Chúng tôi không phải là những người dọn dẹp thông thường; chúng tôi đã lỗi thời một chút, một chút đáng xấu hổ, và là một cơn ác mộng tuyệt đối khi phải đối mặt với những tình huống khó khăn và siêu nhiên bước ra để lau sàn với sự ngu dốt và bất cẩn của chúng tôi. Đừng hiểu lầm tôi, chúng tôi hoàn thành công việc, nhưng không trước khi làm hỏng một vài thứ tại một số điểm trước khi xô nước xà phòng cuối cùng tràn ra. Chúng tôi là những kẻ ngốc, nhưng, xét đến tình hình, bạn không thể thực sự đổ lỗi cho chúng tôi vì sự ngốc nghếch của mình. Nếu bạn đang tìm kiếm Ghost Janitors, thì bạn nên xem xét việc thuê chúng tôi. Có thể.

Ghost Janitors đã dạy tôi một điều. Nó đã dạy tôi rằng, ngay cả trong khuôn mặt của nguy hiểm và tất cả các hình thức hiện tượng siêu nhiên, việc dọn dẹp không phải là một công việc mà bạn có thể bỏ lại phía sau. Nó không quan trọng nếu đó là một sự cố tràn đơn giản hoặc một sự sụp đổ; nếu có công việc để làm, thì nó tốt hơn nhiều để lau nó – theo nghĩa đen. Trong trường hợp của Ghost Janitors, nó quan trọng gấp đôi, không phải vì nó là một tình huống sống hoặc chết, mà vì sự thực tế rằng chỉ một sự tràn không được giữ có thể khiến thế giới rung lắc. Một chút kéo dài, nhưng bạn hiểu ý tôi.

Một trò chơi hợp tác bốn người ở trái tim, Ghost Janitors giao nhiệm vụ cho bạn và một nhóm những người dọn dẹp tạp nham với việc vào các hành lang u ám của các thế giới bị ma ám và, đúng với điểm của công việc, lau, tái chế và chà rửa thủ công các boong của các tiểu cảnh bị bóp méo để kiếm một khoản tiền nhanh chóng. Đó là niềm vui vô hại mà, trong khi vẫn còn một chút “rùng rợn” và đối đầu, làm cho việc tạo ra một đội những người hâm mộ lau sàn non trẻ trở thành một lễ hội của những điều kỳ diệu về kịch nghệ. Nhưng thêm về điều đó sau.

Thrills & Spills

Ghost Janitors không phải là một trò chơi dễ dàng. Nó không dễ dàng, chủ yếu do thực tế rằng, để tiến bộ trong trò chơi, bạn phải tuân theo một số quy tắc. Ví dụ, bạn chỉ có thể có ba ánh sáng cùng một lúc, và bạn phải tận dụng tối đa ánh sáng để giữ một số thực thể ở vị trí. Không phải rằng điều này tạo ra một sự khác biệt lớn, nhưng như nó đã chứng minh, việc vượt qua các thực thể cũng là một cơn đau đầu. Công việc, tất nhiên, không quá khó, vì nó chủ yếu là về việc di chuyển từ vị trí này sang vị trí khác và hoàn thành một số nhiệm vụ lau và trượt đơn giản. Nhưng những phần khác của quá trình – ánh sáng và tính chất khó chịu của siêu nhiên – làm cho thậm chí chế độ dễ nhất trở nên phức tạp một cách ngạc nhiên.

Để đối phó với đường cong học tập khá sắc nét của nó, Ghost Janitors thực sự có thói quen cung cấp cho bạn rất nhiều giá trị cho đồng tiền của bạn, cho dù đó là dưới hình thức của những cú sốc ngẫu nhiên hoặc các nhiệm vụ động, một hệ thống AI thích ứng hoặc những chiến thắng đắng ngắt. Nó không phải là trò chơi dễ nhất để hiểu, và nó là một trò chơi tạo ra nhiều mối đe dọa hơn so với hầu hết các trò chơi dọn dẹp siêu nhiên trong danh sách. Tuy nhiên, Ghost Janitors, trong tất cả sự trung thực, làm cho việc lau rửa grime và giữ cho các thiết bị gia dụng sạch sẽ trong khi cũng duy trì các nguồn ánh sáng và các biện pháp phòng vệ khác trở nên ngâm mình một cách kỳ lạ. Đó là một cơn đau ở cổ, chắc chắn – nhưng nó là một cách tốt.

Waxing the Ouija Board

Nếu Ghost Janitors chỉ giữ cho một bảng đen và bản đồ, thì tôi có lẽ sẽ không ở lại lâu hơn một hoặc hai giờ. Nhưng, để tôi ngạc nhiên, nó đã trình bày một lượng lớn hơn những gì tôi nghĩ nó sẽ. Bên cạnh các cuộc chạm trán AI ngẫu nhiên, nhiệm vụ và cú sốc, nó cũng khoe khoang một dòng chảy ổn định của các bản đồ, các câu chuyện hậu trường ban đầu và một bộ sưu tập hoàn chỉnh của các đặc quyền, công cụ dọn dẹp và các mỹ phẩm khác để người chơi mở khóa. Được cấp, nó không phải lúc nào cũng dễ dàng để tận dụng những đặc quyền đó, với việc trò chơi trở nên khó khăn hơn so với người bình thường. Tuy nhiên, nó đã cho tôi một thứ để chiến đấu, và đó là tất cả những gì quan trọng vào thời điểm đó.

Trò chơi bản thân chơi tốt, với rất ít vấn đề về máy chủ hoặc vấn đề kỹ thuật để làm giảm trải nghiệm tổng thể. Nó trơn tru và nó hỗn loạn, khó khăn và, trên hết, cực kỳ đáng sợ. Nó là, ở một mức độ nào đó, Phasmophobia với các miếng bọt biển. Lấy từ đó những gì bạn muốn, mọi người.

Đủ để nói, có một lượng lớn tiềm năng cho Ghost Janitors để phát triển như một trò chơi hợp tác trong thời gian tới. Liệu nó có thể làm với nhiều khu vực và các câu chuyện hậu trường hơn không? Tuyệt đối. Liệu nó có thể được hưởng lợi từ một số công cụ và mỹ phẩm bổ sung trong các bản vá tương lai không? Vâng. Đối với những gì nó đáng, tuy nhiên, tôi sẽ nói rằng Ghost Janitors đã bắt đầu từ một khởi đầu tuyệt vời, và nó có khả năng thực hiện các bước cần thiết để nâng cao những điểm mạnh nhất của nó.

Verdict

Ghost Janitors là một trò chơi ngớ ngẩn, xà phòng và rất hài lòng khi tham gia với một xô và một cây lau, một nhóm những người dọn dẹp tạp nham và một lượng lớn suy nghĩ mong muốn. Đó là loại trò chơi mà bạn sẽ tự nhiên quay lại, không phải để hoàn thành mục tiêu của mình với màu sắc bay, nhưng để tham gia vào công việc nhà vô nghĩa trong khi trên tàu với bất kỳ sự ngạc nhiên kỳ lạ nào đang chờ đợi bạn trong các góc tối nhất của thế giới siêu nhiên. Nó không phải lúc nào cũng là công việc thanh lịch, nhưng nó là công việc cảm thấy kỳ lạ hài lòng khi hoàn thành, đặc biệt là khi bạn có một đội những người ngốc nghếch ở ngón tay của bạn sẵn sàng ném một cây lau vào bất cứ điều gì dám làm bẩn danh tiếng của bạn. Đó là một thứ mà tôi sẽ nhớ, chắc chắn.

Mặc dù Ghost Janitors có thể không phải là trò chơi dọn dẹp hoàn chỉnh nhất trên khối, nhưng nó là một trò chơi mang lại sự cân bằng tốt giữa việc trở thành một trò chơi hợp tác hài hước và một trò chơi rùng rợn đáng ngạc nhiên. Đó là tất cả niềm vui,当然, mặc dù nó có một số lỗi nhỏ và một số lỗi ở đây hoặc ở đó. Nhưng, đối với những gì nó đáng, khái niệm mà nó tạo ra là tuyệt vời, và nó kết hợp tốt với chủ đề và các nút hợp tác.

Đủ để nói ở đây, thì, nếu bạn đang tìm kiếm để mặc găng tay và radar ma với một hoặc ba người bạn, thì bạn nên thử Ghost Janitors. Đó là niềm vui lộn xộn mà xứng đáng với chổi; nó là sự hỗn loạn mà, trong khi không hoàn hảo, nên cho bạn rất nhiều thứ để viết về nhà cho bất cứ khi nào bạn cảm thấy buồn chán.

Δεν είμαστε αυτό που θα ονομάζατε τυπικά ευκίνητους καθαριστές· είμαστε немного παλιομοδίτικοι, λίγο αισχροί και απόλυτο εφιάλτη να χειριστούμε όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα και το υπερφυσικό βήμα έξω για να σκουπίσουμε το δάπεδο με την ηλιθιότητα και την ανικανότητα μας. Μη με λάβετε λάθος, κάνουμε τη δουλειά, αλλά όχι πριν σπάσουμε κάποια πράγματα σε κάποιο σημείο πριν το δέσι του καλαθιού χυθεί το τελικό σταγόνι του σαπουνιού νερού. Είμαστε ηλίθιοι, αλλά, με δεδομένες τις περιστάσεις, δεν μπορείτε πραγματικά να μας κατηγορήσετε για το ότι είμαστε ηλίθιοι. Αν ψάχνετε για Ghost Janitors, τότε θα πρέπει να σκεφτείτε να μας προσλάβετε. Ίσως.

Ghost Janitors με έχει διδάξει ένα πράγμα. Με έχει διδάξει ότι, ακόμη και αντιμέτωποι με τον κίνδυνο και όλα τα είδη υπερφυσικών φαινομένων, η καθαριότητα δεν είναι μια δουλειά που μπορείτε να αφήσετε πίσω. Δεν έχει σημασία αν είναι μια απλή διαρροή ή μια καταστροφή· αν υπάρχει δουλειά να γίνει, τότε είναι πολύ καλύτερο να τη σκουπίσουμε — κυριολεκτικά. Σε περίπτωση Ghost Janitors, είναι διπλά σημαντικό, όχι επειδή είναι μια κατάσταση ζωής ή θανάτου, αλλά επειδή το γεγονός ότι μία αμελημένη διαρροή μπορεί να προκαλέσει τον κόσμο να τρέμει. Λίγο υπερβολικό, αλλά καταλαβαίνετε το σημείο.

Ένα παιχνίδι συνεργασίας τεσσάρων παικτών στην καρδιά του, Ghost Janitors σας αναθέτει εσάς και μια ομάδα από αδιόρθωτους καθαριστές να εισέλθετε στους ομιχλώδεις διαδρόμους των στοιχειωμένων κόσμων και, αληθινά στο σημείο της δουλειάς, να σκουπίζετε, να ανακυκλώνετε και να τρίβετε τα δάπεδα των διαστρεβλωμένων διαοράματων τους για να κερδίσετε một γρήγορη αμοιβή. Είναι mostly αβλαβές διασκέδαση που, ενώ εξακολουθεί να είναι λίγο «τρομακτικό» και αντιπαλικό, κάνει την πράξη της δημιουργίας μιας καλά ελαστικής ομάδας από νεοεισερχόμενους θαυμαστές του σκούπας μια γιορτή θεατρικών απολαύσεων. Αλλά περισσότερα για αυτό αργότερα.

Θρίλερ & Διαρροές

Ghost Janitors δεν είναι ένα εύκολο παιχνίδι. Δεν είναι εύκολο, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι, για να προχωρήσετε στο παιχνίδι, πρέπει να ακολουθήσετε κάποιες κανόνες. Για παράδειγμα, μπορείτε μόνο να έχετε τρία φώτα同時, και πρέπει να εκμεταλλευτείτε πλήρως το φως για να giữ κάποιες οντότητες σε απόσταση. Όχι ότι αυτό κάνει μια μεγάλη διαφορά, φυσικά, γιατί όπως αποδεικνύεται, το περίπλοκο των οντοτήτων είναι επίσης ένα πονοκέφαλο. Η δουλειά, βέβαια, δεν είναι τόσο δύσκολη, καθώς είναι κυρίως για να μετακινηθείτε από ένα σημείο σε ένα άλλο και να ολοκληρώσετε κάποιες απλές εργασίες σκούπας και ολίσθησης. Αλλά είναι τα άλλα μέρη της διαδικασίας — τα φώτα και η ευαίσθητη φύση του παραφυσικού — που κάνουν ακόμη και την ευκολότερη λειτουργία आश्चημάτιστα σύνθετη.

Για να αντιμετωπίσουμε την απότομη καμπύλη μάθησης, Ghost Janitors έχει τη συνήθεια να σας παρέχει πολλά για το χρήμα σας, είτε είναι σε μορφή τυχαίων θριλερικών φόβων ή δυναμικών χορών, ένα προσαρμοστικό σύστημα AI ή θησαυρών πικρών νικών. Δεν είναι το εύκολο παιχνίδι να το κατανοήσετε, και είναι ένα που απειλεί περισσότερο από τα περισσότερα υπερφυσικά clean ’em up στο πρόγραμμα. Ωστόσο, Ghost Janitors πραγματικά κάνει την οδυνηρή πράξη του κεριού της βρωμιάς και της διατήρησης των οικιακών συσκευών καθαρών ενώ επίσης διατηρεί τις πηγές φωτός και άλλα μέτρα αμύνης αστεία εντυπωσιακά. Είναι ένα πονοκέφαλο, βέβαια — αλλά είναι ένας καλός τρόπος.

Κερί στο Οuija Board

Αν Ghost Janitors κρατούσε μόνο στο ένα πίνακα και χάρτη, τότε πιθανώς δεν θα είχα μείνει για πολύ περισσότερο από μια ή δύο ώρες. Αλλά, προς έκπληξή μου, παρουσίασε πολλά περισσότερα από ό,τι σκέφτηκα. Μαζί με τις τυχαίες συναντήσεις AI, τις εργασίες και τους θριλερικούς φόβους, επίσης φάνηκε μια σταθερή ροή χαρτών, πρωτότυπων ιστοριών και ενός ολόκληρου συνόλου από προνόμια, εργαλεία καθαρισμού και άλλα ωραία κοσμήματα για τον παίκτη να ξεκλειδώσει. Χωρίς να είναι πάντα εύκολο να εκμεταλλευτείτε αυτά τα προνόμια, με δεδομένο ότι το παιχνίδι ήταν λίγο πιο δύσκολο από το μέσο όρο ghoul-hopping house flipper. Ωστόσο, έδωσε μου κάτι για να πολεμήσω, και αυτό ήταν όλο που μετράνε εκείνη την ώρα.

Το παιχνίδι παίζεται καλά, με λίγα έως keinen προβλήματα διακομιστή ή τεχνικά προβλήματα που παρουσιάζονται για να σβήσουν την συνολική εμπειρία. Είναι ρευστό και είναι χαотικό, δύσκολο και, πάνω από όλα, απίστευτα τρομακτικό. Είναι, σε κάποιο βαθμό, Phasmophobia με σφουγγάρια. Πάρτε από αυτό ό,τι θέλετε, φίλοι.

Αρκεί να πω, υπάρχει μια καλή ποσότητα δυνατοτήτων για Ghost Janitors να εξελιχθεί ως ένα παιχνίδι συνεργασίας στο κοντινό μέλλον. Μπορεί να χρειαστεί περισσότερα περιοχές και ιστορίες; Απόλυτα. Θα ωφεληθεί από κάποιες επιπλέον εργαλεία και κοσμήματα σε μελλοντικές επιδιορθώσεις; Ναι. Για ό,τι αξίζει, όμως, θα πω ότι Ghost Janitors ξεκινάει με einen καλό τρόπο, και ότι είναι περισσότερο ικανό να κάνει τα απαραίτητα βήματα για να ανυψώσει τις μεγαλύτερες δυνάμεις του.

Επίλογος

Ghost Janitors είναι αστείο, σαπουνιερό και όσο ικανοποιητικό να πηδήξετε με ένα δέσι και μια σκούπα, μια ομάδα από αδιόρθωτους καθαριστές και πολλά ευχάριστα σκέψεις. Είναι το είδος του παιχνιδιού που θα επαναφερθείτε φυσικά, όχι για να ολοκληρώσετε τους στόχους σας με ιπτάμενα χρώματα, αλλά για να συμμετάσχετε σε ανούσιες εργασίες καθαρισμού ενώ επιβιβάζεστε σε οποιαδήποτε αστεία εκπλήξεις που σας περιμένουν στις σκοτεινές γωνίες του υπερφυσικού κόσμου. Δεν είναι πάντα ευγενής δουλειά, αλλά είναι δουλειά που feels oddly ικανοποιητική να ολοκληρώσετε, περισσότερο όταν έχετε μια ομάδα από αδιόρθωτους καθαριστές στα χέρια σας έτοιμους να ρίχνουν μια σκούπα σε ο,τιδήποτε τολμά να λερώνει τη φήμη σας. Αυτό είναι κάτι που θα θυμάμαι, βέβαια.

Αν και Ghost Janitors μπορεί να μην είναι το πιο πλήρως εξοπλισμένο clean ’em up παιχνίδι στο κομμάτι, είναι ένα που προσφέρει μια καλή ισορροπία μεταξύ του να είναι ένα αστείο παιχνίδι συνεργασίας και ενός आशχημάτιστα τρομακτικού παντομίμα. Είναι όλα για διασκέδαση, φυσικά, παρά τις μικρές του ελαττώματα και το περίεργο bug εδώ και εκεί. Αλλά, για ό,τι αξίζει, η έννοια που την υποστηρίζει είναι εξαιρετική, και ταιριάζει καλά με το θέμα και τους κόμβους του multiplayer.

Αρκεί να πω, λοιπόν, ότι αν είστε αναζητώντας να φορέσετε τα γάντια και το ραντάνι poltergeist με einen φίλο ή τρεις, τότε θα πρέπει να δοκιμάσετε Ghost Janitors. Είναι ανούσιες διασκέδασης που αξίζει το σκούπας· είναι μια ανούσια αναστάτωση που, ενώ δεν είναι τέλειο, πρέπει να σας δώσει πολλά να γράψετε στο σπίτι για όταν έχετε χρόνο.

Nous ne sommes pas ce que vous appelleriez typiquement des nettoyeurs élégants ; nous sommes un peu dépassés, un peu honteux et un cauchemar absolu à gérer lorsque les choses se gâtent et que le surnaturel intervient pour nettoyer le plancher avec notre idiotie et notre incompétence. Ne vous méprenez pas, nous faisons le travail, mais pas avant d’avoir cassé quelques choses à un moment donné avant que le seau ne vide ses dernières gouttes d’eau savonneuse. Nous sommes des imbéciles, mais, étant donné les circonstances, vous ne pouvez pas vraiment nous blâmer pour être des imbéciles. Si vous cherchez Ghost Janitors, alors vous devriez envisager de nous embaucher. Peut-être.

Ghost Janitors m’a enseigné une chose. Il m’a enseigné que, même face au danger et à toutes les formes de phénomènes surnaturels, le nettoyage n’est pas un travail que vous pouvez laisser derrière vous. Cela n’a pas d’importance si c’est une simple tache ou un naufrage ; si il y a du travail à faire, alors il vaut mieux le nettoyer — littéralement. Dans le cas de Ghost Janitors, c’est encore plus important, non pas parce que c’est une question de vie ou de mort, mais parce que le simple fait qu’une tache non nettoyée puisse faire vaciller le monde. Un peu tiré par les cheveux, mais vous comprenez l’idée.

Un jeu de coopération à quatre joueurs dans son essence, Ghost Janitors vous confie à vous et à une bande de nettoyeurs dépenaillés la tâche d’entrer dans les couloirs sinistres de mondes hantés et, vrai à la lettre, de nettoyer, de recycler et de frotter les ponts de leurs dioramas tordus pour gagner un rapide chèque de paie. C’est surtout du plaisir inoffensif qui, bien que toujours un peu « effrayant » et confrontationnel, rend l’acte de former une équipe de fanatiques de nettoyage bien huilée un festival de délices théâtraux. Mais plus tard.

Frissons & Chutes

Ghost Janitors n’est pas un jeu facile. Il n’est pas facile, principalement en raison du fait que, pour progresser dans le jeu, vous devez respecter quelques règles. Par exemple, vous ne pouvez avoir que trois lumières allumées à la fois, et vous devez profiter pleinement de la lumière pour tenir certaines entités à distance. Ce qui ne fait pas une énorme différence, à vrai dire, car il s’avère que contourner les entités est également un casse-tête en soi. Le travail, bien sûr, n’est pas si difficile, car il s’agit principalement de passer d’un endroit à l’autre et de réaliser quelques tâches simples de nettoyage. Mais c’est les autres parties du processus — les lumières et la nature capricieuse du paranormal — qui rendent même le mode le plus facile étonnamment complexe.

Pour contrer sa courbe d’apprentissage plutôt abrupte, Ghost Janitors a l’habitude de vous offrir beaucoup pour votre argent, que ce soit sous la forme de frayeurs aléatoires ou de corvées dynamiques, d’un système d’IA adaptatif ou de trésors de victoires amères. Ce n’est pas le jeu le plus facile à comprendre, et c’est un jeu qui pose plus de menace que la plupart des jeux de nettoyage surnaturel sur la liste. Cependant, Ghost Janitors rend, en toute honnêteté, l’acte douloureux de cirer la saleté et de garder les appareils ménagers propres tout en maintenant les sources de lumière et les autres mesures de défense ridiculement immersif. C’est un casse-tête, certes — mais c’est un casse-tête agréable.

