Recenzja Still Wakes the Deep (PS5, PC, Xbox Series X|S)

Ocean jest ogromnym i lśniącym obszarem, który często wywołuje poczucie spokoju lub beztroskiego środowiska. Można wyjść na spacer lub po prostu dostać bezpłatny opaleniznę na plaży. Jednak pod jego błyszczącą powierzchnią leży świat niezgłębionych horrorów, które mogą wysłać dreszcze po twojej skórze. Ta dualność morza stwarza scenerię dla niezapomnianego doświadczenia gry.

Dlatego deweloper The Chinese Room zdecydował się na platformę wiertniczą milę w oceanie jako mapę gry dla swojej najnowszej gry, Still Wakes The Deep. Gra, symulator spacerowy, pozwala nawigować po korytarzach platformy po tym, jak wszystko nagle idzie nie tak. I, oczywiście, ponieważ platforma jest na oceanie, nie można pominąć lewiatanów.

Still Wakes the Deep zanurza się w morzu wirtualnych doświadczeń morskich. Chociaż niekoniecznie wynajduje koło, cechuje się fascynującą grą, która łączy opowiadanie z chwilami czystego terroru. Jeśli to brzmi jak twoja filiżanka herbaty, czytaj dalej, gdy rozkładamy warstwy tej gry w naszej recenzji Still Wakes The Deep .

Rigged for Terror

Still Wakes The Deep nie traci czasu na przedstawienie swojego protagonisty, Camerona McCleara, znanego swoim kolegom na pokładzie jako Caz. Jako inżynier elektryczny na platformie, Caz wziął tę pracę, aby uciec od swoich problemów na lądzie. List od jego żony sugeruje burzliwą przeszłość, nakłaniając go do naprawy rzeczy. Dodatkowo, Caz jest na radarze policji z powodu nieujawnionych problemów, co sprawia, że platforma wiertnicza jest idealnym miejscem, aby się ukryć. Jednak on szybko odkrywa, że problemy, które pozostawił, są trywialne w porównaniu z horrorami, które go spotykają.

Na początku wszystko na platformie Beira D wydaje się normalne. Podczas nawigacji po korytarzach spotykasz resztę załogi. Każda rozmowa wydaje się naturalna, a większość członków załogi wyraża obawy dotyczące funkcji bezpieczeństwa platformy. To jest moment, w którym wszystko zaczyna się rozpadać.

Menadżerowie platformy, Cadal i Rednick, są znani z oszczędności, co skutkuje brakiem niezbędnych środków bezpieczeństwa. Przedstawiciel związku zawodowego podniósł alarm, grożąc strajkiem, jeśli ich obawy nie zostaną uwzględnione. Załoga powtarza te słowa, i nie mija dużo czasu, zanim wiertło uderzy w coś na dnie oceanu, wywołując katastrofalną serię zdarzeń. To stwarza scenerię dla Caza, aby wystąpić jako nieoczekiwany bohater.

Nae Bad, Yersel?

Chodzenie po korytarzach platformy to wizualna przyjemność. Środowisko jest starannie szczegółowe z żywymi kolorami, tworząc fascynującą atmosferę. To nie jest gra, w której zostajesz pozostawiony ze swoimi przypuszczeniami co do Twojego celu; naciśnięcie klawisza ‘tab’ na PC ujawnia żółte markery, które prowadzą Cię do Twojego następnego zadania. Twoje pierwsze zadanie to rozmowa z przyjaciółmi w kantynie. Te rozmowy dotykają bólu załogi, żywo przedstawiając zaniedbaną sytuację platformy.

Szkockie akcenty dodają uroczy wymiar narracji. Rytmiczna intonacja każdego słowa i ich wybór fraz tworzą delikatną równowagę humoru i dowcipu, tworząc scenerię dla historii. Nasz protagonista, Caz, wydaje się być osobą, która lubi ludzi, angażując się w serdeczne rozmowy z prawie każdym. Jego rozmowa z Royem, kucharzem, podkreśla jego głęboką więź z członkami załogi. Jest jasne, że Caz był na platformie przez dość długi czas, co również tłumaczy, dlaczego jego żona rozważa rozwód.

Peril Beneath The Platform

Jeśli uważasz, że chodzenie wewnątrz platformy jest interesujące, poczekaj, aż wyjdziesz na zewnątrz. Środowisko gry otwiera się na ogromną platformę wiertniczą z różnymi kontenerami, paletami i dźwigami. Wirtualnie ujmuje scenę i dźwięk bycia na oceanie. Z oddali możesz usłyszeć skrzypienie platformy, co również wskazuje na jej zaniedbanie. Ale z powierzchni wszystko wydaje się być w porządku.

Gra wprowadza Cię w różne mechanizmy gry. Po raz pierwszy masz okazję pokazać swoje elektryczne umiejętności, przywracając zasilanie sieci. Wyjmowanie spalonych bezpieczników i ich wymiana. To działanie jest wykonane za Ciebie. Twoim zadaniem jest głównie pociąganie dźwigni w górę i w dół, aby przywrócić zasilanie lub wciągnąć statek wsparcia nurkowania. Idealnie jest to połączenie lekkich puzzle, które równoważą liniowy spacer po platformie.

