Hunted Within: De Muren Recensie (PC)

Als er één ding is dat we gemist hebben, was de kans om Maze Runner om te vormen tot een volwaardig spel. Het had een realiteit kunnen zijn. Heck, het had een realiteit moeten zijn. Toch was de dichtstbijzijnde benadering die we ooit hadden om het tot stand te brengen, met Divergent. Maar zelfs toen ontbraken de monolithische muren en was de spanning van het moeten doorstaan van de gevaren in de omsloten ruimtes niet zo aanwezig als ze hadden moeten zijn. Maar dat schip was al lang geleden vertrokken. Of althans, dat dacht ik. Na een paar jaar, en met een beetje geluk, kwam Hunted Within: De Muren uiteindelijk aan de deur. Dat was de Maze Runner die ik wilde zien. Nou, het was het dichtstbijzijnde dat ik kon krijgen aan een authentieke emulatie, in ieder geval.

Terwijl Hunted Within: De Muren geen liefdesbrief is aan James Dashner’s cultanthologie, is het een passende eerbetoon dat veel van de serie’s kernthema’s eer aandoet, waaronder de dystopische premisse, de torenhoge labyrintische muren en de huiveringwekkende avonturen die samenkomen in de schemerige secties. Het heeft meer dan dat, maar de Maze Runner-thema’s zijn hier levend en wel – en dat is te zien. Natuurlijk is het niet de ultieme adaptatie, hoewel het wel een solide survival-gebaseerde gameplay-mechanisme en memorabele uitdagingen biedt. Misschien is dat genoeg om een bezoek aan de put te rechtvaardigen, of misschien niet.

Het verhaal hier is vaaglijk vergelijkbaar: een gevangene bevindt zich in een enorm labyrint met overhangende muren, en met de hulp van zelfgemaakte gereedschappen en andere apparatuur, besluit hij een gewaagde ontsnapping te plannen. Een eenvoudige setup, zal ik toegeven. Maar, weer, er is meer hier dan op het eerste gezicht lijkt.

De Vierde Muur Doorbreken

Hunted Within: De Muren haalt een blad uit het gebruikelijke survival-obsessieve leerboek en voegt zijn eigen inktvlek toe aan de gebruikelijke pulp-troepen, met een monolithische, enigszins dystopische plateau als setting en een twist op het klassieke torentodef-formule. Het grootste deel van het spel is echter ontzettend eenvoudig – “craft, explore, en verdedig” eenvoudig. Net als uw traditionele survival-crafting IP, strooit Hunted Within zijn assets over twee gameplay-ervaringen, een die draait om het verkennen van de wereld en het verzamelen van middelen voor craft-doeleinden, en een die zich richt op nachtelijke jacht en verdediging. Denk aan Dying Light, en hoe zijn wereld om zijn as draait zodra de zon ondergaat, en je hebt een ruw idee van hoe dit werkt. Het is hetzelfde basisidee, maar met ghoulish vijanden en achtbenige monsters in plaats van vleesetende zombies. Oh, en een stenen labyrint in plaats van een post-apocalyptische metropool.

Het doel van Hunted Within: De Muur is om, nou, van de muur te ontsnappen, zogezegd. Om dat te doen, hebt u een aantal doelen die u moet bereiken voordat u op uw reis vertrekt, waarvan de meeste het vinden van belangrijke artefacten in de wereld, het maken van gereedschappen en wapens van de materialen die u verzamelt, en het confronteren van kwaadaardige vijanden die in het donker loeren en u actief jagen. Daarin zit een relatief eenvoudige gameplay-lus die de gebruikelijke progressiehaakjes frequent die we eerder hebben gezien. Met andere woorden, als u geen betere materialen aan het opgraven bent om betere wapens te maken, dan gebruikt u uw apparatuur om dieper in de wereld te graven en meer van zijn geheimen te ontsluiten. Er is niet veel meer aan dan dat.

Wat Schuilt Erachter Het Gordijn?

Hunted Within: De Muur kleedt zich uit als een hybride van drie belangrijke werken van mainstream-kunst: Maze Runner, Dying Light, en Outlast. Frank, ik kan de Outlast-thema’s hier niet zien, maar ik kan wel zien wat de ontwikkelaars probeerden te vangen met zijn stealth-gebaseerde gameplay-mechanisme. Gevechtswijs, eh, het is een hit-and-miss ding; het is vloeiend en het is bevredigend, maar het is ook chaotisch en vreemd genoeg ontbreekt het aan finesse en gratie. En terwijl het geen slechte ervaring is – het feit dat je een vijand zijn gezicht inslaat met een bijl – het is een die ophoudt met leuk zijn na een paar uur. Maar dat is een kleine prijs om te betalen voor een anders een boeiende reis die ontzettend vermakelijk is, niettemin.

Als ik deze kleine problemen zou wegknippen, zou je eigenlijk een behoorlijk solide survival-spel hebben, en belangrijker nog, een indie die verdient om gekoesterd te worden, althans voor een tijdje voordat het volgende survival-crafting-spel opstaat om een slag te slaan op het podium. Terwijl het geen perfect spel is, noch een die iets bijzonders nieuws brengt, het is een spel dat veel vakjes aanvinkt en een goede poging doet om door onbekende wateren te waden en in kruisbestuivingsterreinen te komen die we niet zo vaak hebben gezien.

Uitspraak

Hunted Within: De Muren neemt een klassiek dime-a-dozen-concept en mengt dat met de Dying Light-gevecht met een Maze Runner-achtige twist om zijn eigen crafting-horrorhybride te formuleren. En het beste aan dit is dat het verrassend goed mengt, met de toevoeging van een schone, zij het enigszins liminale omgeving die fungeert als een kers op de top van zijn hoge fundament.

Er is veel te liefhebben aan Hunted Within. Maar dan, er is ook niets bijzonders over het heen. Aan de ene kant doet het zijn werk op een effectieve manier, en het doet genoeg om een jeuk of twee te krabben. Aan de andere kant valt het ook ten prooi aan een van de grootste uitdagingen van het moeten vasthouden van een kaars in een zee van brandende vlammen. Met andere woorden, het heeft het probleem van het moeten grijpen van een platform om zijn grootste kwaliteiten en distinctieve kenmerken te laten schitteren. En met zo, zo veel van deze survival-crafting-eigenschappen die rondzwemmen, komt dit niet als een grote verrassing, helaas.

Met alles wat hierboven is gezegd, is Hunted Within nog steeds een geweldig spel met veel fantastische componenten. Behalve dat het een visueel aantrekkelijk kunstwerk is, is het ook een spel dat in staat is om een handvol uren van je te stelen, zonder twijfel vanwege zijn rijkdom aan inhoud en upgradetrees, dystopische premisse en labyrintische ontwerp. Als dat soort dingen je aan het tikken krijgen, dan zul je waarschijnlijk genieten van het kloppen op de stenen muren van Hunted Within.