Exoprimal Review (PS5, PS4, Xbox One, Xbox Series X/S, & PC)

Alsof een gigantische meteoriet die de dinosauriërs tot uitsterven brengt niet pijnlijk genoeg was, geeft Exoprimal je nog een kans om hellevuur te laten regenen over de arme prehistorische beesten. Het is een duidelijk zuur avontuur voor elke dinosaurusfan, maar voordat je het spel volledig afwijst, waarom geef je ons dan niet de kans om het voor je te beoordelen? Terwijl de T. rex en de Velociraptors van Jurassic World losbreken en mensen als diner verorberen, zijn de dinosauriërs van Exporimal een beetje makkelijker te hanteren. Zelfs met honderden, zo niet duizenden, kun je ze neermaaien op zoek naar veiligheid, met de hulp van andere spelers. Wat nog meer? Je hoeft je verstand niet te gebruiken om te overleven. In plaats daarvan geeft Exoprimal je mechtechnologie met speciale wapens om de overhand te krijgen en mogelijk levend uit de beproeving te komen. Klinkt dat als jouw soort middag? Lees dan verder in onze Exoprimal-review om de fijne kneepjes te leren en of je meteen een exemplaar moet kopen of snel verder moet gaan naar betere tijden.

Dinosauriërs gaan weer los

Exoprimal‘s premisse is heel eenvoudig. Het is een multiplayer-only hero shooter die een groep van vijf spelers opzet tegen hordes dinosauriërs en, in de laatste ronde, tegen andere spelers. Oké, misschien niet zo eenvoudig. Laten we bij het begin beginnen. In 2040 beginnen honderden, zo niet duizenden, dinosauriërs plotseling uit tijdportalen wereldwijd te stromen. Chaos is het gevolg, terwijl ‘s werelds meest woeste beesten uit de geschiedenis een bloedbad aanrichten op aarde. Drie jaar later stijgt een sinistere AI genaamd Leviathan op in de voedselketen. Hij ontwikkelt 10 exopakken, of de gebruikelijke mech-krachtpakken, en vertrouwt ze toe aan mensen (jij). Misschien als experiment herwindt Leviathan de tijd naar het moment waarop de dinosauriërs voor het eerst de aarde binnenkwamen, en stuurt hij je naar een eiland om ze te vernietigen. Hij herstart de wedstrijden herhaaldelijk totdat hij genoeg data heeft verzameld om oppermachtig over de aarde te heersen. Het verhaal. Ja, Exoprimal heeft een verhaal, zij het een ingewikkeld verhaal, dat door de campagne blijft sijpelen. Hoe meer missies je voltooit, hoe meer je “Verloren Data” ontgrendelt. Het zijn vermoedelijk ontbrekende stukjes van de mysteries van het spel, zoals hoe Leviathan te stoppen, waar de dinosauriërs vandaan komen, en de meest cruciale: hoe te ontsnappen van het eiland des doods. Er zijn ook cutscenes, na een bepaald aantal wedstrijden. Eerlijk gezegd was ik niet nieuwsgierig om meer over het verhaal te weten te komen. Zelfs de mysteries zijn niet zo boeiend om te verkennen. Maar de actie, dat is waar het echte plezier ligt.

De hitte van de strijd

Zoals eerder vermeld is Exoprimal een 5v5 multiplayer game. Of, nauwkeuriger gezegd, een PvPvE-game. Laat me dat uitleggen. In eerste instantie heb je toegang tot de “Training”-modus, die niet te veel van je tijd in beslag neemt. Dus als je een groep vrienden hebt waarmee je op een saaie middag een wedstrijd wilt spelen, kunnen ze snel de kneepjes leren en zonder moeite beginnen met schieten. Vervolgens heb je toegang tot “Dino Survival”, wat voor zover ik kan zien de enige modus is waar het echte spel begint. Leviathan bedenkt twee parallelle eilanden. Dus, met twee groepen, elk met vijf spelers, dwingt de AI je in zijn exopakken en stuurt je naar de eilanden om een lijst met doelstellingen te voltooien. Elke groep zal hordes dinosauriërs neermaaien op aparte eilanden. Ze zullen ook samenwerken om relatief eenvoudige taken te voltooien, zoals een controlepunt veiligstellen, een object beschermen, of, de meer gebruikelijke, een bepaald aantal dinosauriërs doden. Onthoud: elke squad heeft dezelfde doelstellingen die ze moeten voltooien. Het is een wedstrijd om te zien welke groep als eerste eindigt. Degenen die op de eerste plaats eindigen, ontgrendelen beloningen. Maar het gevecht is nog niet voorbij. Je moet nu je vaardigheden testen door direct tegen het andere team te vechten. Dit is waar het plezier begint, tenminste voor mij. De voorgaande PvE-wedstrijden voelden meer als een test van teamwork. Dus in plaats van je nauwkeurigheid en precisie aan te scherpen, voelde het meer als teamwork, wat achteraf gezien nog steeds volop mogelijkheden biedt voor een goede tijd. Je zult merken dat je je cooldowns in de gaten houdt en de speciale technieken van elk pak tot hun maximale effect maximaliseert. Niemand achterlaten is een no-brainer, omdat elkaar steunen naar het einddoel het verschil maakt.

