Hamster Playground Recensie (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

In een poging om hamsters meer lieflijk en minder geneigd te maken om aan je vingers te knabbelen zodra je hun wortelbatons afpakt, heeft Mass Creation een nieuwe single-player- en online PvP-petsimulatiespel gelanceerd dat — wacht even — Hamster Playground heet. Dat klopt, zelfs Goat Simulator beeft momenteel in zijn hoeven, en het is dankzij vreemde concepten als deze dat zelfs de meest onbeduidende onderdelen van dierverzorging plotseling in de mode raken. Het enige grote verschil tussen dit en veel andere pet-georiënteerde multiplayer-games is dat je de enkele taak hebt om een hamster te trainen, en niet, bijvoorbeeld, een rampende geit met gewelddadige neigingen om picknicktafels en onschuldige burgers aan te vallen. Nou, technisch gezien gaat het een beetje dieper dan dat — maar je snapt het punt.

Hamster Playground is een mengeling van twee heel verschillende genres, waarvan een een brood-en-boter-dierentrainings- en management-sim is, en de andere een online multiplayer-game, waarin spelers hun pluizige vrienden in een reeks generieke gevechten, races en mini-games droppen enzovoort. Denk eraan als een opgeklopte versie van de geliefde Tamagotchi of, als we het goed doen, Nintendogs, en je hebt een ruw idee van waar we het over hebben. Dat, in een notendop, is wat Hamster Playground is, en ik kan niet goed beslissen of ik verliefd ben op het concept, of dat ik gewoon niet in staat ben om voorbij de misleidende ogen van een knaagdier te kijken.

Dus, is Hamster Playground de moeite waard om op te pakken, of is het iets dat je gewoon moet weggooien ten gunste van een andere, iets meer stralende incarnatie? Laten we het erover hebben.

Je kunt geleerd worden, en je zult

Het blijkt dat het trainen van een hamster om in een klasse van zijn eigen te zijn, niet het eenvoudigste ding is om te bereiken. Nou, het is wel, dankzij de game-mechanica die bestaat uit een of twee frequente invoeren — maar ondanks zijn eenvoud, heeft de game nog steeds een redelijke hoeveelheid dingen om bij te houden — honger, dorst, hygiëne en geluk, bijvoorbeeld. Aan het hart van deze basisbehoeften ligt een eenvoudige maar effectieve gameplay-lus die je ziet verdienen een mengeling van in-game XP, perks, sterren en andere nuttige items, die allemaal verband houden met een reeks generieke korte mini-games en buitenschoolse activiteiten. Er is racing — een doolhof-achtige sport die voor zichzelf spreekt; een eetwedstrijd, die bestaat uit het indrukken van knoppen om nuggets en andere hapklare snacks op tijd te consumeren; en een reeks kleurrijke obstakelbanen om doorheen te knagen.

Ik zal eerlijk zijn, geen van de bovenstaande mini-games vereist een grote inspanning om te voltooien; in feite is het meer het geval van het indrukken van de occasionele prompt om elke taak te voltooien. Dat is niet wat me dwarszit; het is het feit dat, win of verlies, de game nog steeds de neiging heeft om je de optie te geven om in-game diamanten te kopen — een dure valuta die, als je ervoor betaalt, je kan belonen met een reeks verse cosmetica en andere setstukken voor het bescheiden huis van je hamster. Zeker, het is volledig te vermijden, maar het feit dat een betaalmuur je tegenhoudt om een groot deel van de inhoud van de game te zien, vermindert de algehele aantrekkelijkheid — en dat is jammer. Het is goedkoop, schaamteloos en een verspilling van potentieel — drie dingen die niet goed zitten als het gaat om onafhankelijke videospellen. Maar, je weet — whatever.

Een gemengde zak

Als je in staat bent om over het vernederende karakter van de in-game betaalwanden heen te kijken, dan zul je ontdekken dat Hamster Playground een vrij aangename game is om doorheen te spelen. Ja, het is ontzettend eenvoudig, maar het is ook schoon en toegankelijk, en niet te vergeten vol met gezellige omgevingen en visueel aantrekkelijke scènes. Het heeft ook een progressiesysteem dat vreemd genoeg belonend is, en het is dankzij bepaalde perks zoals munten en meubels dat het allemaal nog leuker maakt om te verkennen en te blijven. Wat betreft de vraag of het iets is dat je kan houden in zijn baan voor langere perioden, is een andere vraag, en een die ongetwijfeld van persoon tot persoon zal variëren.

