NHL 26 Review (PS5 & Xbox Series X|S)

Al jarenlang zitten NHL-games in een cyclus vast. EA zou enkele visuele aspecten aanpassen, animaties polijsten en hier en daar de AI-logica aanpassen, maar het algemene gevoel veranderde nooit veel. Fans wilden al een tijdje een verandering, vooral omdat Be a Pro-mode oud en ongeïnspireerd aanvoelde. Daarom is NHL 26 zo’n verrassing. Het vindt de hockeygames niet helemaal uit, maar het maakt eindelijk genoeg betekenisvolle veranderingen om zich te onderscheiden van de rest en dingen fris te houden. Van de nieuwe data-gedreven gameplay tot de vernieuwde Be a Pro-carrière, voelt dit jaar deel uit alsof de serie vooruit gaat in plaats van alleen jaarlijkse updates aan te passen. Nu, laten we deze NHL 26-review bekijken om meer te ontdekken.

Schaatsen voelt beter dan ooit

Wanneer je voor het eerst het ijs op gaat in NHL 26, zal je iets kleins maar belangrijks opmerken: het voelt gewoon beter. De flow van schaatsen, passen en schieten heeft een subtiele glans die elke wedstrijd soepeler maakt dan NHL 25. Het is geen nacht-en-dag verschil, maar na een paar uur kun je echt voelen dat het spel een beetje diepte heeft gekregen.

Nu is de belangrijkste reden voor deze verbetering EA’s gebruik van NHL Edge-gegevens. Al jarenlang volgt de NHL spelerstrends en -prestaties met dit systeem, en EA besloot het in het spel te integreren. Dat betekent dat spelers nu meer als hun tegenhangers in de echte wereld aanvoelen en zich gedragen. Een scherpschutter die van schieten op korte afstand houdt, voelt in het spel ook zo aan. Een voorwaartsspelers die dicht bij het net uitblinkt, heeft enkele gewoontes die hem in die momenten effectiever maken.

Voor casual spelers is dit niets wat je meteen opmerkt. Je kunt gewoon de puck pakken, langs de zijkant vliegen en een schot lossen zoals altijd. Het houdt dingen fris, vooral wanneer je tegen verschillende teams met verschillende neigingen speelt. Uiteindelijk voelt NHL 26 minder aan als een kopiëren-plakken-hockeygame en meer als een levende versie van de sport. Zeker, niet elke verandering is opvallend voor de gemiddelde fan, maar hardcore spelers zullen de inspanning zeker waarderen.

Doelmannen zijn slimmer geworden

Een van de grootste vernieuwingen dit jaar is de doelverdediging. EA heeft animaties herschapen, ongeveer 80 nieuwe reddingen toegevoegd en doelmannen de mogelijkheid gegeven om animaties te annuleren tijdens actie. Dat maakt een enorm verschil in dit sportspel. Je zit niet langer vast te kijken naar je doelman die een lange, uitgebreide reddingsbeweging afmaakt terwijl de puck gewoon weer voor het net terechtkomt. Nu kunnen doelmannen sneller reageren en opeenvolgende reddingen maken zonder robotachtig aan te doen.

Vanuit het oogpunt van AI zijn doelmannen ook veel scherper. Ze lezen spelletjes beter, snijden hoeken eerder af en anticiperen waar schoten heen kunnen gaan. Dit maakt wedstrijden authentieker, vooral in spannende momenten zoals overturen. Maar hier is het probleem: het systeem kan te geautomatiseerd zijn. Als je als doelman speelt, zal je snel merken dat de AI vaak reddingen voor je maakt, zelfs als je geen knoppen indrukt. Dat neemt veel van de vaardigheid en voldoening weg om de positie te spelen. Daar staan terwijl de computer je met een flashy handschoenredning te hulp komt, voelt niet belonend.

Uiteindelijk zijn doelmannen dit jaar beter, vloeiender, responsiever, leuker om naar te kijken. Maar ze controleert nog steeds aan diepte ontbreekt. Als EA dit wil laten aanvoelen als een echte verbetering, moeten ze een betere balans vinden tussen AI-ondersteuning en spelercontrole.

Be a Pro voelt eindelijk als een carrière

De grootste verrassing in NHL 26 is de enorme upgrade van Be a Pro-mode. Al jarenlang voelde het verouderd aan vergeleken met carrièremodes in FIFA, Madden, of NBA 2K. De dialoog was plat, verhaallijnen waren oppervlakkig en de reis van rookie tot superster voelde gehaast. Dit jaar heeft EA eindelijk de aandacht gegeven die het nodig had.

Persconferenties en interviews zijn nu ingesproken, en verbazingwekkend, ze klinken goed. De interviewers lezen geen regels robotachtig voor; ze pauzeren, stotteren en klinken als echte mensen die vragen stellen. Hoewel je speler en coaches niet zijn ingesproken, maakt deze kleine toevoeging de gamewereld levendiger.

Je dialoogkeuzes tellen nu ook mee, althans op kleine manieren. Antwoorden kunnen de kleedkamersfeer, socialemediabuzz en zelfs unieke vaardigheden beïnvloeden. Het is geen volledige RPG-diepte, maar het maakt gesprekken betekenisvol.

Een andere grote verandering is de reis naar de NHL. In plaats van meteen in de grote competities te beginnen, kun je via de mindere competities omhoog werken, jezelf bewijzen voordat je de sprong maakt. Als je slecht presteert, kun je zelfs teruggezet worden naar de AHL. Dat toegevoegde risico maakt elke wedstrijd meer betekenisvol.

