Cronos: De Nieuwe Dageraad Recensie (PS5, Xbox Series X/S, Xbox One, Switch 2, Linux, & PC)

De meesterlijke kunst van het creëren van een echt angstaanjagende ervaring komt niet altijd gemakkelijk. Ik neem aan dat het de reden is waarom er slechts een paar franchises zijn die de code hebben gekraakt en het horror-genre al decennialang domineren. Resident Evil, Silent Hill, en Dead Space zijn een paar van de grote namen die je in het horror-genre vindt, en die af en toe hun playthrough opfleuren door survival-elementen toe te voegen.

Het is dan ook geen verrassing dat deze paar franchises zijn overgegaan tot het uitbrengen van remakes om het genre in leven te houden. Maar nu hebben we Cronos: De Nieuwe Dageraad, dat probeert om een naam voor zichzelf te maken in de survival-horrorwereld. Terwijl het gameplay-elementen leent die zijn beproefd, stelt het ook zijn eigen unieke en nieuwe ideeën voor. De vraag is, doen de nieuwe ideeën genoeg om een impact te hebben op het genre? Scratch dat, doen de nieuwe ideeën genoeg om je tevreden te stellen?

Cronos: De Nieuwe Dageraad is zeker geen gladde zeiltocht, met een paar bobbels die je onderweg moet accepteren. Toch, voor het proberen om iets nieuws te brengen in het genre, feliciteer ik de Bloober Team, zelfs als er nog een paar gebieden zijn die nog moeten worden uitgevlakt. Voor alle vragen die je hebt, de twijfels en nieuwsgierigheid die je in je hoofd hebt, zullen we ze allemaal tot rust brengen in onze Cronos: De Nieuwe Dageraad-review hieronder.

De Pest Genoemd De Verandering

Bereid je voor op Cronos: De Nieuwe Dageraad‘s verhaal. Het is echt een langdurig web van mysteries en zware thema’s, veel waarvan een lange tijd duren om te ontwarren. Dat komt omdat het verhaal je wilt laten ontwarren op je eigen manier, door de wereld te verkennen voor broodkruimels van lore, notities, dagboeken, audiologs, codex-invoeren, enz. En zoals je misschien al weet van deze verhaalstijl, is het niet altijd gemakkelijk om een samenhangend plot samen te stellen. Het is alsof je de stukjes van een puzzel samen moet voegen, wat tijd en moeite kost voordat je de kernbogen en personages kunt begrijpen die belangrijk zijn voor de climax.

Op meer manieren dan één, zal de potentieel verrassende en bevredigende impact van de climax en het einde van het verhaal van Cronos: De Nieuwe Dageraad verloren gaan voor sommige spelers. Diegenen die weinig zorg zullen hebben voor het opsporen van notities en dagboeken, en die zich laten meeslepen door de verhaalstijl die op dit punt is uitgeput. Het helpt niet dat sommige van de bogen op je inwerken, en de uitdagingen en strijd tonen die de personages die je ontmoet tijdens een gedwongen lockdown door de overheid ondergaan.

Het doet denken aan COVID-thema’s, die je misschien al achter je wilt laten. Of het tegenovergestelde, ze kunnen nog steeds een zware, emotionele impact op je ziel hebben, met de herinneringen nog vers in je geheugen. Cronos: De Nieuwe Dageraad‘s wereld is echt een onderdrukkende, depressieve plek, met veel ellende om een oceaan te vullen. En het is niet alleen bedekt door de conversaties die je hebt, maar ook door de verrotte omgeving die je verkent.

Terug Naar Het Verleden

Verder dan de indrukwekkende, post-apocalyptische atmosferische en omgevingsontwerp, verkennen we tijdreisverhaal- en gameplay-ideeën. Ik zal niet diep ingaan op deze, behalve om te zeggen dat ze een frisse adem in je playthrough brengen. In een poging om de apocalypse te bestrijden die bijna de hele menselijke bevolking in gruwelijke en dodelijke necromorf-achtige monsters heeft veranderd, reis je terug in de tijd. Het doel is om Essence te extraheren, die menselijke zielen zijn die je vervolgens terugbrengt om toe te voegen aan de Collectief, en het is allemaal significant interessant.

Nog interessanter is de impact die het extraheren van Essence op je heeft. Hoe meer reizen je maakt naar het verleden, hoe meer paranoia groeit in je, waardoor je de wereld door een nog grotere, groteske lens ziet. Over het algemeen, als je de tijd hebt, kan Cronos: De Nieuwe Dageraad‘s verhaal echt imponeren. De ideeën en thema’s kunnen behoorlijk zwaar zijn, waardoor je meer wilt en geniet van een angstaanjagend, onrustgevend verhaal.

Waar Wezen Je Levend Opeten

Dit sterke verhaal, met zijn gebreken, wordt verder versterkt door een onrustgevende wereld. Je verkent gebieden die krioelen van zombie-achtige monsters genaamd Wezen. Ze komen in een behoorlijke variëteit en vallen aan zodra ze je zien. En kunnen verder samensmelten om krachtiger te worden. Het vechten tegen hen is gespannen, dankzij je helmdragende protagonist die behoorlijk kwetsbaar is, vooral in het begin. En bovendien, zijn je bronnen schaars en ver weg, vooral munitie.

