Bibliothecaris: Ruim de Arcane Bibliotheek Op Review (PC)

Ik zou het vreselijk vinden om je een klein witte leugen te vertellen en te zeggen dat ik van oor tot oor glimlachte toen ik duizenden arcane studieboeken kreeg en werd opgedragen om ze in een ordelijke volgorde te catalogiseren. Als ik al iets was, was ik geschokt. Een bibliotheek, ongegeneerd toegewijd aan uitgespreide boeken en verloren magische erfstukken, verlichtte een ontmoedigende taak die, eerlijk gezegd, ik gewoon niet wilde doen. Maar na zo veel planken en na ontelbare volumes, begon diezelfde taak uiteindelijk mijn humeur te veranderen. Aanvankelijk was het een karwei dat ik niet kon ontvluchten – een plek van arbeid die weinig tot geen beloning had. Maar toen de kleine maar ogenschijnlijk krachtige upgrades begonnen te werken, en voordat ik het wist, werd dat eentonige karwei een taak die ik wilde uitvoeren. Een turbulent proces, en toch, Bibliothecaris: Ruim de Arcane Bibliotheek Op had me in zijn greep. Het duurde alleen duizend boeken om het te beseffen.

Stel je voor: je wordt wakker in een arcane bibliotheek die veel, veel betere dagen heeft gezien. Drieduizend boeken, allemaal met uitgebreide volumes en informatie van een bijna bovennatuurlijke soort, vullen de vloerruimte en de verre hoeken van het gebouw. Niets is waar het zou moeten zijn, en geen twee volumes zijn in chronologische volgorde. Het is alleen jij, een enorm bibliotheek, en een eenvoudige taak om boeken terug te brengen naar hun rechtmatige plaats. En als je denkt dat dit klinkt als een beetje een nachtmerrie, eh – het is en het is niet.

Op een soortgelijke manier als, zeg, A Game About Digging a Hole, begin je je reis met weinig meer dan een jeukende hand om je te leiden op je zoektocht naar kennis. Echter, als je begint te vooruitgang boeken, ontgrendel je tools (of vaardigheden in dit geval) om je efficiëntie en productiviteit te verhogen. Een eenvoudige sorteermethode, stapel- en opbergsysteem wordt een goed geolied proces, en voordat je het weet, begint de taak zich minder als een last en meer als een bevredigende uitdaging te voelen. De boeken vinden hun plaats in de wereld, en de Principal – de waakzame oog die regelmatig je organisatievaardigheden controleert – geeft je een score die overeenkomt met je vooruitgang.

Bibliothecaris is een beetje zoals PowerWash Simulator, in die zin dat het slechts tien seconden duurt om te bepalen of het een spel is dat je zal gedachteloos afleiden voor de lange termijn, of je ertoe zal brengen om je uitgavenpatroon te betwisten terwijl je wanhopig zoekt naar een terugbetaling. Zeker, er zijn talloze manieren om de boeken te koken en de balans in je voordeel te veranderen, maar je moet lang genoeg blijven om de shortcuts te ontdekken. Tot dan, heb je een nogal ontmoedigende taak om aan te pakken, en een nog grotere quota om in te vullen. Ik loog niet toen ik zei dat er meer dan drie duizend boeken waren om te vinden en te sorteren.

Terwijl de eerste stadia van het boekopbergingsproces saai en verrassend genoeg, een beetje saai zijn en ondersteund door een heleboel voetwerk, Bibliothecaris balanceert zijn eentonige aard met enkele rijke magische infusies. Als de curator van arcane kennis en volumes, jij hebt de macht om vaardigheden te ontketenen die je zoektocht verder helpen. Bijvoorbeeld, je kunt volumes in hun geheel oproepen met een knip van een knop, of ontbrekende boeken onder het puin markeren met een snelle spreuk. Je kunt ook een prompt gebruiken om hele secties automatisch te stapelen en te organiseren op een plank. Het enige nadeel is, je moet je strepen verdienen voordat de machten je ten deel vallen. Meer boeken betekent meer vaardigheden, en zo verder. Het is een eenvoudig concept, maar een die, zoals een goede encyclopedische gids, een heel lot gewicht heeft.

Bibliothecaris is, bovenal, een incrementele ervaring die de neiging heeft om een beetje beter te worden met elk passerend uur. Als het niet vanwege zijn magische thema’s en arcane elementen is, dan zou ik zeggen dat het niet beter wordt. Maar het zijn de kleine beetjes en stukjes die Bibliothecaris doen uitsteken op de plank – de betoverende wisps en de levendige kleuren, de warme sfeer en de akoestiek die vanuit de verre hoeken van de kamer tot de kroonluchters stralen. Het scoresysteem voegt ook een beetje extra gewicht toe aan de algehele ervaring, met een gevoel dat je moet je quota invullen om grotere vaardigheden te ontgrendelen. Het is geen mentaal belastende ervaring op enige manier, maar het geeft je iets om naar te streven en, belangrijker nog, een reden om te blijven voor de lange termijn.

Als je een beetje een boekenworm bent die houdt van het doorbladeren van de rug van een hoge volume en het analyseren van omslagen, genres en inhoud, dan is het heel waarschijnlijk dat je hier genoeg vindt om je ogen in de binder te houden voor een aantal uren. Met onderwerpen die variëren van reisgidsen tot bovennatuurlijke gebeurtenissen, arcane encyclopedieën tot fantastische romance-romans, Bibliothecaris zorgt ervoor dat je altijd een nieuw boek hebt om te vinden. Nou, niet lezen, maar lokaliseren en wegborgen op een plank. En met een beetje meer dan drie duizend van ’em om te vinden, heb je duidelijk genoeg om de kosten van je jaarlijkse bibliotheeklidmaatschap te rechtvaardigen – en dan nog wat.

Bibliothecaris speelt zo goed als het zou moeten, met vloeibare boekgreepmechanica en een elegante interface die evenmin intrusief is als het een genoegen is om te navigeren. Met weinig tot geen technische fouten om zijn aantrekkingskracht te verminderen, presteert het spel naar een excellent standaard. Misschien was ik gelukkig, of misschien was het echt een luchtdichte onderneming die geen slechte demonen had om zijn problemen te verergeren. Hoe dan ook, Bibliothecaris hield me gehypnotiseerd gedurende de hele tijd, en op geen enkel moment verpestte het een anderszins geweldige ervaring met iets bijzonder lelijks, of tenminste, niets dat de pagina’s van zijn wereld zou kreukelen.

Oordeel

Bibliothecaris: Ruim de Arcane Bibliotheek Op indexeert zich onder de arcane planken als een omvangrijke encyclopedie van incrementele genoegens die kunnen, en waarschijnlijk zullen een bestseller zijn voor de gemiddelde boekenworm. Met een enorm boeket van magische romans om te organiseren en een eenvoudige maar bevredigende haak om te gebruiken en te showen, is er is, hoewel niche, een briljant tijdverspillende karwei-ervaring hier. Het kan niet iedereen in de kamer aanspreken, maar voor degenen die genieten van uitgestelde taken met frequente pauzes en de occasionele upgrade, kan het een goed vervangingsmiddel zijn voor je reguliere boekenplank. Het is magisch, het is ambient, en bovenal, het is een heel lot plezier om te spelen. Wie had dat gedacht?