Beste
10 Beste Momenten in Resident Evil Requiem 2026
De beste momenten in Resident Evil Requiem roepen sterke emoties bij je op, zodat ze jarenlang in je geheugen blijven. Scènes zoals Grace die haar moeder ziet sterven, en de impact die deze traumatische ervaring op haar heeft. Sommige van de beste momenten zijn extatisch, zoals Leon die een badass is in de executies en headshots die hij maakt met de Requiem-pistool. Maar misschien zijn de opvallendste momenten de angstwekkende momenten van terreur, wanneer Grace voor haar leven rent of wanneer de creepy en onheilspellende sfeer Resident Evil Requiem zo goed heeft gemasterd dat ze zwaar op je drukt.
10. Het is te veel
Resident Evil Requiem stelt ons voor aan een nieuwe karakter, Grace Ashcroft. Ze is een intelligence-analist bij de FBI en de dochter van Alyssa Ashcroft uit Resident Evil Outbreak. Right aan het begin van het spel zien we Grace haar moeder sterven op een meest gruwelijke manier. Een machete wordt door haar nek gedreven. Acht jaar later lijdt Grace nog steeds onder de traumatische ervaring. Het is de basis die de toon zet voor de rest van het spel.
Angst, paniek en overleving gebouwd op de basis van een pijnlijke herinnering. Het wordt alleen maar erger voor Grace wanneer ze zombies en groteske monsters tegenkomt. Ze is een zenuwachtige wrak tijdens deze ontmoetingen die haar zo herkenbaar maken, met onberispelijke actie wanneer ze angstig geweren hanteert en struikelt terwijl ze probeert te rennen. “Het is te veel,” zegt Grace, en je gelooft het allemaal te overweldigend voor haar.
9. Heb je niet veel veranderd?
Naast het nieuwe is het oude. De hommage die Resident Evil Requiem betaalt aan eerder uitgebrachte delen in de serie. Mijn beste moment is terugkeren naar Raccoon City en verdwalen in de nostalgie van wat vertrouwd is. “Heb je niet veel veranderd?” zegt Leon nadat hij een zombie heeft neergeschoten, en ik voelde het. Je moet de Raccoon City-gastvrijheid missen.
Maar de monsters die over de straten kruipen zijn niet de enige vertrouwde dingen. Ondanks de t-virus-epidemie en de raket die Raccoon City verwoestte, blijven de meeste oriëntatiepunten overeind. Het Raccoon City-politiebureau is zoals het was, hoewel verlaten en instortend. Het is behoorlijk emotioneel om te zien hoe het virus de stad heeft getroffen en wat het ooit was.
8. Een schot door het hoofd
In het moment-tot-moment-spel, moet je van de Requiem-pistool houden. Ik hou ervan dat het de naam van het spel draagt, Resident Evil Requiem, en de eer waardig is. Een schot door het hoofd is genoeg om een zombie neer te schieten, en het voelt geweldig. Het gewicht van elk schot, hoe doelgericht je moet zijn, omdat het, ondanks zijn kracht, slechts een paar kogels heeft voordat je moet herladen.
7. Parry terug
Combineer de Requiem met Leon’s parry, en je komt bij de hart-pompende actie van de beste momenten in Resident Evil Requiem. Die parry is een levensredder, praktisch een comeback voor bijna elke aanval. Je kunt vijanden parryen die je grijpen. Of die dingen naar je gooien. De lijst is eindeloos voor projectielen, van flessen tot raketten, rakketten en auto’s. Ik weet zeker dat je leuke manieren vindt om de parry te gebruiken, vooral tegen spinnen en planten, die je aanvallen met tentakels en andere dingen.
6. Ontmoeting met de reusachtige meisje
Monster-reveals zijn altijd een van de meest onvergetelijke momenten in gaming. En in Resident Evil Requiem, zijn er een paar zombies die in je geheugen blijven. De reusachtige meisje liet een litteken achter. Het is hoe enorm ze is, veel groter dan in de trailers. En hoe meedogenloos ze je achtervolgt. Haar zwakke plek is licht, maar het is gemakkelijker gezegd dan gedaan om altijd in het licht te blijven in een spel dat zo donker en schaduwig is als Resident Evil Requiem.
5. Kraken in elke stap
De manier waarop Resident Evil Requiem je op de rand van je stoel houdt, is in het ontwerp van zijn claustrofobische muren en schaduwig paden. De niveaus kunnen behoorlijk compact zijn met kronkelende gangen, wat het behoorlijk desoriënterend maakt wanneer je voor een chunky beest rent. Maar het is de sfeer die de show steelt.
Hoe benauwd het voelt, gebaseerd op de wazige kamers. De manier waarop de lichten frustrerend dimmen tijdens een achtervolging. Wanneer in de duisternis de silhouet van een creepy monster verschijnt, en je meteen een sprint maakt. En dan zegelt het geluid de deal, van de kraken in elke stap tot Grace’s hijgen en gehijg.
4. Irriterende blarenkoppen
Je denkt dat de zombies je ergste nachtmerrie zijn, en dan ontmoet je de blarenkoppen, die veel sneller en gewelddadiger zijn. Een enkele klap is genoeg om je te doden. Ik geef toe, ze kunnen behoorlijk irritant zijn. Maar hey, in mijn boek, roepen de beste momenten in Resident Evil Requiem sterke emoties bij je op. Als ik veel vloek wanneer ik tegen deze wendbare beesten met tumoren op hun hoofd vecht, geef ik het de credits waar het toe komt.
3. Bloed en gore
En dan ontmoet je de Blister Borne-baas, wiens zwakke plekken de vele blaren op zijn walgelijke lichaam zijn die je moet schieten en zien exploderen in bloed en gore. De executies zijn een gore aangelegenheid, waarbij Leon zombies’ hoofden laat exploderen tot stukken. Of wanneer Gideon in bloedplassen explodeert. Of in de bloedverwerkingscène met de enorme zombie-vleesmolen. De lijst van gore-aangelegenheden is eindeloos, die deel uitmaken van de beste momenten in Resident Evil Requiem.
2. Emily beschermen
De relatie tussen Grace en Emily is een van de meest emotionele momenten in Resident Evil Requiem. De manier waarop Grace Emily wil beschermen, haar bevrijden en groeien om haar te beschermen. Ondanks hoe bang Grace is, moet ze dapper zijn en ervoor zorgen dat Emily veilig is. Het is zo gemakkelijk tussen hen, ondanks dat ze elkaar niet kennen. Hoe gemakkelijk ze banden en zorgen voor elkaar. En Emily’s lot is zo hartverscheurend dat ik tranen met tuiten huilde.
1. Zombies kunnen grappig zijn
Genoeg met angst, paniek en hartzeer. Resident Evil Requiem heeft ook zijn grappige momenten. Ik lachte hardop bij sommige van de zombie-lijnen wanneer ze vastzitten in een lus van wat ze deden voordat ze zich omdraaiden. De zombies in Requiem behouden hun persoonlijkheden, wat een behoorlijk grote toevoeging is aan de serie, en terwijl sommigen een hartverscheurend verleden hebben, zijn anderen ronduit grappig.