Nu is hier nog een leuke toevoeging. Voor spelers met weinig tijd is er een nieuw hoofdstuk-skip-systeem. Je kunt doorspoelen naar het volgende belangrijke moment in je carrière, of dat nu de draft, playoffs of een nieuw seizoen is. Combineer dat met de vormscoretracker, die je vooruitgang per wedstrijd laat zien, en je hebt de beste Be a Pro-mode in de serie.

Uitzendmagie

NHL-games hebben altijd geprobeerd de look en feel van echte uitzendingen te vangen, en NHL 26 doet het beter dan ooit. EA heeft duidelijk presentatie als prioriteit gesteld dit jaar, en dat is vanaf het begin zichtbaar. Het spel komt nu met nieuwe uitzendpakketten, verse overlays en soepelere cameratransities die elke snap meer als een uitgezonden wedstrijd laten aanvoelen. Stadionintroducties hebben ook een upgrade gekregen, met unieke speleruitlopen en teamspecifieke tradities die elke wedstrijd een eigen karakter geven.

Het publieksgeluid is ook omhoog gedraaid. Fans juichen harder tijdens rivaliteitswedstrijden of wanneer een grote actie de momentum verandert. Het is nog niet op het niveau van de NHL, maar het is een opvallende stap vooruit. Zelfs de mascottes en zijlijndetails brengen wat plezier in de algemene presentatie.

Het commentatorteam van James Cybulski en Cheryl Pounder keert terug met scherper commentaar en soepelere chemie. Buiten het typische play-by-play om, passen hun dialogen zich nu aan bij de speler zijn reis. Bovendien is het publieksdynamiek een andere hoogtepunt. Reacties stijgen en dalen met de actie, bereiken een elektrisch hoogtepunt tijdens overtime of beslissende momenten. De intensiteit is zo authentiek dat het soms overweldigt, maar dat is precies hoe hockeyenergie zou moeten aanvoelen. Natuurlijk is het niet foutloos, maar NHL 26 vangt eindelijk de opwinding van hockey’s beelden en geluiden, en levert een presentatiepakket dat de sport zelf waardig is.

Het ultieme team

Hockey Ultimate Team is nog steeds EA’s grote geldmaker, en dit jaar hebben ze het een paar betekenisvolle updates gegeven. Offline spelers hebben nu de nieuwe Cup Chase-modus, die je roster-opbouwvaardigheden over meerdere seizoenen test met beloningen gekoppeld aan je prestaties. Het geeft solo-spelers eindelijk meer te doen zonder gedwongen te worden tot online competitie.

Er is ook een nieuw rangsysteem voor online spel, dat structuur toevoegt aan competitieve wedstrijden. Het is iets wat fans al een tijdje wilden, en het helpt de modus een sterkere gevoel van vooruitgang geven. Bovendien zijn spelercombinaties een andere nieuwe toevoeging. Het koppelen van spelers die bepaalde eigenschappen delen, zoals nationaliteit of echte teamchemie, ontgrendelt bonussen. Het is een slim idee, maar het kan ook leiden tot onevenwichtige teamopbouw waarbij je bepaalde combinaties prioriteit geeft in plaats van vrij te experimenteren.

Een toevoeging die spelers zal imponeren, is de inclusie van helden- en icoonspelers. Het toevoegen van legendarissen als Sergey Fedorov aan je lineup naast moderne sterren voegt een nostalgische vibe toe die teamopbouw leuker maakt. Aan de andere kant is het probleem dat zodra je online stapt, competitief spel nog steeds de voorkeur geeft aan spelers die hun portemonnee openen, waardoor zij die grinden in het nadeel zijn. Het is hetzelfde pay-to-win-formule dat de modus voor jaren heeft gedomineerd in dit sportspel. Hoewel de core gameplay-loop verslavend is, is de onevenwichtigheid onmogelijk te negeren.

Op dit punt weet iedereen die ooit Ultimate Team heeft aangeraakt het verhaal. Het is flashy en belonend. Echter, op de lange termijn voelt het nog steeds aan als EA’s geldmachine, meer dan een eerlijk speelveld.

Oordeel

NHL 26 is gemakkelijk de beste inzending in de serie in jaren. De gameplay voelt scherper, de data-gedreven AI voegt authenticiteit toe en de doelmannenoverhaul maakt wedstrijden spannender. De echte winnaar is echter Be a Pro-mode, die eindelijk aanvoelt als een echte carrière-reis in plaats van een bijzaak.

Echter, ondanks dat het aanzienlijk verbeterd is ten opzichte van recente jaren, is NHL 26 niet foutloos. Het probleem met de doelmannenautomatisering blijft frustrerend voor iedereen die van die positie geniet. Be a Pro-mode, hoewel aanzienlijk verbeterd, biedt nog steeds geen vertakte verhaallijnen of dramatische carrièrebochten zoals je die in andere sportspellen vindt.

Franchise-mode daarentegen is bijna ongewijzigd ten opzichte van vorig jaar. Dat is niet erg bemoedigend, omdat franchise nog steeds een favoriete modus is van fans, en het verdient dezelfde soort aandacht die Be a Pro zojuist kreeg. Menus laden sneller dan voorheen, maar er is nog steeds een merkbare vertraging bij het controleren van ratings of het doorbladeren van online inhoud. Uiteindelijk is NHL 26 niet perfect, maar de fouten verpesten de gameplay niet. De verbeterde presentatie, sfeer en soepelere actie op het veld maken het de meest aangename NHL-game in jaren.