Mars 2120 Review (PlayStation 5, Nintendo Switch, PlayStation 4, Xbox One, Xbox Series X|S & PC)

Gesitueerd op de Rode Planeet in de 22e eeuw, werpt Mars 2120 je op een missie om de geheimen van een mysterieuze Marskolonie te ontrafelen. Het spel probeert de opwinding van klassieke Metroidvania’s te vangen met een futuristische twist. Maar lukt dat ook? Mars 2120 heeft fantastische kenmerken, zoals elementaire vaardigheden die de verkenning en gevechten opvrolijken. Het heeft echter ook zijn oneffenheden. Het verhaal en de setting zijn solide, maar hoe goed komt het allemaal samen? Laten we dieper ingaan en kijken of Mars 2120 opvalt in de wereld van Metroidvania-games.

Het Avontuur op de Rode Planeet

Mars 2120 begint met een behoorlijk coole opzet: een Marskolonie is uitgevallen. Nu is het aan Sergeant Anna, een eersteklas ruimtemarinier, om uit te zoeken wat er is gebeurd. Na een dramatische crashlanding belandt ze in een griezelig stille en verlaten kolonie, wat het toneel zet voor een mysterieus avontuur. Het spel vertelt zijn verhaal uitstekend door een mix van omgevingsaanwijzingen en cinematische cutscenes. Terwijl je verkent, zul je het mysterie van de verdwenen kolonie ontrafelen door stukjes van het verhaal te vinden die verspreid liggen. Audiologboeken zijn handig en geven je meer achtergrond over wat er is gebeurd, wat extra diepte aan het verhaal toevoegt. Anna is een opvallend personage met haar moed en vastberadenheid. Het is gemakkelijk om voor haar te juichen terwijl je de geheimen van de kolonie blootlegt. Het verhaal houdt je vast met zijn spanning en intrige. Het is misschien niet baanbrekend in sciencefiction, maar het is boeiend en maakt dat je wilt zien hoe het allemaal afloopt. Opmerkelijk is dat het verkennen van de verlaten Marskolonie zowel spannend als meeslepend is, dankzij een solide verhaal en Anna’s boeiende reis. Bovendien is Sergeant Anna een opvallend personage in Mars 2120. Met haar strakke, hoogtechnologische pak en stille houding heeft ze een coole en mysterieuze uitstraling. Haar ontwerp knikt naar klassieke sci-fi-helden, zoals Samus van Metroid. Het is duidelijk dat ze een bekwame ruimtemarinier is, klaar voor actie op het Martiaanse oppervlak. Anna praat niet veel, wat bijdraagt aan haar intrige. In plaats van dialoog ontvouwt haar verhaal zich via de omgeving en audiologboeken. Deze stilte maakt haar acties en de gebeurtenissen in het spel persoonlijker. Kijken hoe ze uitdagingen aangaat en geheimen onthult, houdt spelers betrokken en geïnvesteerd in haar reis.

Een Achtbaan van Hoogtepunten en Dieptepunten

De gameplay in Mars 2120 is waar het potentieel van het spel het helderst schijnt. Helaas is dit ook waar de gebreken het meest zichtbaar zijn. De kernmechanica van het spel is geworteld in het Metroidvania-genre. Het biedt een perfecte mix van verkenning, gevechten en progressie. De uitvoering kan echter soms ongelijkmatig aanvoelen, wat de algehele ervaring beïnvloedt. Een van de meest opvallende kenmerken van Mars 2120 is het complexe opslagsysteem. Het doet denken aan oudere Metroidvania-titels zoals Symphony of the Night. Dit systeem vereist dat je opslaat op aangewezen punten in het spel. Hoewel deze klassieke aanpak voor sommigen nostalgisch kan zijn, brengt het zijn eigen uitdagingen met zich mee. Het opslagsysteem werkt zoals bedoeld, waardoor je je voortgang op specifieke punten kunt opslaan. Spelers hebben echter vervelende glitches gemeld waarbij het opslagscherm verschijnt, zelfs als je niet bij een opslagpunt bent. Dit kan de gameplay onderbreken, vooral tijdens intense momenten of verkenning. Bijvoorbeeld wanneer je midden in een gevecht zit of een complexe puzzel oplost, en het opslagscherm van het spel opeens opduikt en je concentratie verstoort. Deze glitches kunnen de immersie en flow van dit avonturenspel verminderen.

Wisselvallig

Als het gaat om de wapens in Mars 2120, zijn er zeker hits en misses. Laten we beginnen met het goede. De vlammenwerper is absoluut geweldig. Hij voelt krachtig en ongelooflijk bevredigend om te gebruiken. Of je nu vijanden van dichtbij verschroeit of clusters van tegenstanders opruimt, de vlammenwerper biedt een spannende ervaring waar je steeds weer terug voor komt. Nu de misses. Helaas kunnen de andere twee hoofdwapens, het elektrische geweer en de ijsshotgun, niet helemaal tippen. Hoewel ze sinds de early access-build verbeteringen hebben ondergaan, voelen ze nog steeds tekortschieten. Het elektrische geweer mist kracht, en de ijsshotgun heeft niet de bevredigende klap die je van zo’n wapen zou verwachten. Dit verschil in wapenkwaliteit kan gevechten ongelijkmatig laten aanvoelen. Als gevolg daarvan kun je zwaar leunen op close-combat aanvallen of de vlammenwerper om de klus te klaren. Over close combat gesproken, het is ook wisselvallig. Het close-combat systeem kan leuk zijn, vooral als je het opneemt tegen de verschillende vijanden in het spel. Het gebrek aan duidelijkheid voor close-combat aanvallen van vijanden betekent echter dat je vaak zonder waarschuwing wordt geraakt. Dit kan bijzonder frustrerend zijn bij het gevecht met menselijke vijanden, wiens snelle close-combat aanvallen je weinig tijd geven om te reageren. Ondanks deze problemen zijn er momenten waarop de gevechten in Mars 2120 uitblinken. Het potentieel van het spel is duidelijk in het ontwerp van de wapens en de kernmechanica. Met wat meer polijst en balans hadden de gevechten een groot hoogtepunt kunnen zijn. Zoals het nu staat, is het een wisselvallige ervaring die je meer consistentie en verfijning doet wensen.

