Ewolucja hazardu w Rosji: Od zakazów radzieckich do nowoczesnych kasyn

Rosja zawsze miała dziwną fascynację hazardem, a stanowisko prawne w sprawie hazardu zmieniało się wielokrotnie na przestrzeni różnych epok nowożytnej historii Rosji. Apetyt na hazard jest z pewnością odczuwalny, a chociaż był on potępiany w Związku Radzieckim, podziemne miejsca hazardu były niezwykle popularne. Słynni rosyjscy pisarze, w tym Fiodor Dostojewski i Nikołaj Nekrasow, byli znani z odwiedzania salonów gry i to z pewnością zainspirowało ich prace.

Jednakże relacja Rosji z kasynami stała się wysoce paradoksalna w Związku Radzieckim. Z jednej strony były to urządzenia rozrywkowe burżuazji. Hazard mógł być rodzajem próżności, którym zajmowaliby się tylko arystokraci i zwolennicy caratu. Przeskoczmy do dzisiejszych czasów, i możemy odwiedzić wspaniałe kasyna w Władywostoku lub Soczi. Ale hazard nigdy nie opuścił Rosji, nawet gdy był całkowicie zabroniony.

Najwcześniejsze przepisy hazardowe w Rosji

Chociaż hazard był wspomniany w Stogławie z 1551 roku, zbiorze praw kościelnych uchwalonych przez Rosyjski Kościół, pierwsze oficjalne przepisy państwowe pojawiły się w XVII i XVIII wieku. Karty do gry, które najprawdopodobniej dotarły do Rosji przez Polskę lub Niemcy, po raz pierwszy pojawiły się w Rosji w XVII wieku. Ale już w 1649 roku zostały one zabronione, a osoby grające otrzymywały kary cielesne za “zbrodnie złodziejskie”. Ale za czasów Piotra Wielkiego (panował w latach 1682-1725) te zakazy zostały zapomniane.

Piotr I, czyli Piotr Wielki, był oddany modernizacji Rosji, aby spełniała ona zachodnioeuropejskie standardy tamtych czasów. Był mniej restrykcyjny wobec hazardu, ale wprowadził przepisy, aby uniemożliwić tworzenie nieporządku. W efekcie domy hazardu i gry kwitły w Rosji. Po nim Katarzyna Wielka była następną wielką postacią, która urozmaiciła rosyjską scenę hazardu. Kontynuowała to, co zaczął Piotr Wielki, modernizując kraj, budując miasta na nowych ziemiach i rewolucjonizując rosyjskie prawo. Uruchomiła również pierwszą oficjalną państwową loterię w 1764 roku.

Do XIX wieku Rosja miała już swoją ruletkę, gry w kości, loterię i specjalne gry karciane. Te ostatnie używały rosyjskich talii kart – Durak (36 kart) i Preferans/Piquet (32 karty). Durak pojawił się w XVIII wieku, podczas gdy Preferans został spopularyzowany później, w latach 30. XIX wieku.

Hazard w rosyjskiej tradycji literackiej

Tradycje hazardowe w Rosji nie były ograniczone do wyższych klas ani ograniczone do pałacowych salonów dla arystokracji. Były gry losowe dla ludzi wszystkich środowisk i warstw społecznych. Hazard nawet zwrócił uwagę wielu najbardziej wpływowych postaci Rosji tamtych czasów. Fiodor Dostojewski był znanym hazardzistą, a jego półautobiograficzna powieść “Hazardzista” (1866) została napisana, aby spłacić dług hazardowy. Powieść ta bada tematy błędów hazardowych i spirali uzależnienia od hazardu. Jego portret hazardu, a konkretnie psychologia przegrywania, był tak intymny i warstwowy, że nadal służy jako przestroga dla hazardzistów.

Ale Dostojewski nie był jedyną osobą, która pisała książki inspirowane hazardem. Postacie takie jak Anton Czechow, Alexandre Puszkin i Lew Tołstoj również byli znani z hazardu i używali go jako metafory losu lub głupoty. Nikołaj Nekrasow, gigant rosyjskiej poezji, widział hazard w niższych warstwach społecznych. Opierając się na własnych doświadczeniach, malował realistyczny obraz hazardu w XIX-wiecznej Rosji.

