Recenzja Silent Still 2 (PC)

Silent Still II wykorzystuje sztukę halucynacyjnej stymulacji, aby utrzymać cię przytomnego, nawet gdy myślisz o spaniu. Znajduje cię tam, gdzieś pomiędzy krainą snów a za oczami bezwzględnej sylwetki, która nie może się poruszyć, nie może oddychać, nie może reagować na nadprzyrodzone horrory, które otaczają najciemniejsze zakątki pokoju. Zmusza cię do świadka tajemniczej serii wydarzeń, które nie dają ci prawdziwego komfortu ani korzyści dla twojego dobrostanu. Jedyną rzeczą, której nie robi, jest szturchanie cię, aby obudzić się i wrócić do rzeczywistości.

Z paraliżem snu jako centralnym punktem Silent Still , ty – bezsenność, która próbuje odróżnić sen od rzeczywistości – musisz przetrwać krótką, ale kuszącą podróż przez pryzmat paranoii, gdzie każde szelest, każdy skrzyp, i każdy cień służy tylko do zmiany twojej perspektywy i zmusza cię do pytania, co jest prawdą, a co fikcją. Sam, bez ciepła znajomej twarzy lub wygodnego domu, musisz przyjąć demony paraliżu snu, które śledzą twoje koszmary. Nie zawsze jest oczywiste, ale uwierz mi, zawsze jest coś, co obserwuje. A najgorsze jest to, że demony są zwykle bardzo blisko.

W żadnym momencie Silent Still nie spodziewałem się, że wejdę w głębokie doświadczenie gry. I w pewnym sensie nie byłem zbyt daleko od prawdy. W rzeczywistości, większość podróży polegała na oczekiwaniu na coś „przerażającego”, lub na kanałowaniu częstotliwości atmosfery i nadziei, że nastrój nie zmieni się nagle i nie zmusi mnie do udziału w śmiałym pościgu. W każdym przypadku nie było zbyt wiele, co mógłbym zrobić z narzędziami, którymi dysponowałem; byłem zamknięty w stanie statycznym, bezbronny, bezradny i niezdolny do reakcji aż do momentu, gdy minęła epizod i mógłbym przejść do następnego rozdziału. I szczerze mówiąc, to uczucie pozostało we mnie od momentu, gdy świadkiem mojego pierwszego snu, aż do momentu, gdy wstałem z łóżka, aby stawić czoła gorzkim finałom.

Jest wiele rzeczy, które można zrobić z tematem paraliżu snu. Czyż nie, z bogactwem sylwetek, demonów i halucynacji do dyspozycji, można stworzyć podręcznik horroru z pełnymi ścianami skoków i zakończyć to. Ale Silent Still nie wybiera tanich skrótów; zamiast tego, priorytetem jest sztuka napięcia, techniki budowania mostów i subtelne zmiany w wietrze, które zmuszają cię do spojrzenia przez ramię co cztery sekundy jak zegar. Nie myśl, że jeszcze ma swoją sprawiedliwą część momentów, które powodują, że twoje oczy toczą się, ale nie wystarczająco, aby uczynić całe doświadczenie przewidywalnym i graniczącym z absurdem. Nie, ponieważ jeśli Silent Still jest czymś, to jest odbiciem twojego standardowego doświadczenia paraliżu snu, a nie bezwstydnej próby wyobrażenia go z wszystkimi niepotrzebnymi ozdobami kliszy.

Jak już wcześniej wspomniałem, nie ma wiele gry, w którą możesz się zaangażować, ani obszernego trybu fabularnego z setką skrętów i zwrotów, które musisz pokonać. Poza okazjonalnym skrętem głowy lub trochę podstawowej pracy nogami, masz klasyczną grę horroru z perspektywy pierwszej osoby, która podkreśla aspekt psychologiczny ponad nonsensownymi skokami i błotem. Jako taki, nie wymaga często, abyś ręcznie przeszukiwał lokalizacje lub ukończył jakiekolwiek nieregularne puzzle, jak tradycyjna gra survival horror wymagałaby . Zamiast tego, zleca ci inspekcję otoczenia, czy to z nogi twojej poduszki, czy spod piany kąpieli, przesuwając kamerę tam i z powrotem, i słuchając niezwykłej aktywności, która może lub nie zajść podczas twojego epizodu. W tym celu jest to dość łatwa gra do rozpoczęcia, ponieważ nie wymaga zbyt wiele wysiłku, aby ją nawigować lub nawet pokonać. Pytanie brzmi, czy brak interakcji sprawia, że warto grać?

Chociaż jest to jeszcze dość krótka gra, która nie idzie daleko poza psychologiczną imprezę z paroma momentami, które powodują, że twoje oczy toczą się, i dobrze skoordynowanymi wstrząsami, które sprawiają, że twoja skóra cierpnie, powiem, że Silent Still ma talent do tkania napięcia w swoich rozdziałach. Z solidną paletą audio-wizualną i wystarczającą sztuczką, aby utrzymać cię w niepewności, na pewno robi to intensywną sprawę z wiele delikatnych sekwencji. Nie jest wspaniały, i nadal nie utrzymuje się przed większym, odważniejszym, i bardziej stabilnym finansowo psychologicznym horrorem. To powiedziawszy, dla małej niezależnej gry, która ma tylko ułamek czasu ekranu, aby pokazać swój świat, robi dość silne wrażenie. To duży plus w mojej książce.

Wystarczająco powiedz, że z wystarczającą ilością grozy i śmiertelnych przesądów, aby sprawić, że twoja skóra cierpnie i twoje kciuki drgają, Silent Still II stanowi idealne miejsce, aby umieścić swoje stopy i uruchomić szybki strumień. Znowu, nie oczekuj obszernego kampanii z dużą ilością treści, jeśli jesteś tym. Ale dla szybkiego spaceru po świecie paraliżu snu, nie mogłem pomyśleć o lepszym miejscu, aby umieścić swoją poduszkę niż w Silent Still’s złowieszczym wszechświecie.

Werdykt

Silent Still II koncentruje się na atmosferycznych horrorach paraliżu snu w próbie stworzenia krótkiego, ale ogromnie niepokojącego doświadczenia, które może postawić włosy na twojej piersi i żabę w twoim gardle. Może nie utrzymać się w stanie snu przez długi czas, ale robi trwałe wrażenie w swoim zamkniętym świecie, dzięki delikatnym przerażeniom i niepokojącym efektom, które utrzymują wąską obecność na całej swojej krótkiej, pięćdziesięciominutowej podróży. Mogłoby być dłuższe, i mogłoby zdecydowanie skorzystać z kilku dodatkowych elementów gry, aby pomóc poszerzyć jego atrakcyjność. Jednakże, robi to, co trzeba, i daje ci wystarczająco, aby się martwić — i to samo w sobie uzasadnia cenę wstępu.