Pak je GPS

Het verkennen van de wereld van Mars 2120 is zowel een spannende als soms vervelende ervaring. Aan de ene kant zijn de omgevingen van het spel prachtig ontworpen en bieden ze een rijke, meeslepende sfeer. Een pluim voor de ontwikkelaars voor het creëren van een wereld die levend aanvoelt en de moeite waard is om te verkennen. Het kaartsysteem is echter waar het lastig begint te worden. In eerste instantie was de kaart behulpzaam en markeerde alles van verzamelde power-ups tot belangrijke locaties. Maar naarmate je dieper in het spel komt, verschijnen er inconsistenties. Sommige cruciale ingangen en uitgangen, zoals de kas, zijn op mysterieuze wijze niet gemarkeerd. Dit kan leiden tot momenten van frustratie terwijl je ronddoolt en probeert uit te vinden waar je heen moet. Een ander probleem is de zoomfunctie van de wereldkaart. Telkens wanneer je in- of uitzoomt, reset deze je cursor terug naar je huidige locatie. Dit betekent dat je herhaaldelijk door de verschillende zones moet scrollen om het gebied te vinden dat je wilt bekijken, wat snel vervelend wordt. Bovendien moeten sommige locaties op de kaart worden gelabeld, zoals Surface East dat ten westen van Surface West ligt, wat nog een laag verwarring toevoegt. Ondanks deze problemen kan het navigeren door de wereld van Mars 2120 nog steeds plezierig zijn. De voldoening van het eindelijk vinden van die verborgen power-up of het ontgrendelen van een nieuw gebied is immens. Als je bereid bent de occasionele frustraties van de kaart te doorstaan, valt er veel te ontdekken in dit sci-fi avontuur. Wees alleen voorbereid op een paar hobbels onderweg.

De Game Changer

In Mars 2120 zijn elementaire vaardigheden niet alleen coole krachten; ze zijn game-changers. Als Sergeant Anna ontgrendelen spelers drie verschillende elementen: elektriciteit, ijs en vuur. Elk ervan gaat niet alleen om flitsende effecten; ze zijn essentieel voor het navigeren door de gamewereld en het uitschakelen van vijanden. Het beste deel? Je kunt er tijdens het spel tussen wisselen, wat een mooie strategische laag toevoegt. Deze vaardigheden komen echt tot hun recht bij het verkennen. Het spel gebruikt ze om bepaalde gebieden af te sluiten. Daarom moet je nadenken over welk element je wanneer gebruikt. Elektriciteit laat je door gaten en kabels schieten, ijs helpt je water over te steken en vuur smelt obstakels weg. Het houdt de zaken fris en zorgt ervoor dat het verkennen van Mars nooit verveelt. Ook de gevechten krijgen een boost van deze elementaire krachten. Elk ervan verandert je wapen. Elektriciteit geeft je bijvoorbeeld een lasergeweer, ijs rust je uit met een shotgun en vuur geeft je een vlammenwerper. Deze variatie betekent dat je moet overwegen welk wapen het beste werkt tegen de verschillende vijanden die je tegenkomt. Het draait allemaal om experimenteren en de juiste strategie vinden, waardoor elk gevecht uniek aanvoelt. Dit slimme gebruik van elementen is een opvallend kenmerk dat Mars 2120 onderscheidt in de drukke wereld van Metroidvania-games.

Conclusie

Mars 2120 heeft zijn momenten, maar het had beter kunnen zijn. Het spel ziet er fantastisch uit en het geluidsontwerp zuigt je mee in zijn sci-fi wereld. De wapens, vooral de vlammenwerper, zijn leuk om te gebruiken en laten zien wat het spel had kunnen zijn met wat meer polijst. Er zijn echter te veel frustrerende elementen die de ervaring naar beneden halen. Het opslagsysteem is vervelend en de kaart laat je vaak met vraagtekens zitten. De gevechten kunnen wisselvallig zijn, waarbij sommige eindbazen saai zijn en andere veel te snel eindigen. Glitches duiken vaker op dan zou moeten, en navigeren op de kaart kan tijdrovend en lastig zijn. Bovendien kan het niet weten wanneer je het point of no return hebt bereikt tot echte hoofdpijn leiden. Het eindbaasgevecht, hoewel aanvankelijk spannend, voelt uiteindelijk onevenwichtig en ongemakkelijk. Hardcore Metroidvania-fans vinden hier misschien genoeg om van te genieten, maar voor de meeste spelers zullen de ruwe randjes waarschijnlijk te veel zijn. Met meer tijd en aandacht voor detail had Mars 2120 iets speciaals kunnen zijn. Zoals het nu staat, is het een gemengde ervaring die je laat afvragen wat er had kunnen zijn.