Oxenfree II: Lost Signals Recensie (PS5, PS4, Switch, MacOS, Android, iOS, & PC)

Beide Oxenfree en Oxenfree II: Lost Signals zijn gesneden uit hetzelfde hout. Dus, degene die erin geslaagd zijn om de origineel te krijgen, moeten de sequel zeker uitproberen. Maar zelfs als je nu pas bij de party bent, Oxenfree II: Lost Signals is net zo veel een genre-veranderende bovennatuurlijke mysterie/horror graphic adventure game als zijn voorganger. Dat, plus een nieuwe standalone verhaal voor nieuwkomers om zich thuis te voelen.

Ontwikkelaar Night School Studio en Uitgever Netflix hebben eindelijk Oxenfree II: Lost Signals op de markt gebracht. Na twee vertragingen, is het een zegen om eindelijk te ervaren wat de sequel in petto heeft. Bijna alle platformeigenaren kunnen toegang krijgen tot het spel, behalve Xbox-gebruikers. En Netflix-abonnees kunnen het spel gratis spelen, hoewel alleen op je telefoon via de Netflix-app.

Het huis schoonmaken, is het de moeite waard om Oxenfree II: Lost Signals te spelen? Hoe is het spel, het verhaal en de graphics? Is er iets nieuws in de weg van verfijning en glans in vergelijking met de voorganger? Laten we deze en meer beoordelen in onze Oxenfree II: Lost Signals-review.

Een Stranger Things Reload

Oxenfree had veel Stranger Things-vibes. Hoewel het een bovennatuurlijke thriller is, had het niet veel jump scares op elke bocht. Maar het soort dat je meeneemt op een zomervakantie-verhaal als elk ander, en dan, voor dingen gaan vreselijk mis zodra je volledig geïnvesteerd bent in het verhaal.

In dat opzicht, Oxenfree-fans zullen blij zijn om te weten dat Oxenfree II: Lost Signals dezelfde vibe behoudt. Er is een bepaalde kilte die door je aderen stroomt gedurende het hele spel. Vooral wanneer Riley, de hoofdprotagonist, terugkeert naar de plek die de vijf pratende tieners vijf jaar geleden op de vlucht joeg, met de belofte nooit terug te keren.

Maar terwijl de voorganger een groep tieners volgde, is Riley, de nieuwe protagonist, een volwassen milieukundige die deze nieuwe avontuur alleen trekt. Ze heeft een metgezel, een middelbare schoolvriend genaamd Jacob, die een luisterend oor biedt. Als gevolg daarvan neemt het gesprek een meer volwassen wending. Vaak ontdekt Riley’s verleden en legt haar ergste angsten bloot.

Lees Je Hard en Duidelijk

Waarom gaat Riley terug naar het gehaaste, verlaten eiland, vraag je? Nou, er zijn berichten over mysterieuze radiofrequenties opgedoken. Dit is vijf jaar nadat de tieners uit Oxenfree ternauwernood de verschrikkingen van het eiland ontvluchtten, met de belofte nooit terug te keren.

Riley voelt dat ze het moet doen. Dat ze op de een of andere manier kan helpen om het probleem op te lossen. Dus, met Jacob aan haar zijde, vertrekt ze om te onderzoeken wat de oorzaak kan zijn van de onnatuurlijke elektromagnetische golven die gevolgen hebben voor de radio en elektrische apparaten in haar thuisstad Camena.

Bij aankomst wordt haar verteld dat ze kan helpen door radiotransmitters over de kleine stad te plaatsen. Op deze manier kunnen wetenschappers informatie verzamelen die wordt uitgezonden door de transmitters en de oorzaak van de mysterieuze radiofrequenties beoordelen.

Klinkt eenvoudig genoeg, toch? Als gamer kun je al anticiperen dat dingen snel een wending nemen voor het ergste. Spookse signalen graven zich een weg door de radiofrequenties. Uiteindelijk heb je geen keuze dan om in te tunen op hun griezelige geluiden en luisteren naar aanwijzingen.

Paranormaal + Interpersoonlijk

Al snel worden de spookse signalen krachtig genoeg om de aarde onder je voeten te veranderen. Huizen hellen op een vreemde manier. Schaduwachtige bovennatuurlijke wezens verschijnen en verdwijnen uit het zicht. Vliegtuigen crashen. Tv’s gaan aan en uit. Hoe vecht je tegen het paranormale? Wanneer tijdsportalen openen in de lucht, is het duidelijk dat je tijd hier veel langer zal duren dan verwacht.

Ondertussen, net als Oxenfree, gooit het verhaal het spookachtige en emotionele als een professional. Riley is zo herkenbaar; het voelt alsof je haar huid draagt. Ze heeft haar eigen demonen uit het verleden om te vechten. Toch lijkt het alsof de wereld van haar afhankelijk is om haar problemen te overwinnen zodat ze voor iedereen anders van nut kan zijn.

