Recenzja Shady Job (PC)

Powiedz, co chcesz, ale zapewniam cię, że nie ma nic podejrzanego w czterech pracownikach budowy wykonujących swoją pracę. Kwestionuj torbę w kształcie człowieka, ile chcesz — nie ma absolutnie nic podejrzanego w tym. Nawet jeśli zauważysz, że ładunek się wierci, możesz to zredukować do wytworu twojej wyobraźni — tymczasowego zaniku w twoim polu widzenia. Shady Job nie ma żadnego interesu z mafią — wcale.

Zajęło jury mniej niż siedemnaście sekund, aby zrozumieć, że oczywiście mówiłem małe białe kłamstwo, kiedy opowiadałem im o pracy na budowie i związanych z nią obowiązkach. Patrząc wstecz, było to bolesne oczywiste, także biorąc pod uwagę, że ̶b̶o̶d̶y̶ ̶b̶a̶g̶ bricks miał okropny nawyk rozcinania ludzi nożem. Nie warto było tego nawet zaprzeczać. Oczywiście, mogliśmy obwinić mafię i przerzucić winę na eleganckich tyranów, ale i tak nie zmieniłoby to wyniku. My byliśmy pośrednikami w walce i, szczerze mówiąc, byliśmy okropni w naszych zadaniach.

Postaw się w naszych butach na chwilę. Wyobraź sobie: mafia chce, abyś zabrał „ciało” na szczyt placu budowy i pochował je w betonie. Jedyny problem polega na tym, że to nie jest ciało, lecz żywa, oddychająca ofiara, która, co dziwne, po prostu chce żyć. Co więc robisz w takiej sytuacji? Czy uciekasz z placu i stawiasz czoła mafii, ryzykując surowszą karę, czy widzisz zadanie do gorzkiego końca? Wszystko jest już zapakowane i oznaczone — musisz tylko przetransportować „ładunek” do docelowego obszaru i zamknąć na to oczy.

Na papierze, Shady Job brzmi łatwo — współpraca z trzema przyjaciółmi i przyniesienie torby na szczyt wieży. W rzeczywistości jest to jednak katastrofa czekająca na spełnienie. Otóż, podczas gdy pomysł jest stosunkowo prosty — zabrać podejrzanie ciężką torbę na najwyższy punkt placu budowy — kroki, które trzeba podjąć, aby dotrzeć do tego szczytu, są wszystko poza niebezpiecznym. Wieża, nawet pod nadzorem profesjonalistów, jest w rozsypce, a granica między dołem a górą jest w kawałkach. Ach, i ta torba  — ona też dużo się porusza. Połącz dwie i dwie i masz poważny ból głowy do rozwiązania.

Jak każda dobra, wywołująca gniew platformowa wyprawa, Shady Job polega na popychaniu siebie do granic — aby zobaczyć , jak daleko możesz dotrzeć, zanim stres przejmie kontrolę i kontroler w twoich dłoniach cudownie „zniknie” w powietrzu. Ponieważ nie jest to twoja zwykła praca kuriera z punktu A do B, masz tu o wiele więcej powodów do niepokoju, mianowicie, krucha torba na ciało, która chce niczego innego niż utrudnić ci pracę, falując i trzepocząc tuż gdy myślisz, że zbudowałeś idealne przejście. I to w zasadzie to, czym jest Shady Job : kooperacyjna praca kuriera, która, wierna duchowi swojej nazwy, jest nieco trochępodejrzana.

Wygląda to tak: mafia nakazała ci usunąć ciało na szczycie placu budowy. W wyniku tego bezpośredniego rozkazu znajdujesz się w dość trudnej sytuacji, z grupą niekompetentnych rzemieślników, nieukończoną wieżą i torbą jak ryba poza wodą. Niestety, nie jesteś nie sprytnym antybohaterem w klasycznym kryminalnym dramacie, lecz zwykłym (i nieco idiotycznym) budowlańcem, który z jakiegoś powodu musi nieść ciężar świata na parze kruchych ramion. Mając tę dość cienką patelnię, by utrzymać się na powierzchni, możesz wznosić mosty, budować tandetne ściany i łączyć pozornie losowe przedmioty w przejezdne ścieżki. Jedyną rzeczą, której nie możesz zrobić, jest pochowanie ciała bez wywołania efektu motyla.

