Reviews

MIO: Herinneringen In Orbit Recensie (PS5, Xbox Series X/S, Switch 2, Switch, & PC)

MIO: Memories In Orbit Review
Belangrijkste puntenMIO's adembenemende aquarelkunststijl creëert een uniek emotionele en levendige wereld.
Meer weergeven
  • MIO's adembenemende aquarelkunststijl creëert een uniek emotionele en levendige wereld.
  • Precisie-platforming en meedogenloos gevecht vereisen meesterschap en zullen Metroidvania-veteranen uitdagen.
  • Baasgevechten zijn straf moeilijk maar lonend met verbluffende ontwerpen en patronen.

De Ori-serie had zo’n unieke kleurenpalet, ik was niet zeker of een spel het kon evenaren. Maar ik sta hierin gecorrigeerd na het zien van MIO: Herinneringen In Orbit. Bij eerste aanblik neemt de opvallende waterverf-achtige kunststijl je adem weg. Voordat je dieper in de mechanica en platformfysica duikt, maken de visuele effecten al een thuis in je hart, geest en ziel. Maar er zijn nog veel platform-Metroidvanias die de afgelopen jaren een grote populariteit hebben gekregen.

Onlangs heeft Hollow Knight de harten van gamers gestolen, samen met zijn Silksong-sequel. Zijn competentie en verbluffende status als indie hebben hem verschillende gevierde prijzen opgeleverd, waaronder de Game of the Year 2025 Steam-prijs en de “Beste spel waar je niet goed in bent.” Durf ik te zeggen dat MIO: Herinneringen In Orbit misschien wel de laatste gaat worden, voor iedereen die zijn meesterschap van precisieplatformen en brutale combat wil verwennen.

Hoe zeg je dat, “een spel met veel lagen?” Eentje dat zijn charme en neiging tot emotionele intrige op je af laat komen. Maak je riem vast, je bent in voor een wilde rit recht na het hebben van een kant van onze MIO: Herinneringen In Orbit review hieronder.

Bladzijde Omdraaien

MIO: Herinneringen In Orbit Review

In plaats van Hollow Knight‘s kleine insectachtige warrior, MIO: Herinneringen In Orbit kiest ervoor om zijn verhaal te structureren rond een kleine robot, in plaats daarvan. Draden steken uit je kleine hoofd, die eruit zien als haren die je helpen bewegen en vechten tegen slechteriken. Je bent de titulaire MIO en hebt geen herinneringen aan het verleden, maar het heden is duidelijk. Het ruimteschip, genaamd The Vessel, waarin je bent ontwaakt, is op het punt van vernietiging. Het drijft doelloos in de ruimte, zijn bewonersrobots zijn in opstand gekomen.

Een paar vriendelijke NPCs onthullen hoe verwoestend de tijden zijn: de wanhoop die harten en geesten heeft uitgeput en de bewakers van The Vessel, genaamd Pearls, onmachtig heeft gemaakt om The Vessel naar zijn bestemming te sturen. Misschien als je deze Pearl-creaturen vindt, kun je ontdekken wat er hier is gebeurd en hoe je het kunt repareren. Je kunt The Vessel redden, samen met de AI, die deze plek thuis noemen.

Wanhoop blijkt hardnekkig in de dialoog die je tegenkomt, en teksten die je onderzoekt, verspreid over The Vessel. Kleine glimpen van hoop ook, maar gevaarlijk dun. Verval is niet alleen geschreven in de verhaalbits die je ontdekt, maar in de omgeving die je verkent. Vijandige flora en fauna verweven met de metalen architectuur en sci-fi, verouderde technologie van The Vessel. De tegenstelling tussen het organische en het industriële is surrealistisch, waardoor een unieke achtergrond ontstaat, nog meer door de kunstontwerp.

Emotionele Achtergrond

MIO: Herinneringen In Orbit Review

MIO: Herinneringen In Orbit gebruikt levendige kleuren en ontwerp om zijn omgevingen te illustreren, wat sterk afwijkt van het vertelde verhaal. Op sommige plaatsen begeleidt langzame, melancholische muziek je verkenning. En de realiteit van het verval om je heen is nooit te ver weg van gedachten. Maar ook, opvallende artistieke keuzes geïnspireerd door schilderijen verzachten het hart en de ziel met vreugde en verwondering. Het is bijna alsof overweldigende hoop in wat kan worden gezien, maar duidelijk heel anders dan wat wordt ervaren door de mensen hier. Klinkt bekend?