Wezen kunnen gemakkelijk worden neergeschoten, maar je munitie raakt nog sneller op. En dus moet elke schot zorgvuldig worden gepland, doordacht en gemaximaliseerd. Het is niet verrassend om halverwege een gevecht zonder munitie te zitten en terug te moeten rennen naar veilige kamers om meer te craften. En zelfs dan, heb je misschien niet genoeg bronnen nodig om je voorraad aan te vullen. En zelfs dan, is er een grote kans dat je niet ver genoeg komt voordat de Wezen je opeten.

Bundel Van Zenuwen

In die zin, Cronos: De Nieuwe Dageraad heeft zijn momenten van paniek. Het kan echt angstaanjagend zijn in de seconden dat je beseft dat je zonder munitie zit, en het Wezen dat je dacht te hebben gedood, nu samensmelt met een ander. Wanneer je wanhopig bent om het meeste uit elke enkele schot te halen, alleen om de Wezen te zien kruipen op het dak en je doelwit te verstoren. Er zijn ook verbeeldingsrijke toevoegingen zoals Wezen die doen alsof ze dood zijn, maar tenminste kun je ze identificeren met je wapenlicht.

Cronos: De Nieuwe Dageraad begrijpt zeker hoe het moet om de beste gameplay-elementen van survival horror te implementeren. Het doet niet veel anders, maar houdt vast aan de beperkte bronnen, lage gezondheid en hordes-drievoud. En het heeft tot nu toe gewerkt in Resident Evil, Silent Hill, en Dead Space. Dus, hey, ik ben het er niet mee oneens. Overeenkomsten bestaan zeker, zelfs in de monsterontwerpen. Maar de setting is nieuw en verbluffend in zijn constant onrustgevende atmosfeer, en dat telt het meest in je overall ervaring.

Nietjes En Netjes

Nauwkeuriger, Cronos: De Nieuwe Dageraad verspreidt verschillende wapentypen in zijn omgeving. Het beperkt je inventarisruimte, hoewel je het zeker kunt upgraden, zodat je niet altijd hetzelfde wapen draagt. Je shotgun komt met zijn variatie van hogere explosieschade of dubbele, snellere schoten. En hetzelfde geldt voor de andere handvuurwapen, karabijn en aanvalsgeweer-opties.

Er zijn zeker manieren waarop Cronos: De Nieuwe Dageraad‘s wapens nog diverser hadden kunnen zijn. Voor veel van de schietpartijen voelt het aan als een rechttoe-rechtaan point-and-shoot. En zelfs de bazen hebben hun gemakkelijk te raken zwakke punten. De truc hier is altijd je munitievoorraad, die je op verschillende manieren kunt aanvullen.

Buiten De Doos

Je kunt bijvoorbeeld op explosieve vaten mikken om meer vijanden te doden. Of je kunt de dolk gebruiken om een tegen-aanval te counteren als je een schot tegen bewegende vijanden mist. Toch voelt het nog steeds een beetje saai aan, en er zijn nog meer manieren nodig om creatief te zijn met je wapens en aanvallen.

Gelukkig helpen de puzzels om dingen een beetje te veranderen, vooral diegene die je oplost door middel van tijd-ongewoonheden. Je kunt de tijdreis-spleten in de wereld gebruiken om bruggen en tunnels te herbouwen. En deze helpen je om obstakels te verwijderen en puzzels op te lossen in je exploratie. Maar er zijn nog veel creatievere manieren waarop het handig had kunnen zijn tijdens gevechten, zoals het herbouwen van explosieve vaten of het terugspoelen van de tijd om een fout te corrigeren.

Je hebt ook de Gravity-laarzen, die je toelaten om op muren en vloeren te lopen. Maar opnieuw, het voelt onderbenut, en biedt alleen een nieuw perspectief om de verbluffende, sci-fi, hel-landschappen te waarderen, post-apocalyptische universum. Anders is er niet veel dat je ermee kunt doen of creatief mee kunt zijn in de intensere gevechtssequenties of brute gevechten.

Uitspraak

Cronos: De Nieuwe Dageraad is zeker een frisse adem in het survival-horror-genre. Het is geen gemakkelijk spel om te verslaan, met extreem beperkte bronnen en munitie die in de wereld wordt gevonden. In feite zullen veel van je avonturen worden omhuld door een angstaanjagende en onrustgevende wereld, vol van tragische verhalen en ellende. Het is de exploratie van de nasleep van een verwoestende pest, tenslotte. En het wereldontwerp en de karakterverhalen doen een goede job om de hopeloosheid ervan te leveren.

Toch, het verhaal duurt even om te bezinken, en je wordt opgedragen om veel notities en dagboeken te zoeken om het samen te stellen. Terwijl de ’80-jaren-Polen-wereld onrustgevend en mooi is, kan het verhaal gemakkelijk verloren gaan voor je. Ondertussen heeft het gevecht zijn geïntensiveerde momenten, vooral wanneer je zonder munitie zit en tegen golven van de gruwelijke Wezen-monsters vecht. Je bent altijd bewust van de omgeving om je heen, met gevaar dat uit de schaduw springt op elk moment.

Maar er zijn een paar dingen die ontbreken die Cronos: De Nieuwe Dageraad echt tot grote hoogten zouden hebben gebracht, van een gebrek aan innovatie tot slechts een paar creatieve ideeën, om echt, smal, te ontsnappen en te overleven in een nachtmerrie-wereld.