Fast Fusion Recensie (Nintendo Switch 2)

Nintendo Switch 2 lanceert met vijf exclusieve titels onder zijn riem. Tot nu toe heeft Mario Kart World alle lof ontvangen. Maar wist je dat het platform nog een andere racegame heeft? Eentje die mogelijk je verlangen naar een meer “serieus” competitie kan stillen?

In waarheidsgetrouwe vorm is Fast Fusion verfrissend geweest. Het toont echt de indrukwekkende technische en mechanische mogelijkheden van de nieuwe Nintendo Switch 2. Maar los van een showpiece-titel, heeft het ook een echt vermaaklijk gamesysteem dat het bekijken waard is.

Houd er echter rekening mee dat de racegame niet zonder zijn fouten is. Er zijn zeker een paar ruwe randjes die het naar een hoger niveau hadden kunnen tillen. Maar zijn deze fouten genoeg om af te leiden van de core gameplay? Hoe waardevol is het om het spel überhaupt te spelen?

Laten we dat uitzoeken in onze Fast Fusion-review hieronder.

Terug naar de toekomst

Veteranen weten dat Fast Fusion nauwelijks de eerste inzending is. Er zijn meerdere games in de serie, namelijk Fast Racing League, Fast Racing Neo, en Fast RMX. Deze racegames zijn het meest vergeleken met de Wipeout– en F-Zero-series, waar je racet in een futuristische wereld, besturend anti-zwaartekrachtauto’s.

Hoewel eerdere Fast-games niet altijd lovende kritieken hebben ontvangen, is hun core gameplay een leuke avontuur om aan te beginnen. De laatste Fast RMX was een lanceertitel voor de Nintendo Switch en deed een geweldige job om de grafische en mechanische mogelijkheden van de console te laten zien.

En hier zijn we weer, het volgende spel in de serie, Fast Fusion, dat alle mogelijkheden van de Nintendo Switch 2 laat zien. Nu, opvallend, heeft de serie nooit de beste reputatie gehad voor het uitvinden van het wiel. De core gameplay is grotendeels hetzelfde gebleven, met de vertrouwde race-tegen-tegenstanders-cyclus.

Je zoeft rond futuristische banen, langs concurrerende NPCs blazend in een race naar de top. De Fast-serie, in het bijzonder, is het meest bekend om zijn twee-kleur gecodeerde boost-pads. Als je deze nadert, schakel je je auto handmatig over naar de overeenkomstige kleur op de boost-pad, om ervoor te zorgen dat je op het juiste moment de knop indrukt.

Druk de knop succesvol in en je krijgt een aanzienlijke boost in snelheid. Echter, als je niet op tijd van kleur wisselt, zal je vertragen, een fout die ernstig genoeg kan zijn om de race te verliezen. Naast de boost-pads heb je boost-orbs die je kunt verzamelen om je te helpen versnellen op gunstige momenten.

Wat is nieuw?

Als showpiece-titel voor de Nintendo Switch 2, verlangde ik naar een nieuwe verandering. Eentje die de Fast-serie in de schijnwerpers zou zetten. Helaas heeft de Duitse ontwikkelaar en uitgever Shin’en Multimedia vastgehouden aan zijn geweren, tenminste qua gameplay. Zet Fast Fusion en Fast RMX naast elkaar, en wel, de twee games zullen ongemakkelijk vergelijkbaar aanvoelen.

Maar één aspect verdient lof: graphics. Fast Fusion is inderdaad een veel beter uitziende game dan een van zijn voorgangers. En niet alleen op een visueel gerenoveerde manier, maar echt prachtig. Het is zo’n visueel genoegen om over de futuristische, sciencefiction-banen te racen, en de prestaties zijn ook een genoegen.

Je hebt in totaal 12 banen, verdeeld over vier bekers. Elk is duidelijk gevarieerd in lay-out, shortcuts, obstakels en uitzichten. Je zult op een gegeven moment racen door een woestijnstorm, met zandwalvissen die door de lucht flappen. Vervolgens zoeft je over een futuristische stad. Andere nemen je mee door prachtige Alpenpieken en rode bossen.

Het is allemaal zo mooi uitgevoerd dat het een waar genoegen is om nieuwe banen te ontgrendelen en hun verschillende nuances te beheersen. En als kers op de taart is de prestatie geweldig. Fast Fusion mag dan een van de beste titels zijn die de ware visuele geloofwaardigheid en mogelijkheid van de Nintendo Switch laten zien. Ik bedoel, dit spel haalt zelfs een soepele 4k/60 fps-resolutie bij vier-spelers, split-screen multiplayer-modus. En het doet dit zonder te zweten.

Race naar de top

Streng genomen is de enige spelmodus: Kampioenschap. Dit is heel veel zoals Mario Kart‘s Grand Prix. Dus, je racet over drie banen en streeft ernaar de overwinning te behalen. Echter, er is een beetje een hinderpaal in het progressiesysteem. In plaats van door te gaan naar de volgende beker als je een race wint, moet je in-game valuta verdienen om nieuwe bekers te ontgrendelen.

Het kan irritant zijn als je terug moet keren naar races die je al hebt voltooid om nog wat in-game valuta te verdienen. En waar, de prijzengeld is genereus genoeg om snel een aardig bedrag op te bouwen. Maar hetzelfde bedrag gaat ook naar het ontgrendelen van nieuwe banen, voertuigen en de fusie-functie. Dus, je inkomsten verdelen over meerdere vrij belangrijke functies.

