Blood Bar Tycoon Review (PC)

Als Ravenous Devils me heeft geleerd over de menselijke soort, is dat mensen geneigd zijn om bijna alles te consumeren als het een label en een prijskaartje heeft, of het nu een vlezig taartje of een cocktail van bloed en beenmerg is. Er is ook een markt voor dergelijke dingen, vreemd genoeg; de inflatie van verdachte gebakjes en kleverige bakwaren alleen al is genoeg om beginnende ondernemers te verleiden om hun alledaagse goederen te stoppen met ruilen voor, laten we zeggen, twijfelachtige producten. Neem Blood Bar Tycoon, bijvoorbeeld; het spel slaat niet om de bomen heen met zijn zakelijk model, maar draagt zijn hart op zijn mouw… en zijn hoektanden in zijn klanten. Het punt is, bloed verkoopt — en Clever Trickster Studio weet maar al te goed hoe ze het systeem kunnen hacken en winst maken. Dank je, vampiers.

Zoals ik net een moment geleden zei, is Blood Bar Tycoon tot op zekere hoogte een liefdesbrief aan Ravenous Devils — een bedrijfssimulatiespel gebaseerd op Sweeney Todd en zijn gruwelijke obsessie met afgesneden ledematen en vleespasteien. In dit geval zijn er echter geen barbiers om de lijken te vervangen, noch zijn er enge koks die de wimpers van hun hoofd plukken om gebreide sjaals met Schotse patronen te maken. Nee, Blood Bar Tycoon neemt een andere benadering; het zet demonenbarbiers en de Fleet Street-geintjes opzij en richt zich op twee dingen: vampiers, en — als je het kunt geloven — hun dorst om bloed te consumeren, te ruilen en te distribueren. Als dat klinkt als de ideale cocktail voor jou, lees dan verder terwijl we de lompe inhoud verder opslokken. Voor de komende vijf minuten is het happy hour, bloedzuigers.

Maak het een Bloody Mary, alsjeblieft?

Conceptueel gezien is Blood Bar Tycoon niet wezenlijk anders dan andere bedrijfssimulatiespellen; het heeft dezelfde upgradbare kamers, catalogi, omgevingen, samen met de gebruikelijke clichés van een standaard monopoliesimulatie. Het enige grote verschil tussen dit en de winkelpuien van zijn tegenstanders is het product dat het verkoopt aan zijn consumenten. Op een soortgelijke manier (bedoeld als grap) als Ravenous Devils, ziet het spel je opereren vanuit twee helften van een ondergrondse organisatie: de bar, die je gebruikt om je bloederige rijk te produceren, te evolueren en te onderhouden; en de onderbuik van dat rijk, die je kunt gebruiken om onbewust het leven en de bloedstroom van je trouwe klanten uit te buiten om de massa’s te voeden. Daartoe heb je de macht om de balans te bewaren; wie zal je uitknijpen, en wie zal je voeden?

De reis begint met een proces van kleuren bij getallen, dat het creëren van verschillende kamers omvat — een loungebar, keuken en een bloedfabriek (of detentiecentrum, als je wilt), waarvan de laatste je primaire bron is voor het oogsten van je product om vervolgens te serveren aan je bar voor andere vampiermensen. Het doel, dat grotendeels draait om de massaproductie van vlees en bloed op een zelfvoorzienende manier, houdt voornamelijk in nieuwe kwartieren te bouwen, je bloedoperaties uit te breiden en genoeg van de valuta van het spel te verzamelen om de economische groei van het bedrijf te stimuleren. Nogmaals, net als Ravenous Devils, als het je uitnodigt om te schakelen tussen twee verschillende fronten — het front of house, en achter de schermen, waarvan de laatste van de twee fronten een beetje grimmiger is dan de andere.

Spare de details

Het beheren van de dagelijkse operaties aan de zakelijke kant van de dingen is geen probleem; het is de verantwoordelijkheid om zowel mensen aan te trekken als uit te knijpen voor de sake van winst te maken. Om erger te maken, heeft het spel verschillende nachtelijke bochten om te overwinnen — het feit dat vampierjagers rond het terrein sluipen en hun intuïtieve vaardigheden gebruiken om je rijk te vernietigen, bijvoorbeeld. En niet alleen dat, maar je moet ook te maken krijgen met ondergeschikten, financiën en zelfs de eisen van je Ouderen, die dienen als je geestelijke bewakers tijdens elke shift. Met al dit alles, dat een verrassend vlezige smeltkroes van hindernissen vormt, is er veel om doorheen te werken, en niet te vergeten een hele stad om te veroveren en om te vormen tot een bloeiende keten van succesvolle tavernes.