In alle eerlijkheid, denk ik dat het helpt dat de game een kwaliteitshoeveelheid items heeft om te ontgrendelen en andere setstukken om te verkrijgen voor je karakter en hun huizen. Behalve de voor de hand liggende stickers en verf — twee dingen die je regelmatig doorloopt — zijn er ook talloze interactieve speeltjes om uit te kiezen, hoeden, zonnebrillen en zelfs een paar vreemde en wonderlijke gezichtsaccessoires. En zeker, terwijl veel van deze dingen niet exact verkrijgbaar zijn zonder de juiste valuta, is er nog steeds genoeg om je bezig te houden. Met dat gezegd, zou ik niet zeggen dat er genoeg is om je maandenlang te laten terugkomen. Een week, hooguit, als je geluk hebt.

En het wiel houdt op met draaien

Net als veel andere touch-and-go-games die zich richten op de wereld van karakter (of in dit geval, huisdier) ontwikkeling, komt er een punt in Hamster Playground waarop je niet meer hoeft te doen dan absoluut noodzakelijk is om vooruit te komen. Net als Fall Guys, denk ik, ziet de game je opklimmen door de rangen en naar een niveau dat relatief comfortabel is, waarna het je overlaat om je eigen keuzes te vinden. Helaas, die keuzes komen niet altijd goedkoop; om te beginnen, als je niet een beetje extra geld inlegt om verse perks of items te ontgrendelen, dan ben je in wezen alleen maar hetzelfde doen tot je alle beschikbare opties hebt uitgeput. En dat is, je weet, niet geweldig.

Overigens zijn de graphics niet slecht, en de animaties zijn niet zo hakkelig als ik dacht dat ze zouden zijn. Oké, dus ze zullen geen hoofden draaien of de hele demografie betoveren, maar het feit dat de game tenminste naar een aanvaardbaar niveau presteert, maakt het gemakkelijker om mee te gaan. Ik kan hetzelfde niet zeggen over de soundtrack, trouwens. Helaas, de game biedt slechts één nummer — en het is een beetje een geestdodend nummer, ook. Zeker, het is schattig in korte uitbarstingen, maar als ik je zou vertellen dat ik de hele reis heb doorgebracht met heen en weer schommelen en voortploeteren op het generieke beste van een suikerpop-anthem, zou ik liegen. Sorry, Mass Creation — je krijgt geen gouden buzzer van mij.

Uitspraak

Als ik mezelf kan dwingen om te doen alsof het in-game diamantensysteem niet bestaat, dan kan ik misschien wel een heleboel lof zingen over Hamster Playground. Het is jammer, echt, dat zo veel ervan niet toegankelijk is, want als het wel zo was, dan had ik waarschijnlijk niet zo veel te klagen. Maar dat is het ‘m nou net: zelfs de beste functies worden vaak overschaduwd door een betaalmuur van een of andere soort, en het is daarom dat ik niet in staat ben om genoeg plezier te halen uit zijn wereld en de activiteiten die het wel biedt om een positief perspectief te creëren. Echter, zoals ik eerder zei, kan dit je helemaal niet storen, omdat je het misschien alleen maar ziet als een kleine ongemakkelijkheid. Toch — het is het vermelden waard, voor het geval je een complete product verwacht vanaf het begin.

Maak je geen zorgen, er is nog genoeg om in te bijten, en ik zou liegen als ik zei dat beginnende hamster-enthousiasten niet genoeg kunnen verzamelen om een vermakelijke ervaring te creëren, of het nu met vrienden is of met absoluut niemand. Het is echter wel vermeldenswaard dat de meeste primaire functies van de game rond de PvP-kant draaien, wat betekent dat, als je hoopt om je handen te leggen op een solo-onderneming met alle belletjes en fluitjes van een volwaardige single-player-campagne, dan kun je teleurgesteld worden.

Voor een free-to-play-game kun je zeker erger doen dan Hamster Playground. Ja, het heeft zijn ups en downs, maar als alles is gezegd en gedaan, als je niet blij bent met wat je ziet, dan is er geen reden waarom je niet gewoon kunt afscheid nemen van het wiel en iets anders kunt vinden om je bezig te houden.