Cirer le Ouija

Si Ghost Janitors s’en était tenu à un tableau noir et une carte, alors je n’aurais probablement pas persisté plus d’une heure ou deux. Mais, à ma grande surprise, il a présenté beaucoup plus que je ne le pensais. En plus des rencontres avec l’IA aléatoire, des tâches et des frayeurs, il a également fait étalage d’un flux constant de cartes, d’histoires originales et d’une collection entière de bonus, d’outils de nettoyage et d’autres accessoires sympas pour le joueur à débloquer. Certes, ce n’était pas toujours facile de profiter de ces bonus, étant donné que le jeu était un peu plus difficile que le nettoyeur de maisons hantées moyen. Cependant, il m’a donné quelque chose pour quoi se battre, et c’est tout ce qui comptait à ce moment-là.

Le jeu lui-même se joue bien, avec peu ou pas de problèmes de serveur ou de problèmes techniques pour gâcher l’expérience globale. C’est fluide et c’est chaotique, difficile et, avant tout, incroyablement terrifiant. C’est, dans une certaine mesure, Phasmophobia avec des éponges. En tirez vos propres conclusions, messieurs.

Il suffit de dire qu’il y a un bon potentiel pour que Ghost Janitors évolue en tant que jeu de coopération à court terme. Pourrait-il bénéficier de plus de régions et d’histoires ? Absolument. Profiterait-il de quelques outils et accessoires supplémentaires dans les correctifs futurs ? Oui. Pour ce que cela vaut, cependant, je dirais que Ghost Janitors est parti sur une bonne base, et qu’il est plus capable de prendre les mesures nécessaires pour élever ses plus grandes forces.

Jugement

Ghost Janitors est ridicule, savonneux et oh-so satisfaisant de plonger avec un seau et une éponge, une équipe de toutous incompétents et une quantité de pensées pieuses. C’est le genre de jeu auquel vous reviendrez naturellement, non pas pour résoudre vos objectifs avec des couleurs volantes, mais pour vous engager dans un travail de corvée sans esprit tout en embarquant les surprises loufoques qui vous attendent dans les coins les plus sombres de son monde surnaturel. Ce n’est pas toujours un travail élégant, mais c’est un travail qui est étrangement satisfaisant à terminer, plus encore lorsque vous avez une équipe de fous à vos doigts prêts à jeter une éponge à tout ce qui ose tacher votre réputation. C’est quelque chose que je me souviendrai, c’est sûr.

Bien que Ghost Janitors ne soit peut-être pas le jeu de nettoyage le plus abouti sur le billot, c’est un jeu qui offre un bon équilibre entre être un jeu de coopération comique et une pantomime surnaturelle étonnamment terrifiante. C’est tout pour s’amuser, bien sûr, malgré ses petits défauts et les bogues occasionnels. Mais, pour ce que cela vaut, le concept qu’il cultive est brillant, et il se marie bien avec le thème et les nœuds de multiplayer.

Il suffit de dire, alors, que si vous êtes à la recherche de gants et d’un radar de poltergeist avec un ami ou trois, alors vous devriez définitivement essayer Ghost Janitors. C’est un plaisir salissant qui mérite le balai ; c’est un chaos plus-ish qui, même s’il n’est pas parfait, devrait vous donner beaucoup à écrire à la maison pour lorsque vous vous sentez à court d’inspiration.

No somos lo que típicamente se referiría como limpiadores elegantes; somos un poco anticuados, un poco vergonzosos y un absoluto infierno para manejar cuando las cosas se ponen difíciles y lo sobrenatural sale a barrer el piso con nuestra idiotez e incompetencia. No me malinterpreten, hacemos el trabajo, pero no antes de romper algunas cosas en algún momento antes de que el balde derrame su última gota de agua jabonosa. Somos tontos, pero, dados los circunstancias, no se nos puede realmente culpar por ser imbéciles. Si están buscando Ghost Janitors, entonces deben considerar contratarnos. Quizás.

Ghost Janitors me ha enseñado una cosa. Me ha enseñado que, incluso en la cara de peligro y todas las formas de fenómenos sobrenaturales, limpiar no es un trabajo que se pueda dejar atrás. No importa si es un simple derrame o un naufragio; si hay trabajo que hacer, entonces es mucho mejor limpiarlo — literalmente. En el caso de Ghost Janitors, es doblemente importante, no porque sea una situación de vida o muerte, sino porque el simple hecho de que un derrame sin limpiar pueda hacer que el mundo se tambalee. Un poco exagerado, pero entienden el punto.

Un juego de cuatro jugadores en cooperativo, Ghost Janitors nos pide a nosotros y a una banda de limpiadores desorganizados que entremos en los ominosos corredores de mundos embrujados y, fiel al punto del trabajo, limpiemos, reciclemos y frotamos manualmente las cubiertas de sus dioramas retorcidos para ganar un rápido pago. Es diversiónmostly inofensiva que, aunque todavía un poco “espeluznante” y confrontacional, hace que el acto de tejer un equipo de fanáticos de la limpieza bien engrasado sea un festival de delicias teatrales. Pero más sobre eso más adelante.

Emociones y derrames

Ghost Janitors no es un juego fácil. No es fácil, principalmente debido a que, para progresar en el juego, debemos adherirnos a algunas reglas. Por ejemplo, solo podemos tener tres luces encendidas al mismo tiempo, y debemos aprovechar al máximo la luz para mantener ciertas entidades a raya. No es que esto haga una gran diferencia, mente, porque resulta que superar a las entidades también es un dolor de cabeza en sí mismo. El trabajo, por supuesto, no es tan difícil, ya que se trata principalmente de mover de una ubicación a otra y completar algunas tareas simples de limpieza y deslizamiento. Pero es el otro parte del proceso — las luces y la naturaleza caprichosa de lo paranormal — lo que hace que incluso el más fácil modo sea sorprendentemente complejo.

Para contrarrestar su curva de aprendizaje bastante pronunciada, Ghost Janitors tiene la costumbre de proporcionarnos mucho valor por nuestro dinero, ya sea en forma de sustos aleatorios o tareas dinámicas, un sistema de inteligencia artificial adaptativo o tesoros de victorias amargas. No es el juego más fácil de entender, y es uno que plantea más una amenaza que la mayoría de los juegos de limpieza sobrenatural en la lista. Sin embargo, Ghost Janitors hace, en toda honestidad, que el acto doloroso de pulir la suciedad y mantener los electrodomésticos limpios mientras también mantiene las fuentes de luz y otras medidas defensivas sea ridículamente inmersivo. Es un dolor en el cuello, sin duda — pero es una buena manera.

Encerar la tabla Ouija

Si Ghost Janitors solo se hubiera mantenido en el uno pizarrón y mapa, probablemente no me habría quedado durante más de una o dos horas. Pero, para mi sorpresa, presentó mucho más de lo que pensé que lo haría. Junto con los encuentros de inteligencia artificial aleatorios, tareas y sustos, también mostró un flujo constante de mapas, historias de fondo originales y una colección completa de ventajas, herramientas de limpieza y otros accesorios nifty para que el jugador desbloquee. Aunque no siempre fue fácil capitalizar esas ventajas, lo que con el juego siendo un poco más difícil que el promedio de saltador de casas embrujadas. Sin embargo, me dio algo por lo que luchar, y eso es todo lo que importaba en ese momento.

El juego en sí se juega bien, con pocos o ningún problema de servidor o problemas técnicos presentes para empañar la experiencia general. Es fluido y es caótico, difícil y, sobre todo, incrediblemente aterrador. Es, en cierta medida, Phasmophobia con esponjas. Saquen de eso lo que quieran, amigos.

Basta con decir que hay un buen potencial para que Ghost Janitors evolucione como un juego de cooperativo en el corto plazo. ¿Podría hacer con más regiones y historias de fondo? Absolutamente. ¿Se beneficiaría de algunas herramientas y accesorios adicionales en parches futuros? Sí. Por lo que vale, sin embargo, diría que Ghost Janitors está empezando con buen pie, y que es más que capaz de dar los pasos necesarios para elevar sus mayores fortalezas.

Veredicto

Ghost Janitors es tonto, jabonoso y oh-tan satisfactorio de saltar con un balde y una fregona, un equipo desorganizado de todo tipo de incompetentes y un montón de pensamientos deseados. Es el tipo de juego al que naturalmente volverías, no para lograr tus objetivos con colores voladores, sino para participar en trabajo de coreografía mental mientras te subes a cualquier sorpresa ridícula que te espere en las esquinas más oscuras de su mundo paranormal. No siempre es trabajo elegante, pero es trabajo que se siente extrañamente satisfactorio de completar, más cuando tienes un equipo de tontos a tu alcance listo para lanzar una fregona a cualquier cosa que se atreva a manchar tu reputación. Eso es algo que recordaré, sin duda.

Aunque Ghost Janitors no sea el juego de limpieza más completo en el tajo, es uno que entrega un buen equilibrio entre ser un juego de cooperativo cómico y una pantomima sobrenaturalmente aterradora. Es diversión en buen humor, por supuesto, a pesar de sus pequeños defectos y el bicho ocasional. Pero, por lo que vale, el concepto que fomenta es brillante, y se mezcla bien con el tema y los nodos de multiplayer.

Basta con decir, entonces, que si están buscando ponerse los guantes y el radar de poltergeist con un amigo o tres, entonces deben darle una oportunidad a Ghost Janitors. Es diversión desordenada que merece la escoba; es mayhem más que, aunque no sea perfecto, debe darles mucho que escribir en casa sobre ello cuando se sientan sin nada que hacer.

우리는 일반적으로 ‘스마트한’ 청소부라고 부르는那种 유형은 아닙니다. 우리는 조금은 구식이고, 약간은 수치스럽고, 초자연적인 현상이 나타나서 우리의 어리석음과 무능력을 이용하여 바닥을 닦을 때에는 완전히 악몽과 같은 존재입니다. 내가 잘못했다고 생각하지 마세요. 우리는 일을 마치겠지만, 몇 가지 것을 깨트리기 전에 버킷이 마지막 한 방울의 비눗물을 떨어뜨리기 전에 말입니다. 우리는 바보지만, 상황을 고려하면 우리가 무능력자라는 것을 비난할 수 없습니다. 만약 당신이 Ghost Janitors를 찾고 있다면, 우리를 고용하는 것을 고려해야 합니다. 아마도.

Ghost Janitors는 나에게 한 가지 것을 가르쳐주었습니다. 그것은危险과 모든 종류의 초자연적인 현상 앞에서도 청소는 bỏ아서는 안 되는 일이라는 것입니다. 그것은 단순한 물방울이거나 무너지는 폐허이든지 상관없이, 일이 있다면 그것을 닦아내는 것이 훨씬 더 좋습니다 — 문자 그대로입니다. Ghost Janitors의 경우, 그것은 두 배로 중요합니다. 왜냐하면 하나의 부실한 물방울이 세계를 흔들 수 있기 때문입니다. 조금은 비현실적이지만, 당신은 그 점을 이해합니다.

4명의 협력 플레이를 기반으로 하는 게임인 Ghost Janitors는 당신과 한 무리의杂乱한 청소부들을任务로 하여, 음산한 세계의 회랑에 들어가서, 일의 본질에 맞게, 마opping, 재활용, 그리고 손으로 데크를 닦아서 빠른 페이를 받는 것입니다. 그것은 대부분 무해한 재미입니다. 그것은 아직 조금 “무서운”이고 대립적이지만, 웹을 짜는 일은 잘 작동하는 팀의 축제입니다. 하지만 나중에 더 자세히 설명하겠습니다.

스릴과 물방울

Ghost Janitors는 쉽지 않은 게임입니다. 그것은 쉽지 않은 이유는, 게임을 진행하려면 몇 가지 규칙을 따라야 하기 때문입니다. 예를 들어, 한 번에 세 개의 불을 켤 수만 있고, 빛을 최대한 활용하여 특정 엔티티를 물리쳐야 합니다. 그것이 큰 차이를 만든다는 것은 아니지만, 엔티티를 피하는 것이 스스로 문제입니다. 일이 어렵지 않지만, 그것은 대부분 위치를 이동하고 몇 가지 간단한 작업을 수행하는 것입니다. 그러나 다른 부분 — 빛과 초자연적인 현상의 성질 — 이使得 가장 쉬운 모드도 놀라울 정도로 복잡합니다.

그것의 급한 학습 곡선을 보상하기 위해, Ghost Janitors는 당신에게 많은 것을 제공합니다. 그것은 랜덤한 점프 스카어나 동적 과제, 적응형 AI 시스템이나 쓸쓸한 승리 등 다양한 방식으로 제공됩니다. 그것은 가장 쉬운 게임은 아니지만, 그것은 대부분의 초자연적인 청소 게임보다 더 큰 위협을 제기합니다. 그러나, Ghost Janitors는, 실제로, 그르림과 가전제품을 청소하는 것을, 또한 빛과 다른 방어 수단을 유지하는 것을, 매우 몰입적입니다. 그것은 목을 아프게 하지만, 좋은 방식입니다.

우지아 보드를 왁스칠하기

만약 Ghost Janitors가 하나의 칠판과 지도만을 유지했다면, 나는 아마도 1~2시간 이상 머물지 않았을 것입니다. 그러나, 내 놀라움에, 그것은 내가 생각했던 것보다 훨씬 더 많은 것을 제공했습니다. 랜덤한 AI遭遇, 작업, 점프 스카어와 함께, 그것은 또한 지도를, 원래의 背景, 그리고 플레이어가 잠금을 해제할 수 있는 다양한 특전, 청소 도구, 그리고 다른 멋진 코스튬을 제공했습니다. 물론, 그것을 모두 활용하는 것은 쉽지 않았지만, 그것은 나에게 싸울 것이 주어졌고, 그게 중요했습니다.

게임 자체는 잘 작동합니다. 서버 문제나 기술적인 문제가 거의 없어서, 전체 경험을 망치지 않습니다. 그것은 유동적이고, 혼란스럽고, 어려우며, 무엇보다도 매우 무서운 것입니다. 그것은某种程度에서 Phasmophobia와 스펀지입니다. 당신이 그것에서 무엇을 얻는지는 당신이 결정합니다.

Ghost Janitors는 협력 게임으로서 발전할 수 있는 좋은 잠재력을 가지고 있습니다. 더 많은 지역과 背景이 필요할까요?绝对적으로. 몇 가지 추가 도구와 코스튬이 필요할까요? 예. 그러나, 그것의 가치에 비추어 보아, 나는 Ghost Janitors가 훌륭한 시작을 했다고 생각하며, 그것은 자신의 가장 큰 강점을 높이기 위한 필요한 단계를 밟을 수 있다고 생각합니다.

판결

Ghost Janitors는 어리석고, 비눗물이 많고, 매우 만족스러운 게임입니다. 그것은 바구니와 마っが, 그리고 한 무리의 무능력한 청소부들과 함께 점프하는 게임입니다. 그것은 당신이 목표를 성취하기 위해 돌아가는 게임이 아닙니다. 그러나, 그것은 무의미한 과제를 수행하는 게임입니다. 그것은 항상 우아한 작업은 아닙니다. 그러나, 그것은 완료하는 것이 이상하게 만족스러운 작업입니다. 특히, 당신이 손가락 끝에 있는 무모한 팀과 함께 있을 때, 무엇이든지 당신의 명성을 더럽히는 것을 막기 위해 마っが를 던질 수 있습니다. 그것은 내가 기억할 것입니다.

Ghost Janitors는 가장 완벽한 청소 게임은 아닙니다. 그러나, 그것은 코믹한 협력 게임과 놀라울 정도로 무서운 연극 사이에서 좋은 균형을 제공합니다. 그것은 모두 재미입니다. 물론, 그것은 약간의 결점과 버그가 있습니다. 그러나, 그것이 제공하는 개념은 훌륭합니다. 그리고, 그것은 테마와 멀티플레이어 노드와 잘 어울립니다.

따라서, 여기서 말하자면, 만약 당신이 친구와 함께 고스트와의 전투를 시작하고 싶다면, Ghost Janitors를 시도해 볼 수 있습니다. 그것은 더러운 재미입니다. 그것은 브룸을 заслуж합니다. 그것은 완벽하지는 않지만, 당신에게 많은 것을 제공할 것입니다.

Wir sind nicht das, was man normalerweise als slick Janitors bezeichnen würde; wir sind ein bisschen veraltet, ein bisschen schändlich und ein absolutes Albtraum, wenn es darum geht, mit dem Übernatürlichen umzugehen und den Boden mit unserer Dummheit und Inkompetenz zu putzen. Lassen Sie mich klarstellen, wir erledigen den Job, aber nicht bevor wir ein paar Dinge zerbrechen, bevor der Eimer seinen letzten Tropfen seifigen Wassers verliert. Wir sind Narren, aber angesichts der Umstände kann man uns nicht wirklich dafür verurteilen, Idioten zu sein. Wenn Sie nach Ghost Janitors suchen, sollten Sie uns vielleicht einstellen. Vielleicht.

Ghost Janitors hat mir eines gelehrt. Es hat mir gezeigt, dass man, auch angesichts von Gefahr und allen Arten von übernatürlichen Phänomenen, das Putzen nicht einfach zurücklassen kann. Es spielt keine Rolle, ob es sich um einen einfachen Verschütten oder um einen zusammenbrechenden Unfall handelt; wenn es Arbeit zu erledigen gibt, ist es viel besser, sie aufzuwischen — wörtlich. Im Falle von Ghost Janitors ist es doppelt wichtig, nicht weil es um Leben oder Tod geht, sondern weil die bloße Tatsache, dass ein ungebührter Verschütten die Welt zum Zittern bringen kann. Ein bisschen übertrieben, aber Sie verstehen, was ich meine.

Ein Vier-Spieler-Co-op-Spiel im Herzen, Ghost Janitors fordert Sie und eine Gruppe von schrägen Putzern auf, die ominösen Korridore von Spukschlössern zu betreten und, wahrlich, den Boden zu putzen, zu recyclen und manuell zu schrubben, um einen schnellen Lohn zu verdienen. Es ist meist harmloses Vergnügen, das, obwohl es noch ein bisschen “gruselig” und konfrontativ ist, das Putzen zu einem Festival der theatralischen Delikatessen macht. Aber mehr darüber später.

Thrills & Spills

Ghost Janitors ist kein leichtes Spiel. Es ist nicht leicht, hauptsächlich weil man, um voranzukommen, bestimmte Regeln befolgen muss. Zum Beispiel können Sie nur drei Lichter auf einmal haben und müssen das Licht voll ausnutzen, um bestimmte Entitäten fernzuhalten. Nicht, dass dies einen riesigen Unterschied macht, aber es stellt sich heraus, dass ausmanövrieren von Entitäten auch ein Albtraum ist. Der Job ist nicht allzu schwierig, da es hauptsächlich darum geht, von einem Ort zum anderen zu gehen und einfache Putz- und Rutsch-Aufgaben zu erledigen. Aber es sind die anderen Teile des Prozesses — die Lichter und die launische Natur des Übernatürlichen —, die sogar den leichtesten Modus überraschend komplex machen.

Um seinen ziemlich steilen Lernkurve entgegenzuwirken, Ghost Janitors macht es sich zur Gewohnheit, Ihnen viel für Ihr Geld zu bieten, sei es in Form von randomisierten Sprüngen oder dynamischen Aufgaben, einem adaptiven KI-System oder Schätzen von bittersüßen Siegen. Es ist nicht das leichteste Spiel, das man sich vorstellen kann, und es ist eines, das mehr von einer Bedrohung als die meisten übernatürlichen Putz-Spiele auf dem Spielplan birgt. Dennoch macht Ghost Janitors in aller Ehrlichkeit den schmerzhaften Akt des Wachses von Schmutz und der Instandhaltung von Haushaltsgeräten, während man auch Lichtquellen und andere Verteidigungsmaßnahmen aufrechterhält, unglaublich immersiv. Es ist ein Albtraum, sicherlich — aber es ist ein guter Weg.

Wachse die Ouija-Brett

Wenn Ghost Janitors sich nur auf die eine Tafel und Karte beschränkt hätte, hätte ich wahrscheinlich nicht länger als eine Stunde oder zwei ausgeharrt. Aber zu meiner Überraschung bot es viele mehr, als ich dachte. Neben den randomisierten KI-Begegnungen, Aufgaben und Sprüngen prahlte es auch mit einer ständigen Flut von Karten, Original-Hintergründen und einer ganzen Sammlung von Vorteilen, Putzwerkzeugen und anderen nützlichen Kosmetika, die der Spieler freischalten kann. Zugegeben, es war nicht immer leicht, diese Vorteile zu nutzen, was mit dem Spiel ein bisschen trickreich war. Dennoch gab es mir etwas, für das es sich zu kämpfen lohnte, und das war alles, was zählte.

Das Spiel selbst spielt gut, mit wenig bis gar keinen Serverproblemen oder technischen Problemen, die das Gesamterlebnis trüben. Es ist flüssig und es ist chaotisch, schwierig und, vor allem, unglaublich beängstigend. Es ist, in gewissem Sinne, Phasmophobia mit Schwämmen. Nehmen Sie daraus, was Sie wollen, Leute.

Suffice es zu sagen, dass es ein gutes Potenzial für Ghost Janitors gibt, sich als Co-op-Spiel in naher Zukunft zu entwickeln. Könnte es mit mehr Regionen und Hintergründen besser sein? Absolut. Würde es von einigen zusätzlichen Werkzeugen und Kosmetika in zukünftigen Patches profitieren? Ja. Aber für das, was es wert ist, würde ich sagen, dass Ghost Janitors einen großartigen Start hingelegt hat und dass es mehr als in der Lage ist, die notwendigen Schritte zu unternehmen, um seine größten Stärken zu erhöhen.

