Blacksad: Under the Skin Review (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Achter Blacksad: Under the Skin’s nobele intentie om trouw te blijven aan het bronmateriaal en het positief uit te werken met interactieve goodies en Telltale–achtige componenten, zit een uitstekend verhaal dat fundamenteel gebrekkig is, zowel visueel als technisch. Terwijl het een unieke ervaring is die duidelijk laat zien dat context en subtiele details nodig zijn, is het de ruggegraat die helaas de algehele sfeer hier verpest en een anders briljant noir detective-drama een ellendige en vaak saaie beproeving maakt. De acteerprestaties zijn geweldig, en de verschillende wendingen en turns bieden meer dan genoeg om je snorharen op ice te houden. Maar het zijn de kleine dingen – de houten bewegingen, de slome camerabewegingen en het simpele feit dat, vanuit een technisch standpunt, de meeste dingen die het te bieden heeft, eruitzien alsof ze half gebakken zijn en geen enkele artistieke flair hebben.

Maak je geen zorgen, ik kan leren waarderen als ik een goede misdaad-drama zie, en eerlijk gezegd, Blacksad levert een uniek verhaal dat zowel de animalistische toon van The Wolf Among Us als de keuze-gedreven gameplay-mechanica van Telltale’s Batman of, als dat niet lukt, Sherlock Holmes combineert. Ik kan daar zeker voor instaan. Liever kan ik zijn lof zingen en credits geven waar credits due zijn, want de tien uur durende noir-exploit gaat inderdaad heel diep in een thought-provoking verhaal dat contact maakt met een heleboel geweldige thema’s. Het bevat zelfs veel van de juiste padding – de aanwijzingen, het deductie-systeem en de dialoogkeuzes die een vitale rol spelen in het grote schema van dingen, bijvoorbeeld. Toch is er iets hier dat je wegtrekt van de actie en je dwingt om de problemen te inspecteren met een monocle, en eerlijk gezegd, verpest het wat zou kunnen een van de betere detective-games op de markt zijn.

Laat ik het zo zeggen, als je hebt een Telltale-game gespeeld voordat, dan zul je je waarschijnlijk thuis voelen bij Blacksad en zijn vertrouwde New York, jazz-georiënteerde achtergrond. Vergelijkbaar met The Wolf Among Us ook, haalt de game zijn infrastructuur uit het dierenrijk – een excentrieke cortex die voornamelijk bestaat uit rogue neushoorns, nieuwsgierige katten en natuurlijk, dronken berggeiten, natuurlijk. Eerlijk gezegd, het is een thema dat je misschien herkent. Moord; New York; whiskey uit de fles; en een saxofoon om je te begeleiden terwijl je conclusies maakt en crime-scènes onderzoekt naar het subtiele geluid van een jazzband dat echoot in de steegjes van een late-night diner. Blacksad heeft alles daarvan – en nog meer. Maar, opnieuw, het zijn de interludes die de cinematografische goedheid en de provocerende tearaways scheiden, die het een beetje moeilijker maken om een band op te bouwen.

Ik zal toegeven. Blacksad krijgt onder je huid – al niet altijd om de juiste redenen. Visueel is het net zo uniek als het komt, compleet met excentrieke karakterontwerpen en een tijd-appropriate crime-riddled Big Apple-setting. Het is moeilijk om te vergeten. Het plot vangt ook enkele interessante momenten, met enkele intrigerende locaties, stukken van bewijs en alle kenmerken van een hard-hitting liefdesbrief die duidelijke aandacht schenkt aan noir – twijfelachtige hangings; mysterieuze voetafdrukken; en een plot die dikker wordt naarmate je je vinger op de pols legt. Wat dat allemaal betreft, Blacksad: Under the Skin komt met enkele geweldige facetten. Maar, zoals alle goede dingen, komt alles hier met een donkere wolk.

In de korte tijd die je doorbrengt met de titulaire protagonist en de zonovergoten boroughs van New York, zul je jezelf vinden terwijl je een mysterie probeert te ontrafelen dat te maken heeft met een vermiste vechter, een twijfelachtige zelfmoord en een netwerk van verdachte mensen die elk hun eigen motief wassen. Naast het actief overwegen van het bewijs en het verzamelen van aanwijzingen om je zaak samen te stellen, kun je ook effectief je karakter en de relaties met de mensen om je heen vormen. Er zijn keuzes te maken, QTE’s uit te voeren en natuurlijk een breed scala aan resultaten die draaien om je acties. Als een Telltale-aflevering, dan, maar met een ander thema en een beetje minder grof taalgebruik. Nou, sort of.

Terwijl het misschien niet de beste game in de wereld is, kan ik je verzekeren dat er een verhaal is dat de moeite waard is om in te graven hier. De dialoog is tastbaar, en het plot zelf bevat genoeg wendingen en turns om je te laten bladeren door je notitieboek en Hall of Fane-stickerboek voor de duur van de reis. Wat betreft of je echt gelooft dat deze dingen waard zijn voor de prijs van toegang, is een andere kwestie. Voor mij zou ik zeggen dat het de moeite waard is om de tijd en moeite te nemen. Toch zou ik niet verwachten een perfect antwoord voor je problemen hier, noch een dat zich onder je huid kan begraven en kan knagen als een vriendelijke parasiet. Het loopt de loopt, maar het praat niet de praat, als je begrijpt wat ik bedoel.

Verdict

Blacksad: Under the Skin combineert de interactieve elementen van Sherlock Holmes en de noir-doordrenkte wereld van The Wolf Among Us om een fascinerend misdaad-drama te creëren dat, hoewel het geen technische glans en luchtdichte mechanismen heeft, een intrigerend verhaal is dat gehoord moet worden. Gameplay-wise is het een moeilijke om voor te zijn, gezien het meer houten noten en bouten heeft dan metalen schroeven die kunnen worden gebruikt voor een kwaliteit– en duurzaam product. Toch, als je de gebrek aan finesse en duurzame componenten kunt negeren, dan zou je in staat moeten zijn om een solide eerbetoon aan het bronmateriaal hier te vinden. Is het de beste van zijn soort? Nee, hoewel het wel een waardige fakkel draagt voor de misdaad-drama-scène, met zwakke snorharen en al.

Als je van interactieve moord-mysteries houdt die lichte keuze-gedreven gameplay-elementen combineren met de occasionele QTE-prompt of knoppen-mash-actie-sequence, dan is er een goede kans dat je van het opsnuiven van de kruimels in dit langzame drama zult genieten. Het mag dan niet de beste game zijn die je dit jaar speelt, maar het zal zeker niet de slechtste zijn. Je kunt dat met een korrel zout nemen, denk ik.