Chocolate Factory Review (PC)

Nou, ik ga er maar gewoon voor uitkomen: ik heb een gouden kaartje, en, als je het kunt geloven, ik heb ook een gouden twinkeling in mijn oog. Dat klopt, Chocolate Factory heeft zojuist zijn met gomdrop bedekte automatisering sandbox-sim op pc gelanceerd — en het is een echt ziekelijk zoetigheidje, dat kan ik wel zeggen. Voor de duidelijkheid, het verwijst op geen enkele manier naar Oompa Loompa’s, noch beeldt het de ontvoering van een Duits jongetje door een pijp naar een chocoladeachtige vergetelheid daarginds uit. Toch kan ik wel zien wat ontwikkelaar Tbjbu2 voor ogen had bij het leggen van de suikerbeladen fundamenten voor deze game, en dus, hoewel ik zeer waarschijnlijk elk excuus aangrijp om een Willy Wonka-referentie in deze review te smokkelen, zal ik dit zeggen: er zit wel degelijk originaliteit in dit eigenaardige kleine snoepje. Het vergt geen genie om erachter te komen waar Chocolate Factory over gaat; het is geen woordspeling, noch een vehikel voor een totaal ongerelateerd product, maar eerder een exacte digitale illustratie van zijn titel. Op een vergelijkbare manier als de overgrote meerderheid van andere bedrijfsmanagement-type simulatiespellen, laat Chocolate Factory je de teugels nemen van een beginnende tycoon — een chocolatier die, net als de geliefde bedenker van de eeuwige knalbonbon, hoge verwachtingen heeft om een met snoep bekleed complex te bouwen dat alle kenmerkende kwaliteiten van een bruisend bedrijf bezit. Dit is waar jij, de curator van snoepwikkels van soort, je reis begint — tussen de eetbare weiden en regenboogbanden, geketend aan een zoetekauw om te slagen in de voortdurende strijd om het volgende “grote” ding te formuleren. Klinkt dat als jouw idee van een goede tijd? Laten we dan verder gaan.

*Voeg hier Wonka-referentie in*

Als je ooit Willy Wonka and the Chocolate Factory hebt gezien, dan kun je ongetwijfeld al de innerlijke heiligdommen van de fabrieksvloer herinneren; specifiek, de eetbare flora van de centrale kamer — een wereld waarin levenloze objecten konden worden gekauwd, en natuurrampen niet voortkwamen uit defecte machines, maar uit vraatzuchtige kinderen die dachten dat ze de vruchten konden plukken van het werk van een chocolatier zonder een of andere tol te betalen. Nou, zo blijkt, Chocolate Factory is niet zo heel anders; in feite illustreert het een concept dat sterk doet denken aan de cultfilm, alleen schrik je kinderen niet buiten zinnen door morbiede slaapliedjes te zingen aan boord van een zeepaardvormige boot, maar richt je je focus op een andere agenda: om ‘s werelds beste chocoladefabriek te innoveren en ontwikkelen voor de massa. Het begint allemaal met een enkel suikerkorreltje, of in sommige gevallen, een transportband — een essentieel onderdeel dat toevallig je brood en boter vormt voor de komende reis. Als ondernemer begin je je carrière op het gebied van bedrijfsontwikkeling door het ontwerpen van diverse snoepthema-sloten en kamers, en door deze transportbanden te gebruiken om smakelijke lekkernijen door de fabriek te vervoeren en in de handpalmen van je trouwe consumenten te leggen. Het klinkt allemaal vrij simpel op papier, en in sommige opzichten is het dat ook — maar heb ik al genoemd dat er ook een vleugje gevecht bij dit proces betrokken is? Eh, dat is een ander plakkerig situatie die we zo meteen in hapklare brokken moeten opdelen.

De Visie van een Chocolatier