik dat, als ik een paar stokken tegen elkaar kon wrijven en een takkenhut uit de as kon bouwen, ik ongeveer alles kon weerstaan wat Project Castaway me voor de voeten wierp. Maar toen kwam de nacht—de onrustwekkende duisternis, de eenzaamheid en de angst dat er iets zou komen om me op te eisen tijdens het laatste uur, wanneer ik op mijn dieptepunt was. Het ging niet langer alleen om het vinden van materialen om een nederzetting te bouwen; het ging om het weerstaan van de hardste elementaire bedreigingen, de steeds aantrekkelijke waanzin en het gebrek aan middelen om de volgende ochtend het hoofd boven water te houden. Project Castaway gaf me veel om over na te denken. Sterker nog, als ik niet nadacht over hoe ik het klimaat moest overleven en hoe ik lang genoeg moest leven om me vertrouwd te maken met het steeds groeiende ecosysteem, dan dacht ik na over hoe ik dieper zijn archipel van onbekende wateren zou verkennen met welke middelen ik dan ook nog over had. Ik had het gewicht van een encyclopedie niet bij de hand, en ik had het geschenk van helderziendheid niet om de problemen te verlichten voordat ik erover struikelde. Ik had alleen de basis om mee te werken—een vaag gevoel van waar ik heen moest, en net genoeg stokken om tegen elkaar te wrijven om de basis te leggen voor een tijdelijke oplossing voor al mijn problemen. Maar het duurde ook niet lang om te beseffen dat Project Castaway niet alleen ging over in leven blijven; het ging over het verbreden van mijn horizon en het uitbreiden om enorme geheimen en innovaties te ontgrendelen. Daar, kortom, struikelde ik. Van buitenaf gezien ziet Project Castaway eruit als een casual survivalgame met uitgebreide craftmogelijkheden en een relatief vriendelijke gameplayomgeving. Neem echter de tijd om een paar van zijn lagen te verwijderen, en je komt al snel tot de bittere conclusie dat het niet zozeer een wandeling over het strand is, maar een vraatzuchtige vreugderit die veel voetenwerk vereist en de bereidheid om tegen de verwachtingen in te overleven. En het is niet alleen het klimaat dat hier een bedreiging vormt, maar ook de steile leercurve, het gebrek aan context en de grote hoeveelheid informatie die je onder de knie moet krijgen om een voet aan de grond te vinden. Het wordt mettertijd wel wat makkelijker, maar Project Castaway een vergevingsgezinde survivalgame noemen, zou gewoon geen accurate beschrijving zijn van wat het is. Nee, veeleer is het een zware strijd die je beloont voor geduld en het leren van de kneepjes, zelfs als dat betekent dat je jezelf onderwerpt aan veel trial and error. Aan de positieve kant van dit alles biedt Project Castaway wel een hoop geweldige features, waaronder een omvangrijke wereld en veel diepgaande craftrecepten en verkenningstrajecten. Het mist misschien het traditionele verhaal en de rijke karakterprogressie die je doorgaans vindt in een plotgerichte survival sandbox, maar het maakt wel goed gebruik van zijn infrastructuur met de toevoeging van enkele geweldige facetten en overlevingselementen, zoals zijn improvisatiehonger-, uithoudings- en gezondheidsbalken. Het kan een beetje een hoofdpijn zijn, maar het voegt wel veel extra diepgang toe aan de algehele ervaring. Het slechte nieuws hier is dat, ondanks dat er veel goede fundamenten onder zijn skeletstructuur liggen, Project Castaway wel een paar losse eindjes heeft. Naast een absurd moeilijke leercurve, lijdt het spel ook onder een chaotisch inventarisbeheersysteem, slechte progressie met een gebrek aan mijlpalen en een algemene logheid in zijn gevechtsmechanica. Toch speelt het spel zelf, zelfs met een aantal losse schroeven, nog steeds ongelooflijk goed, met een opvallend audiovisueel element om zijn zwakste componenten te counteren. Het is misschien geen waterdichte survivalgame, maar het is wel een prachtige, dat kun je wel zeggen. De vraag is, is schoonheid genoeg om zijn gebreken tegen te gaan?

Verdict

Project Castaway omhult de zwaarste lasten in een schaarse wereld waar het bittere klimaat niet je enige zorg is, maar de aanleiding voor een laaiend inferno van harde psychologische realiteiten die je in een stevige wurggreep houden vanaf het moment dat je naar je eerste paar stokken zoekt tot het moment dat je moedig uitvaart naar zijn verste nautische oorden. In een poging je opgesloten te houden tussen een rots en een harde plaats, dwingt het je om je aan te passen aan de omgeving—aan de schaarste van menselijk leven en de fluctuerende behoeften van een geïsoleerd wezen dat slechts verlangt om tegen de verwachtingen in te overleven. In dat opzicht is het een behoorlijk moeilijke survivalgame, en eentje die helaas niet erg gesteld is op shortcuts of veilige uitwegen. Maar misschien is dat wel waarom het werkt. Het is niet de makkelijkste wereld om in te blijven drijven — maar het is wel een lonende wereld die je reist bezaait met korte momenten van avontuur en voldoening. Het is de tijd vinden om te oogsten wat je zaait, dat is het moeilijke deel. Natuurlijk, als je helemaal voor het idee bent om een steile heuvel op te klauteren die oprecht weinig houvast en klimgebieden biedt, dan is de kans groot dat je het leuk zult vinden om de kneepjes te leren en een basis te vestigen in Project Castaway. Dat gezegd hebbende, als je hoopt een wereld binnen te gaan die je aan de hand houdt en je een broodkruimelspoor geeft om te volgen, dan kun je misschien beter voor een alternatieve kustlijn kiezen om je sloep in te werpen.