Review van de Burnout-serie (Xbox, PlayStation & PC)

Burnout het ging nooit om het nabootsen van een authentieke rijervaringHet ging erom creatieve ideeën te vinden om dodelijke ongelukken te veroorzaken. voelen Op een vreemde manier bevredigend en lonend, vergelijkbaar met Skate's De Vleeshal, waar je botten moest breken in ruil voor voordelen en ervaringspunten. BurnoutJe had echter niet de gevaarlijke taak om het circuit te bedwingen, maar alleen om chaos op de baan te veroorzaken en af ​​en toe een barrel roll in een laaiende vuurzee te veranderen. Racen zat er wel in, dat was waar, maar Burnout Het team had nog een doel voor ogen: een gat in de markt dat een frisse wind nodig had. Het wilde niet concurreren met de gevestigde orde; het wilde de verouderde raceformule drastisch veranderen, met epische crashes, absurde stunts en razendsnelle races om de ontbrekende zuigers te compenseren.

Terwijl Burnout Het is misschien niet de populairste raceserie op de markt, maar het heeft wel een enorme historische betekenis als het gaat om innovatie op het gebied van wegrace en cruciale ontwikkelingen in de automobielwereld. Toegegeven, het is niet een serie waar je normaal gesproken naar toe zou grijpen om je honger naar bijna perfecte racesimulatie of authentieke gameplay te stillen, maar het is er wel een waar je naartoe zou trekken om je onsterfelijke verlangen naar hersenloos plezier en circuitgekte te bevredigen. En dat is precies wat Burnout is sinds de oprichting trouw gebleven aan zijn oorspronkelijke principes: een schuchtere, vrolijke rit die, hoewel zonder de basis van een authentieke ervaring, je op de meest absurde manieren mogelijk aan het lachen wil maken en je wil laten meeslepen.

Terwijl andere racefranchises à la Need for Speed, Krachten De Crew hebben hun beginperiode gebruikt om hun eigen identiteit te verfijnen met geavanceerde visuele effecten en mechanieken. Burnout Het is altijd trouw gebleven aan het simpele idee dat als iets op zichzelf al irritant vermakelijk is, het geen verdere verbeteringen nodig heeft om in de topklasse door te breken. Nogmaals, het is geen serie die ik visueel of mechanisch hoogstaand zou noemen, maar eerlijk is eerlijk, Burnout is altijd meer dan capabel geweest om geweldige games te maken op basis van zijn kenmerkende eigenschappen – en dat zegt al genoeg. Het is eigenlijk gewoon jammer dat Electronic Arts nooit de motivatie heeft gevonden om meer uit te geven dan wat het zelf in de schijnwerpers kon zetten.

Het keerpunt voor de serie was niet toen er een excuus werd gevonden om "Paradise City" door onze strot te duwen, maar toen het van een enigszins generieke racegame veranderde in een adrenalineverhogende stunt-gevechtshybride met meer nadruk op voertuiggevechten dan op traditioneel racen. Dat was rond de tijd van... WraakAls ik me goed herinner, kreeg de serie plotseling een geweten en veranderde op wonderbaarlijke wijze in een totaal ander soort spel. Opeens ging het niet meer om het winnen van medailles en het opscheppen op het podium; het ging erom de straten van de stad te ontsieren en rivalen te vernederen met onstuimige aanvallen op de weg en gewaagde rijmanoeuvres. Dat was voor mij het moment waarop... Burnout Het voelde minder aan als een kloon en meer als een opvallend intellectueel eigendom dat uiteindelijk de weg zou kunnen banen voor een volledig aparte reeks vervolgen. En dat deed het ook, zij het slechts voor korte tijd, voordat het uiteindelijk in de vergetelheid raakte na de release van een andere film. Paradijs. Maar daar zullen we niet verder op ingaan.

Van alle hoofdstukken in de kist was het PradiseDat was echt een doorbraak en gaf de serie een nieuw leven. Met een levendige open wereld, talloze circuits, uitdagingen, activiteiten en niet te vergeten een flinke garage vol aanpasbare auto-onderdelen en functies, Het Paradijs Eindelijk vond de serie zijn plek als een serieuze concurrent. Zonder het zelf te beseffen, bereikte de serie zijn hoogtepunt, maar verdween vervolgens snel van het toneel voordat het kon profiteren van zijn herwonnen succes als een verborgen parel onder racefans. Natuurlijk was er ruimte voor groei, maar Electronic Arts verlegde zijn aandacht naar... Need for Speed Ondanks andere gunstige eigenschappen heeft het nooit echt de wind te pakken gekregen.

Het is bijna jammer dat Electronic Arts geen manier heeft gevonden om er nog wat extra leven uit te persen. BurnoutHet had immers makkelijk een handvol extra hoofdstukken kunnen opleveren en nog steeds een plekje op de markt kunnen veroveren. Al met al was het een kortstondige anthologie, maar wel eentje die tijdens zijn bestaan ​​een fantastische indruk achterliet. Had het nog een stapje verder kunnen gaan? Absoluut. Was er een reden waarom het de mogelijkheden om een ​​reeks vervolgen te maken niet heeft benut? Jazeker. Kortom, je kunt het de schuld geven. Need for SpeedHet meer gevestigde IP van Electronic Arts. Maar dat is een verhaal voor een andere keer, om eerlijk te zijn.

Vonnis

Helaas, hoewel de doodsklok al lang en zeker geluid is voor de Burnout catalogus, we kunnen er nog steeds gerust op zijn dat, tussen Wraak en Het ParadijsEr zijn in ieder geval genoeg redenen om weer achter het stuur te kruipen en beide passies nieuw leven in te blazen. De serie mag dan wel dood en begraven zijn (bedankt, EA), maar dat wil niet zeggen dat je geen dopaminekick meer kunt krijgen van de verslavende en uiterst explosieve autostunts, de uitgestrekte openwereldcircuits en de roekeloze achtervolgingen. Het is een klein extraatje, maar wel eentje die de moeite waard is, al is het maar om een ​​oude honger naar onconventionele races en gewaagde stuntmontages te stillen.

Kortom, als je even wilt ontsnappen aan de gebruikelijke clichés in de wereld van extreme sporten en races, overweeg dan eens de minder bewandelde weg te kiezen: naar de bruisende lichten van Paradise City, waar het gras... altijd groen, en de meisjes zijn altijd Mooi. Het is misschien niet de beste roadtrip die je ooit zult maken, en je zou zomaar je haren uit je hoofd kunnen trekken na de veertiende keer dat je Avril Lavigne's "Girlfriend" afspeelt, maar leer het allemaal met een flinke korrel zout te nemen. Burnout Het is niet de beste raceserie die er is, maar het is er wel eentje waar je graag naar kijkt als je je even niet zo goed voelt.