Loop en Praat

Een van de dingen die Oxenfree II: Lost Signals zorgvuldig in stand houdt, is de gesproken kunst van de origineel. Je kunt urenlang naar Riley en Jacob luisteren die “lopen en praten”. Het combineert realistische schrijfstijl en zulke geweldige prestaties, dat het Oxenfree-serie Disco Elysium en Firewatch een loopje kan nemen.

Wat anders is aan de origineel, dat Oxenfree II: Lost Signals naar een geheel nieuw niveau tilt, is de nieuwe walkie-talkie-mechaniek. Door in te tunen op verschillende kanalen, kun je contact maken en praten met de lokale bevolking overal in Camena. Ik zeg “kun je”, omdat het kiezen om te spreken met een van de contacten geheel aan jou is.

Van de radiodj tot de zeeman, elk contact dat je spreekt heeft een uniek verhaal en persoonlijkheid. Wat, in retrospect, het spel opent naar een uitgebreide wereld. Er is nooit een moment waarop je je verveelt, omdat er altijd iemand aan de andere kant van de lijn is om mee te praten.

Misschien onthullen ze een diep geworteld geheim over Camena dat het brandende vraagteken dat je hebt beantwoordt. Of, ze geven je een zijmissie die je naar een nieuw ontdekt gebied stuurt dat je niet wist dat het bestond. Of gewoon iemand om mee te praten over een nieuwe ontdekking.

Rillingen over je Ruggengraat

Er is iets heel creatiefs aan de manier waarop Oxenfree II: Lost Signals de speler betrekt. Hier ben je, worstelend met de radioknop, aangesloten op een intrigerend verhaal, wanneer plotseling, je wordt gegooid in een reeks snel bewegende, griezelige schaduwen die net achter je loeren.

Het is een fijne balans tussen kilte en spanning die je op het puntje van je stoel houdt. En wanneer je niet op het puntje van je stoel zit, Oxenfree II: Lost Signals geeft je de tijd om te binden met Jacob over belachelijke, maar intrigerende gesprekken, zoals “Geloof je in spoken”, sombere verledens en donkere toekomsten waar niemand van houdt.

Gelukkig kun je kiezen waar het verhaal heen gaat. Je kunt beslissingen nemen die de realiteit drastisch veranderen. Hoe eenvoudig ook, elke keuze is cruciaal voor hoe je avontuur verloopt. En zo ga je verder, dichter bij de gedachten van de ontwikkelaars, in de hoop de juiste beslissing te nemen zodat dingen uitkomen zoals je wilt. Je weet wel, zodat Jacob blijft helpen en de mysterieuze cultisten in Camena niet besluiten om je keel af te snijden in je slaap.

Mysterie Opgelost!

Tot nu toe weet je niet waarom de spookse portals terug zijn. Evenals hoe je de mysterieuze radiosignalen kunt stoppen die dagelijks leven verstoren. Er is ook de vraag van Edwards Island en of de gebeurtenissen die daar plaatsvonden, zijn doorgedrongen in Camena. Hoe hebben mensen sindsdien overleefd?

Zo veel vragen die leiden tot een schaapachtige glimlach op je gezicht zodra je ze ontdekt. Het is de vreugde van Oxenfree, van het ontrafelen van de mysteries die de tijd en moeite rechtvaardigen om zo ver te komen.

Natuurlijk, Oxenfree heeft nooit zijn gard laten vallen wat betreft de kunst richting. Oxenfree II: Lost Signals‘ graphics blijven trouw aan de origineel, met dezelfde schilderstijl, maar met een nieuwe oranje palet dat goed overeenkomt met Riley’s emoties.

Uitspraak

Oxenfree II: Lost Signals is, in de eerste plaats, een spookachtig avontuur met constante, onrustige statische geluiden door het hele spel heen. Het maakt niet uit voor gameplay, en schenkt ongeoorloofd elke druppel liefde en zorg aan het verhaal. Je hoeft niet veel te doen, behalve zien en horen. En terwijl het verhaal begint te ontvouwen, slaat een permanente realisatie je dat dit misschien wel het beste, meest expert geschreven en verrassend ontroerende verhaal ooit is.

Gedurende het spel, Oxenfree II: Lost Signals behoudt een sterke sfeer die goed overeenkomt met een ontspannen gameplay. De graphics zijn alleen de icing op de cake, met een eenvoudige maar absoluut prachtige kunststijl.

Om eerlijk te zijn, het enige nadeel is de lichte focus op gameplay. Er zijn geen echte puzzels om op te lossen en een paar momenten in het onderzoek die traag aanvoelen. Toch, zelfs met de paar nadelen, blijft het spel een top-notch spookachtige ervaring.

Wat zijn je gedachten? Zul je een kopie van Oxenfree II: Lost Signals kopen? Laat het ons weten op onze socials hier of in de comments hieronder.