Recensie van Gears of War E-Day (Xbox Series X/S & PC)

We weten in elk geval dat Marcus en Dom de eerste dagen van de Locust-invasie overleven, want god, wat wordt de strijd hopeloos bruut. Soms wist ik dat het met me gedaan was. Dat was inderdaad zo, en ik moest mezelf nog een kans geven. Als ik faalde, moest ik mild voor mezelf zijn; tijdens gevechten moest ik juist het strengst voor mezelf zijn. Als ik de linie nog een moment langer kon vasthouden en de Locust Horde kon terugdringen naar de heidenen waar ze vandaan kwamen, kon ik mezelf misschien wijsmaken dat dit geen oorlog was die voortduurde in de oorspronkelijke trilogie uit 2006 tot 2011. Dat waren de beste games die Gears of War ooit heeft gekend. De klassiekers die de kern die de serie zo geliefd maakt bij fans, door en door begrijpen.

Sinds Gears of War 3 experimenteert de serie met nieuwe ideeën. Maar dat blijft zo. Tactische gevechten vanuit dekking waren nooit zo goed als Gears of War 3. De bajonetten met kettingzagen, die door vijanden met een tankachtig pantser zoals jij heen zagen. De rauwe kracht van de zware explosies en de onafgebroken, chaotische stroom kogels uit je wapens, die je actief herlaadt. En het verhaal? Wat zijn Marcus en Dom toch innemende personages. Wat een sterke banden tussen soldaten, te midden van een meeslepend drama dat zich ontvouwt alsof het einde der tijden nabij is. En nu is er een nieuw deel in de hoofdreeks, na een pijnlijke zeven jaar sinds de laatste game uit 2019, Gears of War 5. Brengt de nieuwe titel ons terug naar de roots van de franchise? Zal hij een vlam aanwakkeren die gevaarlijk dreigde uit te doven?

Opnieuw ten strijde

Een paar dingen om te weten over de nieuwe Gears of War E-Day. Het is de prequel op de oorspronkelijke Gears of War, met gelukkig opnieuw Marcus en Dom, die een stuk jonger zijn dan voorheen. Ze krijgen echter gezelschap van twee nieuwe soldaten. De Pendulum Wars zijn nog maar net afgelopen. Marcus en Dom proberen te genieten van een korte periode van vrede, maar die duurt niet lang: de aardkorst scheurt open en uit de gloeiende sintels verschijnen de angstaanjagendste monsters. Deze wezens verscheuren burgers binnen enkele seconden. Ze razen als zwervers door de straten van de stad. Daar bestaat geen twijfel over. De Locust Horde is gearriveerd en is buitengewoon woedend.

De graphics zijn trouwens om van te smullen, dat moet ik toegeven. Ze jagen je adrenalinepeil omhoog. Het voelt zo onwerkelijk om deze wezens uit de aarde te zien opduiken. Ik kan me voorstellen dat ik op dat moment de longen uit mijn lijf schreeuw en mijn voeten probeer duidelijk te maken dat ze zo snel als de wind moeten rennen. En dat doen ze zeker: iedereen slaat op de vlucht. Alles is een chaos. Toch merk je dat dit nog maar het begin van de chaos is. Het kan absoluut nog veel, veel erger worden. 

Dichtbij genoeg

Daar komen onze helden. Bravo Squad rent halsoverkop het gevaar tegemoet. Deze dappere strijders zullen de buitenaardse planeet Sera redden van de totale ondergang. Ook zijn er twee nieuwkomers bij. Tenminste, nieuwkomers in het team. Mags Carter is niet nieuw in de strijd. Ze komt net uit de Pendulum Wars en kan wel wat rust gebruiken. Maar haar plicht roept, net als Lucas Reyes. Hij is een groentje. Aanvankelijk vallen zijn personage en persoonlijkheid in het niet bij die van Marcus en Dom, die al sterk zijn uitgewerkt. Ook Mags krijgt veel aandacht in de dialogen waarin haar persoonlijkheid naar voren komt en in de verkenning van haar personage. Het is een sterke ploeg om te volgen tijdens hun avonturen op Sera, waarbij Lucas uiteindelijk gaandeweg het meeslepende tempo weet bij te benen.

En dat is een van de sterkste elementen van Gears of War E-Day. Het verbaast me eigenlijk niet dat je geniet van een behoorlijk meeslepend verhaal over verlies, tijdelijke kwetsbaarheid en de bergen die je kunt verzetten als je samen de strijd aangaat met alles wat op je afkomt. De ploeg blijft overeind, sterker en vastberadener dan ooit om de dreiging voor de mensheid uit te schakelen, wat het ook kost. Misschien haalt het verhaal niet dezelfde hoogtepunten als de oorspronkelijke trilogie. Vaak blijft het eerste deel van een uitzonderlijke franchise nu eenmaal het sterkste en het meest memorabele. Maar ik wil geen afbreuk doen aan het sterke schrijfwerk en de inspanningen die The Coalition met zoveel passie heeft geleverd om deze personages tot leven te brengen.

