Rank Group Casino-operators schikken met de UK Gambling Commission

Drie casino-operators die eigendom zijn van Rank Group PLC zullen £5 miljoen betalen nadat een onderzoek van de Gambling Commission anti-witwas- en maatschappelijke verantwoordingsfalen bij hun landgebonden vestigingen aantoonde, de regulator kondigde aan op 7 oktober 2026. De bedrijven exploiteren 51 casino’s in Groot-Brittannië en zullen ook een audit door een derde partij ondergaan om te waarborgen dat zij anti-witwas- en veilig-gokkenbeleid, -procedures en -controles effectief implementeren.

De drie operators zijn Grosvenor Casinos Limited, Grosvenor Casinos (GC) Limited en Gaming Group Limited. Het volledige bedrag van £5 miljoen van de schikking zal worden overgemaakt naar het Consolidated Fund van de overheid.

Licentiebeoordeling en geschonden vereisten

De zaak begon met een licentiebeoordeling van Grosvenor Casinos Limited onder sectie 116 van de Gambling Act 2005, gestart na informatie die aan de Commissie werd verstrekt en belangrijke gebeurtenismeldingen die door de licentiehouder waren ingediend, volgens de openbare verklaring die door de Commissie op 7 oktober 2026 werd gepubliceerd. Terwijl de beoordeling gaande was, leidde aanvullende informatie die de Commissie ontving tot een gerichte nalevingsbeoordeling van een van de vestigingen van de licentiehouder, uitgevoerd op 13 juni 2025.

De beoordeling stelde vast dat de licentiehouder de paragrafen 2 en 3 van licentievoorwaarde 12.1.1 had geschonden, die vereist dat operators passende beleidsregels, procedures en controles handhaven om witwassen en terrorismefinanciering te voorkomen, die controles effectief implementeren en onder review houden, en rekening houden met leerstof en richtlijnen gepubliceerd door de Commissie. Tevens werd vastgesteld dat de licentiehouder niet voldeed aan paragrafen 1(b), 1(c) en 2 van de code voor maatschappelijke verantwoordelijkheid, onderdeel 3.4.1 betreffende klantinteractie op locatie, die vereist dat operators met klanten omgaan op een manier die het risico op gokgerelateerde schade minimaliseert, met klanten die mogelijk risico lopen, de impact en effectiviteit van die interacties begrijpen, en rekening houden met de klantinteractierichtlijnen van de Commissie. Volgens sectie 82(1) van de wet is naleving van een voorziening van de code voor maatschappelijke verantwoordelijkheid zelf een voorwaarde van de licentie.

De regelgevende schikking werd namens Grosvenor Casinos Limited en de bredere groep, geïdentificeerd in de verklaring als Grosvenor Casinos (GC) Limited en Gaming Group Limited, aan de Commissie voorgesteld en geaccepteerd, omdat de groep dezelfde beleidsregels, procedures en controles hanteert.

Resultaten anti-witwas en veilig-gokken

De beoordeling stelde vast dat elementen van de anti-witwas beleidsregels, procedures en controles van de licentiehouder het risico op witwassen en terrorismefinanciering niet voldoende hadden beperkt. De beleidsregels waren niet adequaat bijgewerkt: wijzigingen in de Money Laundering Regulations uit 2020 waren niet correct verwerkt, waardoor een klant niet als hoog risico werd geclassificeerd terwijl dat wel passend zou zijn geweest. Een mate van besluitvormingsautonomie die aan het venue‑management werd gegeven, hoewel in principe niet problematisch, leidde tot situaties waarin bewijs van herkomst van fondsen of vermogen had moeten worden verkregen en ter grondige controle ingediend, maar dat niet gebeurde. In één dergelijk geval, waarin bewijs wel werd verkregen maar niet aan de centrale nalevingsteams werd doorgegeven, verloor een klant aanzienlijke gelden die al dan niet van hemzelf waren.

Een gebrek aan duidelijkheid in delen van de controles leidde tot onjuiste risiconiveaus voor hoog‑risicoklanten, stond toe dat hoog‑risico bronnen van fondsen werden gebruikt zonder passende controle, en verlengde onredelijk de tijdsduur voor due‑diligence controles bij bepaalde hoog‑risicoklanten. Hetzelfde gebrek aan duidelijkheid gold voor het proces van de licentiehouder om cryptocurrency‑activa, die door klanten als gedeeltelijke bron van fondsen of vermogen worden gebruikt, te beoordelen; dit leek alleen te vereisen dat dergelijke activa werden geverifieerd als omgezet naar fiatvaluta, zoals pond sterling of Amerikaanse dollars, via een geschikt bankrekening voordat ze werden ingezet voor gokken.