Ik zal zeggen, bereid jezelf voor op een achtbaanrit. Meer nog door het audiovisuele aspect van MIO: Herinneringen In Orbit. Het overtreft zichzelf echt, met prachtige biomen die je bezoekt, en de emotionele muziek die aanzwelt tijdens intense vijandelijke ontmoetingen.

Veel van het verhaal wordt verteld via de omgeving, en door nieuwsgierige verkenning van jezelf. Je moet misschien uit de weg gaan om geheimen en verborgen paden te ontdekken, zoals Metroidvanias vaak eisen. Terwijl alleen een paar omgevingen beschikbaar zijn voor je, openen nieuwe vaardigheden en upgrades nieuwe omgevingen. En na verloop van tijd verbinden nieuwe gebieden zich met oudere om een naadloze mozaïek van shortcuts, allure en kunst te creëren.

Met Gratie Bewegen

Mio

Aanvankelijk krijg je een enkele basisaanval en een dubbele sprong. Vervolgens ontgrendel je nieuwe gevechts- en traversievaardigheden. Het is allemaal heel standaard. Op die manier kan iedereen met ervaring met Metroidvanias gemakkelijk instappen. Het platformen is vrij precies. Je kunt niet wegkomen met kleine fouten. Zelfs het verkeerd timen van je sprongen zal je kosten. Het is allemaal goed en wel als een spel het kan ondersteunen met slim ontwerp. MIO: Herinneringen In Orbit verfrist constant zijn horizontale en verticale platforms, waardoor leuke ontwerpen ontstaan, zoals een letterlijke ruggengraat.

Dit zijn geen dozenkamers, maar echte, verbonden, unieke biomen die bloeien met vegetatie, verre dieren, robots en lagen van statische en bewegende platforms. Aangezien de beweging naadloos en vloeiend is, zal je van het platformen genieten. En later worden geavanceerde platformtechnieken ontgrendeld. Luchtige mobiliteit wordt meer strategisch en leuk. Het gebruik van een haak wordt heel handig bij het ontwijken van hinderlijke obstakels. Misschien voelt het tempo langzaam. Sommige traversievaardigheden kunnen te lang worden geblokkeerd. En tegen die tijd ben je gewend geraakt aan je initiële bewegingen. Maar over het algemeen voelt het platformen vrij goed aan, vooral in lastige gebieden.

De Reiniging

Mio

Gevechten, aan de andere kant, zouden eenvoudig genoeg moeten zijn om te leren. Meesterschap, echter, kan een beetje lastig zijn voor beginners, vooral tegen bazen. Hoe dan ook, de robotachtige vijanden die je tegenkomt, zijn gevarieerd genoeg. Het kost slechts een paar hits om ze te verslaan. Maar sommige kunnen irritant zijn, vooral de luchtgebonden, en kunnen soms meer overvloedig aanvoelen dan anderen. Toch leveren ze eerlijke gevechten en belonen je voor je moeite met in-gamevaluta en buffs.

Buffs zullen afhankelijk zijn van je geselecteerde modificatoren, die de upgrades voor MIO: Herinneringen In Orbit zijn. Ze zijn vrij veelzijdig, van de traditionele buffing van je gezondheid en schade tot meer nuances upgrades zoals het verwijderen van de UI voor een beter zicht op het scherm. Let op, echter, dat modificatoren beperkingen hebben. Je kunt alleen een bepaald aantal van hen uitrusten, afhankelijk van je huidige niveau. En dit kan zijn voor- en nadelen hebben. Aan de ene kant helpt het je om strategischer te zijn in het toewijzen van upgrades in overeenstemming met je speelstijl. Maar het kan beperkend aanvoelen, zoals bedoeld, waardoor je wordt buitengesloten van echt cool opties.

De Baas

Baasgevecht

Met je basiscombo, moet je het redelijk goed doen. En meng er luchtgevechten, neerwaartse en opwaartse slashes bij, en je bent op weg om de rogue AI van The Vessel te verslaan. De uitdaging komt tijdens baasontmoetingen. Prachtige ontwerpen en verschijningen buiten beschouwing gelaten, sommige van hen kunnen een probleem zijn. Ze kunnen je urenlang laten werken aan hun gezondheidsbalken, en nog steeds meerdere keren falen, waardoor je geduld wordt getest en je uiteindelijk opgeeft en boos wordt. Maar omdat het nog steeds zo soepel en vloeiend aanvoelt, en het naderen van de overwinning op een baas een vreemd, extatisch gevoel heeft, ga je door. Je blijft de getelegrafeerde aanvalspatronen onthouden totdat je ze uiteindelijk nailt de timing en precisie. En de daaropvolgende vreugde en viering zijn de moeite waard.

