Later Review (PC)

Ik heb een miljoen dingen te doen en ̶a̶l̶l̶ ̶t̶h̶e̶ ̶t̶i̶m̶e̶ ̶i̶n̶ ̶t̶h̶e̶ ̶w̶o̶r̶l̶d̶ ̶t̶o̶ ̶d̶o̶ ̶i̶t̶ ̶ geen tijd om het te doen. Ik heb een rommelige appartement om op te ruimen, een belachelijk grote hoeveelheid doom scrolling door TickTack om mezelf aan te onderwerpen, en een ongelooflijk veeleisende feline metgezel die, om een reden die mij onbekend is, wil dat ik de weinige tijd die ik nog heb, spendeer aan het spelen van hide and seek met hem. Maar daar is het probleem: hoe meer ik speel, hoe meer ik begin te twijfelen aan mijn ware doel als individu. Zoals ik al zei, ik heb veel te doen, maar om de een of andere reden is het vinden van een kat het belangrijkste voor me op dit moment. Vraag me niet waarom — alles wat ik weet is dat, zolang er nog een morgen is, ik het altijd kan doen Later.

Het was eerst grappig — schattig, zelfs. Ik vond het leuk dat de kat-achtige buurman me vroeg om een vriendelijk spelletje hide and seek te spelen. Maar toen begon ik me af te vragen hoe de eenvoudige daad van uitstel het algemene verval van het appartement kon bijdragen. Dingen zouden een beetje rommeliger worden, en niet doen wat ik had moeten doen was alleen maar het eindeloze lijstje problemen dat langzaam opbouwde, verergeren. Toch, wanneer ik “nodig” had om iets onbelangrijks en niet beneficiëls voor de agenda te vinden, zou ik die taak achterna jagen als een rood stipje op een laserpointer. En ik denk dat dat het punt is dat Later probeert te maken: dat het dom gemakkelijk is om iemand af te leiden als het materiaal geschikt is voor de situatie. Misschien denk ik te veel na over het. Misschien, misschien, is het gewoon transparant. Of is het dat?

Niet Later — Nu, alsjeblieft

Later is een dertig minuten durende “verhaal-gedreven” object-vind spel — een kort, handgetekend stripboek waarin uw primaire doel, als de bewaker van deze kleurloze panelen en pagina’s, is om te luisteren naar een “kat” en strikte orders te volgen. En met orders bedoel ik een spelletje hide and seek. Gegeven, het gaat een beetje dieper dan dat, met het feit dat het een verhaal-gedreven spel is en zo. Dat gezegd hebbende, is er niet veel dat u hoeft te weten over deze wereld, behalve misschien het feit dat hoe meer u speelt, en hoe meer u defragmenteert de rommel, hoe meer de omgeving een showground wordt voor nog een onderliggend probleem dat ook een rol speelt in het grote schema van dingen. Het spreekt over surrealisme, en, om credits waar credits due zijn, kan ik een beetje zien waarom.

Aan het hart van deze kleine reis is een eenvoudig point-and-click tool — een hand waarmee u items kunt gebruiken die rond een van de verschillende kamers zijn verspreid, en langzaam bepaalde dingen samen kunt voegen om stappen te zetten om een verhaal te ontrafelen. Later gebruikt zijn platform om een vraag te stellen: Wat zijn de neveneffecten van uitstel? Is er een gemeenschappelijk probleem dat optreedt door een gebrek aan motivatie of zware oefening?

Met elke passerende klik lijkt het, wordt het antwoord duidelijker. Visueel begint de wereld zijn vorm te veranderen, en de subtiele veranderingen in de schaduwstripjes gaan over in een complexere compositie van een vreemde aard. Om enige verwarring te verklaren, dit is geen horror, hoewel, met deze woorden in aanmerking genomen, u zou kunnen zien hoe het u als een zou kunnen treffen, met zijn inclusie van enkele donkere ondertonen en geheimen.

Liefde met een twist

Hier is de catch: hoe verder u gaat, hoe waarschijnlijker u bent om iets te ontrafelen, laten we zeggen, donkerder. Het blijkt dat Later contact maakt met enkele vrij sombere details, met de “antagonist” in kwestie een rogue kat met twee persoonlijkheden, een die schattig en charmant is, en de andere die meer veeleisend en, vreemd, een beetje eng is. En terwijl u door deze wereld navigeert, bloedt het appartement vreemd genoeg over in nog een dimensie, met setstukken die hun gezellige esthetiek ruilen voor een donkerdere palet van schaduwen. Weer, niet een horror — maar creepy schattig, grappig genoeg.

Natuurlijk is de gameplay niet enorm anders dan uw traditionele point-and-click hidden object game, en dus, vanuit dat standpunt, is er niets hier dat u nog niet eerder hebt gezien. Dat gezegd hebbende, met een groot canvas om mee te werken, meerdere kamers om door te zoeken, en meer dan 300 objecten om te vinden, zowel kat- als rubber duck-achtig, is er een behoorlijke hoeveelheid hier om te verkennen. Wat betreft of er genoeg in zijn kist zit om u te laten doorgaan voor dagen, is een ander verhaal. De waarheid is, u zou de hele campagne in één zitting moeten kunnen afwerken.

Uitspraak

Later destilleert en produceert een soortgelijke samenstelling in een fles die we allebei eerder hebben gezien en geconsumeerd, honderd keer eerder. Toch, zelfs met zo, zo veel van deze handgetekende elixers om te proeven, kom ik nog steeds terug naar ze, niet alleen om die post-voorganger jeuk te krabben, maar om de zelfde smaken in een vaag andere licht te zien. In het geval van Later zijn de zelfde basisingrediënten meer aanwezig dan ooit, met het hidden object-formaat bijna hetzelfde als vele anderen op de markt. Maar zoals het spreekwoord zegt — als het niet kapot is, repareer het dan niet. En ik denk dat diezelfde notie hier ongelooflijk goed van toepassing is, alles in aanmerking genomen.

Hoewel de compositie niet zo complex is als, zeg, de 100 Hidden Cats serie, of zelfs zo zwaar als het, voor dat matter, Later biedt enkele leuke touches in zijn eenvoudige maar enigszins aantrekkelijke tweetonen kunststijl. Ik weet niet of het de kracht heeft om zijn verwanten te veroveren met zijn artistieke vaardigheid alleen, hoewel, om credits waar credits due zijn, het de schetsboek esthetiek met de vignette touches verrassend goed in evenwicht brengt. Het feit dat het ook een kort en persoonlijk verhaal biedt, is, tot op zekere hoogte, de kers op de taart, hoewel een kleine die niet veel verder gaat dan een enkele sessie van het flexen van zijn kleuren.

Om te concluderen, als u een hidden object game met een twist wilt, dan is Later zeker in staat om bijna alles te bieden wat u zoekt, met uitzondering van een pulp campagne met een heleboel substantie. Als u een venster van dertig minuten heeft om te sparen, dan zou ik u aanraden om deze kat enige speciale aandacht te geven om die jeuk te krabben. Twee vogels met één steen, recht?