In een soortgelijke indeling als een traditioneel bedrijfssimulatiespel, Blood Bar Tycoon vraagt je om de metropool te monopoliseren — een proces dat je van de grassroots van een failliete bistro naar de bloeiende onderbuik van een bloeddoordrenkte haven brengt. In elk hoofdstuk heb je de kans om een reeks objectieven te voltooien, nieuwe uitvindingen te ontgrendelen en je creatieve talenten te gebruiken om zieke strategieën te formuleren om zowel de kunst van bloedverdeling te verbeteren als te beheersen. En er is veel om doorheen te werken, met verschillende hoofdstukken die een aanzienlijke hoeveelheid tijd en moeite vereisen om te voltooien en te maximaliseren. Wat dat betreft, heb ik weinig om over te klagen, want de campagne heeft genoeg replay-waarde om de prijskaart te rechtvaardigen.

Bloed Slushy

De visuals mogen dan een beetje haperen, en de bewegingen mogen dan een beetje houten en vaak onhandig zijn — maar dat maakt ze niet schokkend slecht. Het spel zelf is niet zozeer een serieus spel als het een karikatuur is van een cliché vampierverhaal, en het maakt het overvloedig duidelijk dat, hoewel er verschillende gruwelijke thema’s en sinistere afbeeldingen zijn, Blood Bar Tycoon meer of minder een komedie is in zijn hart. Het is ook een echt vermakelijke komedie, en een die een goede selectie van excentrieke personages, illogische ideeën en enkele echt bizarre creaties bevat. Neem de bloedfabriek, bijvoorbeeld; het creatieve werk dat gaat naar de vervulling van het product is vol met eigenaardige apparaten en ontwerpelementen — en het is niet bepaald krap in aanpasbare componenten.

Er is duidelijk veel liefde gegaan in de creatie van deze specifieke wereld, dat is een gegeven. Zeker, het draagt enkele vertrouwde kruisen, en het schroomt niet om aan veel van dezelfde clichés te trekken als zijn geestelijke voorgangers, maar met zijn unieke draai aan de vampier-gebaseerde benadering en de dubbele aard van het bedrijfsontwikkelingsproces, is het niet gewoon een doorsnee-kloon van een schaamteloze geldverdiener. Nee, Blood Bar Tycoon is veel meer dan dat, en ik kan veilig zeggen dat, als je van vreemde concepten en creatieve suites houdt die interessant materiaal voor je produceren, dan is er elke kans dat je een goede kick krijgt van het doorsnijden van de keel van deze vreemde chestnut. En als dat niet je jeuk krabt, dan kunnen we tenminste collectief eens zijn dat vampiercultuur eindelijk enige erkenning krijgt.

Uitspraak

Blood Bar Tycoon roept een heerlijke cocktail op van bloeddoordrenkte streken met een kwaliteit en een angstaanjagend aangename bedrijfssimulatie-ervaring. Vergelijkbaar met Ravenous Devils, wijkt het spel niet af van het traditionele verhaal van een bouwblok-zandbak, maar doet wel moeite om een beetje experimenteel te zijn met zijn unieke gameplay-stijl en overkoepelende vampier-gebaseerde thema. Het is een vreemde een, zal ik zeggen — maar dat is precies waarom ik me ertoe aangetrokken voel. Met een echte gevoel voor humor en een schatkist van mogelijke routes naar overwinning, levert het meer of minder een bodemloze barrel van aanpasbare scenario’s, waarvan de meeste een diverse reeks unieke objectieven, setstukken en resultaten bevatten. Ik ben alles voor dat.

Terwijl ik persoonlijk niet terug zou keren naar Blood Bar Tycoon voor een tweede maaltijd, wil dat niet zeggen dat ik iets van de dingen die ik tijdens de eerste run meemaakte, zou veranderen. Op basis daarvan zou ik zeggen dat de enige ding dat me tegenhoudt om de ader voor een extra shift uit te knijpen, misschien een paar kleine technische problemen zijn. Afgezien daarvan, kan ik eerlijk gezegd niet veel vinden om over te klagen, laat staan kritiek te leveren of gaten in te slaan. Het is een leuk, alhoewel komisch simulatiespel dat ijzeren ideeën en genoeg originaliteit bevat om het een concurrerend voordeel te geven over de saaie en voorspelbare tegenhangers van zijn concurrenten. Dat, voor mij, is genoeg reden om een happy hour of twee te rechtvaardigen.

Als je een neus hebt voor ongebruikelijke bedrijfsideeën en ze met sinistere marketingtactieken kunt kapitaliseren, dan zul je je vast thuis voelen bij Blood Bar Tycoon. Het is gek, charismatisch en oh-zo boeiend.