Troebele Duikers Recensie (Xbox Series X|S & PC)

Acht scuba-duikers, één duikboot, één winkelwagen, talloze lijken en één doel: de doden verwijderen uit het wrak van een ogenschijnlijk geheime laboratorium. Als je denkt: ‘wat kan er nou misgaan in een situatie als deze?’ Nou, veel, zo blijkt. Kijk, als het een simpel extractieklus was – om te duiken in de resten van een gezonken schip en gegevens te verzamelen, bedoel ik – dan was het geen probleem. In Murky Divers, echter, zijn zelfs de eenvoudigste taken een doorn in het oog, nog moeilijker gemaakt door zeven incompetente collega’s en blinde piloten, en, natuurlijk, een schat aan kwaadaardige creaturen die er verdacht veel uitzien als de typische Tim Burton-cast.

Ik heb geen enkel probleem met extraction shooters. Ik kan me vinden in het concept, vooral vanwege de eenvoud en het feit dat het niets voor je verbergt. Met zo weinig als een dossier, een locatie en een verzameling tools en upgrades, stuurt het je weg en vraagt het je om te zwemmen zonder reddingsboei. Daarmee leunt het niet op uitgebreide jargon of onnodige canon-fodder; het komt recht op het punt en dompelt je hoofd onder water. De doelstelling is duidelijk, en de weg vooruit is evenwijdig aan de scheiding tussen de Rode Zee. Je hebt vrienden, en je hebt lijken die, nou ja, verwijderd moeten worden.

Er is een vrij eenvoudige loop hier die niet veel moeite kost om te begrijpen. Als team ga je op gewaagde expedities de oneindige diepte van de zee in, en, met de hulp van diverse tools, vind en haal je ledematen en lijken weg. Bij verwijdering verdien je credits, waarmee je betere tool-upgrades kunt kopen – uitrusting die je vaardigheid en vermogen om lijken te lokaliseren kan vergroten – en opties die je uiteindelijk kunnen helpen je vaartuig te verbeteren. Bijvoorbeeld, met genoeg credits kun je je defensieve uitrusting verharden, de reikwijdte van je sonar-radar uitbreiden en karren ontgrendelen die grotere ladingen aan ledematen kunnen vervoeren, enzovoort.

Net als bij de meeste survival horror games, Murky Divers heeft een addertje onder het gras: je deelt de wateren niet met je teamgenoten; je neemt een deel van de ruimte in, en de overgebleven creaturen – de PSX-achtige monsters die zowel krachtig als nautisch capabel zijn – nemen de leeuwenaarandeel voor hun rekening. En natuurlijk, dit brengt ons bij de primaire bron van de game-inhoud: de ontmoetingen met de creaturen, en de dodentol die, frustrerend genoeg, veel te hoog is.

Hoewel je kunt door Murky Divers heen ploegen als solo-duiker, zou ik het persoonlijk niet aanraden, gezien het is, simpelweg, een spel dat het best geserveerd wordt als een co-op-ervaring. Met veel grond om te bestrijken en een nabijheidschat-systeem dat kunt zijn enige hoop zijn om de diepe blauwe zee te overleven, alles wat je hier doet, is het waard om aan te pakken met een hechte groep. Alleen, is het saai, omslachtig en een beetje deprimerend. Onrustbarend, ja, maar ook eenzaam en zonder komisch relief. En als er één ding is dat je nodig hebt bij een spel dat zijn hele bestaan baseert op de oceaan, is het komisch relief en gezelschap.

Gezien je de meeste tijd in Murky Divers besteedt aan het toewijzen van rollen, het besturen van duikboten en het samenwerken met anderen om waardevolle gegevens te extraheren, is het, en begrijpelijk, veel gemakkelijker om je doelen te bereiken met de hulp van je medespelers. Vanuit een single-speler-perspectief is het een doorn in het oog, als het jongleren met negen ballen tegelijk zonder een peddel om je drijvend te houden. Het kan een goede uitdaging bieden, maar het verliest dat belangrijke gevoel van voldoening dat verbonden is met het samenwerken. Het is ook veel leuker om doorheen te werken met vrienden, zelfs als die vrienden geneigd zijn om op de meest ludieke manieren limb van limb gescheurd te worden.

Over dood en ongebruikelijke climaxen gesproken, Murky Divers is net zo veel een komedie als het een horror-spel is. Met vrienden is het een pantomime – een chaotisch volley-proces dat voornamelijk bestaat uit het aansluiten op de diepe, donkere leegte en actief zoeken naar geheimen onder de waakzame blik van een breed scala aan mysterieuze creaturen. En natuurlijk, aangezien je geen wereldklasse-helden bent, maar een groepje incompetente individuen met basis-scuba-uitrusting, is er niet veel gratie en professionaliteit om te showen hier. Feitelijk, als je niet rondstrompelt in het donker met een winkelwagen, dan voer je nep-oorlogen met je vrienden over de meest futiele beslissingen.

Like ik al zei, Murky Divers is een gerecht dat het best geserveerd wordt met een paar extra ingrediënten. Mensen, of beginnende duikers die in groepen komen, zetten deze reis voort. Zonder het gezelschap van een team kan het plunderen van de laboratoria beginnen om zijn tol te eisen en saai en herhalend aan te voelen. Als groep slaat het een beetje anders. De upgrades zijn overvloedig, de wereld is uitgebreid en de buiklachen zijn een frequente functie die je nooit uit het oog wilt verliezen.

Ondanks zijn multiplayer-georiënteerde benadering is Murky Divers een absolute blast om in te duiken, vooral omdat het talloze locaties, creaturen en proceduraal gegenereerde confrontaties biedt. Het is nog steeds een beetje verouderd in termen van grafische complexiteit, maar dat is, als je het zo bekijkt, een voetnoot voor een perfect bruikbaar co-op-extractie-horror-spel.

Al met al is hier een vrij vreemde ervaring die veel van de juiste vakjes aanvinkt. Gegeven, het loopt langs de lijn met veel cult-klassieke extractie-hoofdstukken à la Lethal Company. Dat gezegd hebbende, het serveert zeker zijn doel als een humoristisch, onrustbarend, nautisch corridor-romper met twee vinnen om drijvend te blijven in wat een hongerige oceaan is.

Oordeel

Murky Divers brengt een hoogst verslavende co-op diepzee-expeditie aan land die alle juiste plekken krabt. Het is, als je het zo bekijkt, vertrouwd, maar nog steeds evenzeer vol actie en spanning als een grote, multiplayer-survival-horror-film. Opnieuw, het kan tekortschieten op sterke single-player-aspecten, maar zoals bij de meeste spellen van dit type, vindt het troost in gezelschap, in samenwerking en in de zakken van degenen die van high-octane-avonturen en het occasionele buiklachen houden.