CLICKOLDING Review (PC)

Ik zeg niet dat ik niet eerder in vreemde situaties ben beland, want dat is wel zo. Toch kan niets tippen aan de ervaring om op dingen te moeten klikken terwijl een gemaskerde man – een Deadpool-cosplayer met een geest die dubbel zo pervers is als het Marvel-icoon – in een fauteuil in de hoek van de kamer zit, kijkt, wacht en op zoek is naar het juiste moment om uit te halen bij het eerste teken van incompetentie. Voor hem had ik geen reden om die bouwvallige hotelkamer te verlaten, want er stond inderdaad een stapel geld op het spel, en als ik het juiste object vaak genoeg kon activeren, dan maakte ik kans om uit zijn klauwen te ontsnappen naar de veilige plek daarginds, tas in de hand en leven nog intact. De vraag was: kon ik de mentale marteling van CLICKOLDING lang genoeg weerstaan om de financiële voordelen te plukken?

CLICKOLDING is een vreemde eend in de bijt, dat kan ik wel zeggen. Het is vreemd, vooral omdat het je niet meteen overkomt als een “verhaalgedreven” point-and-click game, maar eerder als een game die er alles aan doet om je ongemakkelijk en behoorlijk verontwaardigd te laten voelen. Om te zeggen dat het een horrorgame is, zou niet ver van de waarheid zijn, want het maakt gebruik van veel van dezelfde tropen als veel van zijn soortgenoten – een griezelig afwezige vijand met een verdraaid moreel kompas; een donkere kamer met weinig meer dan een statische televisie en een paar beschimmelde muren; en een krachtig gevoel van angst en onzekerheid dat door de lucht van de nachtmerrieachtige leegte circuleert. Het is er allemaal, zeker weten, dus noem het wat je wilt – maar dit is een absoluut rillingenfeest voor de zintuigen, mensen.

Hij Wil Dat Je Er Op Klikt