Po 1917 roku i wczesne radzieckie poglądy na hazard

Hazard był opodatkowany i regulowany w carskiej Rosji, ale nie był tłumiony. Cesarska Fabryka Kart w Aleksandrowie (Petersburgu) produkowała rosyjskie karty do gry i były one powszechnie dostępne. Kasyna i sale gry były dostępne w abundance. Nie tylko dla wyższych klas, ale również były gry hazardowe dla klas pracujących.

Ale rosyjskie społeczeństwo przeszło monumentalną zmianę z dwoma rewolucjami w 1917 roku. Rewolucja lutowa obaliła cara i zmusiła go do abdykacji. Następnie, w październiku, druga rewolucja zobaczyła, jak bolszewicy, pod przewodnictwem Włodzimierza Lenina, przejęli władzę, a car i jego rodzina zostali straceni. Nie było już odwrotu.

Bolszewicy zlikwidowali monarchię i ustanowili Rosyjską Federacyjną Socjalistyczną Republikę Radziecką. Później Związek Radziecki. Przyjęli idee marksistowskie, mające na celu zniesienie systemu klasowego i oddanie władzy robotnikom. I widzieli hazard jako wadę wyższych klas, które uważano za leniwe i marnotrawne. W 1917 i 1918 roku nowy reżim zakazał instytucji hazardowych i loterii. Ale już w 1921 roku władze złagodziły swoje stanowisko wobec hazardu.

Aby stworzyć pewne dochody dla państwa i złagodzić głód z lat 1921-22, uruchomiono Wszechrosyjską Loterię. Domki gry stopniowo pojawiły się ponownie, a w 1922 roku otwarto Splendid Palace w Piotrogrodzie. Było to pierwsze oficjalne kasyno Związku Radzieckiego. Kasyno i inne domy gry oferowały popularne gry sprzed rewolucji. Obejmowały one takie gry, jak baccarat, chemin de fer, ruletkę i różne gry w kości, takie jak craps.

Bezwzględny zakaz i hazard idzie podziemnie

Decyzja o otwarciu kasyn i obsłudze gier losowych w Związku Radzieckim była co najmniej podejrzana. Oczywiście, państwo pobierało 95% dochodów z hazardu, a idea polegała na tym, aby użyć ich do projektów rozwojowych lub uprzemysłowienia kraju. Ale po prostu nie pasowało to do wartości bolszewickich i nie było częścią prawdziwego ducha proletariatu. W 1927 roku Ludowy Komisarz Spraw Wewnętrznych zmienił swoje stanowisko wobec hazardu. W 1928 roku radziecki państwo wprowadziło bezwzględny zakaz hazardu i gry losowej. Kasyna zostały zamknięte, operatorzy zostali zmuszeni do zaprzestania działalności, a państwowa loteria została zamknięta.

Ale to nie był koniec hazardu w Związku Radzieckim. Nielegalne podziemne kasyna stały się źródłem gier losowych w ZSRR. Te kasyna mogły przemycać koła ruletki, improwizować stoły do gry i pozyskiwać zachodnie karty do gry w gry, takie jak poker. Nazywano je “Katrans”, i zwykle znajdowały się w dużych miastach lub popularnych kurortach w ZSRR. Władze wiedziały o niektórych z tych miejsc, ale pozwalały im na prowadzenie działalności. Ponieważ właściciele byli kontrolowani przez KGB, a mogli używać tych miejsc, aby zwabić szpiegów lub zbierać informacje.

Nielegalne miejsca hazardu w Związku Radzieckim nigdy nie były zbyt daleko za Zachodem, pomimo surowych regulacji. ZSRR dostał swoje pierwsze automaty do gry na początku lat 70., a do końca lat 80. sale z automatami do gry były powszechne w większych radzieckich kurortach. Obywatele ZSRR mogli również tworzyć pule i nieformalne gry karciane lub przedsięwzięcia hazardowe w ramach własnych grup społecznych. Pod warunkiem, że nie robili nic, aby przyciągnąć uwagę lub wzbudzić podejrzenia, gry hazardowe trwały.

