Idle Waters Review (PC)

Ik heb gevist, en dus weet ik maar al te goed het niveau van geduld en toewijding dat nodig is om, je weet wel, een vis te vangen. Hierin schuilt een probleem dat veel nieuwkomers vaak tegenkomen: leren hoe je de tijd doorbrengt en wat je doet met je overgebleven hengel en maden terwijl het water stroomt en de zon de afwezigheid van nautische activiteit bespot. Het lijkt erop dat Idle Waters hier goud heeft geslagen met een perfecte combinatie – een koppeling tussen een van de langste bezigheden en een desktop-gebaseerd idle clicking-systeem. Laat ik het zo zeggen, het idee dat je één haak in het water kunt houden en een andere in je eigen administratieve zaken, is geweldig. De vraag is, maakt de knikkende kop van een idle vis een aangename vangst?

Idle Waters is alles wat je wilt en nodig hebt van een idle clicking-spel: een eenvoudige, langzame ervaring die niet treuzelt met ingewikkelde mechanismen of langdradige verhaallijnen. Net als zijn uitgebreide netwerk van idle-neven, zit het netjes onderaan op je desktop, beslaat ongeveer twintig procent van je scherm, waardoor je de vrijheid hebt om te experimenteren en je primaire taken te controleren. Het belangrijkste verschil tussen dit en, zeg, Animal Spa, is natuurlijk dat je niet de taak krijgt om panda’s te verzorgen en de temperatuur van het badwater aan te passen, maar om vanaf de steiger te vissen en oceanische zeldzaamheden in een vitrinekast van enige chauvinistische aard te tonen.

Als we je interesse hebben gewekt met de woorden idle en vis, dan moet je een hengel pakken en even bij ons blijven. Hier is alles wat je moet weten over Idle Waters voordat je besluit of je het aan je desktop wilt toevoegen.

Vangst van de dag

Ik zal niet om de bomen heen praten, maar het feit is dat de rechttoe-rechtaan gameplay-stijl van Idle Waters niet zo overtuigend is als veel andere idle clicking-titels op de markt. Het is niet zo overtuigend, voornamelijk omdat het, in tegenstelling tot andere semi-interactieve varianten, niet daadwerkelijk vereist dat je impulsief handelt. Hier hoeft je niet plotseling op te letten om een hap te krijgen, noch moet je het opnemen tegen een patroon-gedreven minigame om de vis met succes te vangen. In plaats daarvan klik je op de vis wanneer je klaar bent. Als dat niet lukt, kun je een auto-visoptie inschakelen die je de flexibiliteit geeft om aan je eigen projecten te werken zonder dat je handmatig door het proces heen moet gaan.

Het idee is zo eenvoudig als het maar kan zijn: klik op het water wanneer er een hap verschijnt; vang een vis van een bepaalde grootte of kleur; verdien een passieve beloning voor elke vis die je verkrijgt; en maak een aquarium om je meest waardevolle soorten te laten zien. Met twaalf biotopen om doorheen te werken en een totaal van honderd vissen om te vangen, is het doel hier niet zozeer om de zeldzaamste vis te vinden, maar om de verschillende varianten van vissen te ontgrendelen en een omvangrijke catalogus te voltooien voordat. Niets bijzonders opwindends aan al dit, maar dan is het een idle clicker over vissen; drama is nauwelijks in zijn DNA.

Terug naar de basis

Hoewel er niet veel gameplay is om in te bijten, biedt Idle Waters tenminste een gevarieerd aanbod van locaties om doorheen te werken, met elke biotoop die de kans biedt om een legendarische vis te vangen en pochen over wie dan ook die hetzelfde edele doel heeft om zijn visportefeuille uit te breiden. Het is niet veel van een bonus, maar tenminste met zoveel vissen om te vangen, genereert het een klein beetje spanning met elke passerende hap. Wat betreft de vraag of er genoeg is om je een relatief lange tijd aan het denken te zetten, is een andere vraag, en een die waarschijnlijk verschillende antwoorden zal aantrekken, afhankelijk van wie je spreekt.

We hebben vastgesteld dat de gameplay niet het verkoopargument hier is. Echter, de pixel art-stijl is verrassend aangenaam om te zien, vooral wanneer het op de onderste laag van je scherm zweeft naast een andere, voorkeur aquatische subregio van je monitor of taakbalk. Om de vraag te beantwoorden of een paar vrolijk gekleurde vissen collectief genoeg zijn om Idle Waters te stimuleren, zou een massadebat vereisen. Om het simpel te houden, zal ik alleen dit zeggen: als je van de langzame aard van vissen en de af en toe onderweldigende resultaten van het fysiek vangen van vis geniet, dan moet je datzelfde plezier op een virtuele schaal in Idle Waters vinden. Als je iets zoekt met meer puls, dan kun je overwegen om elders aan te meren.

Uitspraak

Terwijl idle clicking-spellen steeds vaker voorkomen en een steeds grotere rol spelen in de moderne desktopwereld, beginnen creators de meest compatibele bezigheden te benutten om hun waarde te bewijzen. In het geval van Idle Waters, een visspel met een idle twist, zou het een match made in heaven moeten zijn. Toch is het, zonder veel interactieve haak om je geïnvesteerd te houden, verrassend genoeg niet zo overtuigend als het zou moeten zijn. Het is vis, dus er zal een luwte zijn tussen de vangsten en een gebrek aan drama. Zelfs zo, wat me het meest frustreert, is dat er gewoon niet veel gameplay is. Er zijn upgrades, waar, evenals aquatische functies om te experimenteren naast de hoofd visprocedure. Maar dat is het probleem: de vis, of het ontbreken daarvan.

Natuurlijk is Idle Waters in de eerste plaats een idlespel, en dus, om krediet te geven waar het toebehoort, dient het zijn doel als een soort achtergrondaffaire met zeer beperkte palpitations. Maar zelfs met dat vakje aangevinkt, kan ik niet helpen maar me afvragen of het niet zou hebben geprofiteerd van een paar meer gadgets en snufjes, vijvers en vissen. Misschien komt al dit en meer in een toekomstige post-launch-add-on, als we geluk hebben. Als het dat doet, denk ik dat het een geweldige vangst zal worden. Pun intended. Sorry.