Ruimtelijk inzicht

Laten we Sera zelf eens verkennen. De vrede heeft hier maar heel even geheerst. Het was een vluchtig moment waarin mensen zich er nog maar net op hun gemak begonnen te voelen. Maar helaas duikt er een nieuwe dreiging op, een die niemand ooit eerder heeft gezien. Niemand is erop voorbereid. Zelfs niet de ploeg waarop we rekenen om de dag te redden. Toch vallen ze terug op hun spiergeheugen. (Of jij doet dat.) Er zijn wel een paar verschillen. In plaats van een grootschalig conflict, Gears of War E-Day is de game kleinschaliger en speelt het verhaal zich op een beperkter gebied af. Je volgt grotendeels een lineair pad en ruimt telkens kleinere chaosgebieden op. Binnen die gebieden kun je je echter vrij bewegen. En je kunt er zomaar stevige kisten met wapenmods tegenkomen. 

Maak die vooral open. Je vindt er upgrades die je kunt versterken en waarmee je je uitrusting kunt aanpassen. In plaats van in het menu met hulpstukken te experimenteren, kun je ter plekke nieuwe wapeneigenschappen en vaardigheden ontdekken. Van alles is mogelijk: sneller herladen, nauwkeuriger richten en bonussen voor kritieke schade. Met een beetje geluk vind je zelfs oneindig veel munitie of een groter magazijn. Sla het zoeken hiernaar dus zeker niet over. En terwijl je bezig bent, kun je ook zijmissies tegenkomen. Sommige daarvan leveren extra wapenaanpassingen op.

In tweeën gehakt

Inderdaad. Zelfs wanneer je een wereldbaas met een regen aan kogels bestookt, hoeft het niet altijd intens te zijn. Je hoeft niet voortdurend buiten adem te raken en tijdens je hele speelsessie elke minuut in en uit dekking te duiken. Ik waardeer de adempauzes enorm: je kunt de halfopen gebieden verkennen en zoeken naar overlevenden die je kunt redden. Dat is volgens mij een fijne balans, waardoor je na een speelsessie niet uitgeput achterblijft, want dat kan zeker gebeuren. Gevechten zijn chaotisch en vijanden blijven maar op je afkomen. Soms zijn ze verdomd koppig en incasseren ze meerdere schoten zonder met hun ogen te knipperen. Het hangt natuurlijk af van het wapen dat je gebruikt, maar soms raakte ik gefrustreerd wanneer ik een vijand in het hoofd schoot en die het op de een of andere manier overleefde. Ze bleven dan op me afkomen, waarna ik ze de bloederige kettingzaagbehandeling gaf waar ze om vroegen: ik zaagde ze in tweeën.

Daardoor sta ik wel open en bloot. Aanvallen in een gevecht van dichtbij hebben een langere afkoeltijd. En ze zijn niet altijd dodelijk. Maar ze leveren wel een bloederige uitschakeling op die me bijzonder veel voldoening geeft. Anders duik ik in en uit dekking. De overgang verloopt echter zo soepel dat het nooit aanvoelt als een reeks losse handelingen. De actie vloeit soepel door en behoudt de klassieke formule van het origineel, met tactische gevechten vanuit dekking en actief herladen. Sterker nog, alles voelt vloeiender en responsiever aan. De camera volgt elke beweging en zoomt in en uit terwijl ik richt en op vijanden schiet, of ze nu dichtbij of ver weg zijn. Zodra je perfect op het ritme en de flow van Gears of War E-Day bent afgestemd, rest je alleen nog elke dreiging genadeloos uit te schakelen en ze de brutaliteit te geven die ze verdienen. 

Moderne ervaring

Terwijl jij je op overleven concentreert, dragen je teamgenoten ook hun steentje bij. Speel je alleen, dan is de AI echter niet altijd even betrouwbaar wanneer je uit benarde situaties geholpen moet worden. Toch ben je beter af met teamgenoten die door spelers worden bestuurd. Dat is veel leuker, vooral wanneer je de multiplayermodi induikt, waaronder de beroemde Horde Siege. Die is net zo chaotisch, meedogenloos en responsief als je hoopt. Alle onderdelen van Gears of War E-Day lijken naadloos samen te werken. Ze lijken erop gericht je de meest vloeiende, plezierige en onvergetelijke moderne Gears of War ervaring te bieden waar we al die tijd op hebben gewacht. Van het verhaal en de omgeving tot de gevechten en de verschillende missietypen: The Coalition heeft opnieuw een meesterwerk afgeleverd.

Eindoordeel

Gears of War E-Day is explosief. Het is chaotisch, bloederig en meedogenloos. Dat komt niet alleen door de gevechten, maar ook door de verwoesting van de stad die zich om elke hoek voltrekt. Met slechts vier speelbare personages probeer je de geest weer in de fles te krijgen. Maar meer heb je niet nodig. Het zijn allemaal zwaargewichten, tanks van soldaten die de klappen kunnen opvangen en in blinde woede terugslaan. Ze kunnen rekenen op een degelijk, krachtig en dynamisch wapen- en pantsersysteem, dat je tijdens missies kunt versterken en aanpassen. Je kunt zijmissies vinden die je inspanningen om de planeet Sera veilig te houden verder ondersteunen. 

Je hebt waarschijnlijk gemerkt dat ik Gears of War E-Day de hele tijd de hemel in prijs. Zelfs als ik een minpunt zou proberen aan te wijzen dat het vermelden waard is, zou dat niets afdoen aan het gegarandeerde plezier en de voldoening die je beleeft aan de campagne en multiplayerwedstrijden. Zo maak je precies je comeback na een onderbreking van zeven jaar: met een goed begrip van wat de serie zo sterk maakt, én met een ervaring die verder wordt verbeterd door vloeiendere actie, een responsiever spelgevoel en moderne, strakke details die de game tot een ervaring maken die het spelen waard is.