Recensie van Builders of Egypt (PC)

Neem een kijkje bij elke historische city-building game van de afgelopen tien of twintig jaar, en je zult uiteindelijk merken dat je in een rabbit hole terechtkomt die altijd leidt naar een van de twee trouwe IPs: Immortal Cities: Children of the Nile of Pharaoh. Het is tussen deze twee geliefde whirlpools van eeuwige voorspoed dat Strategy Labs’ laatste sandbox sim, Builders of Egypt, zijn plaats inneemt op de piramides, klaar om zich te bewijzen als de volgende beste geestelijke opvolger van het tijdloze duo. In tegenstelling tot zijn gekozen invloeden, besluit Strategy Labs’ era-centrische sandbox sim om de wielen opnieuw uit te vinden door verse en ogenschijnlijk moderne ontwerptechnieken te implementeren, die dienen als de collectieve basis voor het spel zelf. En het werkt — tenminste voor een korte periode voordat de barstjes uiteindelijk beginnen te verschijnen, wat we in een moment of twee verderop zullen bespreken.

In een laatste poging om een moderne relic uit de zandput van eeuwigdurende city-building liefdesbrieven op te graven, vond ik mezelf aan boord van Builders of Egypt, een spel dat, voor zover ik kon zien uit de royale collectie van bouwbare structuren en economische stimuli, het volgende zou zijn waar ik binnenkort mijn thuis zou vinden. Met die vertrouwde wens om te bouwen op de grenzen van de Nijl en een nieuwe frontier voor Egypte te vormen, zette ik me aan het roer, nieuwsgierig om te weten of ik het in me had om geschiedenis te schrijven.

De Nieuwe Nijl

Mijn eerste indruk van Builders of Egypt was niet geweldig, ik geef het toe. Het was niet vanwege het gebrek aan objecten, decoraties of bouwbare monumenten, begrijp me goed; het was de pure onhandigheid van de UI zelf, die meteen duidelijk maakte dat, ondanks zijn beste pogingen om me op een pad van rechtvaardigheid en voorspoed te zetten, ik al snel zou worden geconfronteerd met een ondoordringbare golf van slechte mechanismen en halfbakken tutorialsegmenten. Het was tijdens die openingsgedeelten — de initiële periode waarin je alleen maar de basis legt voor je nederzetting — dat ik snel begon te zien dat er problemen waren met het proces.

Op een vrij eenvoudige manier vraagt het spel je om een structuur neer te zetten in een specifiek gebied, wat, op zijn beurt, je burgers in staat stelt om te verhuizen en te floreren in hun respectievelijke wijken. Het probleem is, zelfs als je wel de richtlijnen volgt, zijn ze nooit correct, wat de tutorial niet alleen verwarrend maakt, maar ook saai en redundant. Als je bijvoorbeeld de instructies letterlijk volgt, zul je nog steeds, vreemd genoeg, tegen verschillende problemen aanlopen die onuitgesproken advies nodig hebben om te verlichten. En, eerlijk gezegd, dit kan gemakkelijk de manier zijn waarop het spel werkt, maar het feit dat zelfs de tutorial niet weet hoe het je de basisprincipes kan leren, zegt veel over het gebrek aan competentie en systematische integriteit. Maar, als je blijft bij het spel, zul je uiteindelijk beginnen te begrijpen van zijn defecte logica. Geen geweldige start, echt niet.

The Sandbox

Builders of Egypt trekt aan veel van dezelfde snaren als zijn concurrenten, in de vorm dat elke wijk zijn eigen behoeften heeft voor economische groei. Als je bijvoorbeeld een burger toewijst aan een huis, moet je ook andere factoren in overweging nemen, zoals waar de dichtstbijzijnde werkplek is, evenals of ze hun individuele behoeften zullen hebben om bij te dragen aan de ontwikkeling van de Nijl. Helaas wordt veel van dit niet aan je uitgelegd, noch is er een optie om te leren zonder jezelf te onderwerpen aan eindeloze trial-and-error-avonturen. Het helpt ook niet dat de NPCs de basiskwaliteiten missen om je inspanningen te helpen om je huis te verbeteren. Simpel gezegd, de burgers worstelen vaak om hoe ze hun taken moeten uitvoeren zonder hun weg te verliezen of hun doel te vergeten, vreemd genoeg. Weer niet geweldig.