Urteil

Ghost Janitors ist albern, seifig und oh-so befriedigend, mit einem Eimer und einem Mopp, einer schrägen Gruppe von unfähigen Allround-Talenten und einer ganzen Menge Wünschen in ein Spiel einzutauchen. Es ist die Art von Spiel, zu der man natürlich zurückkehrt, nicht, um seine Ziele mit fliegenden Farben zu erreichen, sondern um sinnloses Putz-Arbeit zu leisten, während man auf die lächerlichen Überraschungen wartet, die in den dunkelsten Ecken seiner übernatürlichen Welt auf einen warten. Es ist nicht immer graziöse Arbeit, aber es ist Arbeit, die sich seltsam befriedigend anfühlt, vor allem, wenn man eine tollpatschige Mannschaft zur Verfügung hat, die bereit ist, einen Mopp auf alles zu werfen, was es wagt, den Ruf zu beflecken. Das ist etwas, das ich sicherlich nicht vergessen werde.

Obwohl Ghost Janitors vielleicht nicht das am besten ausgearbeitete Putz-Spiel auf dem Spielplan ist, ist es eines, das eine gute Balance zwischen einem komischen Co-op-Spiel und einem überraschend beängstigenden Pantomimen-Spiel bietet. Es ist alles in gutem Spaß, natürlich, trotz seiner kleinen Fehler und dem gelegentlichen Bug. Aber, was es wert ist, ist das Konzept, das es fördert, ist brillant und passt gut zum Thema und den Multiplayer-Knoten.

Suffice es zu sagen, dass, wenn Sie sich entscheiden, die Handschuhe und den Poltergeist-Radar mit einem Freund oder drei zu tragen, Sie Ghost Janitors definitiv eine Chance geben sollten. Es ist ein chaotisches Vergnügen, das den Besen verdient; es ist ein mehr als genügendes Chaos, das, obwohl es nicht perfekt ist, Ihnen genug zu schreiben geben sollte, wenn Sie sich langweilen.

私たちが典型的に「すらすら」と表現するジャニターではありません。私たちは少し古い、少し不名誉で、超自然的なものが床を拭くために現れたときに、困難な状況に陥り、無能で不器用になる絶対的な悪夢です。私たちが間違っていると思わないでください。私たちも仕事を終えるのですが、バケツが最後のせっけん水の一滴をこぼす前に、いくつかものを壊すことになります。私たちは馬鹿ですが、状況によっては、私たちが馬鹿であることを非難することはできません。如果、あなたがゴーストジャニターを探しているのなら、たぶん私たちを雇うべきです。もしかしたら。

ゴーストジャニターは私に一つのことを教えてくれました。それは、危険や超自然的な現象のすべての形態の前に、掃除は後回しにすることができない仕事であるということです。単純なこぼれや倒壊した建物にかかわらず、仕事がある場合は、むしろ拭き取るべきです — 文字通りに。在ゴーストジャニターの場合、それは二重に重要です。なぜなら、それは命の危険ではないからです。ただ一つの未処理のこぼれが世界を揺らがせるからです。ちょっとしたストレッチですが、ポイントはわかると思います。

4人用のコープゲームを心がけて、ゴーストジャニターはあなたと一群の雑な掃除屋に、オミナスな廊下の恐ろしい世界に入り、仕事のポイントとして、まさにマップを拭き、リサイクルし、甲板を手作業でこすり、速い給料を稼ぐように課題を与えます。これはほとんど無害な楽しみです。少し「怖い」と対立的ですが、若いスクランファンたちのチームを結成することは、劇的な喜びの祭典です。しかし、その後については後で説明します。

スリル＆スピル

ゴーストジャニターは「簡単」なゲームではありません。簡単ではありません。なぜなら、ゲームを進めるには、いくつかのルールに従う必要があるからです。たとえば、同時に3つの光しか点灯できないし、光を最大限に利用して、特定のエンティティを遠ざける必要があります。大きい違いはないかもしれませんが、エンティティを回避することも自体が頭痛の種です。仕事自体はそれほど難しくないです。単純に一か所から別の場所に移動し、簡単なスクランとスライドのタスクを完了するだけです。しかし、プロセスの「他の」部分 — 光と超自然的なものの気まぐれな性質 — が、最も「簡単」なモードを驚くほど複雑にします。

そのような急な学習曲線を相殺するために、ゴーストジャニターはあなたに多くの価値を提供する習慣があります。ランダムなジャンプスカー、ダイナミックな家事、適応型AIシステム、苦い勝利の宝庫など、どのような形であっても、バックの価値があります。最も簡単なゲームではありませんし、他の超自然的なクリーンナップゲームよりも脅威的です。しかし、ゴーストジャニターは、実際には、グリムと家電製品を磨きながら、ライトソースやその他の防御措置を維持するという痛みをとてつもなく没頭させるものです。首を痛めるでしょう — しかし、いい方法です。

ウィジャボードのワックス

ゴーストジャニターが「一つの」黒板と地図だけに留まっていたら、たぶん1時間か2時間以上は続けられなかったでしょう。しかし、私の驚きに、もっと多くのものを提示しました。ランダムなAIエンカウント、タスク、ジャンプスカーとともに、地図、オリジナルの背景、ロックするためのパーク、掃除ツール、他の便利なコスメの全コレクションを誇りました。簡単ではなかったかもしれませんが、戦う価値のあるものを与えてくれました。それが当時のすべてでした。

ゲーム自体は「プレイ」が良好で、サーバーの問題や技術的な問題がほとんどなく、全体的な体験を損なうことはありません。流暢で、混沌で、難しいですが、最も重要的是、非常に怖いです。ある程度、Phasmophobia with spongesです。どうぞご自由に。

ゴーストジャニターには、近い将来にコープゲームとして進化するための多大な潜在能力があります。もっと地域や背景が必要でしょうか。将来的に追加ツールやコスメが必要でしょうか。価値があるとして、ゴーストジャニターはすでに素晴らしいスタートを切っており、最大の強みを高めるために必要なステップを踏むことができるでしょう。

判決

ゴーストジャニターは馬鹿で、せっけんで、そして、非常に満足のいくものです。バケツとモップ、雑なジャックオールトレーデーズのチームと、たくさんの願望的な考えを持って飛び込むことができます。これは、飛び級で目標を達成するのではなく、超自然的な世界の最も暗い隅で待っている馬鹿らしい驚きに遭遇しながら、無意味な家事の仕事に没頭するために自然に戻るゲームです。いつも「優雅」な仕事ではありませんが、完了するのは奇妙に満足感があります。特に、馬鹿なチームが指先に用意されているときは尚更です。那は、私が確実に覚えていることです。

ゴーストジャニターが「一つの」黒板と地図だけに留まっていたら、たぶん1時間か2時間以上は続けられなかったでしょう。しかし、ランダムなAIエンカウント、タスク、ジャンプスカーとともに、地図、オリジナルの背景、ロックするためのパーク、掃除ツール、他の便利なコスメの全コレクションを誇りました。簡単ではなかったかもしれませんが、戦う価値のあるものを与えてくれました。那は、私が当時のすべてでした。

ゴーストジャニターは、最も完全なクリーンナップゲームではないかもしれませんが、コミカルなコープゲームと驚くほど恐ろしいパントマイムの良いバランスを提供するゲームです。もちろん、それは全て楽しいです。少しだけ欠点やバグがあるかもしれませんが、概念は素晴らしいもので、テーマやマルチプレイノードとよく合っています。

ここで言えるのは、ゴーストジャニターを友達と一緒に試す価値があるゲームです。汚れた楽しみです。ブラシに値します。より多くのものを書く価値のある、より多くのものがあります。

Nie jesteśmy tym, co można by nazwać świetnymi sprzątaczami; jesteśmy trochę przestarzali, trochę haniebni i absolutnym koszmarem do ogarnięcia, gdy sprawa staje się trudna i nadprzyrodzone siły wychodzą, aby zmieść podłogę naszą głupotą i niekompetencją. Nie myśl, że się mylę, wykonujemy pracę, ale nie zanim coś nie złamiemy w którymś momencie, zanim wiadro nie wyleje swojej ostatniej kropli mydłistej wody. Jesteśmy głupcami, ale, biorąc pod uwagę okoliczności, nie możesz naprawdę winić nas za to, że jesteśmy głupkami. Jeśli szukasz Ghost Janitors, to powinieneś rozważyć zatrudnienie nas. Może.

Ghost Janitors nauczył mnie jednej rzeczy. Nauczył mnie, że nawet w obliczu niebezpieczeństwa i wszystkich form zjawisk nadprzyrodzonych, czyszczenie nie jest pracą, którą można pozostawić. Nie ma znaczenia, czy jest to prosta rozlana substancja, czy zawalony wrak; jeśli jest praca do wykonania, to lepiej ją wymieść — dosłownie. W przypadku Ghost Janitors jest to podwójnie ważne, nie dlatego, że jest to sytuacja życia lub śmierci, ale dlatego, że sam fakt, że jedna nieutrzymana rozlana substancja może spowodować, że świat zadrży. Trochę przesady, ale rozumiesz, o co chodzi.

Jest to gra kooperacyjna dla czterech graczy, Ghost Janitors zleca ci i bandzie niezdarnych sprzątaczy wejście do niepokojących korytarzy nawiedzonych światów i, zgodnie z celem pracy, wymieć, przetworzyć i ręcznie wyszorować pokłady ich wykrzywionych dioram, aby zarobić szybko pieniądze. Jest to głównie nieszkodliwa zabawa, która, chociaż nadal trochę „przerażająca” i konfrontacyjna, sprawia, że tworzenie dobrze naoliwionej drużyny początkujących fanatyków szorowania jest festiwalem teatralnych rozrywek. Ale więcej na ten temat później.

Thrills & Spills

Ghost Janitors nie jest łatwą grą. Nie jest łatwa, głównie dlatego, że aby przejść przez grę, musisz przestrzegać kilku zasad. Na przykład, możesz tylko mieć trzy światła włączone na raz, i musisz w pełni wykorzystać światło, aby trzymać pewne jednostki na dystans. Nie znaczy to, że to robi dużą różnicę, rozumiesz, ponieważ okazuje się, że omijanie jednostek jest również bólem głowy. Praca sama w sobie nie jest tak trudna, ponieważ polega głównie na poruszaniu się z jednego miejsca do drugiego i wykonywaniu prostych zadań szorowania i ślizgania. Ale to inne części procesu — światła i kapryśna natura paranormalnej — sprawiają, że nawet najłatwiejszy tryb jest niespodziewanie skomplikowany.

Aby przeciwdziałać jego dość stromemu krzywej uczenia, Ghost Janitors robi zwyczaj dostarczania ci dużej ilości zabawy za twoje pieniądze, czy to w postaci losowych skoków strachu, czy dynamicznych obowiązków, adaptacyjnego systemu AI lub skarbów gorzkich zwycięstw. Nie jest to najłatwiejsza gra, aby ją ogarnąć, i jest taka, która stanowi większe zagrożenie niż większość nadprzyrodzonych clean ’em upów na liście. Jednak Ghost Janitors naprawdę sprawia, że bolesne szorowanie brudu i utrzymanie czystości sprzętu AGD, a także utrzymanie źródeł światła i innych środków obronnych jest absurdalnie immersyjne. To ból w szyi, na pewno — ale to dobry sposób.

Woskowanie deski Ouija

Jeśli Ghost Janitors trzymałby się tylko jednej tablicy i mapy, to prawdopodobnie nie utrzymałbym się dłużej niż godzinę lub dwie. Ale, ku mojemu zaskoczeniu, przedstawił dużo więcej, niż myślałem. Wraz z losowymi spotkaniami AI, zadaniami i skokami strachu, także pokazał stały strumień map, oryginalnych historii i całej kolekcji przywilejów, narzędzi czyszczących i innych fajnych kosmetyków dla gracza do odblokowania. Oczywiście, nie zawsze było łatwo skorzystać z tych przywilejów, biorąc pod uwagę, że gra była trochę trudniejsza niż przeciętny skaczący dom. Jednak dał mi coś, za co mogłem walczyć, i to było wszystko, co miało znaczenie w tym czasie.

Sam gra działa dobrze, z niewielkimi problemami serwerowymi lub technicznymi, które mogłyby zmniejszyć ogólne doświadczenie. Jest płynny i chaotyczny, trudny i, co najważniejsze, niezwykle przerażający. Jest to, w pewnym sensie, Phasmophobia z gąbkami. Wyciągnij z tego, co chcesz, ludzie.

Wystarczy powiedzieć, że jest duży potencjał dla Ghost Janitors, aby ewoluować jako gra kooperacyjna w najbliższej perspektywie. Czy mógłby on skorzystać z więcej regionów i historii? Zdecydowanie. Czy skorzystałby on z kilku dodatkowych narzędzi i kosmetyków w przyszłych łatkach? Tak. Ale za to, co jest warte, Ghost Janitors ma dobry start, i jest więcej niż zdolny do podjęcia niezbędnych kroków, aby podnieść swoje największe zalety.

Werdykt

Ghost Janitors jest głupi, mydlany i oh-so satysfakcjonujący, aby skoczyć do niego z wiadrem i mopem, bandą niezdarnych sprzątaczy i całym mnóstwem życzeń. Jest to gra, do której naturalnie wrócisz, nie aby osiągnąć swoje cele z lataniem, ale aby angażować się w bezsensowną pracę czyszczącą, podczas gdy wsiadasz do jakichkolwiek absurdalnych niespodzianek, które czekają na ciebie w najciemniejszych zakątkach jego nadprzyrodzonego świata. Nie zawsze jest to gracefulna praca, ale jest praca, która czuje się absurdalnie satysfakcjonująco, zwłaszcza gdy masz głupią drużynę na swoich palcach, gotową rzucić mop na cokolwiek, co odważy się zbrukać twoją reputację. To coś, co będę pamiętał, na pewno.

Chociaż Ghost Janitors może nie być najbardziej rozwiniętą grą clean ’em up na bloku, jest to taka, która dostarcza dobry balans między byciem komiczną grą kooperacyjną a przerażającą pantomimą. To wszystko w dobrej zabawie, oczywiście, pomimo jego drobnych wad i okazjonalnych błędów. Ale, za to, co jest warte, koncept, który on promuje, jest genialny, i ładnie komponuje się z tematem i węzłami wieloosobowymi.

Wystarczy powiedzieć, że jeśli szukasz okazji, aby włożyć rękawice i radar poltergeista z przyjacielem lub trzema, to powinieneś zdecydowanie spróbować Ghost Janitors. To brudna zabawa, która zasługuje na szmatkę; to więcej niż szalona zabawa, która, chociaż nie jest idealna, powinna dać ci wiele do napisania o tym, kiedy będziesz czuł się luźno.

Não somos o que você normalmente chamaria de janízeiros elegantes; somos um pouco ultrapassados, um pouco vergonhosos e um absoluto pesadelo para lidar quando as coisas ficam difíceis e o sobrenatural sai para limpar o chão com nossa idiotice e incompetência. Não me entenda mal, nós fazemos o trabalho, mas não antes de quebrar algumas coisas em algum momento antes de o balde derramar sua última gota de água sabonosa. Somos tolos, mas, considerando as circunstâncias, você não pode realmente nos culpar por sermos imbecis. Se você está procurando por Ghost Janitors, então você deve considerar nos contratar. Talvez.

Ghost Janitors me ensinou uma coisa. Ele me ensinou que, mesmo diante do perigo e de todas as formas de fenômenos sobrenaturais, limpar não é um trabalho que você pode deixar para trás. Não importa se é um simples derramamento ou uma destruição em cadeia; se há trabalho a ser feito, então é muito melhor limpar — literalmente. No caso de Ghost Janitors, é ainda mais importante, não porque é uma questão de vida ou morte, mas porque o simples fato de um derramamento não limpo pode fazer com que o mundo trema. Um pouco exagerado, mas você entende o ponto.

Um jogo de co-op para quatro jogadores em seu cerne, Ghost Janitors atribui a você e a uma banda de limpeza de renegados a tarefa de entrar nos corredores ominosos de mundos assombrados e, verdadeiramente ao ponto do trabalho, limpar, reciclar e esfregar manualmente os decks de seus dioramas distorcidos para ganhar um rápido pagamento. É diversãomostly inofensiva que, embora ainda um pouco “assustadora” e confrontacional, torna o ato de criar uma equipe de fãs de limpeza um festival de delícias teatrais. Mas mais sobre isso mais tarde.

Emoções & Derramamentos

Ghost Janitors não é um jogo fácil. Não é fácil, principalmente porque, para progressar no jogo, você precisa seguir algumas regras. Por exemplo, você só pode ter três luzes acesas ao mesmo tempo, e você deve aproveitar ao máximo a luz para manter certas entidades à distância. Não que isso faça uma grande diferença, considere, porque, como se revela, superar entidades é também um pesadelo. O trabalho, é claro, não é tão difícil, pois é principalmente sobre se mover de um local para outro e completar algumas tarefas simples de limpeza. Mas são as outras partes do processo — as luzes e a natureza temperamental do paranormal — que tornam mesmo o modo mais fácil surpreendentemente complexo.

Para contrabalançar sua curva de aprendizado bastante acentuada, Ghost Janitors faz um hábito de fornecer muito valor pelo seu dinheiro, seja na forma de sustos aleatórios ou tarefas dinâmicas, um sistema de IA adaptativo ou vitórias amargas. Não é o jogo mais fácil de entender, e é um que apresenta mais ameaças do que a maioria dos jogos de limpeza sobrenatural na lista. No entanto, Ghost Janitors faz, com honestidade, o ato doloroso de limpar a sujeira e manter os eletrodomésticos limpos, enquanto também mantém as fontes de luz e outras medidas defensivas, ridículamente imersivo. É um pesadelo, com certeza — mas é um pesadelo do bom tipo.

Cera para a Placa Ouija

Se Ghost Janitors se limitasse a um quadro negro e mapa, então eu provavelmente não teria ficado por mais de uma ou duas horas. Mas, para minha surpresa, apresentou muito mais do que eu pensei que faria. Além dos encontros aleatórios de IA, tarefas e sustos, também também exibiu uma corrente constante de mapas, histórias de fundo originais e uma coleção completa de vantagens, ferramentas de limpeza e outros cosméticos para o jogador desbloquear. Concedido, não era sempre fácil capitalizar essas vantagens, considerando que o jogo era um pouco mais difícil do que o average flipper de casa assombrada. No entanto, deu-me algo para lutar, e isso é tudo o que importava na época.

O jogo em si joga bem, com poucos ou nenhum problema de servidor ou problema técnico presente para diminuir a experiência geral. É fluido e é caótico, difícil e, acima de tudo, incredulmente aterrorizante. É, em certa medida, Phasmophobia com esponjas. Tire disso o que você quiser, pessoal.

Basta dizer que há um bom potencial para Ghost Janitors evoluir como um jogo de co-op no curto prazo. Ele poderia fazer com mais regiões e histórias de fundo? Absolutamente. Ele se beneficiaria de algumas ferramentas e cosméticos adicionais em patches futuros? Sim. Pelo que vale, no entanto, eu diria que Ghost Janitors está começando muito bem, e que é mais do que capaz de dar os passos necessários para elevar suas maiores forças.

Veredito

Ghost Janitors é bobo, sabonoso e oh-tão satisfatório de pular com um balde e uma esponja, uma equipe de jack-of-all-trades incompetente e um monte de pensamentos otimistas. É o tipo de jogo que você naturalmente reverteria, não para realizar seus objetivos com cores voando, mas para se engajar em trabalho de limpeza core enquanto embarca em qualquer surpresa ridícula que o aguarda nos cantos mais escuros de seu mundo paranormal. Não é sempre elegante trabalho, mas é trabalho que parece estranhamente satisfatório de completar, mais ainda quando você tem uma equipe de tolos à sua disposição pronta para jogar uma esponja em qualquer coisa que ouse manchar sua reputação. É algo que eu lembrarei, com certeza.

Embora Ghost Janitors possa não ser o jogo de limpeza mais completo na lista, é um que entrega um bom equilíbrio entre ser um jogo de co-op cômico e uma pantomima sobrenaturalmente aterrorizante. É tudo em boa diversão, é claro, apesar de seus pequenos defeitos e do ocasional bug aqui e ali. Mas, pelo que vale, o conceito que ele promove é brilhante, e ele se encaixa bem com o tema e os nodos de multiplayer.

Basta dizer, então, que se você está procurando por donar as luvas e o radar de poltergeist com um amigo ou três, então você deve definitivamente dar uma chance a Ghost Janitors. É diversão bagunçada que merece a vassoura; é caos mais-ish que, embora não seja perfeito, deve dar a você muito para escrever para casa sobre sempre que você estiver se sentindo à toa.

Kami bukanlah apa yang biasanya Anda sebut sebagai petugas kebersihan yang canggih; kami sedikit ketinggalan zaman, sedikit memalukan, dan merupakan mimpi buruk untuk diatasi ketika keadaan menjadi sulit dan supernatural muncul untuk membersihkan lantai dengan kebodohan dan ketidakmampuan kami. Jangan salah paham, kami menyelesaikan pekerjaan, tetapi tidak sebelum memecahkan beberapa hal pada suatu titik sebelum ember menyiram tetes terakhir air sabun. Kami adalah bodoh, tetapi, mengingat keadaan, Anda tidak bisa benar-benar menyalahkan kami karena menjadi bodoh. Jika Anda mencari Ghost Janitors, maka Anda seharusnya mempertimbangkan untuk merekrut kami. Mungkin.

Ghost Janitors telah mengajarkan saya satu hal. Ini telah mengajarkan saya bahwa, bahkan dalam menghadapi bahaya dan semua bentuk fenomena supernatural, membersihkan bukanlah pekerjaan yang dapat Anda tinggalkan. Tidak peduli apakah itu hanya tumpahan sederhana atau kehancuran, jika ada pekerjaan yang harus dilakukan, maka itu jauh lebih baik untuk membersihkannya — secara harfiah. Dalam kasus Ghost Janitors, ini sangat penting, tidak karena ini adalah situasi hidup atau mati, tetapi karena satu kesalahan dapat menyebabkan dunia menjadi kacau. Sedikit berlebihan, tetapi Anda mengerti maksudnya.