Shady Job nie jest grą, która chcecię wygrać, ani nie jest grą, która zmusza do nawyku nagradzania cię za twoje działania. Jeśli już, to gra, która lubi karać cię za, cóż, wykonywanie twojej pracy. Jeśli na przykład zbudujesz most lub prowizoryczną konstrukcję, która pozwoli ci przejść do nowej części mapy, jest wysoce prawdopodobne, że coś cię przewróci. A przez coś, mam na myśli, cóż, ciało w torbie. Oczywiście, to jest kolczatka w twoim boku, którą, szczerze mówiąc, nie możesz nigdy uciec. Jako wolontariusze w tle mafijnego spisku, nie jesteście dokładnie w pozycji, by zadawać pytania lub wykładać skargi.

Nie trzeba mówić, że Shady Job jest trochę uciążliwy w nawigacji. Podobnie jak Stumble Guys lub Rubber Bandits, twoja postać jest tak przydatna jak papierowa serwetka, głównie ze względu na fakt, że nie mogą budować , by uratować własną skórę, a wszystko, co robią i wyciągają z torby, jest często powiązane z jakąś zastrzeżeniem. Konstrukcje się rozpadają, mosty zawalają się i oczywiście koledzy giną w bezdennej otchłani — dużo. Jako nieudacznik w tej branży, po prostu musisz w pełni wykorzystać swoją niezawodną przepychaczkę i mnóstwo żelaznych belek, by wycisnąć jak najwięcej z trudnej sytuacji. I nie, rzadko idzie to zgodnie z planem.

Dla gry tak niszowej jak pakowanie i oznaczanie ciała na placu budowy, Shady Job jest bardzo zabawna, gdy przechodzisz ją z kilkoma przyjaciółmi przyczepionymi do pasa narzędziowego. Frustrująca czasami, oczywiście, ale ogólnie zaskakująco rozrywkowa. Choć może nie oferować wiele poza niechlujną pracą kuriera, wykorzystuje to, co ma, z nieco komicznymi wizualizacjami, fizyką ragdoll i przyzwoicie dużym otoczeniem, które jest w pełni wyposażone w modelowalne elementy i tryby sandbox. Przyznaję, że trudno odróżnić, co jest mechanicznie zepsute, a co nie, biorąc pod uwagę, że, cóż, wszystko tu się psuje. Ale myślę, że o to właśnie chodzi. To niechlujna gra, a jednak nosi swój tandetny projekt jak odznakę honorową.

Werdykt

Shady Job dodaje odrobinę makabrycznej radości do inaczej spokojnej gry kooperacyjnej w stylu ragdoll, z tak małą ilością jak czarna torba na ciało, nieudolną siłą roboczą i rozpadającą się wieżą z żelaza i gumy. Pod względem koncepcji jest to dość tępy i absurdalny pomysł. Ale jeśli cokolwiek nauczyliśmy się z poprzednich gier PvE, to że możesz mieć więcej zabawy, jeśli założenie jest proste i klarowne. Shady Job jest właśnie takim, i nie udaje, że jest czymś większym.

Oczywiście, jeśli przypadkiem lubisz gry takie jak RV There Yet? lub Friendly Steps, to istnieje duża szansa, że będziesz czerpać przyjemność z zakrywania krwawego morderstwa w Shady Job. Może nie zachwycicię, ale przynajmniej da ci coś, z czego możesz się pośmiać. No, przynajmniej dopóki torba z ciałem nie zsunie się lub nie zepchnie cię z mostu, który spędziłeś wieki budując. To zupełnie inna historia.