Jurassic World Evolution 2 Review (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Jurassic World Evolution zinkt zijn tanden in de ideale zandbak – een plek waar je niet alleen kuikens en dinosaurussen kunt kweken, maar waar je ze ook kunt zien rondrennen en, trouw aan de aard van de franchise, het vlees van de botten van de toeschouwers kunt zien scheuren. Zonder dat je ook maar een vinger hoeft te bewegen, vangt het een idee dat, eerlijk gezegd, een beroep doet op onze morbide nieuwsgierigheid. Maak je geen zorgen, het maakt het proces van het bouwen van een prehistorisch themapark een enorm leuke ervaring, maar het maakt het ook zo dat zelfs de ergste scenario’s vaak eindigen met een pijnlijk vermakelijke climax. Dat is een park-bouwspel dat ik kan steunen, echt.

De tweede aflevering in de drie-delige constructiesaga van Frontier Developments brengt een heleboel verse kwaliteitsfuncties en een geheel nieuwe Verhaalmodus, waarin een reeks nieuwe locaties en scenario’s na Isla Nublar worden geïntroduceerd. Bovendien introduceert het Chaos Theory, een geheel aparte tak van scenario’s die hulde brengen aan de cruciale momenten van de film en, door middel van een reeks interactieve verhalende sessies, u toelaten de tijdslijn te wijzigen om aangepaste vertakkingen en eindes te formuleren. Om eraan toe te voegen, hebben we een nog diepgaandere aanpassingsuite, grotere flexibiliteit in het beheer en een schat aan nog nooit eerder gezien fossielen en blauwdrukken om te ontgrendelen en te implementeren. Dus, best een hoop voor je geld, alles in aanmerking genomen.

Als je je afvraagt of Jurassic World Evolution 2 de beter keuze is dan zijn voorganger, blijf dan nog even bij ons, terwijl we een paar fossielen afborstelen en een diepere recensie incuberen.

In de nasleep van het falen

Jurassic World Evolution 2 neemt ons mee naar het tropische plateau van een nieuw prehistorisch speelterrein – een open wereld van fascinerende fossielen en DNA-strengen, bodemloze architectonische blauwdrukken en state-of-the-art verdedigingsmaatregelen. Vergelijkbaar in ontwerp met zijn oorspronkelijke hoofdstuk, Evolution 2 geeft ons toegang tot een strook braakliggend land, een royale collectie fossielen en een omvangrijke catalogus van exposities, verkopers, faciliteiten en natuurlijk, manieren om de omgeving te verbeteren door middel van een diepgaand genetisch modificatieproces. En in het hart van al dit hebben we een flexibele, maar vaak ook een beetje prikkelende zandbak-simulatie die prioriteit geeft aan één ding boven de andere kolonie-bouwspellen van zijn soort: de evolutie van prehistorische cultuur en de implementatie van moderne wetenschap.

Evolution 2 draagt een enorme hoeveelheid gewicht in zijn Verhaalmodus, met talloze uitdagingen, onverwachte wendingen, seizoensveranderingen en gevolgde beslissingen die uiteindelijk de wereld beïnvloeden, hetzij positief, hetzij negatief. Er zijn fundamenten om op te bouwen, expedities om te lanceren en, bovenal, een omvangrijke keten van quests om door te werken over een tijdslijn van thematische avonturen. Net als de oorspronkelijke aflevering in de Jurassic World Evolution-serie, maar dan met een paar extra aanpasbare functies en speelwijzen, natuurlijk.

Het goede nieuws is dat, ondanks dat de tweede aflevering een soortgelijk progressiesysteem heeft als zijn voorganger, de sequel wel enkele nieuwe elementen bevat. Naast de lange Verhaalmodus en de standaard zandbak-agenda, hebben we ook Chaos Theory om over na te denken, waar we eerder even naar verwezen. Deze nieuwe modus, die nog steeds fungeert als een soortgelijke tak als de primaire modus, brengt een heleboel spannende veranderingen met zich mee voor de serie, waaronder lineaire doelen, thematische quests en een schat aan verwijzingen naar de bronmateriaal. En eerlijk gezegd, het is Chaos Theory dat Evolution 2 naar een nieuw tijdperk van zandbak-gaming tilt, zonder twijfel vanwege de inclusie van inhoud die past bij zijn film-tegenhangers.

Nog een hap nemen

Het spel is meer of minder hetzelfde als het was voorheen, net als de taken en zakelijke mijlpalen die je moet voltooien om dieper in de eilanden en daarbuiten te komen. Net als voorheen, begin je met een groot stuk land, en vervolgens, door de kracht van geld en cruciale upgrades, breid je langzaam je dinosaurussenpopulatie uit en, na een bepaalde tijd, verzamel je meer rijkdom, bronnen en natuurlijk, bezoekers. Er zijn hotels om te bouwen, omheiningen om op te richten en, net als voorheen, een breed scala aan decoraties om te installeren. Daarom zou ik zeggen dat het nog steeds hetzelfde oude Jurassic World Evolution is, misschien met een paar meer gadgets en snufjes en meer grafische verbeteringen. O, en niet te vergeten een paar extra technische fixes om het wiel sneller te laten draaien, ook.
De oorspronkelijke Jurassic World Evolution kwam tekort op meer dan één manier, met zijn saaie campagne en beperkende gameplay-mechanica die een anders uitstekend eerbetoon aan de franchise verpestten. Dit keer, echter, kun je zien en, belangrijker nog, voelen de veranderingen die Frontier heeft aangebracht om de kwaliteit en replay-waarde van de sequel te verhogen. Is het nog steeds een dinosaurussen-gebaseerd parkbeheerspel? Ja. Doet het iets massief anders om de botten van zijn oorspronkelijke blauwdruk te versterken? Nee. Maar het doet wel meer diepgang toevoegen aan het constructieproces, en niet te vergeten een heleboel extra speelwijzen om je terug te laten komen voor een tweede expeditie.

Uitspraak

Jurassic World Evolution voldoet aan een jeuk die wij, als prehistorische enthousiasten en franchise-fanatici, niet kunnen krabben met de gebruikelijke verdachten die verband houden met de wereld-bouwplatform. Met dank aan zijn pulp-campagne en ruim bemeten zandbakmodus, klautert de tweede aflevering meteen naar de top als een sterker en meer afgerond exemplaar van het origineel. Het is nog steeds hetzelfde Evolution, maar met meer wegen om te verkennen en modi om te spelen, evenals de passende Chaos Theory-onderzoek om harde fans van de film-saga een beetje extra vrijheid te geven om te baden in de lore en hun eigen aangepaste infusies in de pot te incuberen.

Het is genoeg om te zeggen dat, als je op zoek bent naar dat volgende belangrijke prehistorische avontuur in een zandbak-aangelegenheid die zowel creatieve vrijheid als de kans biedt om de lore een beetje te buigen, dan hoef je niet verder te zoeken dan Frontier Developments’ opvolger van 2018’s Jurassic World Evolution. Simpel gezegd, het is een gladde adaptatie die uitnodigt om te worden aangevallen, en eerlijk gezegd, het is er een die je eetlust stil moet houden zolang je ervoor kiest om de hand te bijten die je voedt, zogezegd.