Po radziecki boom hazardowy w Rosji

Upadek muru berlińskiego i rewolucje z 1989 roku były naprawdę początkiem końca Związku Radzieckiego. Michaił Gorbaczow, sekretarz generalny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, oficjalnie rozwiązał Związek Radziecki jako suwerenne państwo 26 grudnia 1991 roku. Borys Jelcyn został wybrany prezydentem Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej i rozpoczął transformację Rosji w gospodarkę rynkową. Prawo hazardowe zostało praktycznie zniesione z dnia na dzień, a przemysł hazardowy rozkwitł.

Kasyna, sale z automatami do gry i punkty bukmacherskie pojawiły się wszędzie w kraju. Do 2005 roku Moskwa miała prawie 60 kasyn naziemnych i ponad 70 tysięcy automatów do gry. Federalna Agencja ds. Sportu i Kultury Fizycznej, obecnie Ministerstwo Sportu (Minsport), stała się rządową agencją odpowiedzialną za wydawanie licencji hazardowych w kraju. Od 2002 do 2005 roku agencja wydała ponad 4 000 licencji kasynom i salonom gry.

Federalne reformy i strefy hazardowe Rosji

Jednak w 2007 roku prezydent Władimir Putin zaproponował utworzenie odległych stref hazardowych, skutecznie ograniczając miejsca do wyznaczonych obszarów. Dotyczyło to również kasyn online, a prawo weszło w pełni w życie w 2009 roku. Rząd zabronił hazardu niemal wszędzie w Rosji, zezwalając na niego tylko w czterech specjalnie wyznaczonych strefach. Dziś tylko kasyna kurortowe w Republice Ałtaju, Królewcu, Soczi i Artyom (koło Władywostoku) są uprawnione do oferowania gier hazardowych.

Loterie są nadal otwarte i dostępne wszędzie i są to monopol państwa. Zakłady bukmacherskie, które również stały się popularne na początku lat 2000, nie są ograniczone do stref. Operatorzy i gracze muszą płacić podatek hazardowy. A ci drudzy muszą płacić podatek dochodowy od swoich wygranych.

Jako rynek, który jest otwarty, ale ograniczony, Rosja nie ma braku nielegalnych miejsc hazardu i graczy grających na nieuregulowanych stronach. Duża część nieuregulowanego rynku hazardu znajduje się w firmach zarejestrowanych na Curacao lub w podobnych jurysdykcjach. Prawodawcy zaostrzyli przepisy wobec tych stron, ale nadal funkcjonują one na rosyjskim rynku hazardowym.

Jak Rosja radzi sobie z hazardem dzisiaj

Obecny stan rzeczy w Rosji jest z pewnością bardziej otwarty niż w ZSRR na papierze, ale istnieją wiele podobieństw do podziemnego hazardu z tamtych czasów. Skutecznie monopolizując hazard w Rosji i zezwalając tylko na wybrane miejsca, zmusiło to wielu operatorów do przeniesienia się online. Wiele dostawców hazardu zostało również zmuszonych do przeniesienia się za granicę lub współpracy z zagranicznymi operatorami. A ich produkty, chociaż skierowane do Rosjan, nie są prawnie uznawane w kraju.

Istnieją tylko nieliczne legalne kasyna, w których można zagrać w grę blackjack lub obrócić bębenek automatu do gry. Nazywanie ich kasynami to trochę przesada; są to raczej kurorty kasynowe, jakie można znaleźć w Las Vegas lub Atlantic City.

Są to kurorty, skierowane do lokalnej publiczności, a także mające na celu wspieranie sektora turystycznego Rosji. Ale poprzez odcięcie hazardu online i ograniczenie kasyn lub salonów gry, znaczna część przemysłu pozostaje nieobsługiwana. Przeciętni gracze lub częsti odwiedzający kasyna nie są naprawdę reprezentowani w systemie.

I zamiast szukać nowych sposobów na wprowadzenie “miękkiego startu” dla gier kasynowych online, prawodawcy wydają się bardziej skłonni zaostrzyć przepisy wobec hazardu online. Więc, aby podsumować, hazard jest legalny w Rosji, ale silnie ograniczony. Jest w pewnych ways bardziej swobodny niż w czasach radzieckich, ale w innych ways jest praktycznie taki sam. Paradoksalna natura przepisów hazardowych w Rosji nie jest nową rzeczą. Ale również nie jest nowym zjawiskiem popyt na tego rodzaju gry.