Mad Lab Roulette Recensie (PC)

Het was een courgette die me ervan weerhield om een kogel in mijn oogkas te krijgen, niet de wil van God of een alziende bewaker van mysterieuze schoonheid. Het was een courgette. Dat klopt, een fruit had meer waarde dan een steekvest. Maar dat was slechts één voorbeeld. Het bleek dat Mad Lab Roulette nog veel meer situaties had waarin ik zou geloven dat bepaalde dingen van een hogere waarde zouden zijn, maar dan, na het doorzoeken van een console en zijn onderdelen, tot de conclusie zou komen dat een aubergine beter zou zijn voor het afweren van munitie. Ga maar figuur.

“Het is Russische roulette,” zei ik. “Het is, minus de courgette, Headshot Roulette.” En ik had gelijk. Het was gewoon: nog een versie van het verdorven spel, maar met een paar verschillende synergies en custom curveballs — omgebogen vruchten, om er een te noemen. Maar dat was het wel. Mad Lab Roulette was geen primaire kandidaat voor de taak om competitief gamen naar het volgende niveau te tillen; het was een liefdesbrief — een brief onder duizenden, om precies te zijn — aan een bitter tijdverdrijf dat, eerlijk gezegd, geen formele introductie nodig had.

Net als Headshot Roulette was het doel simpel — in je gezicht, simpel. Het idee was om vier spelers te laten vechten in een reeks strategische ronden en, nou, elk gevecht te geven de kans om speciale items te gebruiken om de balans in hun voordeel te veranderen. En het eindspel, nou, dat was in zwart en wit. Als je het spel overleefde, dan zou je winnen. Je won niets, behalve misschien enige eer van een soort. Maar dat was het. Dat was, in het kort, alles wat Mad Lab Roulette wilde overbrengen.

Het Neemt Twee

Mad Lab Roulette gaat over het vinden van de oplossing voor het vergroten van je kansen om de kogel van je eigen hersenen af te weren en hem te laten doorsnijden van je tegenstander. Het praat over waarschijnlijkheid veel, en het maakt het een zichtbaar brandpunt met de inclusie van een op het scherm zichtbare “kansen” schuiver. Het doel, zoals je kunt vermoeden, is om de kansen te verhogen of aan te passen om je kansen op winnen te vergroten of de kansen van je tegenstander te dwarsbomen. Je kunt dit doen door simpelweg perks en andere wilde kaarten in elke ronde te adopteren en strategisch je kansen te benutten om grotere beloningen te verkrijgen. De rest, natuurlijk, komt neer op geluk. Maar dat is Russische roulette.

Er is niet veel spel om uit te pakken hier, noch zijn er schatten aan verborgen specialiteiten die verdienen om te worden onderzocht. In feite, voor wat het doet brengt naar de tafel, neemt het zelden de initiatief om diep in te gaan op zijn mechanismen of algemene structuur. Daarom kun je argumenteren dat het een spel is dat een hoge noviteitsfactor heeft als een ijzeren kruis — een vonk, van een soort, die helaas verdwijnt na slechts een paar uur krabben aan zijn oppervlak.

Het is vanwege het gebrek aan replay-waarde dat, zo veel als het bijna pijn doet om te zeggen, Mad Lab Roulette erg veel een eenmalige onderneming is. Dat is geen slechte zaak, hoewel het ook niet bijzonder goed is, vooral omdat het een spel is dat afhankelijk is van online multiplayer en lokale matchmaking om zijn vuur aan te wakkeren. Headshot Roulette was hetzelfde, dus ik neem aan dat het in steen is gebeiteld, het concept en zijn neiging om te worstelen om voldoende interesse te behouden om zijn publiek te laten knijpen voor langere perioden.

Lege Schoten

Het goede nieuws is dat Mad Lab Roulette zijn armen uitstrekt naar een grote lobby. Met de optie om te spelen met vrienden, vreemden, en AI, maakt het spel het zo dat je nooit worstelt om de tafel te vullen en rechtstreeks in de strijd te springen. Het duurt niet lang — de ronde, dat is — maar tenminste vult het zijn gebrek aan diepte aan met een naadloze stroom van adrenaline-gedreven gevechten die zowel verrassend gemakkelijk zijn om te navigeren als leuk om te ontwarren. Mechanisch gezien, eh — er is niet veel voor je om te leren. Maar dan, ik neem aan dat dat geen slechte zaak is, omdat het meer of minder is ontworpen om een snelle PvP-omgeving te weerspiegelen en niets meer. Het feit dat het goed doet, is gewoon een bonus.

De rest van Mad Lab Roulette is, nou, het is acceptabel, om het zo te zeggen. Visueel gezien, is er niet veel om over te schrijven; in feite, de hele compositie strekt zich niet veel verder uit dan de gebruikelijke attributen van een schil van een kleine kamer en alle minimale details die daarbij horen. En eerlijk gezegd, ik zou waarschijnlijk hetzelfde kunnen zeggen over zijn audio en andere technische aspecten. Dat gezegd hebbende, Mad Lab Roulette is geen volwaardig triple-A spel; het is een kort competitief indie dat kiest om zijn hart op zijn mouw te dragen en gewoon rollen met de stoten. De kogels maken niet altijd indruk, maar tenminste weten ze waar het doelwit is. Ik neem aan dat dat veel waard is.

Uitspraak

Mad Lab Roulette schiet zijn schot niet met de intentie om een bullseye te raken, maar om zijn haymaker te landen in de buurt van een bord dat overloopt met andere beginnende Roulette-torches. Raakt het ? Eh, het doet en het doet niet. Het spel zelf is veel plezier, ik geef toe, en het doet een behoorlijke goede job van het aanwakkeren van de vlammen van het bestaande vuur door zijn eigen deel van wilde kaarten en curveballs te implementeren. Dat gezegd hebbende, vanwege het gebrek aan replay-waarde en het feit dat het niet veel meer brengt naar de tafel dan wat Headshot Roulette al een paar weken geleden heeft uitgebracht, is het ook vrij moeilijk om het omhoog te schuiven in de ranglijst, laat staan een staande ovatie voor originaliteit. Het is niet origineel — maar het is, vreemd genoeg, een geweldige hoeveelheid plezier, wat het een tweesnijdend zwaard maakt, denk ik.

Wanneer alles is gezegd en gedaan, is Mad Lab Roulette een riem-en-braces-hulde aan een adrenaline-gedreven tijdverdrijf en niets meer. Met dat, als je op zoek bent naar een manier om die jeuk te krabben en de post-Headshot Roulette-blues voor een uur of twee te verlichten, dan is de kans groot dat Mad Lab Roulette in staat zal zijn om aan je behoeften te voldoen, terwijl je rustig zit en wacht tot het volgende blanco wordt afgevuurd. Als je hoopt om je handen te krijgen op iets met een beetje meer gewicht eraan, dan kun je overwegen om je opties te bekijken en een alternatieve oplossing te zoeken voor je morbide kicks.