Hardnekkig

Mio

Ik ben er niet zeker van of spellen van alle soorten dezelfde mening zullen delen. Ik stel me voor dat beginners gefrustreerd zullen raken, proberend om één baas te verslaan. En moeten respawnen bij checkpoints die niet al te gul zijn. Sommige checkpoints zijn moeilijk te missen. En dus kun je jezelf terugvinden in een ander biome. MIO: Herinneringen In Orbit is zeker aan de moeilijke kant. En het kan zelfs aanvoelen alsof het speciaal is gemaakt voor Metroidvania-veteranen.

Er zijn een paar olijftakken voor nieuwkomers, echter. Bazen kunnen tot 25% van hun gezondheid verliezen, hoe vaker je faalt om ze te verslaan. Sommige buffs kunnen je ook lekkere voordelen geven, zoals schadeboosts, maar sommige ten koste van uithoudingsvermogen. Ondertussen kun je kiezen om de rogue AI neutraal te maken voor je aanwezigheid. Toch zou ik zeggen, rol je mouwen op voordat je MIO: Herinneringen In Orbit binnengaat.

Uitspraak

MIO: Herinneringen In Orbit Review

Indies hebben het weer gedaan. Misschien niet op hetzelfde niveau als Hollow Knight. Maar wie vergelijkt? MIO: Herinneringen In Orbit is zijn eigen ridder. Het incasseert op zijn prachtige kunststijl. Levendige kleuren en penseelachtige streken die emotie en een verlangen om zijn wereld te verkennen oproepen. Een ruimteschip-wereld die doelloos in de ruimte drijft en wiens hoop op een kleine robot rust. Ondanks hoe fascinerend de wereld eruitziet, is het op het punt van vernietiging en wanhoop. Het is nog steeds een spel van urgentie.

Toch is het in dezelfde adem een spel van volharding. Je zult vijanden tegenkomen, sommige gemakkelijker dan anderen. Ze zien er fantastisch uit en zijn gevarieerd genoeg om ontmoetingen spannend te houden. Platformen en gevechten voelen soepel aan. Maar de bazen, die kunnen je saniteit testen, afhankelijk van je ervaring met Metroidvanias. En voor beginners kunnen sommige platformsecties strakke gameplay en precisie en nauwkeurige timing vereisen. Over het algemeen is MIO: Herinneringen In Orbit nog steeds een uitdagend spel. Het doet dit alleen met gratie en schoonheid, bijna een beetje te gemakkelijk.

Uittreksel: Balans van Schoonheid en Uitdaging

Soms kunnen spellen te zwaar leunen op sombere muziek en ontwerp. De gamewereld hoeft niet onderdrukkend te zijn om het punt van redden nodig te maken. En MIO: Herinneringen In Orbit bewijst dat zelfs een prachtige wereld nog heldendom kan oproepen. Het kan nog steeds een emotionele ervaring zijn, die schoonheid in evenwicht brengt met de wanhopige verhalen van zijn mensen. En de gevechten kunnen de ervaring compleet maken met hun uitdaging die vaardigheid en geduld vereist.

 

MIO: Herinneringen In Orbit Recensie (PS5, Xbox Series X/S, Switch 2, Switch, & PC)

Balance of Beauty and Challenge

At times, games can lean a little too heavily on bleak music and design. The game world doesn’t have to be oppressive to drive home the point of needing to save it. And MIO: Memories In Orbit proves even a beautiful world can still evoke heroism. It can still be an emotional experience, balancing beauty with the despairing stories of its people. And the combat can bring the experience full circle with its challenge that demands skill and patience. 

 

Evans Karanja is een videogamejournalist en contentwriter bij Gaming.net, waar hij game‑recensies, artikelen, koopgidsen, aanbevelingen en nieuwe releases behandelt voor pc en de belangrijkste consoleplatformen. Zijn passie voor gaming begon al toen hij kind was, nadat zijn oom hem verraste met een Brick Game vol tientallen spellen. Later ging hij verder met Contra en andere NES‑klassiekers, wat een levenslange liefde voor videogames ontketende. Evans is gespecialiseerd in het creëren van spelergerichte content die lezers helpt nieuwe games te ontdekken. Hij houdt ook van bordspellen zoals Monopoly, wandelen en het kijken naar F1.