5 Slechtste Geremasterde Videogames die je Moet Vermijden

Een geremasterde videogame kan een prachtige zaak zijn, zolang de ontwikkelaar er de nodige zorg en aandacht aan besteedt. Natuurlijk kan het ontbreken van deze zorg ervoor zorgen dat de resultaten rampzalig zijn, en we zouden liegen als we zeiden dat we in onze tijd op het grid geen heleboel van dergelijke games zijn tegengekomen. En eerlijk gezegd is er niets erger dan willen herbeleven van een aantal hoogtepunten, alleen om te ontdekken dat de vermeende vernieuwde wereld niets meer is dan een buggy puinhoop vol kapotte mechanismen.

We hebben onlangs een aantal geremasterde collecties doorgenomen, waarbij we het goede van het slechte scheidden. Tot onze grote verrassing was het laatste echter zwaarder dan het eerste, en wat we eigenlijk hebben is een bibliotheek van slecht ontvangen remakes met talloze game-breking bugs en slechte stemmen. De remasters die ons het meest frustreerden, waren deze vijf.

5. Grand Theft Auto V: Expanded & Enhanced

Als alles is gezegd en gedaan, en de trailer voor een derde remaster van een game een overweldigend negatieve reactie van de oorspronkelijke fans krijgt, dan is het waarschijnlijk veilig om aan te nemen dat mensen niet willen. En toch, Rockstar Games is even rebels als het ignorant is, en het kan niet schelen of je het verhaal al twee keer hebt gespeeld, want als er nog melk in de uier zit, dan kun je erop rekenen dat er altijd een volgende ronde zal zijn. En raad eens? Je koopt, of je het nu leuk vindt of niet.

Het is niet nodig om Rockstar de schuld te geven van het geven van Grand Theft Auto V een nieuw leven op meerdere gelegenheden. Per slot van rekening, aangezien het de bestverkochte game van een generatie is, is het logisch om zijn prominentie over meerdere platforms te verspreiden. Omdat het aan het eind van de dag gemakkelijker is om een gecreëerde wereld een beetje zorg en aandacht te geven dan om een hele nieuwe wereld van scratch te bouwen. Het is alleen jammer dat de hele remaster-zaak een beetje een running joke is geworden voor de meeste mensen, en de enigen die nog steeds lachen om hetzelfde oude, stoffige punchline, frustrerend genoeg, zijn Rockstar.

4. Grand Theft Auto: Definitive Trilogy

Om te beginnen, laten we zeggen dat we, net als de meeste, dol waren op het feit dat Vice City en San Andreas eindelijk hun tweede kans kregen om te schitteren op moderne hardware. Maar weer, net als de grote meerderheid, haatten we ook het feit dat elk van de drie games in de trilogie absoluut was verminkt door onervaren handen. En hoewel de originele games en remasters een goede twintig jaar tussen hen hadden, was het zien van de weinige details die Grove Street Games had verbeterd voor de huidige generatie consoles bijna lachwekkend.

Behalve de eindeloze hoofdpijnen, hakkelende monologen en god-awful weersovergangen, bevatte de Grand Theft Auto Trilogy ook talloze game-breking bugs, glitches en een belachelijk aantal kapotte cinematics. Het was allemaal zo slecht dat, in tegenstelling tot wat we ooit geloofden, de serie beter af zou zijn geweest als ze terug was gebleven in de vroege jaren 2000, voordat Rockstar de oorspronkelijke charme eruit had gehaald en de as had geslacht.

3. Mafia: Definitive Trilogy

Gegeven, toen 2K besloot om de eens geliefde Mafia-hoofdstuk te vernieuwen en te revitaliseren, waren we dol op het idee. Wat we niet leuk vonden, was de twee goedkope cash grabs die 2K had gemaakt om een dure compilatie te maken. Het bleek dat zowel Mafia 2 als Mafia 3 glitchy monsters waren, die alleen maar de reputatie van de serie schaadde op de lange termijn.

Mafia 2 was een hoogtepunt van een console-generatie, evenals een lichtpunt in een zee vol met slechte leegte. De geremasterde editie, aan de andere kant, was bijna onspeelbaar, net als de opvolger, Mafia 3. En dus, terwijl Mafia: Definitive Edition de reddende genade van de trilogie was, was het pakket als geheel een complete en totale puinhoop, helaas.

2. Warcraft 3: Reforged

Toen Blizzard de terugkeer van het hooggeprezen Warcraft 3-hoofdstuk aankondigde, kwam de hele wereld naar zijn zijde om getuige te zijn van zijn nieuw gerenoveerde hoeken en gaten. Helaas was het een kortstondige zaak, want de hype daalde af zodra het in 2020 op pc werd uitgebracht. Maar wat ging er mis, en waarom deed Blizzard zo’n slordige klus van wat had moeten zijn een hoogtepunt van het gamende jaar? Nou, dat is het punt.

Reforged had een blast uit het verleden moeten zijn, compleet met een breed scala aan nostalgische theatrics en stemmen. Blizzard had echter andere plannen met het, geen van welke vriendelijk waren voor de eigenaardigheden van het originele spel. Kortom, het was een kist vol rampen, en was zeer zeker een gebroken remake met nul kwaliteiten die aan de kern waren gesmeed. Jammer, eigenlijk, want het had materiaal voor het spel van het jaar moeten zijn.

1. Dead Rising: Chop Till You Drop

Zonder enige twijfel is de ijzeren fotograaf-veteraan Frank West een absolute beest als het gaat om het vastleggen van het onbekende, vooral als hij in een zombie-bevolkte winkelcentrum wordt gestopt. Jammer, want de Wii-remake Chop Till You Drop haalde dat deel er helemaal uit. En toen waren er nog functies die oude fans niet precies hielpen winnen, zoals een kleinere kaart, minder psychopaten en slechts een klein beetje vrijheid om de iconische winkelcentrum te verkennen.

Op het eerste gezicht kun je duidelijk zien dat de remake bedoeld was om te voldoen aan de 360-originelen. Met drie jaar tussen de releasedata, zou je hebben verwacht dat de opvolger een beetje flexibeler zou zijn. In plaats daarvan was het een watered-down kloon van een klassieke zombie-game, en een die geen recht had om dezelfde kleuren als zijn tegenhanger te hijsen. Al met al, een van de slechtste geremasterde kopieën uit de ex-console-era, punt.

Wat is jouw mening? Ben je het eens met onze top vijf geremasterde videogames? Laat ons weten op onze socials hier of in de comments hieronder.