Sebuah permainan co-op empat pemain, Ghost Janitors meminta Anda dan sekelompok petugas kebersihan yang tidak terorganisir untuk memasuki koridor menakutkan dari dunia hantu dan, sesuai dengan tujuan pekerjaan, membersihkan, mendaur ulang, dan menggosok dek dengan tangan untuk mendapatkan gaji yang cepat. Ini sebagian besar hiburan yang tidak berbahaya yang, meskipun masih sedikit “menakutkan” dan konfrontatif, membuat tindakan membentuk tim yang terdiri dari penggemar pembersihan yang antusias menjadi festival kesenangan teatrikal. Tapi lebih tentang itu nanti.

Thrills & Spills

Ghost Janitors bukanlah permainan yang mudah. Ini bukan mudah, terutama karena untuk melanjutkan permainan, Anda harus mematuhi beberapa aturan. Misalnya, Anda hanya dapat memiliki tiga lampu yang menyala sekaligus, dan Anda harus memanfaatkan lampu tersebut untuk menjaga entitas tertentu tetap menjauh. Tidak bahwa ini membuat perbedaan besar, tetapi karena ternyata, menghindari entitas juga merupakan sakit kepala. Pekerjaan, tentu saja, tidak terlalu sulit, karena sebagian besar tentang bergerak dari satu lokasi ke lokasi lain dan menyelesaikan beberapa tugas sederhana. Tetapi itu bagian lain dari proses — lampu dan sifat temperamental paranormal — yang membuat bahkan mode termudah menjadi kompleks.

Untuk mengimbangi kurva belajar yang tajam, Ghost Janitors melakukan kebiasaan memberi Anda banyak nilai untuk uang Anda, apakah itu dalam bentuk teror jump yang acak atau tugas dinamis, sistem AI adaptif atau kemenangan pahit. Ini bukan permainan termudah untuk dipahami, dan ini adalah permainan yang lebih menantang daripada kebanyakan permainan pembersihan supernatural. Namun, Ghost Janitors melakukan, dengan jujur, membuat tindakan membersihkan grime dan menjaga peralatan rumah tangga bersih sambil juga mempertahankan sumber cahaya dan langkah pertahanan lainnya menjadi sangat imersif. Ini sakit kepala, tentu saja — tetapi ini cara yang baik.

Mengilapkan Papan Ouija

Jika Ghost Janitors hanya mempertahankan satu papan tulis dan peta, maka saya mungkin tidak akan bertahan lebih lama dari satu atau dua jam. Tetapi, untuk kejutan saya, ini menawarkan banyak lebih dari yang saya pikir. Selain pertemuan AI acak, tugas, dan teror jump, ini juga menampilkan aliran steady peta, cerita latar belakang asli, dan koleksi lengkap kelebihan, alat pembersihan, dan kosmetik lainnya untuk pemain untuk membuka kunci. Meskipun ini tidak selalu mudah untuk memanfaatkan kelebihan tersebut, apa dengan permainan yang sedikit lebih sulit daripada rata-rata, namun ini memberi saya sesuatu untuk dilawan, dan itu semua yang penting pada saat itu.

Permainan itu sendiri dimainkan dengan baik, dengan sedikit atau tidak ada masalah server atau masalah teknis yang hadir untuk merusak pengalaman keseluruhan. Ini cair dan kacau, sulit dan, di atas semua, sangat menakutkan. Ini, sampai batas tertentu, Phasmophobia dengan spons. Ambil dari itu apa yang Anda inginkan, orang-orang.

Cukuplah untuk mengatakan, ada potensi yang baik untuk Ghost Janitors untuk berkembang sebagai permainan co-op dalam jangka pendek. Apakah bisa dengan lebih wilayah dan cerita latar belakang? Tentu. Apakah akan mendapat manfaat dari beberapa alat dan kosmetik tambahan dalam patch masa depan? Ya. Untuk apa itu layak, saya akan mengatakan bahwa Ghost Janitors telah memulai dengan baik, dan bahwa ini lebih dari mampu mengambil langkah-langkah yang diperlukan untuk meningkatkan kekuatan terbesarnya.

Verdict

Ghost Janitors adalah bodoh, berbusa, dan sangat memuaskan untuk melompat ke dalam dengan ember dan kain, tim yang tidak terorganisir dari semua pekerjaan dan banyak pikiran yang diharapkan. Ini adalah permainan yang Anda akan kembali ke, tidak untuk menyelesaikan tujuan Anda dengan warna terbang, tetapi untuk terlibat dalam pekerjaan membersihkan yang tidak berpikir sambil menghadapi kejutan yang tidak masuk akal yang menunggu Anda di sudut tergelap dunia paranormal. Ini bukanlah pekerjaan yang anggun, tetapi ini adalah pekerjaan yang terasa aneh memuaskan untuk menyelesaikan, lebih lagi ketika Anda memiliki tim yang bodoh di ujung jari Anda siap untuk melemparkan kain ke apa pun yang berani untuk mengotori reputasi Anda. Itu sesuatu yang akan saya ingat, tentu saja.

Meskipun Ghost Janitors mungkin tidak menjadi permainan pembersihan yang paling lengkap di blok pemotongan, ini adalah permainan yang memberikan keseimbangan yang baik antara menjadi permainan co-op yang komikal dan pertunjukan yang menakutkan. Ini semua dalam kesenangan, tentu saja, meskipun kelemahan kecil dan bug yang tidak biasa. Tapi, untuk apa itu layak, konsep yang dipupuk adalah brilian, dan ini bergabung dengan tema dan node multiplayer.

Cukuplah untuk mengatakan di sini, maka, bahwa jika Anda memang ingin mengenakan sarung tangan dan radar hantu dengan teman atau tiga, maka Anda harus mencoba Ghost Janitors. Ini hiburan yang berantakan yang layak mendapatkan sapu; ini kekacauan yang lebih dari yang sempurna, yang seharusnya memberi Anda banyak untuk ditulis tentang ketika Anda merasa sedang tidak melakukan apa-apa.

Biz genellikle “şık” temizleyiciler olarak anılmayız; biraz eskimişiz, biraz utanç vericiyiz ve süpernatürel şeyler ortaya çıktığında ve bizi aptallığımız ve yeteneksizliğimizle yere sermek istediğinde idare etmek için birabsolute kâbusuz. Yanlış anlamayın, işi bitiriyoruz, ancak bunu yapmadan önce birkaç şeyi kırmadan önce kovadaki son damla sabunlu su dökülmeden önce. Aptallarız, ancak koşullar göz önüne alındığında, aptallar olmamız için gerçekten suçlayamazsınız. Ghost Janitors arıyorsanız, o zaman bizi işe almayı konsidere etmelisiniz. Belki.

Ghost Janitors, bana bir şeyi öğretti. Bana, tehlike ve tüm süpernatürel olaylar karşısında, temizlik işini bırakamayacağınızı öğretti. Basit bir dökülmese de, devrilen bir enkazda olsun, iş varsa, onu gerçekten silmek daha iyidir. Ghost Janitors durumunda, bu daha da önemli, çünkü yalnızca bir iş değil, aynı zamanda dünyanın sallanmasına neden olabilecek bir iş. Biraz uzatilmiş, ancak noktanı anladınız.

Dört oyunculu bir işbirliği oyunu olan Ghost Janitors, sizi ve bir grup dağınık temizleyicileri, hayalet dünyaların uğursuz koridorlarına girerek, işin doğası gereği, dehlizlerin tuhaf dioramalarını süpürerek, geri dönüşüm yaparak ve manuel olarak silerek hızlı bir ücret kazanmaya görevlendirir. Bu,mostly zararsız bir eğlence, hala biraz “korkutucu” ve karşı karşıya gelme, ancak bir grup acemi süpürme fanatiklerini bir festival haline getiren bir tiyatro gösterisi. Ancak daha sonra buna daha fazla gireceğiz.

Thrills & Spills

Ghost Janitors kolay bir oyun değil. Kolay değil,主要 olarak, oyunu ilerletmek için birkaç kurala uymak zorundasınız. Örneğin, aynı anda yalnızca üç ışığı açabilirsiniz ve tam olarak ışığı kullanmanız gerekir. certain varlıkları uzak tutmak için. Bu, aslında, büyük bir fark yaratmasa da, manevra varlıkları kendi başına bir baş belası. İş, elbette, o kadar zor değil, çünkü esas olarak bir yerden diğerine hareket etmek ve bazı basit süpürme ve kaydırma görevlerini tamamlamaktan ibaret. Ancak diğer işlemin parçaları – ışıklar ve paranormalın huysuz doğası – nawet en kolay modu şaşırtıcı bir şekilde karmaşık hale getiriyor.

Keskin öğrenme eğrisini telafi etmek için, Ghost Janitors size çok şey sunar, ya da rastgele atlayışlar, dinamik görevler, bir adaptif AI sistemi veya tatlı zaferler. En kolay oyun değil ve gerçekten de diğer süpernatürel temizlik oyunlarından daha büyük bir tehdit oluşturuyor. Ancak, Ghost Janitors, gerçekten, kir ve ev aletlerini temizlerken, aynı zamanda ışıkları ve diğer savunma önlemlerini korurken, bu işi inanılmaz bir şekilde etkileyici hale getiriyor. Biraz ağrılı, ama iyi bir şekilde.

Waxing the Ouija Board

Eğer Ghost Janitors yalnızca bir tebeşir tableti ve harita ile sınırlı kalsaydı, muhtemelen bir saat veya iki saat sonra bırakırdım. Ancak, bana sürpriz bir şekilde, çok daha fazlasını sundu. Rastgele AI karşılaşmaları, görevler ve atlayışlar yanı sıra, ayrıca haritalar, orijinal arka planlar ve oyuncuların kilidini açabileceği bir dizi bonus, temizlik aracı ve diğer hoş kozmetik ürünler sunuyor. Elbette, bu bonuslardan yararlanmak her zaman kolay değildi, oyun ortalama bir hayalet avcısı evini çevirme oyunundan biraz daha zor olduğu için. Ancak, verdi bana bir şeyler için savaşmak, ve bu, o zaman önemli olan tek şeydi.

Oyun kendisi iyi oynuyor, sunucu sorunları veya teknik sorunlar olmadan, genel deneyimi bozmuyor. Akıcı ve kaotik, zor ve her şeyin üzerinde inanılmaz korkutucu. Bir anlamda, Phasmophobia ile süngerler. Bundan ne çıkardığınızı bilirsiniz.

Yeteri kadar söyleyebilirim, Ghost Janitors için bir işbirliği oyunu olarak yakın zamanda gelişme potansiyeli var. Daha fazla bölge ve arka plana ihtiyacı var mı? Kesinlikle. Gelecek yamalarda birkaç ekstra araç ve kozmetiğe sahip olmak faydalı olur muydu? Evet. Ancak, Ghost Janitors iyi bir başlangıç yaptı ve en büyük güçlü yönlerini yükseltmek için gerekli adımları atma yeteneğine sahip.

Verdict

Ghost Janitors aptalca, köpüklü ve bir kova ve bir süngerle atlayışa girmek için oh-so tatmin edici. Bu, doğal olarak geri döneceğiniz bir oyun, hedeflerinizi uçan renklerle başarmak için değil, ancak aklınıza gelebilecek her türlü aptalca sürprizin sizi beklediği paranormal dünyanın en karanlık köşelerinde akılsız iş core çalışması yaparken. Her zaman graceful bir iş değil, ancak gerçekten de tamamlamak için tatmin edici bir iş. Özellikle de aptal bir ekibiniz varsa, her türlü lekeyi temizlemek için bir sünger fırlatabilirsiniz. Bu, kesinlikle hatırlayacağım bir şey.

Ghost Janitors belki de temizlik oyunlarının en etli oyunu değil, ancak komik bir işbirliği oyunu ve şaşırtıcı bir şekilde korkutucu bir pandomim arasında iyi bir denge sunuyor. Tabii ki, bu tümüyle eğlence içindir, küçük hataları ve arada bir ortaya çıkan bug’lara rağmen. Ancak, kavram itself, harika ve tema ve çok oyunculu düğümlerle güzel bir şekilde bütünleşiyor.

Yeteri kadar söyleyebilirim, o zaman, eğer Ghost Janitors‘u denemek istiyorsanız, kesinlikle denemelisiniz. Bu, broomu hak eden, çoklu oyunculu bir oyun; bu, more-ish bir kargaşa, ve perfect olmasa da, size yazmak için çok şey verecek.

نحن لسنا ما قد تُشير إليه عادة باسم مُجَلِّدون أنيقون؛ نحن قديمون بعض الشيء، ومُخجلون، ويعتبر من الصعب التعامل معنا عندما تزداد الأمور صعوبة وتتجلى الظواهر الخارقة لمسح الأرض بمجردتنا وعدم كفاءتنا. لا تُخطئني، نحن ننجز المهمة، ولكن ليس قبل كسر بعض الأشياء في某 نقطة قبل أن يسقط الدلو قطرة الماء الصابونية الأخيرة. نحن أغبياء، ولكن، مع الظروف، لا يمكنك 真的 إلقاء اللوم علينا لأننا أغبياء. إذا كنت تبحث عن Ghost Janitors، ثم عليك أن تعتبر توظيفنا. ربما.

Ghost Janitors قد علمني شيء واحد. لقد علمني أن، حتى في مواجهة الخطر وجميع أشكال الظواهر الخارقة، التنظيف ليس وظيفة يمكنك تركها. لا يهم إذا كان الأمر يتعلق بسقوط بسيط أو انهيار؛ إذا كان هناك عمل يجب القيام به، فإن من الأفضل مسحه — حرفيًا. في حالة Ghost Janitors، من المهم بشكل مضاعف، ليس لأنها حالة من الحياة أو الموت، ولكن لأن حقيقة أن سقوطًا واحدًا غير محتفظ به يمكن أن يسبب ارتجاف العالم. قفزة قليلاً، ولكنك تفهم النقطة.

لعبة تعاونية لما يصل إلى أربعة لاعبين في جوهرها، Ghost Janitors تكلفك وأسرة من التنظيف غير المنظمين بالدخول إلى الممرات المظلمة للعالم المحكوم بالظواهر الخارقة ومسح وتنظيف وتلميع السفن من ديوراما ملتوية لتحقيق راتب سريع. إنه متعة أبرزها أنها لا تسبب أي ضرر، وإن كانت لا تزال قليلاً “مرعبة” ومواجهة، مما يجعل عمل فريق متعاون من محبي التلميع المبتدئين مهرجانًا من المظاهر المسرحية. ولكن المزيد عن ذلك لاحقًا.

المرح والانزلاقة

Ghost Janitors ليست لعبة سهلة. ليس من السهل اللعب، chủ yếu بسبب حقيقة أنك، من أجل الاستمرار في اللعبة، عليك اتباع بعض القواعد. على سبيل المثال، يمكنك 只有 ثلاثة أضواء مضاءة في نفس الوقت، و يجب أن تستفيد تمامًا من الضوء لمنع بعض الكائنات. ليس أن هذا يُحدث فرقًا كبيرًا، بالطبع، لأن كما يبدو، التحايل على الكائنات هو نفسه مشكلة. الوظيفة، بالطبع، ليست صعبة جدًا، لأنها تتعلق في الغالب بالتحرك من موقع إلى آخر وإنجاز بعض المهام البسيطة. ولكنها الأجزاء الأخرى من العملية — الأضواء وطبيعة الظواهر الخارقة المتقلبة — تجعل حتى أسهل وضعًا مفاجئًا بشكل ملحوظ.

لمواجهة منحنى التعلم الحاد، Ghost Janitors تعتاد على تقديم لكثير من القيمة مقابل أموالك، سواء كان ذلك في شكل صدمات عشوائية أو مهام ديناميكية، نظام ذكاء اصطناعي قابل للتكيف أو كنوز من الانتصارات المريرة. ليس من السهل فهمها، وليس من السهل فهمها، ولكن Ghost Janitors تجعل، بكل صدق، عمل تلميع الغراء وتنظيف الأجهزة المنزلية أثناء الحفاظ على مصادر الضوء والتدابير الدفاعية الأخرى أمرًا غامرًا بشكل لا يصدق. إنه آلم في الرقبة، بالتأكيد — ولكن إنه آلم بطريقة جيدة.

تلميع لوح أويا

إذا Ghost Janitors حافظت فقط على لوح واحد من اللوح والخريطة، فإنني ربما لن أستمر لمدة أطول من ساعة أو ساعتين. ولكن، لاستغرابي، قد قدمت كثيرًا أكثر مما كنت أعتقد. إلى جانب المواجهات العشوائية مع الذكاء الاصطناعي والمهام والصدمات، أيضًا أظهرت تدفقًا مستمرًا من الخرائط والقصص الخلفية الأصلية وكل مجموعة من المزايا وأدوات التنظيف والملحقات الأخرى للشخصية لفك الشفرة. منحني ذلك شيءًا للقتال من أجله، وهذا كل ما كان يهم في ذلك الوقت.

اللعبة نفسها تلعب جيدًا، مع القليل من مشاكل الخادم أو المشاكل الفنية التي تظهر لتقليل التجربة بشكل عام. إنه سائل ومرتبك، صعب، وأbove tất، مرعب بشكل لا يصدق. إنه، إلى حد ما، Phasmophobia مع إسفنجات. خذ من ذلك ما تريد، أيها الناس.

يكفي القول، هناك الكثير من الإمكانيات ل Ghost Janitors لتطوير نفسه ك لعبة تعاونية في المستقبل القريب. هل يمكن أن تفعل مع المزيد من المناطق والقصص الخلفية؟ بالتأكيد. هل سوف يستفيد من بعض الأدوات والملحقات الإضافية في التصحيحات المستقبلية؟ نعم. ولكن من حيث القيمة، أقول أن Ghost Janitors بدأ جيدًا، وأنه أكثر من قادرة على اتخاذ الخطوات اللازمة لتعزيز نقاط قوته الأكبر.

الحكم

Ghost Janitors هي سخيفة، صابونية، ومرضية جدًا للانطلاق مع دلو وممسحة، فريق من غير الكفء و كل الأفكار الرغبة. إنه نوع اللعبة التي سوف ترجع إليها بشكل طبيعي، ليس ل تحقيق أهدافك بألوان طائرة، ولكن للمشاركة في عمل التنظيف العقلاني بينما تستقبل أي مفاجآت سخيفة تنتظرك في الزوايا المظلمة من عالمها الخارق. إنه ليس دائمًا عملًا أنيقًا، ولكن إنه عمل يبدو غريبًا بشكل満يء. هذا شيء سوف أتذكره، بالتأكيد.

على الرغم من أن Ghost Janitors قد لا تكون أكثر لعبة تنظيف متكاملة على سجل، إلا أنها توفر توازنًا جيدًا بين كونها لعبة تعاونية كوميدية ولعبة خارقة مخيفة. إنه كل شيء من أجل المرح، بالطبع، على الرغم من عيوبها الصغيرة والخطأ هنا وهناك. ولكن، من حيث القيمة، فإن المفهوم الذي ينميه هو رائع، ويتماشى جيدًا مع الموضوع ووحدات اللاعبين المتعددة.

يكفي القول هنا، إذا كنت تبحث عن ارتداء القفازات ورادار البولتيرجست مع صديق أو ثلاثة، ثم عليك أن تجرب Ghost Janitors . إنه مرعب، ومرتبك، و مرعب بشكل لا يصدق، ولكن إنه يستحق ذلك.

Ми не те, кого ви звичайно називаєте стильними прибиральниками; ми трохи застарілі, трохи ганебні, і абсолютний кошмар, коли справа доходить до труднощів і надприродного, яке виходить, щоб витерти підлогу нашою дурістю і некомпетентністю. Не зрозумійте мене неправильно, ми виконуємо роботу, але не раніше, ніж щось пошкодимо в якийсь момент до того, як відро випустить свою останню краплю мильної води. Ми дурні, але, враховуючи обставини, ви не можете справедливо звинувачувати нас у тому, що ми дурні. Якщо ви шукаєте Ghost Janitors, то вам слід розглянути можливість нашого найму. Можливо.

Ghost Janitors навчив мене одного. Це навчило мене того, що навіть у face небезпеки і всіх форм надприродних явищ, очищення не робота, яку можна покинути. Це не має значення, чи це проста розлива чи обвалення; якщо є робота для виконання, то це набагато краще витерти її — буквально. У випадку з Ghost Janitors це ще важливіше, не тому, що це питання життя і смерті, а тому, що сам факт одного недбалого розливу може спричинити джитер світу. Це трохи перебільшення, але ви зрозуміли суть.

Гра для чотирьох гравців у кооперативі, Ghost Janitors доручає вам і групі прибиральників увійти в оминні коридори проклятих світів і, відповідно до суті роботи, витирати, переробляти і вручну чистити палуби їхніх спотворених діорам, щоб заробити швидку зарплату. Це переважно безпечна забава, яка, хоча й ще трохи “страшна” і конфронтальна, робить акт створення добре налаштованої команди молодих шанувальників чистоти святом театральних задоволень. Але про це пізніше.

Трили та розливи

Ghost Janitors не є легкою грою. Вона не легка, головним чином через те, що, щоб прогресувати через гру, вам потрібно дотримуватися кількох правил. Наприклад, ви можете тільки мати три світла одночасно, і ви мусте повністю використати світло, щоб тримати деякі сутності на відстані. Не думайте, що це робить велику різницю, бо, як виявилося, обхід сутностей також є головним болем. Робота, звичайно, не така складна, оскільки це переважно про рух від одного місця до іншого і виконання деяких простих завдань з чистки і ковзання. Але це інші частини процесу — світла і капризної природи надприродного — роблять навіть найлегший режим несподівано складним.