Mięso gry rozgrywa się po tym, jak wiertło uwalnia potwora na pokładzie. Niegdyś ogromna metalowa konstrukcja jest powoli pożerana przez tajemniczą, ale wspaniałą istotę, lub, powiedzmy, zainfekowaną, biorąc resztę członków załogi z nią. Nie mogę określić, co jest bardziej koszmarne, czy jego bąbelkowe tentakule, czy to, że krzyczy używając głosu tych, których pożera. Elementy horroru gry wtedy ożywają, gdy musisz nawigować mokrymi korytarzami i szczelinami, aby znaleźć wyjście.

Poruszanie się pod platformą może wywołać oznaki talasofobii (strachu przed byciem w ogromnej wodzie, poza). Cienka deska oddziela dwa sektory, i musisz przekroczyć ją, aby dostać się na drugą stronę. Nagle ogromny hałas zrzuca Cię z równowagi, i musisz utrzymać chwyt na desce, aby się zorientować.

All In A Day’s Work

Ironicznie, Caz zostaje zwolniony kilka minut przed tym, jak wiertło uderza w dno oceanu. Zanim może dostać się do helikoptera i opuścić platformę, zostaje zrzucony za burtę, i dostajemy krótkie retrospekcje jego wspomnień. To staranne wstawienie dodaje głębi i immersji do gry, sprawiając, że rozumiesz przeszłość Caza i jego pragnienie bycia na platformie. Ale po tym, jak tragedia uderza, dom wydaje się lepszym rozwiązaniem dla Caza, nawet jeśli oznacza to zetknięcie się z policją.

Still Wakes The Deep robi wspaniałą robotę, wprowadzając Cię w horror. Potwór z długimi, kolczastymi tentaklami może zaatakować, chyba że uciekniesz lub się ukryjesz. Walka jest po prostu nieistniejąca, stawiając Cię jako bezbronną postać walczącą z nieznanym. Na szczęście, gra ostrzega Cię o jego obecności, używając bąbelkowych markerów na ekranie. To idealna gra w kotka i myszkę, licząc, że nie spotkasz potwora. Ale to jest nużące zadanie, szczególnie gdy prawie wszystkie drzwi są zamknięte.

Po stronie pozytywnej, gra przyjmuje kod koloru żółtego, aby wskazać interaktywne przedmioty. To wizualna wskazówka jest konieczna, aby zapobiec intensywnemu frustracji, która może pojawić się u graczy. Ale kolor żółty jest trochę za bardzo w grze. Chociaż jest to zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że jest to również znak bezpieczeństwa, który wzywa uwagę lub ostrzega przed niebezpieczeństwem, użycie farby żółtej w grach zostało skrytykowane przez społeczność gier jako cecha ‘złego projektowania gry.’

Missed Mark

Od samego początku byłem zauroczony konceptem ludzi ponad zyskiem, który idealnie ujmuje większość platform wiertniczych. Pokaz pracy jest widoczny w załodze, która jest zaniepokojona swoim bezpieczeństwem, i wyraźnie obojętnym menadżerze, który chce tylko wyników. Jak gdyby tego było mało, wezwanie do działania przemysłowego przez związek maluje obraz zaniepokojonej załogi, która stawia swoje życie na szali dla korporacji. Fakt, że jeden z członków załogi próbuje ostrzec menadżera o możliwym niebezpieczeństwie, ale ten je ignoruje, jest tematem, który odzwierciedla społeczeństwo.

Niestety, gra odbiega od tej trajektorii, koncentrując się bardziej na potworze. Dobrze, to pokazuje konsekwencje działania chciwości. Ale wąsko nawiguje ten temat. Widzimy niewiele o tym, ponieważ jest to przytłumione przez mechanikę gry walki lub ucieczki.

Jako fan horroru, znalazłem grę, która potrzebuje więcej autentycznych strachów. Tak, okazjonalne skoki strachu zaskakują Cię, ale one nie są wystarczające, aby sprawić, że wyskoczysz z krzesła lub Twoje serce zacznie bijać szybciej. Dodatkowo, gra, charakteryzująca się licznymi sekwencjami wspinaczki i drobnymi zadaniami, takimi jak pociąganie i pchanie obiektów, dodaje niewiele do ogólnego doświadczenia. Po jakimś czasie wszystko zaczyna się czuć zbyt rutynowo.

Verdict

Pomimo tych potknięć, Still Wakes The Deep wciąga Cię swoją autentyczną narracją. To łatwo zrozumieć problemy, które spotykają Caza, szczególnie biorąc pod uwagę, że gra krąży wokół nich, używając retrospekcji. To jest uzupełnione przez staranne i drobiazgowe projektowanie środowiska gry. Platforma jest piękna, i nawigowanie po każdym calu dodaje do immersji.

Dźwięk gry jest również bezbłędny. Skrzypienie metalu, oddalony hum maszyn i groźna cisza przerywana nagłymi, zaskakującymi dźwiękami wszystko przyczynia się do bogatego doświadczenia, które zwiększa napięcie. W połączeniu z wizualnymi elementami gry, to zapewnia, że elementy horroru pozostają stale niepokojące, nawet jeśli nie zawsze są sercowymi.

Na pytanie, czy mogę polecić tę grę, zdecydowanie tak, ale nie fanom horroru. Jednak nie ma szkody w spróbowaniu i doświadczeniu jej estetyki i fascynującej narracji.