Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii Review (PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One, & PC)

Ik beloof dat de naam van het spel zin heeft; tenminste, zodra je het eenmaal speelt. Het kan lijken op het meest belachelijke idee. Wat heeft een Yakuza-lid te maken met het worden van een piraat? En in Hawaï, van alle plaatsen? Voor nieuwkomers zul je waarschijnlijk nog meer in de war zijn over of Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii werkelijk de moeite waard is om te spelen – verhaal, gameplay en al.

Fans van Like a Dragon, voorheen Yakuza, zullen waarschijnlijk minder overtuiging nodig hebben. Klaar en duidelijk, bijna alle 20 games, hoofdserie en spin-offs inbegrepen in de Yakuza/Like a Dragon-franchise zijn spectaculair. Gegeven, de hoofdserie had een meer serieus melodramatisch ondertoontje, met de focus op de Yakuza-misdaadsyndicaten in Japan.

Onlangs echter heeft Ryu Ga Gotoku (RGG) Studios een andere richting ingeslagen en is het een meer belachelijke moderne route ingeslagen. De dagen van de Yakuza zijn voorbij. De voormalige bendeleden van de franchise beginnen zichzelf te herdefiniëren en hun voet te vinden in de moderne wereld. En in Hawaï, van alle plaatsen, met Like a Dragon: Infinite Wealth, dat ons introduceert tot Ichiban Kasuga’s avonturen in het Westen.

We werden getrakteerd op enkele frankrijk belachelijke maar verrassend effectieve ideeën om ons niet te serieus te nemen. De tong-in-de-wang-humor van het verhaal, de vreemde personages en de hilarische minigames waar je op stuit, resulteerden in een van de beste Yakuza-games ooit.

Nog steeds rijdend op de hoogte van de Honolulu-setting in Hawaï, neemt het nieuwe spel ons in een totaal andere en onverwachte richting, een met piraterij. Doe je gordel om. Deze Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii review wordt een hobbelige rit.

Verloren op zee

We schakelen over naar een andere voormalige Yakuza-lid dat fans van de franchise onmiddellijk zullen herkennen. Goro Majima, de Mad Dog of Shimano zelf, verschijnt op ons scherm met zijn uitbundige persoonlijkheid en ooglapje, perfect passend bij een piraterij-thema spin-off. Majima is slechts één keer eerder speelbaar geweest, als co-ster in Yakuza O.

Nu hebben we het genoegen om de losse kanon te controleren die hij kan zijn, onverwachte reacties en gedrag in zijn nieuwe hoofdrol. Maar er is een twist. Hij is net aangespoeld na een schipbreuk in de Stille Oceaan. Een Engelssprekende jongen redt zijn leven. Maar nauwelijks ontdekken we dat Majima al zijn herinneringen is kwijtgeraakt, of de twijfel of RGG het verhaal goed zal doen, zet in.

Amnesie is altijd een voor de hand liggende troef voor de meeste games die vaak op de achtergrond kunnen blijven in het uitleggen van hun relevantie in het verhaal. Met Majima’s achtergrond zijn er zeker enkele geweldige kansen om zijn traumatische verleden te verkennen en een nieuwe toekomst te schrijven. Binnen de eerste paar uur is het duidelijk dat Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii van plan is om een beetje te zwaar te leunen op de slow burn.

Het duurt even voordat het verhaal op gang komt, terwijl we ons bezighouden met het tegenkomen van een willekeurige piraat die koning wil worden, het overnemen van zijn schip en het beginnen van een schatzoekeravontuur. We werven enkele fantastische bemanningsleden met verschillende motivaties en verhalen.

Dan begint de gameplay-lus van het springen van het ene eiland naar het andere op de compacte kaart van Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii, het zoeken naar begraven schatten, het bevechten van enkele vijandige kerels en zelfs het oppikken van vertakte zijverhalen hier en daar.

Het doel van alles

Als je halverwege het verhaal bent en je je nog steeds afvraagt wat het doel van alles is, vrees ik dat je zorgen nooit zullen worden weggenomen totdat het einde van het spel. Pas dan komt een spannende twist van belang voor Majima naar voren. En mag ik eraan toevoegen, een heel intrigerende wending van gebeurtenissen.

Anderszins kiest Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii ervoor om zich meer te concentreren op de moment-na-moment-gameplay. Het injecteert vaak humoristische subverhalen, introduceert je aan de wildste kaarten van potentiële bemanningsleden en moedigt je zelfs aan om af te wijken van het pad om maar te doen. Gegeven, de meeste van je zelfgeleide avonturen zullen bestaan uit het slaan en trappen van vijanden.

Er zijn veel piraten en vijandige ontmoetingen om door te komen, dus het kan potentieel herhalend worden. Gelukkig heeft de strijd echter veel gereedschap tot je beschikking. Er zijn twee kanten aan: zee- en fysieke strijd. Voor het eerste is het vrijwel Assassin’s Creed IV: Black Flag. Je stuurt je oorspronkelijk basic houten schip, Goromaru, door de hoge zee.