Щоб протидіяти її досить крутій кривій навчання, Ghost Janitors робить звичайною справою надання вам великої кількості бенг за ваші гроші, чи то у вигляді рандомізованих стрибків страху, чи динамічних справ, адаптивної системи штучного інтелекту чи скарбниці гірко-солодких перемог. Це не є найлегшою грою, яку можна зрозуміти, і це є гра, яка становить більшу загрозу, ніж більшість надприродних чистильних ігор у списку. Однак Ghost Janitors справді робить болісний акт відробляння грязі та утримання домашніх приладів чистими, а також підтримання джерел світла та інших оборонних заходів, нелогічно занурливим. Це біль у шиї, звичайно — але це біль добрим способом.

Видалення Оуїджи

Якщо б Ghost Janitors тільки дотримувався одного дошки і карти, то я, ймовірно, не пробув би довше години чи двох. Але, до мого сюрпризу, вона представила багато більше, ніж я думав. Окрім рандомізованих зустрічей штучного інтелекту, завдань і стрибків страху, вона також демонструвала стабільний потік карт, оригінальних історій і цілу колекцію переваг, засобів чистки та інших корисних косметичних засобів для розблокування гравцем. Зрозуміло, що це не завжди було легко скористатися цими перевагами, адже гра була трохи складнішою, ніж середня гра про стрибки над привидами. Однак це дав мені щось, за що варто боротися, і це було все, що мало значення на той момент.

Гра сама по собі грає добре, з мінімальними проблемами з серверами або технічними проблемами, які можуть зіпсувати загальний досвід. Це рідинне і хаотичне, складне і, понад усе, нелогічно страшне. Це, до певної міри, Phasmophobia з ганчірками. Візьміть з цього те, що хочете, люди.

Досить сказати, що є великий потенціал для Ghost Janitors, щоб розвиватися як гра в кооперативі в найближчий термін. Чи могла б вона користатися більшими регіонами та історіями? Абсолютно. Чи могла б вона виграти від кількох додаткових засобів і косметики у майбутніх патчах? Так. Але, що стосується цього, я б сказав, що Ghost Janitors починається добре, і що вона більше ніж здатна зробити необхідні кроки для підвищення своїх найбільших сильних сторін.

Вердикт

Ghost Janitors є дурною, мильною і такою самою задовільною для стрибка у гру з відром і ганчіркою, групою некомпетентних універсалів і багато бажань. Це гра, до якої ви природно повертаєтеся, не щоб достигнути ваших цілей з летючими кольорами, а щоб займатися безглуздою роботою з чистки, а також приймати будь-які абсурдні сюрпризи, які чекають вас у темних кутках її надприродного світу. Це не завжди граційна робота, але це робота, яка відчувається дивно задовільною для виконання, особливо коли у вас є безглузда команда на ваших пальцях, готових кинути ганчірку на все, що осмілиться забруднити вашу репутацію. Це щось, що я пам’ятатиму, звичайно.

Хоча Ghost Janitors може не бути найбільш розвиненою грою про чистку на ринзі, це гра, яка пропонує добрий баланс між комічною грою в кооперативі і несподівано страшною пантомімою. Це все в добрій забаві, звичайно, попри її незначні недоліки та випадкові помилки. Але, що стосується цього, концепція, яку вона розвиває, є блискучою, і вона гарно поєднується з темою та вузлами мультиплеєра.

Досить сказати тут, тоді, що якщо ви шукаєте надіти рукавички і радар для полтергейста з другом чи трьома, то вам слід спробувати Ghost Janitors. Це забавна забава, яка заслуговує на мітлу; це більш-менш хаотична забава, яка, хоча й не ідеальна, повинна дати вам багато чого написати додому про те, коли ви відчуваєте себе вільним.

We’re not what you would typically refer to as slick janitors; we’re a little dated, a tad disgraceful, and an absolute nightmare to wrangle when the going gets tough and the supernatural steps out to mop the floor with our idiocy and incompetence. Don’t get me wrong, we get the job done, but not before breaking a few things at some point before the bucket spills its final droplet of sudsy water. We’re fools, but, given the circumstances, you can’t really blame us for being imbeciles. If you’re looking for Ghost Janitors, though, then you should consider hiring us. Maybe.

Ghost Janitors has taught me one thing. It has taught me that, even in the face of danger and all forms of supernatural phenomena, cleaning isn’t a job that you can leave behind. It doesn’t matter if it’s a simple spill or a toppling wreckage; if there is work to be done, then it’s far better to mop it up — literally. In the case of Ghost Janitors, it’s doubly important, not because it’s a life or death situation, but because the mere fact that one unkept spill can cause the world to jitter. A bit of a stretch, but you get the point.

A four-player co-op game at heart, Ghost Janitors tasks you and a band of ragtag cleaners with entering the ominous corridors of haunted worlds and, true to the point of the job, mopping, recycling, and manually scrubbing the decks of their twisted dioramas to earn a quick paycheck. It’s mostly harmless fun that, while still a little “spooky” and confrontational, makes the act of webbing a well-oiled team of fledgling scrub fanatics a festival of theatrical delights. But more on that later.

Thrills & Spills

Ghost Janitors isn’t an easy game. It isn’t easy, mainly due to the fact that, in order to progress through the game, you have to adhere to a few rules. For example, you can only have three lights on at once, and you must take full advantage of the the light in order to keep certain entities at bay. Not that this makes a huge difference, mind you, because as it turns out, outmaneuvering entities is also a headache in itself. The job, of course, isn’t all that difficult, as it’s mostly about moving from one location to the next and completing some simple scrub-and-slide tasks. But it’s the other parts of the process—the lights and the temperamental nature of the paranormal—that make even the easiest mode surprisingly complex.

To counter its rather sharp learning curve, Ghost Janitors does make a habit of providing you with a lot of bang for your buck, whether it’s in the form of randomized jump scares or dynamic chores, an adaptive AI system or troves of bittersweet victories. It isn’t the easiest game to wrap your head around, and it is one that poses more of a threat than most supernatural clean ‘em ups on the docket. However, Ghost Janitors does, in all honesty, make the painful act of waxing grime and keeping household appliances clean whilst also maintaining light sources and other defensive measures ridiculously immersive. It’s a pain in the neck, for sure — but it a good way.

Waxing the Ouija Board

If Ghost Janitors only kept to the one chalkboard and map, then I probably wouldn’t have stuck around for much longer than an hour or two. But, to my surprise, it presented a lot more than I thought it would. Alongside the randomized AI encounters, tasks, and jump scares, it also flaunted a steady stream of maps, original backstories, and an entire collection of perks, cleaning tools, and other nifty cosmetics for the player to unlock. Granted, it wasn’t always easy to capitalize on those perks, what with the game being a little trickier than the average ghoul-hopping house flipper. However, it gave me something to fight for, and that’s all that mattered at the time.

The game itself plays well, with little to no server issues or technical problems present to dampen the overall experience. It’s fluid and it’s chaotic, difficult and, above all, incredibly terrifying. It is, to some extent, Phasmophobia with sponges. Take from that what you will, folks.

Suffice it to say, there’s a good amount of potential for Ghost Janitors to evolve as a co-op game in the near term. Could it do with more regions and backstories? Absolutely. Would it benefit from a few additional tools and cosmetics in future patches? Yes. For what it’s worth, though, I’d say that Ghost Janitors is off to a great start, and that it’s more than capable of taking the necessary steps to elevate its greatest strengths.

Verdict

Ghost Janitors is silly, sudsy, and oh-so satisfying to jump into with a bucket and a mop, a ragtag squad of incompetent jack-of-all-trades and a whole lot of wishful thoughts. It’s the sort of game that you would naturally revert back to, not to accomplish your goals with flying colors, but to engage in mindless chore core work whilst onboarding whatever ludicrous surprises that await you in the darkest corners of its paranormal world. It isn’t always graceful work, but it is work that feels oddly satisfying to complete, more so when you have a foolhardy team at your fingertips ready to throw a mop at whatever dares to stain your reputation. That’s something that I’ll remember, for sure.

Although Ghost Janitors may not be the most fleshed out clean ‘em up game on the chopping block, it is one that delivers a good balance between being a comical co-op game and a surprisingly horrifying pantomime. It’s all in good fun, of course, despite its minor flaws and the odd bug here or there. But, for what it’s worth, the concept that it fosters is brilliant, and it gels nicely with the theme and the multiplayer nodes.

Suffice it to say here, then, that if you are looking to don the gloves and poltergeist radar with a friend or three, then you should definitely give Ghost Janitors a shot. It’s messy fun that deserves the broom; it’s more-ish mayhem that, while not perfect, ought to give you plenty to write home about for whenever you’re feeling at a loose end.

We zijn niet wat je zou verwijzen naar als slick conciërges; we zijn een beetje verouderd, een beetje beschamend en een absolute nachtmerrie om te hanteren wanneer het gaat moeilijk wordt en het bovennatuurlijke naar buiten komt om de vloer te dweilen met onze idiotie en incompetentie. Maak je geen zorgen, we krijgen de klus geklaard, maar niet voordat we een paar dingen breken op een gegeven moment voordat de emmer zijn laatste druppel zeepwater laat vallen. We zijn idioten, maar, gegeven de omstandigheden, kun je ons niet echt verwijten dat we imbecielen zijn. Als je op zoek bent naar Ghost Janitors, dan zou je ons moeten overwegen om in te huren. Misschien.

Ghost Janitors heeft me één ding geleerd. Het heeft me geleerd dat, zelfs in het gezicht van gevaar en alle vormen van bovennatuurlijke fenomenen, schoonmaken geen baan is die je achter kunt laten. Het maakt niet uit of het een eenvoudige mors of een instortend wrak is; als er werk te doen is, dan is het veel beter om het op te dweilen — letterlijk. In het geval van Ghost Janitors is het dubbel zo belangrijk, niet omdat het een kwestie van leven of dood is, maar omdat het feit dat één onverzorgde mors de wereld kan doen trillen. Een beetje een streep, maar je snapt het punt.

Een vier-speler co-op spel in hart en nieren, Ghost Janitors geeft jou en een groep van rommelige schoonmakers de taak om de sombere gangen van bezeten werelden binnen te gaan en, waarheidsgetrouw aan het punt van de baan, dweilen, recyclen en handmatig schrobben van de dekken van hun verwrongen diorama’s om een snelle paycheck te verdienen. Het is meestal onschuldige plezier dat, hoewel nog steeds een beetje “spookachtig” en confrontatie, het feit maakt van het webben van een goed geolied team van beginnende schrobbende fanaten een festival van theatrale genoegens. Maar meer daarover later.

Thrills & Spills

Ghost Janitors is geen gemakkelijke game. Het is niet gemakkelijk, voornamelijk vanwege het feit dat, om vooruit te komen in het spel, je je moet houden aan een paar regels. Bijvoorbeeld, je kunt alleen drie lichten tegelijk hebben, en je moet volledig gebruik maken van het licht om bepaalde entiteiten op afstand te houden. Niet dat dit een grote verschil maakt, hoor, want het blijkt dat ontwijken van entiteiten ook een hoofdpijn is. De baan, natuurlijk, is niet zo moeilijk, want het gaat meestal over van de ene locatie naar de andere gaan en enkele eenvoudige schrobbende taken voltooien. Maar het zijn de andere delen van het proces — de lichten en de temperamentvolle aard van het bovennatuurlijke — die zelfs de gemakkelijkste modus verrassend complex maken.

Om zijn vrij scherpe leercurve te compenseren, Ghost Janitors maakt het een gewoonte om je veel waar voor je geld te geven, of het nu gaat om gerandomiseerde jump scares of dynamische huishoudelijke taken, een adaptief AI-systeem of schatten van bitterzoete overwinningen. Het is niet de gemakkelijkste game om je hoofd omheen te krijgen, en het is een die meer van een bedreiging vormt dan de meeste bovennatuurlijke clean ’em ups op de agenda. Echter, Ghost Janitors doet, in alle eerlijkheid, het pijnlijke feit van het wassen van vuil en het schoonhouden van huishoudelijke apparaten terwijl ook lichtbronnen en andere verdedigingsmaatregelen ridicuul immersief maken. Het is een hoofdpijn, zeker — maar het is een goede manier.

Waxing the Ouija Board

Als Ghost Janitors alleen bij de één schoolbord en kaart was gebleven, dan was ik waarschijnlijk niet langer dan een uur of twee gebleven. Maar, tot mijn verrassing, bood het veel meer dan ik dacht dat het zou doen. Naast de gerandomiseerde AI-ontmoetingen, taken en jump scares, bood het ook een gestage stroom van kaarten, originele achtergronden en een hele collectie perks, schoonmaakgereedschap en andere leuke cosmetica voor de speler om te ontgrendelen. Toegegeven, het was niet altijd gemakkelijk om van die perks te profiteren, gezien de game een beetje moeilijker was dan de gemiddelde spokenjager. Echter, het gaf me iets om voor te vechten, en dat is alles wat er op dat moment toe deed.

Het spel zelf speelt goed, met weinig tot geen serverproblemen of technische problemen die de algehele ervaring kunnen verstoren. Het is vloeiend en chaotisch, moeilijk en, bovenal, ontzettend eng. Het is, in zekere zin, Phasmophobia met spuitflessen. Trek je eigen conclusies, mensen.

Het is voldoende om te zeggen dat er een goede hoeveelheid potentieel is voor Ghost Janitors om te evolueren als een co-op spel in de nabije toekomst. Zou het meer regio’s en achtergronden kunnen gebruiken? Absoluut. Zou het profiteren van een paar extra gereedschap en cosmetica in toekomstige patches? Ja. Voor wat het waard is, zou ik zeggen dat Ghost Janitors een goede start maakt, en dat het meer dan in staat is om de nodige stappen te zetten om zijn grootste sterke punten te verhogen.

Verdict

Ghost Janitors is belachelijk, zeepachtig en oh-zo bevredigend om in te springen met een emmer en een dweil, een rommelige groep van incompetent allemaal en een hele hoop wenselijke gedachten. Het is het soort spel dat je natuurlijk terugkeert naar, niet om je doelen te bereiken met vliegende kleuren, maar om je bezig te houden met zinloze huishoudelijke taken terwijl je wacht op de absurde verrassingen die je in de donkerste hoeken van zijn bovennatuurlijke wereld te wachten staan. Het is niet altijd gracieus werk, maar het is werk dat voldoening schenkt om te voltooien, vooral wanneer je een groep van dappere idioten tot je beschikking hebt die klaar staan om een dweil naar alles te gooien wat durft je reputatie te bezoedelen. Dat is iets dat ik me zal herinneren, zeker.

Hoewel Ghost Janitors misschien niet het meest uitgebreide clean ’em up spel op de snijtafel is, is het een spel dat een goede balans biedt tussen een komisch co-op spel en een verrassend eng pantomime. Het is allemaal voor de lol, natuurlijk, ondanks zijn kleine foutjes en de af en toe bug. Maar, voor wat het waard is, het concept dat het bevordert is briljant, en het past goed bij het thema en de multiplayer-knooppunten.

Het is voldoende om hier te zeggen, dan, dat als je wel de handschoenen wilt aantrekken en de poltergeist-radar met een vriend of drie wilt gebruiken, dan moet je Ghost Janitors zeker een kans geven. Het is een rommelige lol die de bezem verdient; het is een meer-dan-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar-maar

Мы не те, кого вы обычно называете отличными уборщиками; мы немного устарели, немного позорны и абсолютный кошмар, когда дело доходит до трудностей и сверхъестественных сил, которые выходят, чтобы вытереть пол нашим безумием и некомпетентностью. Не подумайте, что я ошибся, мы выполняем работу, но не раньше, чем сломаем несколько вещей в какой-то момент перед тем, как ведро выпустит последнюю каплю мыльной воды. Мы дураки, но, учитывая обстоятельства, вы не можете серьезно винить нас за то, что мы дураки. Если вы ищете Ghost Janitors, то вы должны рассмотреть возможность нанять нас. Может быть.

Ghost Janitors научил меня одному. Он научил меня, что даже в лицо опасности и всех форм сверхъестественных явлений, уборка не является работой, которую можно оставить позади. Не имеет значения, является ли это простым проливом или обрушением; если есть работа для выполнения, то гораздо лучше вытереть ее — буквально. В случае с Ghost Janitors это вдвойне важно, не потому, что это вопрос жизни и смерти, а потому, что простой факт, что один неубранный пролив может вызвать дрожание мира. Немного натянуто, но вы понимаете смысл.

Игра для четырех игроков в кооперативе, Ghost Janitors задает вам и группе разношерстных уборщиков задачу входа в зловещие коридоры населенных сверхъестественными силами миров и, верно духу работы, вытирать, перерабатывать и вручную чистить палубы их искаженных диорам, чтобы заработать быстрый чек. Это в основном безобидное удовольствие, которое, хотя и немного “страшное” и конфронтационное, делает акт формирования хорошо отлаженной команды начинающих фанатов чистки праздником театральных удовольствий. Но об этом позже.

Триллы и проливы

Ghost Janitors не является легкой игрой. Она не легка, главным образом потому, что, чтобы продвигаться через игру, вам необходимо соблюдать несколько правил. Например, вы можете только иметь три огня одновременно, и вы должны полностью использовать свет, чтобы держать определенные сущности на расстоянии. Не то, чтобы это делало огромную разницу, но, как оказалось, обмануть сущности также является головной болью. Работа, конечно, не так сложна, поскольку это в основном связано с движением из одного места в другое и выполнением некоторых простых задач по уборке. Но это другие части процесса — свет и капризная природа сверхъестественного — делают даже самый легкий режим удивительно сложным.

Чтобы противостоять его довольно крутому обучающемуся曲线, Ghost Janitors делает привычкой предоставлять вам много удовольствия за ваши деньги, будь то в форме рандомизированных испугов или динамических задач, адаптивной системы ИИ или сладких побед. Это не самая легкая игра, чтобы понять, и это одна из игр, которая представляет больше угрозы, чем большинство сверхъестественных уборок в списке. Однако Ghost Janitors действительно делает болезненный акт вытирания грязи и поддержания чистоты бытовых приборов, а также поддержания источников света и других оборонительных мер, нелепо увлекательным. Это боль в шее, конечно — но это хорошая боль.

Воск для доски Уиджа

Если Ghost Janitors только придерживался одной доски и карты, то я, вероятно, не продержался бы более часа или двух. Но, к моему удивлению, он представил много больше, чем я думал. Помимо рандомизированных встреч с ИИ, задач и испугов, он также демонстрировал стабильный поток карт, оригинальных предысторий и целый набор преимуществ, инструментов для уборки и других забавных косметических предметов для разблокировки игроком. Конечно, это не всегда было легко использовать эти преимущества, учитывая, что игра была немного сложнее, чем средний прыгун-дух. Однако это дало мне что-то, за что можно бороться, и это было все, что имело значение в то время.

Игра сама по себе играет хорошо, с минимальными проблемами с серверами или техническими проблемами, которые могут испортить общий опыт. Это плавно и хаотично, сложно и, прежде всего, нелепо страшно. Это, в некотором смысле, Phasmophobia с губками. Взять от этого, что хотите, ребята.

Довольно сказать, что есть хороший потенциал для Ghost Janitors, чтобы эволюционировать как игра в кооперативе в ближайшем будущем. Может ли она использовать больше регионов и предысторий? Абсолютно. Выиграет ли она от нескольких дополнительных инструментов и косметических предметов в будущих патчах? Да. Что касается этого, однако, я бы сказал, что Ghost Janitors отлично начал, и что он больше способен сделать необходимые шаги, чтобы повысить свои лучшие стороны.

Вердикт

Ghost Janitors глуп, мыльный и нелепо удовлетворительный, чтобы прыгнуть в него с ведром и шваброй, разношерстной командой некомпетентных мастеров на все руки и целой кучей желательных мыслей. Это игра, которую вы естественно вернетесь к ней, не чтобы достичь ваших целей с лету, а чтобы заняться безумной работой по уборке, пока на борту есть команда дураков, готовая бросить швабру в любое, что осмелится запятнать вашу репутацию. Это что-то, что я запомню, точно.

Хотя Ghost Janitors может не быть самой развитой игрой в жанре уборки, это игра, которая доставляет хороший баланс между комедийной игрой в кооперативе и нелепо страшной пантомимой. Все это в хорошем веселье, конечно, несмотря на его незначительные недостатки и случайные ошибки. Но, что касается этого, концепция, которую он воспитывает, блестящая, и она хорошо сочетается с темой и многопользовательскими узлами.

Довольно сказать, что если вы ищете возможность надеть перчатки и радар для полтергейста с другом или тремя, то вы должны обязательно попробовать Ghost Janitors. Это грязное удовольствие, которое заслуживает метлы; это более-менее хаос, который, хотя и не идеальный, должен дать вам многое, о чем можно написать домой, когда вы чувствуете себя свободно.

