Dragon Quest VII Reimagined Recensie (PS5, Xbox Series X/S, Switch 2, Switch, & PC)

Een sprookje was vroeger genoeg om ons hart te laten overslaan. Maar als we ouder worden, zoeken we naar mysterie en spanning. De onverwachte wending in de gebeurtenissen die het leven en lot van de personages compleet verandert. Dit is de kunst die games verdienen om te perfectioneren. Maar zelfs decennia geleden slaagden sommige franchises erin om behoorlijk diepgaande verhalen te vertellen.

Dragon Quest zal een van de eerste zijn die bij RPG-fans te binnen schiet. Zelfs als sommige van zijn afleveringen niet helemaal hetzelfde niveau hebben bereikt als anderen, blijft het een franchise, lang geliefd om zijn leuke, heroïsche verhalen. En nu, een terugkeer naar een van de meest memorabele afleveringen: Dragon Quest VII.

Dus, is deze niet-zo-nieuwe Square Enix-game voor jou? Geef ons Dragon Quest VII Reimagined-review.

Ducks in a Row

Dragon Quest VII heeft een lange geschiedenis, voor het eerst uitgebracht in 2000 in Japan als Dragon Quest VII: Warriors of Eden, voordat het naar het Westen kwam in 2001 als eenvoudig Dragon Quest VII. Een remake voor de Nintendo 3DS lanceerde in 2016 met de naam Dragon Quest VII: Fragments of the Forgotten Past. En nu, een tweede remake, of herbeoordeelde 2026-versie, Dragon Quest VII Reimagined, voor huidige generatie consoles en PC.

Waarom, vraag je, krijgt één aflevering alle aandacht in de wereld? Behalve het binnenhalen van nieuwkomers? Nou, het tempo van het origineel was een groot probleem, om te beginnen. Twintig uur erin, en je had nog steeds geen klassen ontgrendeld, om nog maar te zwijgen over het tegenkomen van echte gevechten.

Het verhaal sleepte ook, alleen samengevoegd in meerdere verhaalbogen tot één gemengde avontuur veel later in je speeltijd. En het is allemaal goed en wel om geïrriteerd, gefrustreerd te zijn. Maar de onderliggende verhaallijn en gameplaystructuur zijn nog steeds verdomd leuk. Met het origineel in de 100+ uur, de remake van 2016 in de 60 tot 80+ uur, en nu, de 2026-versie in de 40 tot 60+ uur, is één ding duidelijk: dit is geen spel voor de ongeduldigen. Althans, als je van zijn nuances wilt genieten.

Fatal Attraction?

Dus, wat maakt Dragon Quest VII speciaal? Kort en goed, de held en zijn metgezellen van het verhaal gaan op een tijdreisavontuur. Het begint vrij langzaam, bouwt zijn thema’s geleidelijk op terwijl je meer eilanden ontdekt. Elk eiland biedt zijn unieke charme en avontuur. Ontmoet de mensen daar, leer hun problemen kennen. Help ze waar je kan. En reizen naar de toekomst om de impact van je acties tot leven te zien is de kers op de taart.

Het is inderdaad een fijn avontuur om te beginnen, heel anders dan de gebruikelijke verhaalbogen in de Dragon Quest-franchise. Deze is doelgericht, wil geen steen ongelaten. En terwijl sommige fans de tijd waarderen om banden met NPC’s aan te gaan, de afleidingen, dwalen naar afzonderlijke eilanden om een nieuw mysterie op te graven, vonden anderen de trage verbranding behoorlijk irritant. En de laatste groep won de discussie, met de remake van 2016 die je speeltijd inkortte tot een meer concies avontuur.

Toch bleef de remake lang voor Dragon Quest VII Reimagined om opnieuw te proberen het verhaal en de gameplay te stroomlijnen. En op dit punt vraag ik me af of het de oorspronkelijke charme helemaal uitwist. De verhaalstructuur, op zichzelf, is gemaakt om lang te duren. Om te begrijpen waarom de wereld gered moet worden, verkennen je elk eiland, leg je de puzzelstukjes van het verleden samen. Het is de lol, in feite, van het verhaal als je grappige personages ontmoet en hun rijke geschiedenis ontdekt.

Patience, My Friend

Het is niet allemaal voor niets. Niet helemaal. Als je een eiland ontdekt waarvan de mensen in dieren zijn veranderd. De meeste eilanden hebben zelfstandige verhalen. En hoewel sommige als vulling kunnen lijken, zijn ze uiteindelijk een getuigenis van de uiteindelijke verhaalboog. Het maakt allemaal sense in het einde, en voelt des te triomfanteler om erdoorheen te zijn gekomen.

Maar misschien waren de eilanden te veel. Zelfs als je klaar bent met avontuur doorheen hen, zal je nog steeds niet de volledige verhaal hebben ontgrendeld. Dus, het verwijderen van sommige (andere optioneel) in Dragon Quest VII Reimagined is mogelijk verstandig. Misschien denken puristen hier anders over. Sommige eilanden zijn zeker belangrijker dan anderen, en ik ben blij om te zien dat ze onaangetast zijn.