Het idee is om je schip in een gunstige positie te plaatsen in relatie tot vijandelijke schepen en dan alle vuurkracht te lanceren die je hebt. Terwijl je in het begin beperkte vuurkracht hebt, zal je snel genoeg coole, zij het onconventionele, oorlogswapens ontgrendelen. Je kunt een laserkanon aan je schip bevestigen en zelfs vlammenwerpers. Maar dat zal potentieel herhalend worden.

Gelukkig kun je het roer loslaten voor de frontlinie, waar je raketwerpers kunt hanteren en vijandelijke piraten in zee kunt blazen. Of verzwakte hostels kunnen waardevolle buit of gewoon de kans bieden om aan boord te klimmen en vijanden op hun eigen dekken te hakken en te snijden. Dit is waar fysieke strijd om de hoek komt.

Mad Dog of Shimano

Er zijn twee manieren om vijanden naar hun koninkrijk te sturen: Mad Dog of Sea Dog vechtstijl. Mad Dog zal bekend zijn bij veteranen als de actie-gebaseerde beat ’em up uit de oorspronkelijke titels in de Yakuza-franchise. Het is eigenlijk stoten, trappen en het vullen van de Madness Gauge die je doppelgangers oproept, die handig zijn bij het bevechten van bazen.

Terwijl Mad Dog meer één-op-één-gevechten zijn, kun je altijd overschakelen naar Sea Dog. Het komt van pas bij het bevechten van de golven van piraten die vaak naar je worden gegooid. Je hebt je enterhaak die je kunt gebruiken om jezelf naar vijanden te katapulteren. Er is je pistool dat kan worden opgewaardeerd om meerdere vijanden in één keer uit te schakelen.

En zelfs cutclasses die je in crowds kunt frisbeeën, en het zal terugkeren naar je. Om je al uitgebreide gevechtsrepertoire toe te voegen, heb je een zijquest waarin je een elektrische gitaar kunt spelen en een woedende aap kunt oproepen, onder andere belachelijke manieren om vijanden te verslinden.

Bovenal hebben de gevechten een spannende visuele flair, die soepel en feilloos wordt uitgevoerd; het is constant de reden dat je gemakkelijk door kunt gaan tot het einde van het spel. Zelfs als het verhaal geen zinnige weg heeft, word je nog steeds meegesleept door de adrenaline-gepakte actiesequences.

Vertrouwde plaatsen

En als je een verandering van tempo wilt, kun je altijd terugkeren naar het terugkerende Honolulu. Veel van de minigames uit Like a Dragon: Infinite Wealth keren terug. Dus bereid je voor om je ribben te breken door karaoke te zingen, pizza’s te bezorgen en een feest te vieren in de arcade, onder vele andere manieren om de gameplay te veranderen.

Bovendien zijn de zijquests overvloedig, met enkele terugkerende zijverhalen die oppikken waar Infinite Wealth is geëindigd. Like a Dragon heeft vaak grijpende zijverhalen gecreëerd, en soms zelfs meer overtuigend dan de hoofdquest. En in Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii, is de kwaliteit van de zijquests geen uitzondering.

Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii is op geen enkele manier perfect. Het lijdt onder de ambitie van de franchise om elk jaar een nieuwe titel uit te brengen. Veel van de mechanismen blijven hetzelfde, evenals de locaties. Honolulu behoudt meer vertrouwdheid dan sommige fans misschien hopen. En toch werkt het. RGG heeft een manier om een frisse kijk te injecteren in beproefde mechanismen.

Met de belachelijkheid en de overall leuke tijd, heb je vijanden geslagen, zelfs met de minigames die anders afleidingen zouden kunnen zijn, maar hier passen ze perfect in het overall quirky thema, en het hele pakket werkt gewoon.

Uitspraak

Als je klaar bent voor een leuke tijd Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii is de manier om te gaan. Het zet onmiddellijk een tropische setting van een wereld die zichzelf niet te serieus neemt. Met de protagonist die de meest uitbundige persoonlijkheid draagt, ben je vaak voor een leuke verrassing. Zelfs als het verhaal springt van waar de voorganger, Like a Dragon: Infinite Wealth, is geëindigd naar een piraterijwereld die geen zin heeft, word je nog steeds meegesleept door de voortgang.

Dat is, voor een deel, te danken aan de overall humor van alles, van de stel misfits die je inhuurt tot de zijverhalen die je ontwart. Zelfs in de absurditeit van alles kun je niet helpen maar een leuke tijd te hebben. De strijd is enorm schuldig aan de verslaving die je hebt aan Like a Dragon. Het verloopt soepel met flitsende effecten en veel manieren om vijanden uit elkaar te halen.

Met de introductie van Sea Dog voel je je echt als een piraat die door vijanden raast. En zeegevechten nemen geen achterbank, het voegt enkele van de meest dynamische manieren toe om vijandelijke schepen neer te halen. Like a Dragon loopt gevaarlijk op de rand van vertrouwdheid. Toch blijven hun immer-persistente manieren om een glimlach op je gezicht te trekken voldoende reden om door elk nieuw spel heen te spelen dat RGG uitbrengt.