Er zijn zeker betere manieren om progressie door de stages te implementeren. Als je niet naar de volgende beker kunt gaan als je een race wint, dan kun je in-game valuta verdienen in multiplayer ook. Toch kun je extra geld verdienen door boost-tokens op te pikken tijdens het racen. Het mag dan niet zo efficiënt zijn, maar het kan zeker helpen om je inkomsten te verhogen.

Anders is de Kampioenschap-modus op zichzelf best leuk. De besturing werkt soepel, en de banen zijn interessant genoeg om shortcuts en boost-tokens te willen verkennen. En de auto’s hanteren best aardig, bewegend met een behoorlijk indrukwekkend, blazend tempo. Fast Fusion is best snel; het is zeker een van de aspecten die je het meest van de races zult genieten.

Brandstof voor de ziel

De andere twee spelmodi zijn Tijdstrials en Super Hero. Tijdstrials dagen je uit om de beste tijden van het ontwikkelteam te verslaan. Ondertussen is de laatste best intens, en verandert dingen. In plaats van een boost-meter die je vult door boost-orbs te verzamelen, en vervolgens maximaal maakt om snelheidsboosts te krijgen wanneer je het nodig hebt, krijg je een gezondheidsmeter voor je voertuig.

De gezondheidsmeter neemt af als je versnelt en de sprongfunctie gebruikt. En als je het maximaal maakt, verlies je. Echter, je kunt het aanvullen door boost-orbs of luchttokens te verzamelen tijdens het racen. Wees voorzichtig als je springt om luchttokens te grijpen, of als je risicovolle manoeuvres uitvoert, want één crash is genoeg om het spel te verliezen. Zelfs als de crash-graphics best bevredigend zijn, compleet met voertuigvernietiging die laat zien dat stukken van je auto afvallen.

In multiplayer is Super Hero-modus best leuk. Je kunt tegenstanders botsen om ze uit de competitie te nemen. En het is over het algemeen een blast om te concurreren met vrienden in maximaal vier-spelers, split-screen-modus, met naadloze prestaties, of via GameShare. Het is jammer dat online multiplayer praktisch niet bestaat, met functionaliteit voor het verbinden met een vriend via GameChat, maar zonder matchmaking. Echter, het is de moeite waard om te noteren dat eerdere Fast-games met online multiplayer amper een bloeiende gemeenschap hadden om snelle matches te krijgen.

Perfecte timing

Voordat we sluiten, is er één functie die verder onderzocht moet worden: de sprongfunctionaliteit. Dit is eigenlijk één van de nieuwe functies in Fast Fusion die moeilijk te missen is, maar een groot verschil maakt bij het racen. En het is niet alleen een normale sprong die je maakt om obstakels te ontwijken.

Het is veel meer dan dat, waardoor je enorme sprongen in de lucht kunt maken, moeilijk bereikbare luchttokens kunt grijpen, obstakels kunt ontwijken, een alternatieve, snellere route kunt nemen, korte wegen kunt ontdekken en veel meer.

Toch moet je je sprongen goed timen om het meeste ervan te maken. En je moet precies timen wanneer je veilig kunt landen. Anti-zwaartekracht is zeker Fast Fusion‘s handtekeningfunctie die niet alleen voor de show is, maar diep lagen en strategie toevoegt aan je playthrough.

Je kunt ook naar links en rechts leunen, wat een beetje oefening nodig heeft op de hogere, meer uitdagende bekers. En dan is er de Fusie-functie. Door in-game valuta uit te geven, kun je nieuwe voertuigen ontgrendelen om “te fuseren” met je auto. En als resultaat, geniet je van een krachtigere hybride die de basisstatistieken combineert, evenals het uiterlijk.

Uitspraak

Fast Fusion is meer dan het lijkt. Aanvankelijk kan het een beetje te ondiep aanvoelen. Besteed meer tijd aan het en lagen van diepte en strategie zullen beginnen zich te openbaren. Deze zijn geïntegreerd in de bouw van je raceauto’s, evenals in de daadwerkelijke races.

Je kunt de nieuwe sprongfunctionaliteit gebruiken om je tegenstanders te overtroeven als ze het het minst verwachten. Je kunt handige shortcuts, luchttokens en obstakels ontdekken terwijl je door de lucht vliegt. Er is ook de Fast-serie’s handtekeningtiming van kleur gecodeerde boost-pads.

Maar de meest indrukwekkende prestatie is de visuele upgrade ten opzichte van de vorige Fast RMX. Fast Fusion is volledig prachtig, en niet alleen visueel verbluffend, maar ook presteert het zonder problemen. Het is een echte showcase van de visuele geloofwaardigheid en mogelijkheid van de Nintendo Switch 2, met een constante 4K/60 fps, zelfs in vier-spelers, split-screen multiplayer-modus.

En ontwikkelaar Shin’en Multimedia belooft toekomstige gratis content-updates. Dus, ik ben positief dat we mogelijk nieuwe banen, voertuigen en mogelijk bekers zullen verkennen. Voor de prijs van $14,99 is Fast Fusion een makkelijke verkoop, mits je accepteert van het gebrek aan online multiplayer en enkele innovatieve sprongen in gameplay.