हम विशिष्ट रूप से स्लिक जेनिटर्स नहीं हैं; हम थोड़े पुराने हैं, थोड़े अपमानजनक हैं, और जब चीजें कठिन हो जाती हैं और पारलौकिक कदम उठाती हैं तो हमारी मूर्खता और अक्षमता के साथ फर्श को मॉप करने के लिए एक абсолют NIGHTMARE हैं। मुझे गलत न समझें, हम जॉब पूरा करते हैं, लेकिन इससे पहले कि बाल्टी अपना आखिरी बूंद साबुन का पानी छोड़ दे, हम कुछ चीजें तोड़ देते हैं। हम मूर्ख हैं, लेकिन, परिस्थितियों को देखते हुए, आप हमें मूर्ख होने के लिए दोष नहीं दे सकते। यदि आप Ghost Janitors की तलाश में हैं, तो आप हमें किराए पर लेने पर विचार कर सकते हैं। शायद।

Ghost Janitors ने मुझे एक बात सिखाई है। इसने मुझे सिखाया है कि खतरे और पारलौकिक घटनाओं के सभी रूपों के सामने, सफाई एक ऐसा काम नहीं है जिसे आप पीछे छोड़ सकते हैं। यह एक सरल溢れ या एक गिरने वाली बर्बादी के बारे में नहीं है; यदि काम होना है, तो यह बेहतर है कि आप इसे मॉप करें – साहित्यिक रूप से। Ghost Janitors के मामले में, यह दोगुना महत्वपूर्ण है, न कि因为 यह जीवन या मृत्यु की स्थिति है, बल्कि इसलिए कि एक ही अनदेखी溢れ दुनिया को कांपने का कारण बन सकती है। यह एक chút खिंचाव है, लेकिन आप बिंदु को समझते हैं।

एक चार-खिलाड़ी सहयोगी गेम के रूप में, Ghost Janitors आपको और एक समूह के साथ भटकने वाले साफ़-सुथरे लोगों को भूतिया दुनिया के ओमिनस गलियारों में प्रवेश करने और, नौकरी के बिंदु के अनुसार, उनके ट्विस्टेड डायरामास को मॉप करने, रीसायकल करने और मैनुअल रूप से स्क्रब करने का काम सौंपता है ताकि एक त्वरित पेचेक कमाया जा सके। यह अधिकांश हानिरहित मज़ा है जो अभी भी थोड़ा “डरावना” और सामना करने वाला है, लेकिन यह एक अच्छी तरह से तेल वाली टीम को एक त्यौहार के रूप में बनाने के लिए एक नाटकीय डिलाइट का त्योहार बनाता है। लेकिन बाद में और।

थ्रिल्स & स्पिल्स

Ghost Janitors एक आसान गेम नहीं है। यह आसान नहीं है, मुख्य रूप से इसलिए कि गेम के माध्यम से प्रगति करने के लिए, आपको कुछ नियमों का पालन करना होगा। उदाहरण के लिए, आप केवल तीन रोशनी एक बार में रख सकते हैं, और आपको पारलौकिक को दूर रखने के लिए रोशनी का पूरा फायदा उठाना होगा। यह एक बड़ा अंतर नहीं बनाता है, माइंड यू, क्योंकि यह पता चलता है कि पारलौकिक को बाहर निकालना भी एक सिरदर्द है। नौकरी, ज़ाहिर है, इतनी मुश्किल नहीं है, क्योंकि यह अधिकांशतः एक स्थान से दूसरे स्थान पर जाने और कुछ सरल स्क्रब-एंड-स्लाइड कार्यों को पूरा करने के बारे में है। लेकिन यह प्रक्रिया के अन्य भाग – रोशनी और पारलौकिक का मिजाज – जो даже सबसे आसान मोड को आश्चर्यजनक रूप से जटिल बनाते हैं।

अपने तेज़ शिक्षा वक्र को दूर करने के लिए, Ghost Janitors आपको बहुत सारा बैंग देता है, चाहे वह रैंडमाइज्ड जंप स्केयर्स के रूप में हो या डायनामिक कोर, एक अनुकूली एआई सिस्टम या कड़वे जीत के खजाने। यह आसानी से समझने वाला गेम नहीं है, और यह एक ऐसा गेम है जो अधिकांश पारलौकिक क्लीन ‘एम अप्स पर अधिक खतरा प्रस्तुत करता है। हालांकि, Ghost Janitors वास्तव में ग्राइम को मोमबत्ती करने और घरेलू उपकरणों को साफ रखने के कार्य को पारलौकिक दुनिया के सबसे अंधेरे कोनों में जो भी हास्यास्पद आश्चर्य होते हैं, उनमें शामिल होने में अविश्वसनीय रूप से डूबने वाला बनाता है। यह एक दर्द है, बिल्कुल – लेकिन यह एक अच्छे तरीके से है।

वैक्सिंग द ओउजा बोर्ड

यदि Ghost Janitors केवल एक चॉकबोर्ड और मैप पर रहता है, तो मैं शायद एक घंटे या दो से अधिक समय तक नहीं रहता। लेकिन, मेरे आश्चर्य के लिए, यह मुझे जितना सोचा था उससे कहीं अधिक प्रस्तुत करता है। रैंडमाइज्ड एआई मुठभेड़, कार्यों और जंप स्केयर्स के साथ-साथ, यह एक स्थिर धारा प्रस्तुत करता है मानचित्र, मूल पृष्ठभूमि की कहानियां, और एक पूरी श्रृंखला के लाभ, साफ-सफाई के उपकरण, और अन्य सुंदर सौंदर्य उपकरण जिन्हें खिलाड़ी अनलॉक कर सकते हैं। यह हमेशा आसान नहीं था, ज़ाहिर है, गेम के साथ थोड़ा मुश्किल होने के कारण। हालांकि, यह मुझे कुछ लड़ने के लिए दिया, और यही उस समय मुझे मattering था।

गेम खुद को अच्छी तरह से खेलता है, जिसमें कोई सर्वर समस्या या तकनीकी समस्या नहीं है जो समग्र अनुभव को खराब करे। यह तरल है और यह अराजक है, कठिन है और, सबसे ऊपर, अविश्वसनीय रूप से डरावना है। यह कुछ हद तक Phasmophobia है जिसमें स्पंज हैं। आप लोगों से क्या ले सकते हैं।

यह कहने के लिए पर्याप्त है कि Ghost Janitors के पास एक सहयोगी गेम के रूप में विकसित होने के लिए बहुत सारा संभावना है। क्या यह अधिक क्षेत्रों और पृष्ठभूमि की कहानियों से लाभान्वित हो सकता है? बिल्कुल। क्या यह भविष्य के पैच में कुछ अतिरिक्त उपकरणों और सौंदर्य उपकरणों से लाभान्वित हो सकता है? हाँ। लेकिन इसके लिए, मैं कहूंगा कि Ghost Janitors एक अच्छी शुरुआत कर रहा है, और यह अपनी सबसे बड़ी ताकत को बढ़ाने के लिए आवश्यक कदम उठाने में सक्षम है।

निर्णय

Ghost Janitors मूर्खतापूर्ण है, साबुन से भरा हुआ है, और एक बाल्टी और मॉप के साथ कूदने में अविश्वसनीय रूप से संतोषजनक है, एक टुकड़ी के साथ भटकने वाले अक्षम जैक-ऑफ-ऑल-ट्रेड्स और एक पूरी तरह से पागल दुनिया के सबसे अंधेरे कोनों में जो भी हास्यास्पद आश्चर्य होते हैं। यह हमेशा सुंदर काम नहीं है, लेकिन यह काम है जो पूरा करने में अजीब तरह से संतोषजनक लगता है, खासकर जब आपके पास एक मूर्ख टीम है जो आपके निकटतम स्थान पर मौज-मस्ती करने के लिए तैयार है। यह कुछ ऐसा है जिसे मैं याद रखूंगा, बिल्कुल।

हालांकि Ghost Janitors सबसे विकसित साफ-सुथरा गेम नहीं हो सकता है, यह एक ऐसा गेम है जो एक हास्यमय सहयोगी गेम और एक आश्चर्यजनक रूप से डरावने पैंटोमाइम के बीच एक अच्छा संतुलन प्रदान करता है। यह सभी अच्छे मज़े के लिए है, बिल्कुल, इसकी छोटी खामियों और यहाँ-वहाँ कीड़े के बावजूद। लेकिन, इसके लिए, यह अवधारणा जो यह बढ़ावा देता है वह शानदार है, और यह थीम और मल्टीप्लेयर नोड्स के साथ अच्छी तरह से जुड़ता है।

यह कहने के लिए पर्याप्त है कि यदि आप एक दोस्त या तीन के साथ भूत और पोल्टेरगीस्ट रडार के साथ जुड़ना चाहते हैं, तो आपको Ghost Janitors को एक शॉट देना चाहिए। यह गंदा मज़ा है जो ब्रूम के योग्य है; यह अधिक है जो आपको घर पर लिखने के लिए बहुत कुछ देगा जब आप खाली महसूस कर रहे हों।

Emme ole sellaisia siivoojia, joita yleensä kutsuttaisiin siistiksi siivoojiksi; olemme vähän vanhentuneita, hieman häpeällisiä ja ehdottoman painajainen, kun asiaa tehdään vaikeaksi ja yliluonnolliset astuvat esiin pyyhkimään lattiaa meidän tyhmyydemme ja epäpätevyytemme kanssa. Älä ymmärtämisi väärin, me saamme työn tehtyä, mutta ennen kuin muutamia asioita rikkoontuu jossain vaiheessa ennen kuin ämpäri vuotaa viimeisen tipan saippuavaahtoa. Olemme typeryyksiä, mutta, ottaen olot huomioon, et voi oikeasti syyttää meitä siitä, että olemme tyhmiä. Jos etsit Haamujen Siivoojat, niin sinun pitäisi harkita meidän palkkaamista. Ehkä.

Haamujen Siivoojat on opettanut minulle yhden asian. Se on opettanut minulle, että jopa vaaran ja kaikenlaisen yliluonnollisen ilmiön edessä, siivous ei ole työ, jonka voi jättää taakse. Se ei ole vain yksinkertainen tahra tai sortuva romahdus; jos on työtä tehtävänä, on paljon parempi pyyhkiä sen – kirjaimellisesti. Haamujen Siivoojien tapauksessa se on kaksinkertaisesti tärkeää, ei siksi, että se on elämän ja kuoleman kysymys, vaan siksi, että yksinkertainen huolimattomuus voi saada maailman vapisemaan. Hieman venytelty, mutta ymmärrät pointin.

Neljän pelaajan yhteispeli, Haamujen Siivoojat asettaa sinut ja joukon rikkinäisiä siivoojia sisään uhkaavien käytävien täyteen haudattuihin maailmoihin ja, työn kannalta, pyyhkimään, kierrättämään ja manuaalisesti puhdistamaan kansioiden mutkikkaista dioraamoista nopean palkan ansaitsemiseksi. Se on suurimmaksi osaksi vaaraton hauskuus, joka, vaikka edelleen vähän “järkyttävä” ja konfrontaatio, tekee siivoojien joukon teatterilliseksi iloksi. Mutta siitä myöhemmin.

Jännitystä & Pölyä

Haamujen Siivoojat ei ole helppo peli. Se ei ole helppo, pääasiassa siksi, että jotta edet pelissä, on noudatettava muutamia sääntöjä. Esimerkiksi voit vain pitää kolme valoa päällä kerran, ja on hyödynnettävä valoa täysimääräisesti, jotta tiettyjä olentoja voidaan pitää loitolla. Ei, että se tekisi isoa eroa, mutta kuten kävi ilmi, olentojen ohittaminen on itsessään päänsärky. Työ ei olekaan niin vaikea, koska se on suurimmaksi osaksi liikkumista paikasta toiseen ja tehtävien suorittamista. Mutta muut prosessin osat – valot ja yliluonnollisen temperamenttinen luonne – tekevät jopa helpoimman tason yllättävän monimutkaiseksi.

Vastineeksi terävään oppimiskäyrään, Haamujen Siivoojat tekee tottumukseksi antaa sinulle paljon rahaa vastineeksi, olipa se sattumanvaraisia hyppyjärkytyksiä, dynaamisia tehtäviä, sopeutuvaa tekoälyjärjestelmää tai makeita voittoja. Se ei ole helppo peli, jota voi ymmärtää, ja se on sellainen, joka asettaa enemmän uhkaa kuin useimmat yliluonnolliset siivouspelit. Kuitenkin Haamujen Siivoojat tekee, rehellisesti sanottuna, siivous työn, joka on täydellinen grime ja laitteiden puhdistus samalla, kun ylläpidetään valonlähteitä ja muita puolustuskeinoja, joka on uskomattoman upottava. Se on kaulan takana – mutta se on hyvä tapa.

Ouija-laudan viimeistely

Jos Haamujen Siivoojat olisi pitänyt vain yhteen mustaan tauluun ja karttaan, en olisi luultavasti jäänyt sinne pidemmäksi aikaa kuin tuntiin tai kahteen. Mutta, yllätyksekseni, se esitti paljon enemmän, mitä oletin. Yliluonnollisten kohtaamisten, tehtävien ja hyppyjärkytysten ohella se myös esitti tasaisen virran kartoista, alkuperäisistä taustoista ja kokoelmasta etuoikeuksista, siivousvälineistä ja muista nifty kosmeettisista aineista, joita pelaaja voi avata. Totta kai, se ei aina ollut helppo hyödyntää noita etuoikeuksia, kun peli oli vähän hankalampi kuin keskivertoinen haamujen hyppääminen. Kuitenkin se antoi minulle jotain, mitä taistella, ja se oli kaikki, mitä minulla oli silloin.

Peli itsessään toimii hyvin, vähäisillä palvelimien ongelmilla tai teknisillä ongelmilla, jotka voivat heikentää kokemusta. Se on sulavaa ja se on kaaottista, vaikeaa ja, ennen kaikkea, uskomattoman järkyttävää. Se on, jonkin verran, Phasmophobia kanssa sienillä. Ota siitä, mitä haluat, ihmiset.

On riittävästi potentiaalia Haamujen Siivoojien kehittymiseen yhteispelinä lähitulevaisuudessa. Voisiko se hyötyä enemmän alueista ja taustoista? Absoluuttisesti. Hyötyisikö se muutamasta lisätyökalusta ja kosmeettisista aineista tulevissa päivityksissä? Kyllä. Sen arvoiseksi, Haamujen Siivoojat on hyvällä alulla, ja se on enemmän kuin kykenevä ottamaan tarvittavat askeleet sen suurimpien vahuuksien korostamiseksi.

Tuomio

Haamujen Siivoojat on typerää, saippuavaahtoa ja niin tyydyttävää hypätä sisään ämpärin ja mopin kanssa, rikkinäisen siivoojien joukon ja kaikenlaisen toiveellisen ajatuksen kanssa. Se on sellainen peli, johon palaa luonnostaan, ei saavuttaaksesi tavoitteita lentävillä väreillä, vaan osallistuaksesi tavoitteettomaan siivoustyöhön, kun taas otetaan haltuun mitä tahansa hulluja yllätyksiä, jotka odottavat sinua pimeissä kulmissa sen yliluonnollisessa maailmassa. Se ei ole aina arvokasta työtä, mutta se on työ, joka tuntuu outoa tyydyttävältä suorittaa, enemmän kun sinulla on hölmö joukkio käytettävissä, valmiina heittämään mopin mihin tahansa, mikä tahraa mainettasi. Se on jotain, mitä muistan varmasti.

Vaikka Haamujen Siivoojat ei ole kaikkein täydellisin siivouspeli veitsen terällä, se on sellainen, joka tarjoaa hyvän balanssin komediallisen yhteispelin ja yllättävän järkyttävän pantomiimin välillä. Se on kaikki hyvää hauskuutta, tietysti, sen pienistä virheistä ja satunnaisista bugeista huolimatta. Mutta, sen arvoiseksi, käsite, jonka se edistää, on loistava, ja se sopii hyvin teemaan ja moninpelisolmuun.

Riittävästi sanottuna, jos haet pukeutua hanskiin ja haamujen tutkaan ystävän tai kolmen kanssa, sinun pitäisi antaa Haamujen Siivoojille mahdollisuus. Se on likaista hauskuutta, joka ansaitsee lapan; se on miellyttävää meteliä, joka, vaikka ei täydellinen, pitäisi antaa sinulle paljon kirjoittaa kotiin, kun olet tunteella tyhjää.

Nu suntem ceea ce ați numi în mod normal ștergători slick; suntem un pic învechiți, un pic rușinoși și un coșmar absolut când mergem pe un drum greu și supranaturalul iese să măture podeaua cu idioțenia și incompetența noastră. Nu mă înțelegeți greșit, terminăm treaba, dar nu înainte de a strica câteva lucruri la un moment dat, înainte ca găleata să-și verse ultima picătură de apă săpună. Suntem niște proști, dar, dată fiind împrejurarea, nu ne puteți cu adevărat blame pentru faptul că suntem imbecili. Dacă căutați Ghost Janitors, atunci ar trebui să ne luați în considerare pentru angajare. Poate.

Ghost Janitors mi-a învățat un lucru. Mi-a învățat că, chiar și în fața pericolului și a tuturor formelor de fenomene supranaturale, curățenia nu este un loc de muncă pe care îl poți lăsa în urmă. Nu contează dacă este vorba de o simplă scurgere sau de o ruină care se prăbușește; dacă există lucru de făcut, atunci este mult mai bine să-l ștergeți — literalmente. În cazul Ghost Janitors, este și mai important, nu pentru că este o situație de viață sau de moarte, ci pentru că simplul fapt că o scurgere neîngrijită poate face ca lumea să se clatine. Un pic exagerat, dar înțelegeți ideea.

Un joc de cooperare pentru patru jucători, Ghost Janitors vă cere să intrați în coridoarele sinistre ale lumilor bântuite și, adevărat la punctul slujbei, să măturați, să reciclați și să ștergeți manual punțile lor de diorame încâlcite pentru a câștiga un salariu rapid. Este o distracție în mare parte inofensivă care, deși încă un pic „înfricoșătoare” și confruntată, face ca actul de a crea o echipă bine unsă de fanatici ai curățeniei să fie un festival de delicii teatrale. Dar mai multe despre asta mai târziu.

Thrills & Spills

Ghost Janitors nu este un joc ușor. Nu este ușor, în principal din cauza faptului că, pentru a progresa prin joc, trebuie să respectați câteva reguli. De exemplu, puteți avea doar trei lumini aprinse odată, și trebuie să profitați pe deplin de lumina pentru a ține anumite entități la distanță. Nu că acest lucru face o mare diferență, înțelegeți, pentru că se dovedește că învingerea entităților este și ea un cap de coadă. Slujba, desigur, nu este deloc dificilă, deoarece este vorba în principal de a vă deplasa dintr-un loc în altul și de a completa câteva sarcini simple de ștergere și alunecare. Dar sunt alte părți ale procesului — lumina și natura capricioasă a paranormalului — care fac ca chiar și modul cel mai ușor să fie surprinzător de complex.

Pentru a contracara curbă sa de învățare ascuțită, Ghost Janitors are obiceiul de a vă oferi multă valoare pentru banii dvs., indiferent dacă este vorba de sărituri aleatorii sau de sarcini dinamice, de un sistem de inteligență artificială adaptivă sau de tezaure de victorii amare. Nu este cel mai ușor joc de înțeles, și este unul care prezintă mai multă amenințare decât majoritatea jocurilor de curățenie supranaturală de pe lista de așteptare. Cu toate acestea, Ghost Janitors face, în toată onestitatea, ca actul dureros de a lustrui murdăria și de a păstra electrocasnicele curate, și de a menține sursele de lumină și alte măsuri defensive, să fie ridicol de imersiv. Este o durere în gât, desigur — dar este un mod bun.

Lustruirea tablei Ouija

Dacă Ghost Janitors ar fi păstrat doar o tablă de școală și o hartă, atunci probabil că nu aș fi rămas mai mult de o oră sau două. Dar, spre surpriza mea, a prezentat mult mai mult decât credeam că va face. Alături de întâlnirile aleatorii cu inteligența artificială, sarcinile și săriturile, de asemenea a etalat un flux constant de hărți, povestiri originale și o întreagă colecție de avantaje, unelte de curățenie și alte accesorii pentru jucători pentru a debloca. Îngăduit, nu a fost întotdeauna ușor să profitați de aceste avantaje, având în vedere că jocul a fost un pic mai dificil decât jocul de casă ghoul-hopping obișnuit. Cu toate acestea, mi-a oferit ceva pentru care să lupt, și asta a contat la momentul respectiv.

Jocul în sine se joacă bine, cu puține sau deloc probleme tehnice sau servere care să strice experiența generală. Este fluid și haotic, dificil și, mai presus de toate, înfricoșător. Este, într-un anumit sens, Phasmophobia cu bureți. Luați de aici ce vreți, oameni buni.

Suffice să spunem, deci, că există un potențial bun pentru Ghost Janitors de a evolua ca un joc de cooperare în perioada următoare. Ar putea face cu mai multe regiuni și povestiri? Absolut. Ar beneficia de câteva unelte și accesorii suplimentare în patch-urile viitoare? Da. Pentru ceea ce este, însă, aș spune că Ghost Janitors pornește de la un bun început și că este mai mult capabil să ia pașii necesari pentru a-și ridica punctele forte.

Verdict

Ghost Janitors este prost, săpună și atât de satisfăcător de a sări într-un coș și cu o mătură, o echipă de proști și o mulțime de gânduri optimiste. Este genul de joc la care vă întoarceți în mod natural, nu pentru a îndeplini obiectivele dvs. cu culori deosebite, ci pentru a vă angaja într-o muncă de curățenie fără sens, în timp ce vă așteptați la orice surprize ridicole care vă așteaptă în colțurile cele mai întunecate ale lumii sale supranaturale. Nu este întotdeauna lucru grațios, dar este un lucru care se simte ciudat de satisfăcător de a fi terminat, mai ales când aveți o echipă de proști la îndemână, gata să arunce o mătură la orice îndrăznește să vă păteze reputația. Acesta este ceva pe care îl voi reține, cu siguranță.

Deși Ghost Janitors nu poate fi cel mai bine structurat joc de curățenie de pe lista de așteptare, este unul care oferă un bun echilibru între a fi un joc de cooperare comică și o pantomimă înfricoșătoare. Este totul într-o bună parte, desigur, în ciuda micilor sale defecte și a gâzelor ciudate de aici și de acolo. Dar, pentru ceea ce este, conceptul pe care îl promovează este genial și se potrivește bine cu tema și nodurile de multiplayer.