Ondertussen hebben sommige eilanden sommige van hun quests en activiteiten verwijderd. Weer, verstandig zo, in sommige gevallen. Dus, uiteindelijk, drie eilanden zijn afgeschaft: El Ciclo, Gröndal en Providence. Activiteiten zoals de casino en de beoordelingsorganisatie. Geen willekeurige gevechten meer. Maar ook QoL-changes hier en daar, sommige groot, anderen overbodig zo. Het mogelijk maken om zwakkere vijanden met één klap te doden zonder in gevechtsmodus te hoeven, is zeker een vereenvoudiging. Maar het hebben van kaartmarkeringen, aan de andere kant, neemt de nieuwsgierigheid weg om te verkennen. Nog vreemder is hoe je ze op de kaart uit kunt zetten, maar ze nog steeds ziet als je verkent. Misschien een bug?

Easy Does It

Het vereenvoudigen van Dragon Quest VII Reimagined kan te opzichtig zijn, zodat een kind het zonder zorgen kan spelen. Levenspunten zijn gemakkelijk op te stapelen, gezien de overvloed aan helende standbeelden die je tegenkomt. Zo zijn magiepunten ook gemakkelijk te herstellen met behulp van beroepsvaardigheden en het vinden van MP-herstellende items in de omgeving.

Dit is niet het spel dat je tegen je hoofd laat bonken van frustratie. Het wil het zo gemakkelijk mogelijk maken om erdoorheen te komen. Zelfs als het betekent dat je door de minst wrijvingsloze paden heen wordt geleid. Terwijl de gebaseerde gevechten nog steeds hetzelfde zijn als de remake van 2016, zijn ze gemakkelijker gemaakt dan ooit.

Neem de vijanden die je op de kaart tegenkomt, en hoe elke zijn zwakheden heeft gemarkeerd voor je. Dus, het is alleen maar het kiezen van aanvallen en spreuken die tegenwerken, en je bent klaar. Inventaris is niet langer individueel gesplitst, maar getrokken uit dezelfde opslag. En dus, veel gemakkelijker te beheren. Het herstellen van partijleden kost goud. Maar het is goud dat je waarschijnlijk al hebt opgestapeld.

Beneath the Surface

Dat wil niet zeggen dat Dragon Quest VII Reimagined geen diepgang heeft. In feite zijn de tools en assets die je tot je beschikking hebt, behoorlijk indrukwekkend. Beroepen zijn het meest spannend, waar je banen en klassen zoals Mages, Martial Artists, Warriors, Sailors en veel meer ontgrendelt. En elk heeft zijn unieke flair met vaardigheidsanimaties die er geweldig uitzien op het scherm.

Als je de vrijheid ontgrendelt om twee beroepen tegelijk uit te rusten, worden de mogelijkheden voor partijopbouw en synergies nog interessanter en bevredigender om te gebruiken. Variatie is hier in overvloed, of je nu op zoek bent naar AoE-aanvallen, genezingen of afstandsschade, evenals Let Loose, unieke vaardigheden die voor elk beroep uniek zijn.

Maar met hoe gemakkelijk het is om door de gevechtsontmoetingen heen te komen, ben je meer geneigd om Dragon Quest VII Reimagined‘s diepgang te benutten in de eindinhoud, die een grotere uitdaging biedt. Maar op dat punt zijn de kansen om terug te keren voor meer runs klein. Één keer is genoeg, met weinig stimulans voor een herhaling. Maar tenminste, het geluid en de visuals zijn prachtig. Het is het eerste dat je oog trekt, en zal waarschijnlijk de reden zijn dat je langer blijft dan verwacht.

Personages zien er schattig uit, met hun speelgoed-achtige 3D-modellen, samen met de heldere, Fantasian-achtige diorama-omgevingen. Ondertussen is de stemactie charmant genoeg, terwijl de muziek zowel nostalgisch als vrolijk is.

Verdict

Dragon Quest VII Reimagined heeft al het voordeel van het herscheppen van een aflevering die avontuur perfectvat. Zelfs met zijn lange speeltijd, voegen de verhaalpersonages en zijmissies diepgang en afleidingen toe die de moeite waard zijn om na te streven. Maar de remake van 2016, en de nieuwe 2026-versie, hebben allemaal het overtollige vet gesneden. Misschien een beetje te invasief, als sommige van de verhaalinhoud en omgevingen volledig zijn weggesneden. Maar meer gestroomlijnd, en dus toegankelijker, niettemin.

Nieuwkomers hebben nu geen excuus om Dragon Quest VII Reimagined niet te controleren. Nou, tenminste met de kennis dat de speeltijd een beetje te gemakkelijk zal zijn. Alles is gemakkelijk te vinden, met kaartmarkeringen die je laten zien waar je naartoe moet. Op geen enkel moment zal je je ooit verloren voelen, wat een dealbreaker kan zijn voor nieuwsgierige zielen die uit hun weg willen gaan om verborgen geheimen te ontdekken. Dit is geen avontuur dat je toestaat om je eigen pad te creëren. Liever een dat meerdere, zelfstandige bogen verweeft, die geleidelijk samenvloeien tot één, overkoepelend verhaal.

En het feit dat je reis uiteindelijk de moeite waard zal zijn, telt voor iets. Een leuk avontuur met charmante personages, wiens visuals en omgevingen vol warmte en vreugde zijn. Wiens gevechten er niet zijn om je een harde tijd te geven. In plaats daarvan geef je alle tools die je nodig hebt om door gevechten heen te komen op de meest soepele, wrijvingsloze manier mogelijk. Of dat genoeg is om je interesse te wekken, hangt af van je Dragon Quest fandom of het ontbreken daarvan. Je geduld voor lange speeltijden, maar ontspannend en vol charme.