Doelloos plezier

De laatste ronde is echter een wedstrijd tegen het tegenovergestelde team. De twee eilanden komen samen en je moet de andere spelers uitschakelen terwijl je de dinosauriërs op afstand houdt. Het kan soms zo chaotisch zijn, waarbij spelers vaak doelloos schieten om als eerste de finish te halen. Om de weegschaal te laten doorslaan en de inzet te verhogen, zal Leviathan op bepaalde momenten een van je teamleden de kracht geven om te transformeren in een enorme Triceratops of Carnotaurus voor een beperkte tijd. Bid dat je de kans krijgt om in een dinosaurus te veranderen, want het is echt een uitzonderlijke tijd. Het is als een opbouw naar een adrenaline-vervulde ronde van chaos en plezier. Pas als het eindigt, realiseer je je dat je absoluut een tweede, en nog veel meer, dosis van hetzelfde wilt.

Alle exopakken opgeroepen

Variatie is de sleutel voor meerdere rondes, en Exoprimal doet het goed om de score hoog te houden. Met 10 pakken om uit te kiezen, elk in de categorie Assault, Tank of Support, kun je zorgvuldig je speelstijl bepalen en een pak voor jou op maat maken. Assault is het klassieke aanvalspak, dat maximale schade toebrengt op verschillende afstanden. Zephyr uit deze klasse is het meest geprezen om zijn ultrahoge snelheid en melee-gerichte krachthouwen. Tank neemt veel schade op, beschermt het team tegen inkomende aanvallen, terwijl Support de lucht in kan vliegen, het team geneest terwijl het over crowd control AOE-schade beschikt. Pakken binnen dezelfde categorie verschillen in vaardigheden. Dus zelfs als andere spelers dezelfde klasse kiezen, kun je nog steeds iets anders inbrengen. Hoe meer je een pak gebruikt, hoe meer upgrades je ontgrendelt. Ik zou echter niet zeggen dat de upgrades om voor te sterven zijn. Vaker wel dan niet zul je merken dat de upgrades je een procentuele boost geven voor een vaardigheid die je al bezit. Of het versterkt je speciale kracht op een bepaalde manier.

Ziet er geweldig uit!

Toch hebben de exopakken een behoorlijk nette esthetiek. En je kunt ze onderweg wisselen. Ook omgevingen vallen op bij de eerste stap op het eiland. En de cutscenes behouden dezelfde in-engine kwaliteit. Maar dat alles is te verwachten van Capcom, dat een reputatie heeft opgebouwd voor hoogwaardige, extra porties plezier in hun recente Devil May Cry 5, Resident Evil 4 Remake, en Street Fighter 6 titels. Wat zorgwekkend is, is de redundantie die ik al kan voorzien na het spelen van meerdere rondes Exoprimal. Natuurlijk hebben we 10 exopakken, maar de upgrades zijn niet verleidelijk genoeg om ijverig achter ze aan te gaan. Bovendien recycleert de kaart zichzelf te vaak, zodat je jezelf dinosauriërs zult zien neermaaien op vertrouwde plaatsen. Er is ook het probleem dat dinosauriërs te gemakkelijk bezwijken aan hun dood. Dit zijn de meest woeste beesten uit de geschiedenis, dus het zou niet vergezocht zijn als ze een beetje verzet zouden bieden. Er is één behoorlijk taaie dinosaurus, een “neosaur”, een gemuteerd wezen waar je misschien even mee moet samenwerken met het tegenovergestelde team om het neer te halen. Maar zijn verschijning is meestal te verwachten, wat de plotselinge intensiteit en paniek wegneemt die ik voel dat games zoals Exoprimal nodig hebben. Dit alles wil zeggen dat Exoprimal lang niet perfect is. Het is zeker een leuk spel. En een snelle, responsieve playthrough om een leuke middag te vullen. Kan Exoprimal genoeg fans verzamelen om de servers draaiende te houden, of zal zijn fanbase elders kijken om het langdurige effect te vinden dat hier ontbreekt? Alleen de tijd zal het leren.

Oordeel

Exoprimal is anders. Natuurlijk, het is een optelsom van bekende gameplay die je waarschijnlijk hebt gespeeld in games zoals Left 4 Dead, Overwatch, en Dino Crisis. Herinner je die nog? Toch slaagt Exoprimal erin om survival, mech en hero shooter-genres te combineren om een unieke ervaring te creëren die je het beste zelf kunt ervaren. Het duurt niet vervelend lang om het gevecht onder de knie te krijgen. En er is genoeg variatie aan vaardigheden en skills. De mix tussen PvE en PvP is ook behoorlijk verleidelijk, met een intense opbouw naar een doelloos schietfinale. Maar wees gewaarschuwd, Exoprimal heeft wel inherente problemen, waarvan we sommige niet van Capcom hadden verwacht. Vanaf de aankondiging voelde Exoprimal al als een vreemde eend in de bijt onder Capcoms recente grote hits. Dus ging ik Exoprimal in zonder verwachtingen en kreeg een verrassend dwaas, leuk spel voor een goed bestede middag. Ik maak me echter zorgen dat de kern gameplay van het spel mogelijk geen constante playthroughs zal ondersteunen in de komende weken en maanden. Omgevingen variëren niet veel. En progressie spreekt me niet echt aan. Ik denk dat tijd de beste manier is om te beoordelen