Suffice să spunem, deci, că dacă sunteți în căutarea de a purta mănuși și un radar de poltergeist cu un prieten sau trei, atunci ar trebui să încercați Ghost Janitors. Este o distracție murdară care merită mătura; este o zarvă plăcută care, deși nu este perfectă, ar trebui să vă ofere suficient de scris acasă pentru orice moment în care vă simțiți fără direcție.

我们不是你通常会想到的那种“帅气”的清洁工；我们有点过时，一点可耻，而且当事情变得艰难，超自然现象出来打扫地板时，我们的愚蠢和无能会让人头疼。不要误会，我是说，我们最终会完成工作，但在桶里的最后一滴肥皂水流出之前，我们会先打破一些东西。我们是傻瓜，但是在这种情况下，你不能真正责怪我们是白痴。如果你正在寻找《鬼魂清洁工》，那么你应该考虑雇用我们。也许。

《鬼魂清洁工》教会了我一件事。它教会了我，即使面对危险和各种超自然现象，清洁工作也不能被忽视。不管是简单的洒漏还是倒塌的废墟；如果有工作要做，那么最好还是把它打扫干净——字面意思。在《鬼魂清洁工》的例子中，这更为重要，不是因为这是生死攸关的问题，而是因为一个未被清理的洒漏可能会让世界变得混乱。有点牵强，但你明白我的意思。

作为一款四人合作游戏，《鬼魂清洁工》要求你和一群杂乱无章的清洁工进入闹鬼世界的不祥走廊，并且，按照工作的要求，打扫、回收和手动擦洗这些扭曲的景观，以赚取快速的工资。这是一种大多数时候是无害的乐趣，虽然有点“令人毛骨悚然”和对抗性，但让一群初学者的清洁爱好者成为一个团队的过程是一场节日般的喜剧。但是更多关于这方面的内容稍后会提到。

惊险与打扫

《鬼魂清洁工》不是一款容易的游戏。它不是容易的游戏，主要是因为要进步，你必须遵守一些规则。例如，你只能同时打开三个灯，你必须充分利用灯光来保持某些实体的距离。不管这个事实是否有很大的区别，因为事实证明，躲避实体本身就是一个头痛的问题。工作本身当然不是很难，因为它大多是关于从一个位置移动到另一个位置并完成一些简单的清扫和滑动任务。但是，工作过程中的其他部分——灯光和超自然现象的任性性质——使得甚至最容易的模式都出乎意料地复杂。

为了对抗其相当陡峭的学习曲线，《鬼魂清洁工》确实会提供很多价值，无论是随机的惊吓还是动态的家务，一个自适应的AI系统还是大量的苦乐参半的胜利。这不是最容易理解的游戏，而且它确实比大多数超自然的清洁游戏更具挑战性。然而，《鬼魂清洁工》确实让清洁工作，即使同时保持灯光和其他防御措施，变得非常沉浸式。这是一件麻烦事，当然——但这是一个好的方式。

给通灵板上蜡

如果《鬼魂清洁工》只局限于一个黑板和地图，那么我可能不会再坚持太久。但是，令我惊讶的是，它提供了比我想象中更多的东西。除了随机的AI遭遇、任务和惊吓外，它还展示了一系列地图、原创背景故事和大量的奖励、清洁工具和其他漂亮的道具供玩家解锁。当然，并不是总是容易利用这些奖励，考虑到游戏比平均水平的鬼魂跳跃游戏更具挑战性。然而，它给了我一些值得奋斗的东西，这才是当时最重要的。

游戏本身玩起来很好，几乎没有服务器问题或技术问题来破坏整体体验。它流畅，混乱，困难，且令人恐惧。它在某种程度上是《Phasmophobia》加上海绵。你们可以根据自己的理解来看待这一点。

可以说，《鬼魂清洁工》作为一款合作游戏，在近期内有很大的发展潜力。它是否需要更多的区域和背景故事？绝对是的。它是否会从未来补丁中获得一些额外的工具和道具？是的。然而，值得注意的是，《鬼魂清洁工》已经有了一个良好的开端，它完全有能力采取必要的步骤来提升其最大的优势。

判决

《鬼魂清洁工》是傻乎乎的，肥皂泡般的，且令人满意地跳入一个桶和拖把中，一个杂乱无章的万能工和大量的愿望思维。这是一种你自然会回归的游戏，不是为了以优异的成绩完成目标，而是为了进行无意识的家务工作，同时等待在其超自然世界最黑暗的角落中等待你的荒谬惊喜。这不是优雅的工作，但它是令人满意地完成的工作，尤其是当你有一队愚蠢的团队在你的指尖，准备把拖把扔向任何敢于玷污你名誉的东西。这是让我记住的东西，当然。

虽然《鬼魂清洁工》可能不是最完善的清洁游戏，但它在幽默的合作游戏和令人惊讶的恐怖哑剧之间取得了良好的平衡。这是一种有趣的游戏，当然，尽管它有一些小缺陷和偶尔的漏洞。但是，值得注意的是，这个概念是出色的，它与主题和多人游戏节点很好地融合在一起。

可以这么说，如果你想和朋友或三人一起戴上手套和鬼魂雷达，那么你绝对应该试试《鬼魂清洁工》。这是一种混乱的乐趣，值得一试；它是一种令人上瘾的混乱，虽然不完美，但应该会让你有很多话题可谈，当你感到无聊时。

Nismo ono što biste tipično nazvali urednim čistačima; malo smo zastarjeli, malo sramotni i apsolutni noćni mora za rukovanje kada stvari postanu teške i nadnaravno počne mjetati pod sa našom glupotom i nesposobnošću. Nisam u redu, mi obavljamo posao, ali ne prije nego što ćeš slomiti neke stvari negde prije nego što će vjedro ispustiti svoju posljednju kap sudskih voda. Mi smo budale, ali, uzimajući u obzir okolnosti, ne možete nas zaista kriviti što smo budale. Ako tražite Ghost Janitors, ono što biste trebali razmotriti je da nas unajmite. Možda.

Ghost Janitors me je naučio jedno. Naučio me je da, čak i u lice opasnosti i svih oblika nadnaravnih pojava, čišćenje nije posao koji možete ostaviti. Ne važi ako je to jednostavna proljev ili rušenje; ako postoji posao koji treba obaviti, onda je mnogo bolje ga ogrebati — doslovno. U slučaju Ghost Janitors, to je još važnije, ne zato što je to život ili smrt, već zato što jedan neuredan proljev može uzrokovati da svijet zadrhti. Malo preterano, ali razumijete što želim reći.

Igra za četiri igrača u suštini, Ghost Janitors zadaje vam i bandi čistača ulazak u zlokobne koridore ukletih svjetova i, istinito do cilja posla, mjetanje, recikliranje i ručno čišćenje paluba njihovih izvrnutih diorama kako biste zaradili brzi ček. To je uglavnom bezazleno zabavno koje, iako još uvijek malo “uzasno” i sukobljeno, čini čin stvaranja dobro nauljenog tima mladih obožavatelja čisteće opreme festivalom kazališnih užitaka. Ali više o tome kasnije.

Užas i proljevi

Ghost Janitors nije lak igra. Nije lak, uglavnom zbog toga što, kako biste napredovali kroz igru, morate slijediti neka pravila. Na primjer, možete samo imati tri svjetla upaljena istovremeno, i morate iskoristiti svjetlo kako biste održali određene entitete na odstojanju. Nije da to čini veliku razliku, na umu vam, jer se ispostavlja da obilaženje entiteta također predstavlja glavobolju samu po sebi. Posao, naravno, nije toliko težak, jer se uglavnom radi o kretanju iz jedne lokacije u drugu i obavljanju nekih jednostavnih zadataka ogrebanja i klizanja. Ali su drugi dijelovi procesa — svjetla i nestalna narav nadnaravnog — koji čine čak i najlakši režim iznenađujuće kompleksnim.

Da bi se suprotstavio njegovoj relativno oštroj krivulji učenja, Ghost Janitors ipak navika da vam pruža mnogo za vaš novac, bilo da se radi o randomiziranim skokovima straha ili dinamičnim kućanskim poslovima, adaptivnom sustavu umjetne inteligencije ili blagim pobjedama. Nije lak igra za shvatiti, i jest ona koja predstavlja veću prijetnju nego većina nadnaravnih clean ’em up igara na dnevnom redu. Međutim, Ghost Janitors zaista, u potpunosti, čini bolno djelo vođenja grime i održavanja kućanskih aparata čistim, dok istovremeno također održavate izvore svjetla i druge obrambene mjere neshvatljivo uravnoteženim. To je glavobolja, sigurno — ali je to dobra glavobolja.

Vođenje Ouija ploče

Ako bi Ghost Janitors samo držao jedan katedralni dnevnik i kartu, onda vjerojatno ne bih ostao duže od sat ili dva. Ali, kao što sam bio iznenađen, pružio je mnoštvo toga što sam mislio da će. Uz randomizirane susrete umjetne inteligencije, zadatke i skokove straha, također je prikazao stalni tok karata, originalne pozadine i cijelu kolekciju dodataka, čisteće opreme i drugih šaljivih kozmetika za igrače da otključaju. Dopušteno, nije uvijek lak iskoristiti te dodatke, što je igra bila malo zamršena od prosječne ghoul-hopping kućne okretice. Međutim, dao mi je nešto za čime se boriti, i to je sve što je važno u to vrijeme.

Igra sama radi dobro, s malo ili nimalo servera problema ili tehničkih poteškoća prisutnih da bi se umanjila ukupna iskustva. To je tečno i kaotično, teško i, iznad svega, neverovatno zastrašujuće. To je, do neke mjere, Phasmophobia sa spužvama. Uzmete što hoćete od toga, ljudi.

Dovoljno reći, postoji dobar potencijal za Ghost Janitors da evoluiraju kao co-op igra u bliskoj budućnosti. Da li bi mogao imati više regija i pozadina? Apolutno. Da li bi se koristio s nekoliko dodatnim alatima i kozmetikom u budućim patchevima? Da. Za što vrijedi, međutim, rekao bih da Ghost Janitors ima sjajan početak, i da je više nego sposoban da preduzme potrebne korake za podizanje svojih najvećih snaga.

Presuda

Ghost Janitors je glup, sapunast i oh-tako zadovoljavajuće skočiti u s vjedrom i spužvom, šarlatanskom ekipom nesposobnih svačija i cela masa želja. To je vrsta igre koju biste prirodno vratili, ne da biste postigli svoje ciljeve s letjetom u boji, već da biste se upustili u bezumno kućansko radno mjesto dok ste na brodu što ludih iznenađenja koje vas čekaju u najmračnijim kutovima njegova nadnaravnog svijeta. Nije uvijek gracilno rad, ali jest rad koji osjeća neshvatljivo zadovoljavajuće za dovršiti, još više kada imate šarlatansku ekipu na vašim prstima spremnu da baci spužvu na sve što se usudi uprljati vašu reputaciju. To je nešto što ću sigurno zapamtiti.

Iako Ghost Janitors možda nije najpotpunija clean ’em up igra na bloku, to je ona koja pruža dobru ravnotežu između toga da bude komična co-op igra i zastrašujućom pantomimom. To je sve u dobroj zabavi, naravno, unatoč njegovim manjim nedostacima i rijetkim bugovima ovdje ili tamo. Ali, za što vrijedi, koncept koji ga nosi je genijalan, i dobro se uklapa s temom i multiplayer čvorovima.

Dovoljno reći ovdje, onda, da ako ste željni obući rukavice i radar za duhove s prijateljem ili tri, onda bi trebali sigurno dati Ghost Janitors šansu. To je neuredna zabava koja zaslužuje metlu; to je više-maštovita kaotičnost koja, iako ne savršena, treba vam pružiti dovoljno toga za napisati kući o tome kada se osjećate bez cilja.

เราไม่ใช่คนทำความสะอาดที่คุณเรียกได้ว่าเป็น มืออาชีพ เราเป็นคนเก่าๆ หน่อย ต้องอับอาย และเป็นเรื่องที่น่ากลัวที่จะจัดการเมื่อ事情ยากและเหนือธรรมชาติออกมาเพื่อทำความสะอาดพื้นพร้อมกับความโง่เขลาและความไม่เข้าใจของเรา อย่าเข้าใจผิด เรา ทำ งานให้เสร็จ แต่ก่อนที่จะทำเสร็จสิ้น เราจะทำลายบางสิ่งบางอย่างก่อนที่จะทำความสะอาดให้เสร็จสิ้น เราเป็นคนโง่ แต่ ด้วย สถานการณ์ เหล่านี้ คุณไม่สามารถ โทษ เราได้ว่าเป็นคนโง่ หากคุณกำลังมองหา Ghost Janitors, ถ้าคุณควรพิจารณา雇用เรา อาจจะ

Ghost Janitors สอนฉันสิ่งหนึ่ง มันสอนฉันว่า แม้ในช่วงเวลาที่มีอันตรายและปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติต่างๆ การทำความสะอาด ไม่ใช่งานที่คุณสามารถทิ้งไว้ได้ ไม่ว่าจะเป็นการทำความสะอาดหรือการทำลายล้าง หากมี งาน ที่ต้องทำ ก็จะดีกว่าที่จะทำความสะอาด — จริงๆ ในกรณีของ Ghost Janitors มันสำคัญมาก ไม่ใช่เพราะมันเป็นเรื่องของชีวิตหรือความตาย แต่เพราะว่า หนึ่ง การทำความสะอาดที่ไม่ดีสามารถทำให้โลกสั่นคลอนได้ เป็นเรื่องที่ยืดเยื้อ แต่คุณเข้าใจแล้ว

เกมสี่ผู้เล่นร่วมมือในใจ Ghost Janitors มอบหมายให้คุณและกลุ่มคนทำความสะอาดที่ไม่ดีนี้เข้าไปในห้องโถงอันลึกลับของโลกที่ถูกสาป และ จริงๆ แล้วทำความสะอาด การเก็บรายการ และการทำความสะอาดด้วยมือเพื่อรับเงินให้ได้มากที่สุด มันเป็นเรื่องที่ไม่มีอันตรายที่จะทำความสะอาด แต่เมื่อถึงเวลาที่จะทำความสะอาด มันจะกลายเป็นเรื่องที่น่ากลัวและน่าตื่นเต้น แต่จะพูดถึงเรื่องนี้ทีหลัง

ความตื่นเต้นและความน่ากลัว

Ghost Janitors ไม่ใช่เกมที่ ง่าย มันไม่ใช่ ง่าย เนื่องจากมีกฎบางอย่างที่คุณต้องทำตามเพื่อ ดำเนิน เกมต่อ ตัวอย่างเช่น คุณสามารถ มี ไฟเพียงสามดวงเท่านั้น และคุณ ต้อง ใช้ประโยชน์จากไฟเพื่อขับไล่สิ่งเหนือธรรมชาติบางอย่าง ไม่ใช่ว่ามันจะทำให้ ใหญ่ แต่เมื่อใดก็ตามที่คุณ หลบ สิ่งเหล่านั้น มันจะเป็นเรื่องที่น่าหัวเราะ งาน ของเราไม่ใช่เรื่องที่ยาก แต่เมื่อใดก็ตามที่คุณ ทำ งานให้เสร็จ มันจะเป็นเรื่องที่น่ากลัวและน่าตื่นเต้น

เพื่อชดเชยการเรียนรู้ที่ค่อนข้างชัน Ghost Janitors มักจะให้คุณ มี สิ่งที่คุณต้องการ ไม่ว่าจะเป็นการจ ump สุ่มหรือการทำความสะอาดแบบไดนามิก ระบบ AI ที่ปรับเปลี่ยนได้ หรือชัยชนะที่น่าประทับใจ มันไม่ใช่เกมที่ ง่าย ที่จะเข้าใจ และมันเป็นเกมที่ มี อันตรายมากกว่าเกมทำความสะอาดส่วนใหญ่ แต่ Ghost Janitors ทำให้การทำความสะอาดและรักษาความสะอาดเป็นเรื่องที่น่าสนใจและน่าตื่นเต้น

การทำความสะอาดกระดานวิชา

หาก Ghost Janitors มีเพียง หนึ่ง กระดานวิชาและแผนที่ ฉันคงจะไม่ได้เล่นมันมากกว่าหนึ่งหรือสองชั่วโมง แต่ฉันพบว่ามัน มี มากกว่าที่ฉันคิดไว้ นอกเหนือจากการจ ump สุ่ม การทำความสะอาด และการขับไล่สิ่งเหนือธรรมชาติ มัน มี แผนที่ที่หลากหลาย ประวัติที่น่าสนใจ และคอลเลกชั่นของสิ่งเสริม การทำความสะอาด และสิ่งอื่นๆ ที่คุณสามารถปลดล็อกได้ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องที่ ง่าย ที่จะใช้ประโยชน์จากสิ่งเหล่านั้น แต่มัน ให้ ฉันสิ่งที่ต้องต่อสู้เพื่อ และนั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

เกมนี้ เล่น ได้ดี โดยไม่มีปัญหาเกี่ยวกับเซิร์ฟเวอร์หรือปัญหาทางเทคนิคที่จะทำให้ประสบการณ์ลดลง มัน เป็น เรื่องที่น่ากลัวและน่าตื่นเต้น มันเป็น Phasmophobia พร้อมกับฟองน้ำ

เพียงพอแล้วที่จะบอกว่า Ghost Janitors มีศักยภาพที่จะพัฒนาเป็นเกมร่วมมือในอนาคต อาจจะ ต้องการ พื้นที่และประวัติที่หลากหลายมากขึ้น หรืออาจจะ ต้องการ สิ่งเสริมและการทำความสะอาดเพิ่มเติมในอนาคต แต่สำหรับสิ่งที่มัน มี ฉันจะบอกว่า Ghost Janitors เริ่มต้นได้ดี และมัน มี ศักยภาพที่จะพัฒนาให้ดีขึ้น

คำตัดสิน

Ghost Janitors เป็นเกมที่น่าสนใจและน่าตื่นเต้น มัน มี สิ่งที่คุณต้องการ ไม่ว่าจะเป็นการทำความสะอาดหรือการขับไล่สิ่งเหนือธรรมชาติ มันเป็นเกมที่ มี อันตรายและน่าตื่นเต้น แต่เมื่อใดก็ตามที่คุณ เล่น มัน มันจะเป็นเรื่องที่น่าสนใจและน่าตื่นเต้น

แม้ว่า Ghost Janitors อาจจะไม่ใช่เกมทำความสะอาดที่ดีที่สุด แต่มัน มี สิ่งที่คุณต้องการ ไม่ว่าจะเป็นการทำความสะอาดหรือการขับไล่สิ่งเหนือธรรมชาติ มันเป็นเกมที่ มี อันตรายและน่าตื่นเต้น และมัน มี สิ่งที่คุณต้องการ

Vi er ikke det du vanligvis ville referere til som sleke vaktmestre; vi er en litt foreldet, en smule skamfull, og en absolutt mareritt å håndtere når det blir tøft og det overnaturlige kommer ut for å mope gulvet med vår dumhet og inkompetanse. Ikke ta feil av meg, vi får jobben gjort, men ikke før vi har brutt noen ting på et eller annet tidspunkt før spannet slipper ut sin siste dråpe såpevann. Vi er tuller, men, gitt omstendighetene, kan du ikke virkelig klandre oss for å være idioter. Hvis du leter etter Ghost Janitors, da bør du overveie å ansette oss. Kanskje.

Ghost Janitors har lært meg en ting. Det har lært meg at, selv i møte med fare og alle former for overnaturlige fenomener, rengjøring ikke er en jobb du kan la ligge. Det må ikke engang være et enkelt spill eller et sammenbrudd; hvis det er arbeid som skal gjøres, så er det langt bedre å mope det opp — bokstavelig talt. I tilfelle Ghost Janitors er det dobbelt viktig, ikke fordi det er en liv eller død situasjon, men fordi den ene uholdte spillet kan forårsake at verden skjelver. En litt strek, men du forstår poenget.

Et fire-spiller co-op spill i hjertet, Ghost Janitors setter deg og en gruppe med raggede rengjørere i oppgaven med å gå inn i de ominøse korridorene i hjemsøkte verdener og, sant til poenget med jobben, mope, resirkulere og manuelt skrubbe dekkene av deres forvridde dioramaer for å tjene en rask lønn. Det er hovedsakelig harmløs moro som, selv om det fortsatt er en litt “spøkelsespreget” og konfrontasjonell, gjør det til en festival av teatralske fornøyelser å danne en veloljet gruppe med unge skrubbeentusiaster. Men mer om det senere.

Thrills & Spills

Ghost Janitors er ikke et lett spill. Det er ikke lett, hovedsakelig på grunn av at du må følge noen regler for å gå fremover i spillet. For eksempel kan du kun ha tre lys på samme tid, og du må ta fullt utbytte av lyset for å holde visse enheter på avstand. Ikke at dette gjør en stor forskjell, men som det viser seg, er å manøvrere enheter også en hjerneskraller i seg selv. Jobben er selvsagt ikke så vanskelig, da det meste handler om å flytte fra ett sted til et annet og fullføre noen enkle skrubbe-og-glede oppgaver. Men det er de andre delene av prosessen — lyset og det temperamentsfulle naturen til det overnaturlige — som gjør selv den letteste modus overraskende kompleks.

For å motvirke sin ganske skarpe læringskurve, Ghost Janitors har det med å gi deg mye bang for din buck, enten det er i form av tilfeldige jump scares eller dynamiske gjøremål, et adaptivt AI-system eller skatter av bitter seier. Det er ikke det letteste spillet å forstå, og det er ett som stiller mer trussel enn de fleste overnaturlige rengjørings-spill på listen. Likevel Ghost Janitors gjør, i all ærlighet, det smertefulle arbeidet med å vokse grime og holde husholdningsapparater rene mens også å holde lyskilder og andre forsvarsmaßtak absurdt immersive. Det er en pine i nakken, absolutt — men det er en god måte.

