Log Riders Recensie (PC)

Houthakkers en snorren, twee sufferds met een gebrek aan ruimtelijk inzicht en een strijd tegen de heuvel op over schors en modderig water—de vier basisdingen die, wanneer ze worden gecombineerd met onbekwaamheid en een gedeelde gebrek aan empathie voor elkaar, meer dan een paar splinters op de achterkant van je hiel kunnen achterlaten. In Log Riders, specifiek, alles is een doorn in je zij, van de fysica tot de slinkse reacties, het terrein tot de barre weersomstandigheden. Op papier klinkt het allemaal nogal eenvoudig—een paar houthakkers door een kloof halen terwijl ze vrolijk op een boomstam springen. In werkelijkheid is het echter niet zo eenvoudig. Het is geen conceptueel complex spel; het is dat het geen enkele moeite doet om je hand vast te houden terwijl je square danst met de boomstam en heen en weer volleyt tussen de struiken. Maar dat is Log Riders in een notendop: een brutale co-op aangelegenheid die niet al te best is voor onbekwame houthakkers. Toch is het ook een spel dat je iets geeft om voor te vechten — zelfs als het ten koste gaat van het stoten van een paar tenen en het losmaken van een paar losse schroeven.

RV There Yet? maakte een goed punt dat, om succesvol te zijn in een co-op spel over het door een gevaarlijke wereld manoeuvreren van een object, je eerst moet accepteren dat je zult falen, en dat je zult een liefdes-haatrelatie ontwikkelen met je dichtste vriend. Helaas is het hetzelfde met Log Riders, alleen is het geen recreatieve voertuig dat je door de wereld moet smijten, maar een boomstam. Dat klopt, Log Riders is, heel eenvoudig, een spel over het navigeren van een wereld van obstakels als een paar houthakkers, met elk van de houthakkers die één uiteinde van de boomstam bestuurt. En als je moeite hebt om de stippen te verbinden, laat ons je dan inlichten.

Het idee is zo eenvoudig als het maar kan zijn: twee houthakkers kunnen vooruit of achteruit bewegen, waardoor de boomstam in een van de vele richtingen kan reizen met sterk uiteenlopende snelheden. Het doel, kort gezegd, is om samen te werken als een team om catastrofale gevolgen te vermijden en, met de kracht van een all-important snor, leiden de boomstam door verschillende biotopen. Bijvoorbeeld, in een deel van het spel moet je een ravijn oversteken — een gebied dat alleen kan worden overwonnen door te balanceren op een gebroken brug. In een ander deel, heb je de taak om een roterende arm van spijkers te vermijden — een klus die zorgvuldige berekening en een heleboel domme pech vereist om te voltooien. En dan zijn er de andere delen van het bos, allemaal die vereisen dat je je tempo, route en gewicht dienovereenkomstig configureert om een soepele doorgang naar de andere kant te garanderen. Zoals ik al zei, eenvoudig, maar verrassend moeilijk gezien de omstandigheden.

Log Riders is, in de eerste plaats, een frustrerend meer-ish lokaal co-op spel dat weet hoe het lastig en onvoorspelbaar kan zijn. Dankzij zijn fysica-gebaseerde ontwerp en luchtdichte mechanismen, vereist het een strenge hand en een heleboel geduld om doorheen te werken. Zoals ik eerder vermeldde, is het niet mechanisch moeilijk; het is onvoorspelbaar en enigszins oneerlijk, gezien je niet alleen heen en weer beweegt om de snelheid aan te passen, maar ook posities toewijst om de boomstam te besturen en te voorkomen dat deze botst met welk object dan ook dat voor je staat. Het is een obstakel parcours — Total Wipeout ontmoet traditioneel co-op rage spel, een soort obstakel parcours. En ja, je zult huilen van walging over zijn oneerlijke leercurve.

Om zijn rampzalige aard en turbulentie te compenseren, Log Riders komt schoon met enkele geweldige elementen — een levendig gebied met een ton aan gepolijste setstukken, bijvoorbeeld. Naast een goed uitziend wereld met een overvloed aan verschillende bosbiotopen, bevat het spel ook een korte maar boeiende reis met een solide collectie obstakels en uitdagingen om doorheen te werken. Bovendien, het heeft een karakter creatie suite die je toelaat om je eigen houthakkers accessoires te ontgrendelen en te installeren, die meer of minder uitstrekken tot verschillende snorren, natuurlijk. Het voegt niet een enorme hoeveelheid diepte toe aan de algehele ervaring, ik geef toe, maar het voegt wel een beetje diepte en een persoonlijke touch toe om je tevreden te houden terwijl je herhaaldelijk naar je dood valt. Het zijn de kleine dingen, duidelijk.

Terwijl er niet een enorme hoeveelheid replay-waarde is in Log Riders, zijn er genoeg redenen om te blijven voor de duur van zijn korte expeditie. Gezien, het is geen spel dat je terug wilt rollen naar zodra de boomstam de laatste hindernis bereikt, maar het is wel een spel dat je zult genieten in zowel lokaal als online co-op. Ik kan niet zeggen dat het je band met je partner zal versterken, maar het zal het zeker op de proef stellen op de beste manier mogelijk. Ook, het kon een stuk erger zijn; het kon Getting Over It With Bennett Foddy zijn.

Verdict

Log Riders is evenzeer vermakelijk als het frustrerend is, evenzeer pijnlijk verslavend als het een enorme pijn in de achterste is. Maar, dat is een beetje wat het probeert te vangen: de cascade van emoties van het vastgebonden zijn aan een boomstam met een vriend die je ofwel wilt omhelzen of afslachten, afhankelijk van het obstakel en de situatie waarin je je bevindt. Het is een doorn in de zij, maar het is ook een die je niet kunt helpen maar trekken om de jeuk te krabben en bewijzen dat je zelfs de meest ridicule taken kunt overwinnen. Het is niet het slechtste rage spel op de boomstam hoop, maar ik zal het niet suikercoaten; het is een absolute nachtmerrie om doorheen te ploegen.

Natuurlijk, als je op zoek bent naar een lokaal co-op spel dat zowel jou als je metgezel door de wringer zal halen — naar de hel en terug aan boord van een zwakke boomstam, dat is — dan moet je Log Riders controleren. Wees je ervan bewust dat, als je ook op zoek bent naar herstellen van een gebroken vriendschap, je misschien elders moet zoeken naar dat speciale lijm. Het punt is, Log Riders is niet het lijm dat banden strakker kan maken; het is het verfverdunner dat ze scheidt.