Builders of Egypt is een sandbox spel dat een enorme hoeveelheid tijd, zweet en volharding vereist om de basisprincipes van het bouwen van een functionerende samenleving te begrijpen die op eigen kracht evolueert. Het is de tijd tussen de voorlopige stadia en de latere hoofdstukken die moeilijk blijkt te zijn, omdat het zelden zijn hand uitsteekt om je door de bewegingen te leiden of je een tutorial te bieden die digestibel en structureel solide is. En het is niet alleen het bouwen dat een probleem blijkt te zijn; de valuta — brood — en de import- en exportaspecten zijn ook problematisch en tamelijk temperamentvol. Het probleem hier is dat, hoewel het spel belooft een fantastisch eindspel te leveren, het de daadwerkelijke reis naar dat punt niet veel plezieriger maakt — en dat is jammer, want ik had graag de horizonnen willen uitbreiden en de uitgestrekte hoeken van Egypte willen verkennen.

Van Botten tot Blokken

Vanuit een grafisch oogpunt heeft Builders of Egypt een verrassend veel te bieden, zolang je maar over het gepixelde water en de houten personages heen kunt kijken. Ik zeg niet dat het een mooi spel is, maar het vangt zeker de kloppende hartslag van een periodiek tijdperk dat zowel thematisch correct als visueel aantrekkelijk is. Op die noot kan ik niets vinden om aan te merken; de audiovisuele componenten zijn niet echt een probleem, maar misschien is dat omdat ze overschaduwd worden door een aanzienlijke hoeveelheid mechanische tekortkomingen. Hoe dan ook, als ik naar het product als geheel kijk, zou ik waarschijnlijk moeite hebben om zin te vinden in het bekritiseren van de ondergemiddelde visuele effecten. Dat is geen groot probleem, dus ik ben bereid om het even te parkeren. Nou, voor een korte tijd, in ieder geval.

Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel aan de Nijl; in feite biedt Builders of Egypt een zorgvuldig gecreëerde rags-to-riches campagne met veel zijmissies, economische beloningen en tijdgerelateerde inhoud om je geboeid te houden gedurende de initiële secties van het wereldbouwproces. Toegegeven, veel van deze dingen zouden van een extra TLC kunnen profiteren, maar gezien het feit dat het spel afkomstig is van een onafhankelijke ontwikkelaar die de moed heeft om grote verbeteringen aan te brengen in de interne structuur van de blauwdruk, kan ik niet anders dan de toewijding aan het project prijzen. Weer nog is er een redelijke afstand te gaan voordat het de top van de piramides bereikt en zijn identiteit vindt, maar voorlopig is het nog steeds een Open Beta in vermomming, en ik zal bij die consensus blijven totdat de passende aanpassingen hun weg hebben gevonden in de hoofdstructuur.

Uitspraak

Builders of Egypt heeft duidelijk geprobeerd om de wielen van historische city-building games opnieuw uit te vinden door enkele nieuwe, zij het zorgwekkend onhandige en saaie UI-elementen, toe te voegen aan de bestaande architectonische blauwdruk van het geliefde genre. Helaas, vanwege een combinatie van kapotte tutorials, halfbakken HUD-functies en een overweldigende hoeveelheid houten burgers, draait die wielen niet in zijn huidige staat, nog doet het de koninkrijk van moderne city-building games geen goed, om zo te zeggen. Het is een treurige zaak, want het spel heeft het potentieel om iets veel groter te zijn, maar het is vanwege verschillende onvoltooide fixtures dat de liefdesbrief aan Pharaoh tekort schiet in vergelijking met zijn verouderde en, laten we eerlijk zijn, veel superieure tegenhangers.

Misschien had Builders of Egypt als Open Beta moeten uitkomen, of zelfs als Early Access-versie, als dat alleen al om de backlash te voorkomen die zich zou verspreiden als een lopend vuur in de nasleep van zijn recente debuut. Als het met een onmeetbare hoeveelheid problemen was gelanceerd, zou ik geen probleem hebben om ze aan te wijzen en later terug te keren om een meer complete versie van hetzelfde product te spelen. Helaas is dat niet het geval hier; het is een gebroken spel van begin tot eind, en als zodanig heeft het dringend een significante overhaul nodig om te voldoen aan de minimale vereisten van een volledig functioneel city-building sandbox. Heeft het de capaciteit om het gewenste resultaat te bereiken? Zeker — maar niet zonder de toegevoegde hulp van talrijke hotfixes en verbeteringen. En op die noot, zal ik het even parkeren, tenminste totdat het een manier vindt om het goed te maken voor zijn fouten.