Voksing av Ouija-bordet

Hvis Ghost Janitors bare holdt seg til den ene tavlen og kartet, så ville jeg kanskje ikke ha holdt på så lenge som en time eller to. Men, til min overraskelse, presenterte det mye mer enn jeg trodde det ville. I tillegg til de tilfeldige AI-møtene, oppgavene og jump scares, flaunted det også en jevn strøm av kart, originale bakgrunnshistorier og en hel samling med fordeler, rengjøringsverktøy og andre nyttige kosmetiske produkter for spilleren å låse opp. Gitt, det var ikke alltid lett å kapitalisere på disse fordelene, med tanke på at spillet var en litt vanskeligere enn det gjennomsnittlige spøkelses-hopping hus-flipper. Likevel gav det meg noe å kjempe for, og det er alt som betydde noe på det tidspunktet.

Spillet spiller godt, med lite eller ingen server-problemer eller tekniske problemer til stede for å dempe den totale opplevelsen. Det er flytende og det er kaotisk, vanskelig og, over alt, utrolig skremmende. Det er, i en viss forstand, Phasmophobia med svamper. Ta av det hva du vil, folk.

Det er nok potensiale for Ghost Janitors å utvikle seg som et co-op spill i nær fremtid. Kunne det gjøre med flere regioner og bakgrunnshistorier? Absolutt. Ville det dra nytte av noen flere verktøy og kosmetiske produkter i fremtidige patches? Ja. For hva det er verdt, så ville jeg si at Ghost Janitors er godt i gang, og at det er mer enn i stand til å ta de nødvendige skrittene for å heve sine største styrker.

Verdict

Ghost Janitors er latterlig, såpefulle og oh-so tilfredsstillende å hoppe inn i med en spand og en mopp, en ragget gruppe med inkompetente alleskap og en hel del ønske tanker. Det er det slags spill du ville naturlig gå tilbake til, ikke for å fullføre dine mål med flyvende farger, men for å engasjere i meningsløs gjøremål mens du påtar deg de latterlige overraskelsene som venter deg i de mørkeste hjørnene av dens overnaturlige verden. Det er ikke alltid grasiøst arbeid, men det er arbeid som føles underlig tilfredsstillende å fullføre, mer så når du har en tøff gruppe på dine fingre klar til å kaste en mopp på hva som helst som tør å skitten din rykte. Det er noe jeg vil huske, absolutt.

Selv om Ghost Janitors kanskje ikke er det mest utviklede rengjørings-spillet på blokkene, så er det ett som leverer en god balanse mellom å være et komisk co-op spill og et overraskende skremmende pantomime. Det er alt i god tro, selvsagt, til tross for sine mindre feil og det rare buggen her og der. Men, for hva det er verdt, så er konseptet det fremmer briljant, og det passer godt med temaet og multiplayer-nodene.

Det er nok å si her, så, at hvis du er ute etter å ta på deg hansker og spøkelses-radar med en venn eller tre, så bør du absolutt gi Ghost Janitors en sjanse. Det er rotete moro som fortjener kosten; det er mer-isk kaos som, selv om det ikke er perfekt, burde gi deg nok å skrive hjem om for når du føler deg ledig.

Vi är inte vad du skulle kalla för snygga vaktmästare; vi är lite föråldrade, en aning vanära och en absolut mardröm att hantera när det blir tufft och det övernaturliga kommer ut för att moppa golvet med vår dumdristighet och inkompetens. Ta inte illa upp, vi får jobbet gjort, men inte förrän vi har brutit några saker på vägen innan hinken släpper ut sin sista dropp av skummande vatten. Vi är tokar, men, med tanke på omständigheterna, kan man inte verkligen klandra oss för att vara idioter. Om du letar efter Ghost Janitors, då bör du överväga att anställa oss. Kanske.

Ghost Janitors har lärt mig en sak. Det har lärt mig att, även i ansiktet av fara och alla former av övernaturliga fenomen, städning inte är ett jobb som man kan lämna bakom sig. Det spelar ingen roll om det är en enkel spill eller ett kollapsande vrak; om det finns arbete att utföra, då är det mycket bättre att moppa upp det — bokstavligen. I fallet med Ghost Janitors är det dubbelt viktigt, inte för att det är en liv eller död situation, utan för att den ringa faktum att en försummad spill kan orsaka att världen skakar. En aning av en överdrift, men du förstår poängen.

Ett fyra-spelar co-op-spel i hjärtat, Ghost Janitors uppgiften att du och en grupp av trasiga städare med att gå in i de olycksbådande korridorerna i hemsökt värld och, sanningen i jobbet, moppa, återvinna och manuellt skura däck av deras förvridna dioramor för att tjäna en snabb lön. Det är mestadels ofarligt roligt som, medan det fortfarande är en aning “spöklikt” och konfrontativt, gör det till en festival av teatraliska njutningar att webba en väloljad grupp av nybörjare skur fans. Men mer om det senare.

Thrills & Spills

Ghost Janitors är inte ett lätt spel. Det är inte lätt, främst på grund av att, för att gå framåt i spelet, måste du följa några regler. Till exempel kan du bara ha tre ljus på samma gång, och du måste ta fullständig fördel av ljuset för att hålla vissa entiteter på avstånd. Inte att det gör en stor skillnad, förstår du, eftersom det visar sig att utmanövrera entiteter är en huvudvärk i sig. Jobbet, förstås, är inte alltför svårt, eftersom det mestadels handlar om att flytta från en plats till en annan och slutföra några enkla skura-och-glida-uppgifter. Men det är andra delar av processen — ljusen och det övernaturligas humör — som gör att even den enklare läget förvånansvärt komplext.

För att motverka dess ganska branta inlärningskurva, Ghost Janitors har för vana att ge dig mycket för pengarna, antingen i form av slumpmässiga hopp-skralle eller dynamiska sysslor, ett adaptivt AI-system eller skatter av beska segrar. Det är inte det enklare spelet att förstå, och det är ett som utgör mer av en fara än de flesta övernaturliga städ-spel på menyn. Men Ghost Janitors gör, i all ärlighet, det smärtsamma arbetet med att vaxa smuts och hålla hushållsapparater rena medan man även upprätthåller ljuskällor och andra försvarsåtgärder otroligt immersivt. Det är en smärta i halsen, förvisso — men det är på ett bra sätt.

Vaxning av Ouija-brädan

Om Ghost Janitors bara höll sig till en svarta tavla och karta, då skulle jag antagligen inte ha stannat kvar i mer än en timme eller två. Men, till min förvåning, presenterade det mycket mer än jag trodde det skulle. Utöver de slumpmässiga AI-mötena, uppgifterna och hopp-skralle, visade det också upp en stadig ström av kartor, ursprungliga bakgrunder och en hel samling fördelar, städverktyg och andra nifty kosmetiska produkter för spelaren att låsa upp. Givetvis var det inte alltid lätt att utnyttja dessa fördelar, med tanke på att spelet var en aning knepigare än det genomsnittliga spökhoppande husflipparen. Men det gav mig något att kämpa för, och det var allt som betydde något vid den tiden.

Spelet i sig spelas bra, med lite till ingen serverproblem eller tekniska problem närvarande för att dämpa den övergripande upplevelsen. Det är flytande och det är kaotiskt, svårt och, framför allt, otroligt skrämmande. Det är, i viss mån, Phasmophobia med svampar. Ta av det vad du vill, folk.

Det räcker med att säga att det finns en hel del potential för Ghost Janitors att utvecklas som ett co-op-spel i närtid. Kunde det göra med mer regioner och bakgrunder? Absolut. Skulle det dra nytta av några extra verktyg och kosmetiska produkter i framtida patchar? Ja. För vad det är värt, skulle jag säga att Ghost Janitors är på väg att göra en bra start, och att det är mer än kapabelt att ta de nödvändiga stegen för att höja sina största styrkor.

Dom

Ghost Janitors är tokigt, skummande och oh-so tillfredsställande att hoppa in i med en hink och en mopp, en trasig grupp av allt-i-allo-oduglingar och en hel del önsketänkande. Det är det sorts spel som du naturligt återvänder till, inte för att uppnå dina mål med flygande färger, men för att engagera dig i meningslöst städarbete medan du väntar på vad som helst som kan dyka upp i de mörkaste hörnen av dess övernaturliga värld. Det är inte alltid graciöst arbete, men det är arbete som känns underligt tillfredsställande att slutföra, mer så när du har en tokig grupp vid dina fingertoppar redo att kasta en mopp på vad som helst som vågar fläcka din rykte. Det är något som jag kommer att komma ihåg, förvisso.

Även om Ghost Janitors kanske inte är det mest utvecklade städ-spel på menyn, är det ett som levererar en bra balans mellan att vara ett komiskt co-op-spel och ett överraskande skrämmande pantomim. Det är allt i god ro, förstås, trots dess mindre fel och den udda buggen här och där. Men, för vad det är värt, konceptet som det främjar är briljant, och det passar bra med temat och multiplayer-noderna.

Det räcker med att säga här, då, att om du är ute efter att ta på dig handskarna och spökradarn med en vän eller tre, då bör du definitivt ge Ghost Janitors en chans. Det är smutsigt roligt som förtjänar kvasten; det är mer-ish mayhem som, trots att det inte är perfekt, borde ge dig gott om att skriva hem om för när du känner dig löst.

Vi er ikke, hvad man normalt ville referere til som slick rengøringsfolk; vi er en smule forældet, en smule skammelig og en absolut mareridt at håndtere, når det går godt, og det overnaturlige træder frem for at feje gulvet med vores dumhed og inkompetence. Lad mig ikke være i tvivl, vi får jobbet gjort, men ikke før vi har knust nogle ting på et eller andet tidspunkt, før spandet slipper sin sidste dråbe sæbevand. Vi er narre, men, givet omstændighederne, kan man ikke rigtig bebrejde os for at være idioter. Hvis du leder efter Ghost Janitors, så skal du overveje at hyre os. Måske.

Ghost Janitors har lært mig en ting. Det har lært mig, at selv i ansigtet af fare og alle former for overnaturlige fænomener, er rengøring ikke en job, man kan lade være. Det er ligegyldigt, om det er et simpelt uheld eller et sammenbrud; hvis der er arbejde at gøre, så er det langt bedre at tørre det op — bogstaveligt. I tilfældet Ghost Janitors er det dobbelt vigtigt, ikke fordi det er en liv eller død situation, men fordi den eneste ukorrekte uheld kan få verden til at skælve. En smule overdreven, men du forstår pointen.

Et fire-spiller co-op-spil i hjertet, Ghost Janitors giver dig og en gruppe af ragtag-rengøringsfolk opgaven at gå ind i de dystre korridorer af hængte verdener og, sandt til formålet med jobbet, at tørre, genbruge og manuelt skrubbe dækkene af deres forvredne dioramaer for at tjene en hurtig løn. Det er mest harmløs sjov, der, selvom det stadig er en smule “spøgeligt” og konfrontationstungt, gør det til en festival af teatralske nydelser at danne en veloljet hold af unge skrubbe-fans. Men mere om det senere.

Thrills & Spills

Ghost Janitors er ikke et let spil. Det er ikke let, hovedsagelig fordi, for at fremskride gennem spillet, skal du overholde nogle regler. For eksempel kan du kun have tre lys tændt ad gangen, og du skal udnytte lyset fuldt ud for at holde visse enheder på afstand. Ikke fordi det gør en stor forskel, i og for sig, fordi det viser sig, at at manøvrere enheder også er en hovedpine i sig selv. Jobbet er selvfølgelig ikke så svært, da det mest handler om at flytte fra den ene lokalitet til den anden og fuldføre nogle simple skrub-og-glid-tasks. Men det er de andre dele af processen — lyset og den temperamentsfulde natur af det overnaturlige — der gør, selv den letteste tilstand overraskende kompleks.

For at modvirke sin ret skarpe læringskurve, Ghost Janitors gør dog en vane af at give dig meget for pengene, enten i form af tilfældige jump-skræk eller dynamiske pligter, et adaptivt AI-system eller skatte af bitre sejre. Det er ikke det letteste spil at forstå, og det er ét, der udgør en større trussel end de fleste overnaturlige rengørings-spil på listen. Ghost Janitors gør dog, i al ærlighed, det smertefulde arbejde med at vokse grime og holde husholdningsapparater rene, samtidig med at også vedligeholde lyskilder og andre forsvarsmekanismer latterligt underholdende. Det er en hovedpine, bestemt — men det er en god måde.

Waxing the Ouija Board

Hvis Ghost Janitors kun havde fastholdt den ene tavle og kort, så ville jeg sandsynligvis ikke have holdt ud i mere end en time eller to. Men, til min overraskelse, præsenterede det meget mere, end jeg havde troet. Ud over de tilfældige AI-møder, opgaver og jump-skræk, flaunted det også en stabil strøm af kort, originale baggrundshistorier og en hel samling af fordele, rengøringsværktøjer og andre nifty kosmetik til spilleren at låse op. Givet, det var ikke altid let at udnytte disse fordele, med tanke på, at spillet var en smule sværere end det gennemsnitlige spøgelses-hoppe-hus-flipper. Men, gav det mig noget at kæmpe for, og det var alt, der betød noget på det tidspunkt.

Spillet spilles godt, med lidt til ingen server-problemer eller tekniske problemer til stede for at dæmpe den samlede oplevelse. Det er flydende, og det er kaotisk, svært og, over alt, utrolig skræmmende. Det er, i en vis udstrækning, Phasmophobia med svampe. Tag, hvad du vil, folk.

Det skal siges, at der er en god del potentiale for Ghost Janitors til at udvikle sig som et co-op-spil i den nærmeste fremtid. Kunne det ikke med flere regioner og baggrundshistorier? Absolut. Ville det ikke have gavn af nogle ekstra værktøjer og kosmetik i fremtidige patches? Ja. For hvad det er værd, så ville jeg sige, at Ghost Janitors er godt i gang, og at det er mere end i stand til at tage de nødvendige skridt for at hæve sine største styrker.

Dom

Ghost Janitors er latterligt, sæbeagtigt og oh-så tilfredsstillende at springe ind i med en spand og en mop, en ragtag-squad af inkompetente alleskærere og en hel del ønskefulde tanker. Det er den slags spil, du naturligt vender tilbage til, ikke for at opnå dine mål med flyvende farver, men for at engagere dig i tankeløst rengøringsarbejde, mens du påtager dig de latterlige overraskelser, der venter dig i de mørkeste hjørner af dets overnaturlige verden. Det er ikke altid graciøst arbejde, men det er arbejde, der føles underligt tilfredsstillende at fuldføre, især når du har en tåbelig hold på dine fingre, klar til at kaste en mop efter hvad som helst, der tør at plette dit rygte. Det er noget, jeg vil huske, bestemt.

Selvom Ghost Janitors måske ikke er det mest gennemarbejdede rengørings-spil på blokken, så er det ét, der leverer en god balance mellem at være et komisk co-op-spil og et overraskende skræmmende pantomime. Det er alt i god sjov, selvfølgelig, på trods af dets mindre fejl og den sjældne bug her og der. Men, for hvad det er værd, så er konceptet , det fremmer, briliant, og det passer godt med temaet og de multiplayer-noder.

Det skal siges her, at hvis du er på udkig efter at tage handsker og spøgelses-radar med en ven eller tre, så skal du absolut give Ghost Janitors en chance. Det er rodigt sjov, der fortjener kosten; det er mere-isk mayhem, der, selvom det ikke er perfekt, burde give dig nok at skrive hjem om, når du har følelsen af at være på glide.

Non siamo quello che si potrebbe normalmente definire come efficienti bidelli; siamo un po’ superati, un po’ disonorevoli e un incubo assoluto da gestire quando le cose si fanno difficili e il sovrannaturale esce per pulire il pavimento con la nostra idiozia e inettitudine. Non fraintendetemi, completiamo il lavoro, ma non prima di rompere alcune cose in qualche punto prima che il secchio versi la sua ultima goccia di acqua saponata. Siamo sciocchi, ma, date le circostanze, non potete veramente biasimarci per essere imbecilli. Se state cercando Ghost Janitors, allora dovreste considerare di assumerci. Forse.

Ghost Janitors mi ha insegnato una cosa. Mi ha insegnato che, anche di fronte al pericolo e a tutte le forme di fenomeni sovrannaturali, pulire non è un lavoro che puoi lasciare indietro. Non importa se si tratta di una semplice perdita o di un crollo; se c’è lavoro da fare, allora è molto meglio masticarlo — letteralmente. Nel caso di Ghost Janitors, è ancora più importante, non perché sia una questione di vita o di morte, ma perché il semplice fatto che una perdita non pulita possa far tremare il mondo. Un po’ esagerato, ma capite il punto.

Un gioco di cooperazione a quattro giocatori nel cuore, Ghost Janitors ti affida, insieme a una banda di bidelli scapestrati, il compito di entrare nei corridoi inquietanti di mondi infestati e, vero al punto del lavoro, masticare, riciclare e strofinare manualmente i ponti delle loro diorami distorti per guadagnare un rapido stipendio. È un divertimento per lo più innocuo che, sebbene ancora un po’ “spettrale” e conflittuale, rende l’atto di creare un team di fanatici dell’igiene un festival di delizie teatrali. Ma ne parleremo più tardi.

Brividi & Spilli

Ghost Janitors non è un gioco facile. Non è facile, principalmente a causa del fatto che, per progredire nel gioco, devi attenerti a poche regole. Ad esempio, puoi solo avere tre luci accese contemporaneamente e devi approfittare appieno della luce per tenere a bada alcune entità. Non che questo faccia una grossa differenza, intendiamoci, perché alla fine superare le entità è anche un incubo in sé. Il lavoro, naturalmente, non è poi così difficile, poiché si tratta principalmente di spostarsi da una posizione all’altra e completare alcuni semplici compiti di pulizia. Ma sono le altre parti del processo — le luci e la natura capricciosa del paranormale — che rendono anche la modalità più facile sorprendentemente complessa.

Per contrastare la sua piuttosto ripida curva di apprendimento, Ghost Janitors ha l’abitudine di fornirti un sacco di valore per il tuo denaro, sia sotto forma di spaventi casuali o di compiti dinamici, di un sistema di intelligenza artificiale adattivo o di una serie di vittorie amare. Non è il gioco più facile da capire e è uno che rappresenta più di una minaccia rispetto alla maggior parte dei giochi di pulizia sovrannaturale in programma. Tuttavia, Ghost Janitors fa, in tutta onestà, rendere l’atto doloroso di cera e di mantenimento degli elettrodomestici puliti mentre anche si mantengono le fonti di luce e altre misure difensive ridicolmente immersivi. È un incubo, certo — ma è un incubo in un buon senso.

Cerare la Tavola Ouija

Se Ghost Janitors si fosse limitato a una lavagna e a una mappa, probabilmente non sarei rimasto per più di un’ora o due. Ma, per mia sorpresa, ha presentato moltissimo più di quanto pensassi. Oltre agli incontri con l’intelligenza artificiale casuali, ai compiti e agli spaventi, ha anche sfoggiato un flusso costante di mappe, storie originali e un’intera collezione di vantaggi, strumenti di pulizia e altri nifty gadget per il giocatore da sbloccare. Ammesso che non sia stato sempre facile approfittare di quei vantaggi, considerando che il gioco era un po’ più difficile del normale, tuttavia mi ha dato qualcosa per cui lottare e questo è tutto ciò che contava al momento.

Il gioco stesso funziona bene, con pochi o nessun problema tecnico o di server presenti per appannare l’esperienza complessiva. È fluido ed è caotico, difficile e, soprattutto, incredibilmente terrificante. È, in un certo senso, Phasmophobia con spugne. Traete da ciò quello che volete, ragazzi.

Basta dire che c’è un buon potenziale per Ghost Janitors di evolversi come gioco di cooperazione nel prossimo futuro. Potrebbe fare con più regioni e storie? Assolutamente. Trarrebbe beneficio da alcuni strumenti e gadget aggiuntivi nelle patch future? Sì. Per quel che vale, tuttavia, direi che Ghost Janitors è partito con il piede giusto e che è più che capace di compiere i passi necessari per elevare i suoi punti di forza.

Verdetto

Ghost Janitors è sciocco, saponoso e oh-so soddisfacente da saltare dentro con un secchio e una moppa, una squadra di bidelli inetti e un intero mucchio di pensieri pieni di auguri. È il tipo di gioco a cui naturalmente torneresti, non per completare i tuoi obiettivi con i colori volanti, ma per impegnarti in lavori di pulizia core mentre ti imbarchi in qualunque sorpresa assurda che ti aspetta negli angoli più bui del suo mondo sovrannaturale. Non è sempre lavoro elegante, ma è lavoro che sembra strano e soddisfacente da completare, soprattutto quando hai una squadra di sciocchi alla tua portata pronta a lanciare una moppa a qualunque cosa osi macchiare la tua reputazione. È qualcosa che ricorderò, sicuramente.

Sebbene Ghost Janitors potrebbe non essere il gioco di pulizia più completo sul blocco di taglio, è uno che offre un buon equilibrio tra essere un gioco di cooperazione comico e una pantomima sovrannaturale sorprendentemente terrificante. È tutto in buon divertimento, naturalmente, nonostante i suoi piccoli difetti e il bug occasionale. Ma, per quel che vale, il concetto che coltiva è geniale e si abbina bene al tema e ai nodi multiplayer.

Basta dire qui, allora, che se siete alla ricerca di indossare i guanti e il radar dei poltergeist con un amico o tre, allora dovreste sicuramente provare Ghost Janitors. È un divertimento sporco che merita la scopa; è un caos più-ish che, sebbene non perfetto, dovrebbe darti molto da scrivere a casa per quando ti senti a un capo perso.