Functionarissen identificeerden ook gevallen waarin de gepubliceerde beleidsregels van de licentiehouder niet effectief werden uitgevoerd. Een klant die na een aanzienlijke pauze terugkeerde naar de vestigingen van de licentiehouder verloor ongeveer £200.000 in twee bezoeken zonder voldoende foto‑identificatie in het dossier of inkomensbewijs conform de beleidsregels van de licentiehouder. Een klant die uitsluitend met contant geld speelde, recyclede ongeveer £85.000 via een vestiging gedurende circa 11 weken zonder dat het witwasrisiconiveau werd verhoogd, en de uitgebreide due‑diligence werd pas adequaat uitgevoerd toen de verliezen ongeveer £13.000 bereikten. Registraties toonden ook aan dat het gebruik van cryptocurrency‑activa als bron van fondsen door één klant, en een andere klant die werd geïdentificeerd als een student uit China, niet leidden tot een verhoging van hun risiconiveau, ondanks beleidsregels die voorschrijven dat dergelijke personen niet als standaardrisico worden geclassificeerd.

Wat maatschappelijke verantwoordelijkheid betreft, stelde de beoordeling vast dat het waargenomen vermogen of de winpositie van klanten door het personeel werd gebruikt als rechtvaardiging voor oppervlakkige veilig‑gokkeninteracties. Een bekende en langdurige klant won ongeveer £260.000 in een korte periode en verloor vervolgens circa £250.000 in 12 dagen zonder dat er veilig‑gokkeninteracties werden geregistreerd. Een andere langdurige en vermogende klant met een uitgebreide historie bij de licentiehouder verloor ongeveer £50.000 zonder dat er interacties plaatsvonden.

De interacties escaleerden ook niet toen het beleid van de licentiehouder aangaf dat dit wel zou moeten. Een klant die met geverifieerde winsten van een andere aanbieder speelde, mocht ongeveer £25.000 verliezen voordat er veilig-gokinteracties plaatsvonden. Vervolgens volgden verschillende interacties om redenen zoals de frequentie en duur van bezoeken, maar de licentiehouder schaalde zijn aanpak niet op, noch door tijd- of bestedingslimieten op te leggen, de toegang tot debitcardfaciliteiten te beperken of andere passende maatregelen te nemen, totdat de klant erkende dat de winsten waren uitgeput. In de daaropvolgende zes weken mocht de klant ongeveer £11.000 verliezen voordat een schorsing werd opgelegd.

Functionarissen zagen dossiers van personen die terugkwamen van zelfuitsluiting en die toestemming kregen om met aanzienlijke gelden te spelen en zwaar te verliezen. Klantendossiers toonden ook herhaalde veilig-gokinteracties op hetzelfde niveau, zoals realiteitscontroles en waarschuwingen over verlies en speel‑frequentie, die het gedrag van de klant niet wijzigden; in één geval leidden herhaalde interacties met betrekking tot verliezen en speel‑snelheid tot verliezen van meer dan £73.000. Functionarissen zagen geen bewijs dat dergelijke gebeurtenissen werden geëvalueerd of gebruikt om beleids‑ en procedurewijzigingen te informeren, of om personeel te herinneren of bij te scholen.

Voorwaarden van de schikking en commentaar van de Commissie

De schikking bestaat uit een betaling in plaats van een financiële boete van £5.012.261 namens de licentiehouder en de bredere groep, waarbij het geld wordt overgemaakt naar het Consolidated Fund; een overeenkomst om een feitelijke verklaring te publiceren; een betaling voor de kosten van de Commissie voor het onderzoeken van de zaak; en een toezegging om binnen zes maanden na de afronding van de licentie‑review van de Commissie een externe audit door een derde partij van de bedrijfsvoering van de licentiehouder uit te voeren.

Bij het overwegen van de oplossing behandelde de Commissie als verzwarende factoren dat de licentiehouder eerder formeel advies had ontvangen over soortgelijke zorgpunten en dat de Commissie eerder openbare verklaringen had afgegeven over soortgelijke kwesties die bij andere exploitanten waren geconstateerd. Verzachtende factoren waren dat de licentiehouder snel wijzigingen heeft doorgevoerd om de tekortkomingen te verhelpen en dat hij volledig heeft meegewerkt aan het onderzoek.

Sue Young, Executive Director of Operations bij de Gambling Commission, zei: “Grotere handhavingszaken worden vaak geassocieerd met online gokken, maar zoals de aankondiging van vandaag aantoont, zijn de risico’s van witwaspreventie en tekortkomingen op het gebied van maatschappelijke verantwoordelijkheid evenzeer aanwezig in de land‑based sector.”

Young adviseerde alle exploitanten met fysieke vestigingen om de zaak zorgvuldig te bestuderen en ervoor te zorgen dat hun eigen bedrijven niet dezelfde fouten maken. De verklaring van de Commissie bevat ook goede‑praktijkvragen voor de bredere industrie, waarbij exploitanten wordt gevraagd zich af te vragen of hun anti‑witwasbeleid, procedures en controles objectief getoetst kunnen worden, het risico op witwassen en terrorismefinanciering adequaat mitigeren en effectief worden geïmplementeerd; of hun veilig‑gokbeleid effectief is en is ontwikkeld na overweging van de richtlijnen van de Commissie; en of personeel voldoende is getraind om de reeks schadelijke indicatoren uit die richtlijnen te herkennen en om ervoor te zorgen dat anti‑witwas‑ en veilig‑gokcontroles effectief worden uitgevoerd.