Recenzja Pih 2 (PC)

Pih 2 zrobił natychmiast śmiałe oświadczenie, twierdząc, że jest bardziej ambitny, bardziej wyrafinowany i bardziej przełomowy niż Grand Theft Auto VI. Patrząc na to, nie mogłem uwierzyć, że zrobi takie zarozumiałe oświadczenie i siedzi w swoim własnym chlewie, biorąc pod uwagę, że ma niewiele więcej do zaoferowania niż trupę świń, balon na gorące powietrze i karabin snajperski. Widząc to i zdając sobie sprawę, że to tylko gorączkowy sen owinięty w skórę taniego strzelanki z perspektywy pierwszej osoby, uznałem, że wezmę udział, aby zobaczyć, czy spełnia swoją obietnicę. Dziwnie, spełnił ją.

Gdy wszystko się rozpatruje, Pih nie jest tak naprawdę grą, którą można zdefiniować. Podczas gdy kąpie się w swoim własnym brudzie jako “starannie wykreowana” strzelanka z perspektywy pierwszej osoby, fakt jest taki, że nie jest do końca tak tradycyjna jak Twoja przeciętna strzelanka. Nie myśl, że dzieli wiele tych samych podstawowych składników – koła broni, buforów pocisków i lekkiej Doom-opodobnej platformy jank. Ale także odcina się od konwencjonalnego projektu. Wrogowie są absurdalnie i bezwzględnie potężni, a projekt świata jest wszystkim, tylko nie zwykłym. To dziwna gra, i wie o tym wszystkim. Ale potem, dziwnie, to działa na jej korzyść.

Istnieje ogromna ilość dziwactw w grze Pih. Na papierze brzmi to jak ciekawa, choć nieortodoksyjna strzelanka z perspektywy pierwszej osoby o chlewie bezwzględnych świń i sieci pozornie zamieszkałych dioram, które nie mają żadnego związku z farmą. Ale gdy usuniesz jej warstwy, staje się trochę dziwniejsza. Grubi buforzy pocisków przyjmują nowe skóry, a ogólny przepływ gry przechodzi w dziwną podróż skromnych strzelanek i dziwacznych torów przeszkód. Nigdy nie mówi ci dlaczego robisz to, co robisz, ani nie rozwija szczegółów za pomocą żadnych wątków fabularnych czy rozwoju postaci. Zamiast tego daje ci broń i mówi, abyś zaczął strzelać do przeważających świń.

Nie trwa to długo, zanim Pih wyłoni się spod deski i weźmie wielki kęs z twojego tyłka. Podobnie jak poprzedni rozdział, daje ci proste mantra: zabić lub zostać zabitym. Jeden strzał – to wszystko, czego potrzeba, aby odrzucić twoje starania. Jeśli weźmiesz pocisk w kolano (lub jakąkolwiek kończynę), musisz rozpocząć swoją niebezpieczną podróż od nowa. Jest to okropnie nieprzejednane i nie trzyma twojej ręki, gdy uczysz się, jak wysłać świnie na pastwisko. W rzeczywistości jest to tak krwawe, jak tylko strzelanki z perspektywy pierwszej osoby mogą być. Nie pozwól, aby cię oszukała niewinna farmowa estetyka; świnie są kłamstwem, a balon na gorące powietrze jest koszmarem do obsługi.

Każdy etap w Pih 2 widzi, jak szukasz po prawej i lewej stronie niebezpiecznych i pozornie niekończących się ścieżek, z których niektóre można uzyskać tylko za pomocą balonu na gorące powietrze – statku, który, zgodnie z barbarzyńską naturą gry, jest tak łatwy do obsługi, jak cegła na kożuchu z lodu. Podczas tych bezmyślnych momentów gra każe ci uczyć się taktyki wrogów, adaptować się do ich siedliska i dowiedzieć się, jak przebić się przez zasłonę, zanim pocisk wyśmiewa cię i daje ci ten słynny finał. Jest to wszystko niesamowicie chaotyczne, a jednak, uwierz mi, niesamowicie uzależniające.

Jak powiedziałem, nie ma wielkiego sensu w wyjaśnianiu Pih 2, ponieważ nie jest to gra, która idolizuje kontekst. Naturalnie, będziesz miał pytania, ale w żadnym momencie gra nie da ci odpowiedzi. W jednym momencie możesz bezcelowo fruwać przez chmury i lądować szczęśliwymi strzałami z karabinu snajperskiego, podczas gdy w innym możesz walczyć twarzą w twarz z głupio przeważającym buforem pocisków, który nie ma żadnego miejsca w świecie, w którym grube świnie szaleją. Ale oczywiście, nie jest twoim zadaniem zadawać pytań. Świat przedstawia ci propozycję na srebrnej tacy, a ty szczęśliwie się zgadzasz.

Jeśli możesz pozwolić sobie na utratę kawałka swojego zdrowia psychicznego i zobaczyć poza głupotą wszystkiego, to powinieneś, z jakimś szczęściem, być w stanie rozważyć pomysł wejścia w Pih z otwartym umysłem. Nie jest to piękna gra, i zdecydowanie nie jest zwolennikiem perfekcjonizmu. Jest brudna — ale w najlepszym sensie tego słowa. Jak nonsensowna i szalona, jest to, oferuje niesamowicie rozrywkowe doświadczenie, które jest zarówno brutalnie stymulujące, jak i okropnie deprymujące. I to mówi wiele o grze, która jest, dosłownie, o świń.

O ile nie wejdziesz na farmę z wysokimi oczekiwaniami i niegasnącym pragnieniem gry, która może zniszczyć Doom, szanse na to, że będziesz cieszyć się całą katastrofą, pozostaną wysokie. Znowu, jest to głupia gra, i przyjmuje tę szaloną naturę jak długo zagubionego dziecka. Oczywiście, jeśli możesz docenić tę więź, powinieneś być w stanie połączyć się z jej światem i znaleźć coś, co jest warte napisania do domu.

Werdykt

Pih 2 przyjmuje swoją własną szaloną naturę z nieortodoksyjną strzelanką z perspektywy pierwszej osoby, która, chociaż brakuje jej sensu i starannych detali, oferuje niesamowicie rozrywkowe, choć niepotrzebnie trudne doświadczenie, które może (i prawdopodobnie będzie ) wprowadzić cię na zły tor i sprawi, że będziesz nienawidzić farmowych zwierząt. Chociaż jest trochę przeważająca i graficznie absurdalna, fakt pozostaje: Pih 2 to niesamowicie dobra gra. Czy jest to brilliantna gra, która spełnia wszystkie prawidłowe pola? Nie. Czy jest to gra, której będziesz bezmyślnie dążyć, niezależnie? Zdecydowanie.

Jeśli przypadkowo przegapiłeś oryginalny rozdział serii, to rozważ to jako okazję do doświadczenia barbarzyństwa Pih w pierwszej osobie. Może nie rozpali twojego entuzjazmu dla chlewa, ale powinno dać ci coś do uśmiechu przez garść godzin — za to, co się liczy.